Wat is diep-veneuze trombose?

Diep-veneuze trombose is de vorming van een bloedstolsel in een van de diep gelegen aderen van het menselijk lichaam. Diep-veneuze trombose is een aandoening van de bloedcirculatie. Meestal is er sprake van bloedstolsels in de aderen van de benen, maar het kan ook in de armen ontstaan.

Oorzaken

Diep-veneuze trombose kan verschillende oorzaken hebben.Bepaalde groepen zijn hebben een verhoogd risico.

  • Bloeddoorstroming in aders is te langzaam, bijvoorbeeld bij mensen die lange tijd in bed moeten liggen of bij mensen die zeer weinig bewegen.
  • Verhoogd risico bij patiënten met kanker, obesitas en spataders
  • Beschadiging van de binnenwand van de ader (wond, ontsteking)
  • Erfelijke aanleg voor trombose
  • Vrouwen die de pil nemen hebben een drie tot vier keer zo groot risico op de ontwikkeling van diep-veneuze trombose.
  • Verhoogd risico bij reizigers die verschillende uren in de auto, trein of het vliegtuig hebben doorgebracht. Vooral bij vliegreizen is het risico groter. Door dehydratie en onvoldoende beweging is het bloed dikker.

Symptomen

Een van de eerste symptomen is een zwelling van het been. Andere symptomen zijn pijn en spanning in de benen of een verkleurde huid op de plaats van de trombose. Vaak zijn er ook gewoon geen symptomen.

Opsporing en behandeling

Trombose kan pas definitief vastgesteld worden na een aanvullend onderzoek. Dit kan gebeuren met ultrasoon geluidsonderzoek, waarmee je zelfs de kleinste bloedklonters kunt opsporen.

Complicaties

Diep-veneuze trombose op zich is niet zo gevaarlijk, maar de aandoening wordt wel verbonden met verschillende complicaties die fataal kunnen zijn.De zwaarste complicatie van diep-veneuze trombose is het ontstaan van longembolie. Longembolie ontstaat wanneer er een bloedklonter losschiet en met het bloed mee naar de longen stroomt. hierdoor krijgt de patiënt ademhalingsmoeilijkheden.

De bloedklonter kan niet alleen in de longen terechtkomen, maar ook in andere organen. Hij kan bijvoorbeeld meegevoerd worden naar de hersenen en daar een beroerte veroorzaken. Dit komt wel minder vaak voor.

Een andere veelvoorkomende complicatie is het post-trombotisch syndroom. De aderen zijn dan blijvend beschadigd, waardoor het been verdikt en verkleurt. Om het post-trombotisch syndroom te vermijden, kun je best de weken na de vaststelling van de trombose steunkousen dragen.

Behandeling

1. Toedienen van antistollingsmiddelen (meestal heparine)
2. Stollingsremmende tabletten
3. Regelmatig bloedcontroles

Tags , , ,

Wat zijn asbestziekten?

Asbest is een verzamelnaam voor mineralen die omwille van hun goede bouwkundige eigenschappen tot het eind van de jaren ’80 regelmatig gebruikt werden in de bouwindustrie. Maar de onzichtbare asbestvezels die zich gemakkelijk in de lucht verspreiden kunnen ernstige ziekten veroorzaken.

De belangrijkste ziekten die het gevolg zijn van de blootstelling aan asbest zijn asbestose, longkanker, mesothelioom (kanker aan het long- of buikvlies) en pleurale plaques (verkalking van het borstvlies en vocht in de longen). Wereldwijd sterven ieder jaar duizenden mensen aan asbestziekten en het aantal gaat nog in stijgende lijn.

Asbestose: vorm van longfibrose. Asbestvezels worden in de longen omgeven door bindweefsel. De longen zijn niet meer elastisch genoeg, waardoor ademhalen moeizaam verloopt.

Mesothelioom:
zeldzame vorm van kanker aan het long- of buikvlies. Zelfs een kleine blootstelling aan asbest kan al leiden tot mesothelioom.

Longkanker: mensen die aan asbest werden blootgesteld, lopen een verhoogd risico op de ontwikkeling van longkanker. Longkanker kan zich zelfs tot tientallen jaren na de blootstelling ontwikkelen. Zeer gevaarlijk in combinatie met roken!

Andere kankers die verbonden worden met asbest, zijn slokdarm-, maag-, darm-, larynx- en endeldarmkanker.

Pleurale plaques: verdikkingen van het borstvlies. Doorgaans pijnloos.

Symptomen

De belangrijkste symptomen zijn kortademigheid bij inspanningen, aanhoudende hoest, pijn in de borstkas, vernauwing van de borstkas, vervormingen van de nagels en verdikking van de vingers en tenen. Symptomen van de blootstelling aan asbest kunnen pas na tientallen jaren opduiken.

Behandeling

Asbestziekten zijn niet geneesbaar. De van de ziekten hangt af van de duur van de blootstelling en de hoeveelheid ingeademde asbestvezels. Als de symptomen in een vroeg stadium ontdekt worden, kan verhinderen dat de ziekte erger wordt.

Van de mesothelioompatiënten sterft 75% in het jaar na de diagnose. Na de blootstelling aan asbeststof kan het nog 20 tot 40 jaar duren voor de slachtoffers asbest ontwikkelen. Patiënten met pleurale ziektes kunnen hun longen regelmatig laten draineren om de aanmaak van vloeistof tegen te gaan.

Asbest is zo schadelijk dat sommige mensen die ziek zijn ten gevolge van blootstelling aan de stof zuurstofmaskertjes moeten dragen.

Het gebruik van asbest is tegenwoordig verboden.

Tags , , , , ,

Wat is eczeem?

Eczeem of dermatitis is een verzamelnaam voor een aantal verschillende huidaandoeningen, die gekenmerkt worden door een ontsteking van de huid. Eczeem veroorzaakt een droge, rode en pijnlijke huid, jeuk, schilfers en soms blaren, … Bij zware gevallen kan de huid scheuren en bloeden of vocht afscheiden.

Eczeem bestaat in veel verschillende vormen en heeft ook verschillende oorzaken. Als je eczeem hebt, is het dus erg belangrijk te weten te komen wat het eczeem veroorzaakt.

Soorten eczeem

Atopisch of constitutioneel eczeem: dit soort eczeem komt vaak voor binnen een familie en wordt in verband gebracht met astma en hooikoorts. Atopisch eczeem kan voorkomen bij mensen van alle leeftijden. Zuigelingen en peuters hebben er vaak last van. Dat eczeem noemen we dauwworm. Het eczeem bij die jonge kinderen verdwijnt meestal rond de leeftijd van 3 à 4 jaar. Eczeem kan ook bij volwassen nog de kop opsteken.

Contacteczeem: huiduitslag die ontstaat door contact met een bepaalde stof. De huid wordt geïrriteerd, is rood en bedekt met schilferige plekken, bultjes of blaasjes. Voorbeelden van een contacteczeem zijn een nikkelallergie of een zeepallergie. De oorzaak van contacteczeem kan opgespoord worden door een huidtest waarbij de dermatoloog plakkers met allergene stoffen op je huid plakt.

Zwemmerseczeem: huiduitslag ten gevolge van een schimmelinfectie. De huid is rood, schilferig en jeukt. Zwemmerseczeem is besmettelijk en verspreidt zich via warme en vochtige plaatsen. Vooral op plaatsen met veel talgklieren: hoofd, achter de oren, in de neusplooien, op schouderbladen. Komt vaak voor bij zuigelingen maar ook volwassenen kunnen het krijgen.

Seborroïsch eczeem: huiduitslag ten gevolge van stress, koude, droogte, gebruik van veel zeep en het dragen van hoofddeksels. De huid is rood met gele, vettige schilfers. Is niet besmettelijk.

Nummulair eczeem:
ronde, jeukende vlekken op armen en benen, vaak gecombineerd met blaren. De oorzaak is onbekend.

Dyshidrotisch eczeem: jeukende blaasjes op dikke delen van de huid (voetzolen, handpalmen, vingers). De oorzaak is onbekend.

Craqelé-eczeem: droge, schilferige plekken door uitdroging van de huid. Komt vooral voor bij oudere mensen.

Hypostatisch eczeem: eczeem aan de onderbenen, meestal in combinatie met spataderen. Gevolg van slechte bloedcirculatie.

Behandeling

Eczeem kun je niet genezen, maar je kunt opstoten wel voorkomen door de zaken te vermijden die het erger maken.
Het jeuken van de huid kun je tegengaan door katoenen kleding te dragen in plaats van synthetische. Factoren als stress en veranderingen in de hormonenspiegel, bijvoorbeeld tijdens de menstruatieperiode, kunnen ook tot een nieuwe opstoot van eczeem leiden.

Verzachtende en vette crèmes, lotions en zeepvervangers
(badolie, doucheolie) kunnen opstootjes voorkomen door te vermijden dat de huid te droog wordt. ze maken de jeuk ook draaglijker. Bij natte eczeem heb je een crème nodig die de huid uitdroogt.

Milde corticosteroïde zalven en -crèmes worden gebruikt om de ontsteking te verminderen. Als deze niet werken, bestaan er ook nog krachtigere hormoonpreparaten. Als de huid geïnfecteerd is, kan antibiotica vereist zijn.

Tags , , ,

Wat is glaucoom?

Glaucoom is de naam voor een reeks oogaandoeningen. De oorzaak is een verhoging van de druk in de oogbol, waardoor de oogzenuw wordt aangetast. Dit leidt tot een uitval van het gezicht en kan zonder behandeling zelf blindheid veroorzaken.

Er bestaan verschillende soorten glaucoom: acuut glaucoom, chronisch glaucoom en secundair glaucoom. Chronisch glaucoom (ook wel open hoek-glaucoom) is de meest voorkomende vorm van de aandoening. Oorzaak zijn de afvoerkanalen van het oogvocht die verstopt zijn. Deze glaucoom evolueert zeer traag. Het grote gevaar van chronisch glaucoom is dat de verhoogde oogdruk niet altijd gevoeld wordt en de geleidelijke uitval van het gezichtsveld vaak pas opgemerkt wordt in een vergevorderd stadium.

Acuut glaucoom
(ook wel gesloten hoek-glaucoom) kan erg pijnlijk zijn, de oogdruk verhoogt plots, bijvoorbeeld ten gevolge van een ongeval. Het gaat gepaard met pijn aan het oog, hoofdpijn, daling van het gezichtsvermogen en braken. Acuut glaucoom heeft onmiddellijk behandeling nodig!

Secundair glaucoom: glaucoom dat veroorzaakt wordt door een andere oogaandoening die eveneens gepaard gaat met hoge druk of door het gebruik van bepaalde medicatie.

Congenitaal glaucoom: komt voor bij baby’s en jonge kinderen, maar is erg zeldzaam. Wordt veroorzaakt door een vervorming van het oog.

Wie krijgt glaucoom?

Glaucoom komt overwegend voor bij mensen van boven de 40 jaar. Boven de 40 heeft 1 op 100 mensen een bepaalde vorm van glaucoom. Bij mensen boven de 70 jaar komt glaucoom nog vaker voor. Dan heeft ongeveer 5% van de mensen er last van. Het risico om glaucoom te krijgen wordt groter als iemand in de familie ook glaucoom heeft. Ook zwaar bijziende mensen en diabeteslijders lopen een verhoogd risico.

Behandeling

Glaucoom wordt behandeld met medicijnen in de vorm van oogdruppels, die de druk in de oogbol doen afnemen. Maar als deze niet helpen, is een operatie vaak noodzakelijk. Zo’n operatie kan een laserbehandeling zijn of een trabeculectomie (specifieke oogoperatie). Mensen boven de 40 laten hunn ogen best om de 2 jaar controleren, bijziende mensen, diabetici en familieleden van glaucoompatiënten laten hun ogen best een keer per jaar controleren.

Tags , ,

Zijn additieven schadelijk?

Voedseladditieven zijn stoffen die worden toegevoegd aan voeding. Ze vormen al enige jaren het onderwerp van controverse. Additieven worden ook wel E-nummers genoemd.  Additieven moet de eigenschappen van een voedselproduct, zoals de houdbaarheid, de kleur of het uiterlijk veranderen. Ongewenste stoffen in een product (bijvoorbeeld van bestrijdingsmiddelen) noemen we contaminanten.

Alle additieven die in de Europese Unie gebruikt worden, moeten bij wet goedgekeurd worden. alleen de additieven die op de positieve lijst staan, mogen gebruikt worden. alle additieven zijn per groep gerangschikt en hebben een code die in alle landen van de EU van kracht is.

Toch zien veel wetenschappelijke studies een verband tussen het additieven (bijvoorbeeld E102) en ADHD, allergieën, astma, migraine en zelfs kanker. Toch moet er nog veel onderzoek gebeuren.

Hier volgt een lijstje met enkele voedingsstoffen en hun (mogelijke) schadelijke werking:

  • Aspartaam: kunstmatige zoetstof die gebruikt wordt als vervangmiddel van suiker en veel voorkomt in bijvoorbeeld light-frisdranken. Wordt verbonden met ziekten als leukemie, lymfomen, kanker, . Het kan ook een zwaar probleem vormen voor mensen die lijden aan fenylketonurie, die het eiwit fenylalanine niet kunnen afbreken.  Toch zijn er veel tegenstrijdige berichten over aspartaam en moet er nog veel onderzoek naar gebeuren.
  • Cafeïne: wordt verbonden met slapeloosheid, maagzweren, nerveusheid en geboorteafwijkingen. Toch wordt over het algemeen aangenomen dat cafeïne alleen schadelijk is in grote hoeveelheden.
  • Mononatriumglutamaat: smaakversterker die  mogelijk overgevoeligheid veroorzaakt. Zou migraine, hartkloppingen,  duizeligheid, buikpijn, misselijkheid, spierslapte in de bovenarmen en andere bijwerkingen kunnen veroorzaken.
  • Nitriet en nitraat: worden als bewaarmiddel aan vlees toegevoegd. Kan in grote hoeveelheden kankerverwekkend zijn.
  • Sacharine: kunstmatige zoetstof die net als aspartaam wel eens in verband wordt gebracht met kanker.
Tags , ,

Wat is Hepatitis C?

Hepatitis is een verzamelnaam voor ontstekingen van de lever. In een aantal gevallen worden die veroorzaakt door een virale infectie. Hepatitis C is zo’n virus dat aanleiding geeft tot ernstige leverproblemen. Het virus wordt overgedragen via het bloed.

Besmetting

Het virus wordt overgedragen door rechtstreeks contact met besmet bloed. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren door het gebruik van niet-steriele injectienaalden, gemeenschappelijk gebruik van scheermesjes, tandenborstels, ,… In uitzonderlijke gevallen wordt het overgedragen via seksueel contact, maar enkel als er sprake is van bloedcontact
Als je besmet bent met hepatitis C, merk je daar meestal lange tijd niets van. Van zodra de leverontsteking verergert, worden de symptomen waarneembaar. D e incubatieperiode kan variëren van twee weken tot 150 dagen.

Symptomen

Veel mensen die besmet zijn met het virus, merken daar lange tijd niets van. Doorgaans duiken de eerste symptomen op na een maand of twee. Andere patiënten kunnen last krijgen van vermoeidheid, koorts, gewichtsverlies, misselijkheid en buikpijn. Een minderheid krijgt geelzucht: hun huiden oogwit kleuren geel. De ontsteking kan uiteindelijk zeer ernstige vormen aannemen en bijvoorbeeld evolueren naar levercirrose. Daarbij wordt het leverweefsel onherstelbaar beschadigd. Mensen met levercirrose lopen een verhoogd risico op het ontwikkelen van leverkanker.
Na de besmetting krijgt iedereen een leverontsteking. 20 van de patiënten geraakt vanzelf van het virus af, zonder symptomen te ervaren. 80% van de patiënten heeft minder geluk en ontwikkelt chronische hepatitis.

Diagnose

Twee tot zes maanden na de besmetting kunnen bloedtesten aantonen of je besmet bent of niet. De dokter kan ook onderzoeken of je lever al schade heeft opgelopen en hoeveel.

Behandeling

Er bestaat nog geen vaccin tegen hepatitis C. De meeste patiënten blijven chronische dragers en moeten hun hele leven oppassen andere mensen niet te besmetten. Hun bloed wordt wel regelmatig gecontroleerd om na te gaan of de hepatitis voorbij is.

De meerderheid van de patiënten wordt behandeld met de combinatietherapie interferon-alfa, die bestaat uit injecties en ribavirinecapsules. De meeste mensen worden hierdoor genezen.

Mensen die besmet zij, hoeven geen speciaal dieet te volgen. Gebruik van alcohol is niet aan te raden. Neem voldoende voorzorgsmaatregelen om geen andere mensen te besmetten.

Tags , , , , ,

Wat is het Syndroom van Down?

Het syndroom van Down, ook wel Downsyndroom, is een genetische aandoening met als belangrijkste kenmerk mentale achterstand. Gemiddeld heeft 1 op 700 pasgeborenen het Syndroom van Down.

De oorzaak van het syndroom van Down is een genetische afwijking. Iemand met het syndroom heeft drie chromosomen op nummer 21 in plaats van twee. Dit verschijnsel heet trisomie-21. Normaal gezien heeft een mens 23 chromosomenparen, in totaal dus 46 chromosomen. Een kind met het syndroom van Down heeft er 47.

De aanleiding van deze chromosoomafwijking is onbekend. Wel hebben vrouwen die op oudere leeftijd moeder worden een groter risico om een baby te krijgen met het syndroom van Down. Naast trisomie-21 kunnen ook translocatie en mosaïcisme aan de basis liggen van het syndroom. Translocatie betekent dat een stukje chromosoom zich heeft vastgehecht aan een ander chromosoom. Mosaïcisme is een zeer zeldzame vorm van het syndroom van Down die gebeurt bij de eerste celdeling van de bevruchte eicel. Hierdoor heeft de baby zowel normale cellen met twee, als cellen met drie chromosomen 21.

Kenmerken

Het syndroom van Down kent veel verschillende kenmerken, zowel op lichamelijk vlak als op mentaal en gezondheidsvlak. Wat volgt is een opsomming van veel voorkomende kenmerken. De meeste kinderen met het syndroom van Down hebben maar een paar van deze kenmerken.

Lichamelijk:

  • kleiner hoofd, plat achterhoofd
  • dwarse lijn over de handpalm
  • scheve, smalle ogen
  • huidplooi aan de binnenkant van de ogen
  • lage spierspanning
  • weinig haar
  • kortere armen, benen en hals
  • brede ruimte tussen eerste en tweede teen

Gezondheidsproblemen:

  • hartafwijkingen (in 40% van de gevallen)
  • neiging tot zwaarlijvigheid
  • verhoogd risico op infecties, darmproblemen, epilepsie, osteoporose en leukemie
  • vertraagde oogcoördinatie
  • trage ontwikkeling van het gebit
  • slecht gehoor, oorinfecties
  • ligamenten tussen eerste twee halswervels liggen te los
  • huidproblemen
  • schildklierproblemen

Verstandelijk:

De verstandelijke handicap van mensen met het syndroom van Down kan variëren van zeer licht tot ernstig. Dit verschilt van persoon tot persoon.

Diagnose

Door de vele uiterlijke kenmerken van een baby met het syndroom van Down, is het vlak na de bevalling meestal niet zo moeilijk de diagnose te stellen. Maar ook met prenataal onderzoek kan de diagnose van het syndroom van Down tegenwoordig gemakkelijk gesteld worden. door gebruik te maken van een echografie kan men tussen de 11de en de 14de week de huidplooi meten. Als daaruit het vermoeden voorkomt dat er iets aan de hand is met het kind, kan men overgaan tot bijkomende tests. Die tests worden ook uitgevoerd bij vrouwen met een verhoogd risico (oudere vrouwen of vrouwen die al een kindje met het syndroom van Down hebben. Die testen brengen een klein risico op een miskraam met zich mee. Testen die het syndroom van Down kunnen vaststellen bij ongeboren baby’s zijn de vruchtwaterpunctie, de vlokkentest en de triple test.

Tags ,

Wat is het prikkelbare darmsyndroom?

Een spastische darm, ook wel irritable bowel syndrome (IBS) of prikkelbare darmsyndroom genoemd, is een aandoening waaraan wereldwijd miljoenen mensen lijden. De oorzaak is tot nog toe onbekend.

Het irritable bowel syndrome is een aandoening van het maag-darmstelsel. De spieren in de darmwand maken een ritmische beweging (vernauwen en ontspannen), waardoor de inhoud van de darmen naar onder glijdt. Dit proces noemen we peristaltiek. Bij mensen met een spastische darm is de peristaltiek sterker en frequenter.

Ongeveer een op vijf mensen heeft last van een spastische darm. Maar er zijn vermoedens dat het echte aantal nog veel hoger ligt, omdat de meeste mensen niet weten dat ze de aandoening hebben en dus geen medische hulp zoeken. Bij vrouwen komt het prikkelbare darmsyndroom twee keer zo vaak voor als bij mannen. Vooral mensen tussen 20 en 30 jaar ondervinden er last van.

Symptomen

De belangrijkste symptomen van IBS zijn:

  • Herhaaldelijke buikpijn
  • Diarree & wisselend ontlastingspatroon
  • Constipatie
  • Opgezwollen gevoel
  • Hoofdpijn
  • Winderigheid

Andere symptomen die ook vaak voorkomen:

  • Boeren
  • Slechte adem
  • Vermoeidheid
  • Misselijkheid
  • Gevoel dat er na een bezoek aan het toilet nog iets achtergebleven is
  • Klachten bij het plassen

Oorzaak

De precieze oorzaak van een spastische darm is onbekend. Volgens onderzoeken zou stress en angst een grote rol spelen in het ontwikkelen. Meer dan 60% van de IBS-patiënten vertoont tekenen van stress, angst of depressie.

Volgens andere studies zou het lichaam van de patiënten met een spastische darm niet op de juiste manier gebruik maken van serotonine, de neurotransmitter die de samentrekkingen van de spieren stuurt.

In bepaalde gevallen ontstaan de klachten na een ernstige darminfectie. Er kan ook een verband zijn met overgevoeligheid voor bepaald voedsel (zuivelproducten, …).

Behandeling

Een spastische darm is vaak vrij onschuldig, je hoeft er dus niet mee naar de huisarts te gaan. Als je zelf ernstige lichamelijke klachten ondervindt, zoals blijvende diarree of buikpijn, bloed bij de ontlasting, koorts,… kun je best een bezoekje brengen aan de dokter.

Er is geen specifieke behandeling, maar een gezond dieet met vers fruit en groenten is een goed idee. Vermijd pikant en vet eten, groenten die winderigheid veroorzaken, (bijvoorbeeld bonen), alcohol, thee en koffie.

Bepaalde medicijnen kunnen de symptomen verzachten: spasmolitica vertragen de peristaltiek en verhelpen dus diarree en pijn, laxeermiddelen verhelpen constipatie.

Tags , , ,

Wat is een kleine beroerte?

Een kleine beroerte of Transient Ischaemic Attack (voorbijgaande doorbloedingsstoornis of TIA) is een tijdelijke bloedstoornis of een stagnatie in de bloedtoevoer. Een TIA gaat binnen de 24 uur voorbij. Een kleine beroerte is vaak een voorbode van een beroerte of cerebrovasculair accident.

Een kleine beroerte kan leiden tot verlammingsverschijnselen in de benen en armen, spraak- en zichtstoornissen, moeilijkheden met slikken, kwijlen, hoofdpijn, duizeligheid en verwarring. De effecten van een kleine hersenberoerte gaan vanzelf over. Ze kunnen net zo goed 5 minuten blijven duren als 24 uur.

De oorzaak van een kleine beroerte is meestal de slechte kwaliteit van de bloedvaten. Die zijn aangetast door de ouderdom of door een ongezonde levensstijl (roken, diabetes, hoge bloeddruk, hoge cholesterol,…). Een klein deel van de hersenen krijgt plots te weinig bloed door een vernauwing van de bloedvaten of een bloedklontertje. De verschijnselen van een kleine beroerte zijn afhankelijk van welk deel van de hersenen geen bloed meer krijgt.

Een TIA is van voorbijgaande aard, na een paar dagen zijn de slachtoffers alweer de oude. Toch kondigt een kleine beroerte vaak een ernstige beroerte aan. Vaak wordt een kleine beroerte ook gevolgd door een of meerdere nieuwe TIA’s. Om dat te voorkomen moet de patiënt zijn levensstijl aanpassen:

  • Stoppen met roken
  • Bij overgewicht: afvallen
  • Minstens 200 gram groenten en twee stukken fruit per dag eten
  • Alcoholverbruik matigen (1 of 2 glazen per dag)
  • Voldoende bewegen en ontspannen
  • Cholesterol verlagen, hoge bloeddruk bestrijden, diabetes bestrijden: levensstijl aanpassen en medicijnen nemen.

Na een kleine beroerte krijg je bloedverdunners voorgeschreven, waarmee de kans op een nieuwe TIA kleiner wordt

Tags ,

Wat is HGH?

Eind jaren ’50 begon men met het gebruik van het menselijk groeihormoon (HGH) om de groei van kinderen die klein bleven te bevorderen. Vroeger werd het hormoon gewonnen uit de hersenen van overleden mensen, maar sinds men ontdekt heeft dat de ontvangers zo besmet werden met de Ziekte van Creutzfeldt-Jakob, een hersenziekte, gebruikt men alleen nog maar kunstmatige HGH.

HGH of somatotropine wordt geproduceerd in de menselijke hypofyse., een klier in het onderste gedeelte van de hersenen. HGH, een proteïneachtige substantie, wordt in korte perioden tijdens de eerste fasen van de slaap afgescheiden.  De hypofyse produceert een heel mensenleven lang menselijk groeihormoon, maar tijdens de jeugd wordt er een grotere hoeveelheid aangemaakt. HGH stimuleert de groei van kinderen en heeft een positieve invloed op het metabolisme.

HGH werd eerst gebruikt om de groei van kleine kinderen te stimuleren. Als zij HGH innamen, kregen ze als volwassene een normale grootte. Nu wordt HGH op veel verschillende manieren gebruikt. Bij AIDS-patiënten kan het bijvoorbeeld de afbraak van spieren tegengaan. Veel atleten en bodybuilders gebruiken het hormoon ter verbetering van hun prestaties. HGH doet de spiermassa en -kracht toenemen. Het menselijk groeihormoon wordt gerekend tot de dopingmiddelen en is voor sporters dus verboden.  HGH wordt gepromoot voor verschillende commerciële toepassingen: als verjongingstherapie, om de haargroei te bevorderen, … Maar veel van die commerciële toepassingen zijn niet wetenschappelijk onderbouwd.

Bij een verhoogde dosis HGH kunnen er neveneffecten optreden: het opzwellen van de zachte weefsels in het lichaam, abnormale groei van de handen, voeten en het gezicht, hoge bloeddruk, verhoogde transpiratie en een overmatige haargroei.

De Ziekte van Creutzfeldt-Jakob werd enkel overgedragen door het HGH dat onttrokken werd uit de hypofyses van overleden personen. De incubatieperiode van Creutzfeldt-Jakob kan oplopen tot 30 jaar, waardoor veel patiënten die het natuurlijke hormoon toegediend kregen, lange tijd niets afwisten van hun besmetting.

Tags , , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.