Astma is een chronische ontsteking van de luchtwegen. De ziekte is ongeneeslijk, maar je kunt hem wel onder controle houden. Volgens de WHO (Werelgezondheidsorganisatie) zijn 100 tot 150 miljoen mensen op de wereld astmatisch. Iedere decennium groeit dat aantal aan met 50%.
De chronische ontsteking van de luchtwegen is herkenbaar aan steeds terugkomende ademhalingsproblemen. Astmapatiënten hebben regelmatig aanvallen, waarbij de luchtpassage versmalt en ademhalen moeilijk wordt.
Zo’n aanval is het gevolg van een overreactie van de luchtwegen op bepaalde omgevingsfactoren. Zo geraken ze ontstoken en verstopt. Het gevoel van zo’n aanval kun je vergelijken met het diep inademen van erg koude lucht in de winter. Je moet harder ademhalen, de ademhaling is pijnlijker en gaat gepaard met gehoest. De lucht maakt een fluitend of peiepend geluid.
Wat er precies aan de basis ligt van de ziekte, is niet geweten. Maar er zijn wel verschillende verklaringen voor het feit dat het aantal patiënten aan het stijgen is. Veel van die oorzaken zijn voor de hand liggend. Zo maken vrouwen die tijdens de zwangerschap roken meer kans om astmatische kinderen te krijgen. Ook onze manier van wonen zit er voor iets tussen: weinig verluchting, veel vochtigheid, meer tapijten en stof. Waarschijnlijk loop je ook meer risico op astma als je als kind zwaar ziek bent geweest. Als een kind vroeger ziek werd ten gevolge van een virusinfectie, verdedigde hun lichaam zich tegen infecties. Nu er minder virusinfecties zijn, wordt het lichaam astmatisch. Sommige experts linken astma aan de alsmaar toenemende luchtvervuiling, maar deze theorie staat nogal ter discussie. Vooral het voorkomen van fijn stof, afkomstig van dieselmotoren, het verbranden van steenkool, mijnen, groeves en bouwwerken, zou leiden tot astma. De fijne stofdeeltjes kunnen tot diep in de longen doordringen en bestaande hart- en longproblemen verergeren.
Een astma-aanval komt niet zomaar uit het niets opzetten. Er zijn verschillende factoren die een aanval op gang kunnen brengen. Iedere astmapatiënt reageert op andere omgevingsfactoren. Voor hen is het belangrijk te weten wat de aanvallen veroorzaakt.
1. Allergenen: allergenen zijn stoffen waarvoor bepaalde mensen allergisch zijn, zoals pollen, voedsel, stof, veren of dierenvacht.
2. Irriterende middelen: vuil, sigarettenrook, gas, parfum,…
3. Ademhalingsinfecties: griep, verkoudheid, keelontsteking, bronchitis.
4. Te zware inspanningen: te snel de trap oplopen, zware dingen dragen. Maar gematigde lichaamsbeweging is voor astmapatiënten eigenlijk wel goed.
5. Emotionele spanning: angst, opwinding.
Weersomstandigheden: erg koud weer, veel wind, plotse veranderingen in het weer.
6. Medicatie: aspirine of aanverwanten en medicijnen tegen hoge bloeddruk of glaucoom.
Een aankomende aanval kun je herkennen aan: een benauwd gevoel in de borstkas, een piepende ademhaling, pijn bij het hoesten, kortademigheid en rusteloosheid. Als de patiënt deze signalen beter leert herkennen, kan hij de aanval zien aankomen en beter onder controle houden.
De aandoening kan behoorlijk verschillen van de ene tot de andere persoon. De symptomen kunnen mild of gematigd zijn, maar ook zwaar en zelfs levensbedreigend. Aanvallen kunnen occasioneel of frequent voorkomen. Ze kunnen leiden tot slaapproblemen. Toch kunnen de meeste van deze symptomen met de juiste behandeling onderdrukt worden. Soms is het enige symptoom een chronische hoest die alleen ’s nachts en tijdens het sporten voorkomt.
De diagnose astma kan enkel vastgesteld worden met een spirometer (een instrument dat de hoeveelheid in- en uitgeademde lucht meet), een peak flow meter(die ook de longinhoud meet), x-stralen op de borstkas en bloed- en allergietesten.
Behandeling
Een astmabehandeling bestaat uit twee delen: controle over de omgevingsfactoren en medicatie. Het eerste deel is gemakkelijk, het betekent eigenlijk gewoon dat je uit de buurt moet blijven van alles dat een aanval kan veroorzaken (sigarettenrook, stof,…).
Astmamedicijnen kunnen nogal van elkaar verschillen. De precieze behandeling varieert dus naargelang de frequentie van de aanvallen en de zwaarte van de ziekte. Patiënten met een milde vorm van astma hebben bijvoorbeeld alleen medicijnen nodig voor ze blootgesteld worden aan risicofactoren of wanneer ze een aanval voelen opkomen. De patiënten met een zware vorm van de ziekte, kunnen de medicijnen dagelijks nemen of medicijnen nemen om specifieke symptomen te behandelen.
1. Corticosteroïden: verminderen de ontsteking van de luchtwegen. Ze komen voor in pilvorm of als aerosol in 2. Geïnhaleerde steroïden kennen minden neveneffecten, orale steroïden worden meestal aan de zware patiënten gegeven.
3. Allergiemedicijnen: helpen om een aanval te voorkomen, maar hebben geen nut als de aanval begonnen is.
4. Bronchodilatatoren: laten de astmasymptomen tijdelijk weggaan maar doen niets tegen de onderliggende ontsteking.
5. Immmunotherapie: maakt je lichaam ongevoelig voor de allergenen.
ademen, ademhaling, astma, luchtwegen Migraine is een neurovasculaire aandoening die doorgaans gepaard gaat met zware hoofdpijn en andere fysieke symptomen. Ongeveer 2 tot 10% van de mannen en 5 tot 25% van de vrouwen heeft er last van. Het grote merendeel van de patiënten zijn vrouwen, zij worden drie keer vaker getroffen door migraine.
Er bestaan twee soorten migraine:
Gewone migraine (migraine zonder aura): bestaat uit hevige, stekende of kloppende hoofdpijn, vaak maar aan een kant van het hoofd. Deze migraine gaat vaak gepaard met concentratieverlies en buiksymptomen als verlies van eetlust, misselijkheid, braken, constipatie en diarree. Patiënten kunnen ook extra gevoelig zijn voor geuren, licht en geluiden. Ongeveer 9 op 10 migrainepatiënten lijden aan deze vorm van migraine.
Klassieke migraine (migraine met aura): deze migraine wordt voorafgegaan door gezichtsproblemen. Patiënten zien schitteringen, wazige vormen, blinde plekken, .. Hierna volgt een zware hoofdpijn, die gemiddeld ongeveer 22 uur aanhoudt. Patiënten kampen ongeveer 13 keer per jaar met deze aandoening.
De exacte oorzaak van migraine is onbekend. Volgens onderzoek kunnen aanvallen verbonden worden aan chemische veranderingen in het lichaam. Bloedvaten en bepaalde zenuwcellen zouden ook aan de aandoening verbonden worden. Die veranderingen zouden vooral voorkomen bij vatbare personen die onder stress staan. Andere aanzetten zijn vermoeidheid of slaapgebrek, teveel slaap, bepaalde voedselwaren (kaas en alcohol), extreme emoties, maaltijden overslaan en hormonale factoren (menstruatie, gebruik van anticonceptiepil).
De meest voorkomende behandeling bij een migraineaanval is het gebruik van pijnstillers als aspirine of paracetamol. Daarbij wordt vaak een medicijn ingenomen tegen de misselijkheid.
Als deze medicatie niet helpt, kun je aan de dokter een voorschrift vragen voor een medicijn dat specifiek bedoeld is voor de behandeling van migraine. Zo’n medicijn is een triptaan, dat dezelfde werking heeft als natuurlijk aangemaakte serotonine, waarvan je brein niet genoeg in voorraad heeft tijdens een migraineaanval. Deze triptanen zijn verkrijgbaar in de vorm van tabletten, injecties en neusspray.
Aan patiënten die meer dan vier keer per maand een migraineaanval hebben, kan een preventieve behandeling voorgeschreven worden. Deze medicijnen kunnen niet alle aanvallen voorkomen, de patiënten moeten er dus voor zorgen dat ze altijd een medicijn in de buurt hebben.
hoofdpijn, Migraine Wie heeft er nu nog nooit een bloedneus gehad? Meestal zijn bloedneuzen vrij onschuldig, maar soms kunnen ze ook duiden op een ernstig onderliggend probleem. Meestal heb je voor een bloedneus geen behandeling van de dokter nodig, maar kun je het zelf thuis oplossen.
De meeste neusbloedingen beginnen in het neustussenschot, de halfharde wand die de twee neuskanalen van elkaar scheidt. Dit neustussenschot of, met een mooi woord, septum nasi, bevat bloedvaatjes die gemakkelijk breken bij bijvoorbeeld een slag of stoot op de neus, het te hard snuiten van de neus, neuspeuteren,… . Dit type bloedneus komt vooraan in de neus voor en het bloed loopt uit de neus. Het bloeden kan aan een kant van de neus voorkomen (epistaxis) of aan twee kanten (tweezijdige epistaxis).
Zeldzamer zijn de bloedneuzen die achter in de neus voorkomen. In dit geval vloeit het bloed naar de keel, zelfs als de persoon zit of staat. Dit type bloedneus heeft meteen medische verzorging nodig.
Bloedneuzen worden dus meestal veroorzaakt door een gesprongen bloedvaatje. Een andere veelvoorkomende oorzaak is dat de binnenkant van de neus is uitgedroogd. Dat kan te wijten zijn aan een droog klimaat of een verwarmde binnenlucht, waardoor de de neusmembranen uitdrogen en er harde korstjes ontstaan die kunnen prikken en beginnen bloeden.
Andere oorzaken van bloedneuzen zijn verkoudheden, allergieën, medicatie, een calciumtekort. Een bloedneus kan ook voorkomen als je je erg hoog bevindt. In uitzonderlijke gevallen kan een bloedneus wijzen op een bloedziekte, kanker, hoge bloeddruk of een aandoening van de slagaders.
Neusbloedingen zijn ook de meest voorkomende klacht bij patiënten met de Ziekte van Rendu-Osler-Weber, een erfelijke aandoening. Hierbij ontstaan er directe verbindingen tussen de aders en de slagaders.
Mensen met lage neusbloedingen kunnen best rechtop gaan zitten en de neusvleugels 10 minuten lang hard samenknijpen. Je kunt een ijszak tegen je neus of wangen leggen. Kijk dan of je neus nog steeds aan het bloeden is. is dat niet het geval, druk je neusvleugels dan nog eens 10 minuten samen.
Als de neusbloedingen veroorzaakt werden door uitdroging, adem dan stoomlucht in. Als het bloeden gestopt is, kun je vaseline in de neus aanbrengen, zodat verdere bloedingen voorkomen worden. Als het bloeden is gestopt, moet je 12 uur lang geen zware fysieke activiteiten ondernemen. Snuit je neus ook niet, want dan wrik je misschien bloedklontertjes los, waarna het bloeden opnieuw begint.
Stopt het bloeden niet na een halfuur, ga dan naar een dokter. Als het bloed in je keel loopt, is het misschien een hoe neusbloeding en moet je zeker naar een dokter gaan. Neem ook contact op met je dokter als meer dan een keer per week last hebt van een bloedneus.
Als je vaak een zware bloedneus hebt, kun je geholpen worden met een cauterisatie, een lichte chirurgische ingreep waarbij weefsels verbrand worden en je neus bijgevolg niet meer gaat bloeden.
bloed, bloedneus, neus, neusbloeding Hepatitis B is een ernstige leverinfectie. Men vermoedt dat de aandoening de voornaamste oorzaak is van leverkanker. Wereldwijd sterven er jaarlijks een miljoen mensen ten gevolge van de ziekte. Twee miljard mensen zijn met het virus besmet.
De ziekte wordt veroorzaakt door het hepatitis B-virus. Dat virus valt de lever aan. Het virus wordt overgedragen door bloed en lichaamssappen die bloed bevatten. Die besmetting kan gebeuren via direct contact met bloed, onbeschermde seks en onvoorzichtige inname van drugs. Een zwangere vrouw kan de ziekte bij de bevalling ook overdragen aan de baby.
Toch is het virus niet altijd gevaarlijk. Ongeveer een derde van de wereldbevolking zou namelijk besmet zijn met HBV. Maar de helft ontwikkelt nooit de symptomen die eigen zijn aan hepatitis B. Ongeveer een op 9 mensen die besmet zijn zullen uiteindelijk het virus uit hun lichaam verwijderen. Maar 5 tot 10% van de patiënten worden chronische drager van hepatitis B, vaak zonder dat ze het zelf weten.
Het virus kan een hoop lichamelijke last veroorzaken, van koorts over vermoeidheid, spier- en gewrichtspijn, verlies van de eetlust, misselijkheid en braken.
Chronische dragers van het virus hebben een verhoogd risico op het ontwikkelen van leverziektes als levercirrose of leverkanker omdat het hepatitis B-virus de lever aanvalt.
Ongeveer 1% van de mensen die besmet zijn, ontwikkelen een extreme vorm van de ziekte: acute fulminante hepatitis. Deze aandoening kan dodelijk zijn als het niet snel behandeld wordt. patiënten kunnen ten onder gaan aan vermoeidheid, een gele verkleuring van de huid en het oogbindvlies hebben en een gezwel in de onderbuik ontwikkelen.
Er bestaan verschillende medicinale behandelingen voor hepatitis B. Patiënten kunnen ingeënt worden met de medicijnen interferon en ribavirine. Zo’n behandeling duurt vier maanden. Chronische patiënten bij wie de lever niet meer goed werkt, kunnen uiteindelijk een levertransplantatie nodig hebben.
Laat je inenten met het hepatitis B-vaccin, dan ben je meestal je hele leven lang beschermd. Wees vooral op je hoede als je naar een ver of een vreemd land gaat!
hepatitis, Hepatitis B, infectie, lever, leverontsteking, vaccin, virus Volgens onderzoek is het aantal gevallen van autisme sinds de jaren ’90 vertienvoudigd. Helaas weet niemand precies wat de oorzaak van die grote stijging is. Maar wat houdt autisme eigenlijk in en hoe kun je het herkennen?
Autisme is een ontwikkelingsstoornis die de manier waarop een persoon communiceert en reageert op anderen, beïnvloedt. Mensen met autisme kunnen geen betekenisvolle relatie hebben met anderen. Ze krijgen geen vat op de wereld. Daardoor hebben ze het vaak moeilijk met vrienden maken. Hun vermogen om de gevoelens van anderen te begrijpen is beperkt.
Autisme wordt vaak geassocieerd met leerproblemen. Voor een autistische persoon is de realiteit een verwarrend geheel van gebeurtenissen, mensen, plaatsen, geluiden en gezichten. Ze zien geen grenzen of orde in het geheel en weten niet wat precies de bedoeling is. het neemt voor hen veel tijd in beslag om alleen al het patroon achter de zaken te achterhalen en zich daarnaar te gedragen
Sociale interactie: autisten hebben problemen met relaties en komen vaak afstandelijk en onverschillig over op anderen.
Sociale communicatie: moeilijkheden met verbale en non-verbale communicatie, ze begrijpen bijvoorbeeld niet de precieze betekenis van gebaren, gezichtsuitdrukkingen of stemgeluiden.
Verbeelding: autisten hebben problemen met de ontwikkeling van spel en verbeelding, ze kennen vaak maar een beperkt aantal activiteiten waarbij hun verbeelding aan te pas komt, deze activiteiten herhalen ze vaak en
Personen met autisme vertonen vaak herhaalgedrag en weigeren veranderingen in hun routine.
De oorzaak van autisme is totnogtoe onbekend. Aangenomen wordt dat genetische factoren een grote rol spelen. Onderzoek heeft ook het verband aangetoond tussen de aandoening ontwikkelingsstoornissen van het brein die vlak voor, gedurende of na de geboorte plaatsvinden. Autisme kan in lichte of in sterke mate voorkomen.
Autisme is vaak moeilijk vast te stellen omdat de aandoening zo complex is en omdat de symptomen variëren. De symptomen van autisme zijn vaak al duidelijk in de eerste levensjaren, maar toch duurt het vaak nog een hele tijd voor de aandoening vastgesteld wordt, vooral bij patiënten bij wie de symptomen iets subtieler zijn.
Toch vertonen personen met autisme symptomen die duidelijk herkenbaar zijn: op het eigen lichaam kloppen, heen en weer wiegen, knarsen met de tanden, herhaaldelijk grommen.
Iets meer gecompliceerde gedragssymptomen zijn: zich extreem hechten aan bepaalde voorwerpen zonder duidelijke reden, een fascinatie voor herhaalde patronen of objecten, en het rangschikken van voorwerpen in lijnen of patronen.
Autismepatiënten hebben aangepast onderwijs en ondersteuning nodig om hun vaardigheden zo goed mogelijk te ontwikkelen. Er bestaan verschillende soorten autisme: klassiek autisme, syndroom van Asperger, PDD-NOS, … Die hebben ieder hun eigen kenmerken.
autisme, ontwikkelingsstoornis Het belangrijkste onderdeel van de rug is de ruggengraat of wervelkolom. De wervelkolom heeft een complexe en fijne structuur, die uit 33 smalle botten bestaat die we wervels noemen. Tussen iedere wervel zit een tussenwervelschijf die als schokdemper dient. Die is gemaakt van een geleiachtige substantie en wordt beschermd door een ruwering van vezelig kraakbeen. De ruggengraat wordt gesteund door rugspieren, ligamenten, zenuwen en pezen.
Omdat de wervelkolom zo complex is, is de ware oorzaak van rugpijn vaak moeilijk te achterhalen. De meest voorkomende oorzaak is een verkramping van de rugspieren. Dat kan het gevolg zijn van een zware inspanning of een reactie op een repetitieve overbelasting.
De spier is dus beschadigd of geïrriteerd en gaat zich verkrampen om de rest van de rug te beschermen tegen verder letsel. Dit kan erg pijnlijk zijn en leiden tot een spierverrekking als er druk wordt uitgeoefend. Andere vormen van rugpijn zijn artritis, breuken en infecties. Volgens veel experts is rugpijn nog vaker het gevolg van een emotionele schok dan van een fysiek probleem.
Ergere vormen van rugpijn zijn rughernia of hernia van de tussenwervelschijf of een degeneratieve ziekte van de wervelkolom, maar deze komen minder vaak voor. De onderrug is meer geneigd tot letsels. Dat gedeelte draagt immers het hele gewicht van het bovenlichaam en wordt meer gedraaid en gebogen dan andere lichaamsdelen.
De laatste jaren neemt het aantal mensen dat met rugpijn kampt steeds toe. Volgens specialisten zit onze moderne, sedentaire levensstijl daar zeker voor iets tussen. Te lang dezelfde houding aannemen (bijvoorbeeld als je aan de computer zit) is helemaal niet goed voor de wervelkolom. Comfortabele zetels lijk aantrekkelijk, maar stimuleren vaak een slechte zithouding.
In de meeste gevallen kun je rugpijn niet behandelen, je kunt enkel de pijn verzachten, bijvoorbeeld door een aspirine te nemen. Behandelingen die ook kunnen helpen en zeker geen kwaad doen zijn fysiotherapie, massage, hydrotherapie en hittetherapie.
Tips om rugpijn te voorkomen:
hernia, rug, rugpijn, spierpijn, spierverrekking, wervelkolom Artritis is een veelvoorkomende medische aandoening. Artritis is moeilijk te definiëren als één ziekte omdat er wel 200 verschillende soorten van bestaan. Over het algemeen kunnen we artritis omschrijven als een ontsteking van de gewrichten. Door die ontsteking voelen de gewrichten pijnlijk, stijf en gezwollen aan. In de slechtste gevallen word je ernstig beperkt in je bewegingsvrijheid. De twee meest voorkomende voren zijn artrose en reumatoïde artritis.
Artrose wordt veroorzaakt door een beschadiging van het kraakbeen in de gewrichten. As het kraakbeen helemaal verdwenen is, schuren de onbeschermde beenderen tegen elkaar aan, wat erg pijnlijk is. de meest voorkomende plaatsen van artrose zijn: vingers, knieën, heupen en ruggengraat. De aandoening komt vaak voor bij geblesseerde gewrichten of gewrichten die te veel gebruikt zijn.
De precieze oorzaak van artrose is onbekend. Een van de theorieën is dat mechanische druk op het gewricht de aanmaak van natuurlijke chemicaliën in abnormaal hoge hoeveelheden stimuleert. Daardoor wordt het evenwicht tussen opbouw, afbraak en vervanging van het gewricht verstoord. Het gewricht breekt te snel af en kan daardoor niet op de normale manier vervangen worden. De uiteinden van de botten in het gewricht verdikken dus en het nieuwe bot veroorzaakt bultjes, meestal op de handen en de voeten. Dit hele proces is erg pijnlijk.
Reumatoïde artritis komt meestal erg traag opzetten. In een vroeg stadium zijn de gewrichten enkel pijnlijk na fysiek werk of lichaamsbeweging. Niet iedereen met deze aandoening ervaart die pijn onmiddellijk. Maar na een tijd ervaar je de pijn voortdurend of met tussenpozen. Het gewricht zwelt op en wordt zeer gevoelig. Na een tijdje gaat het gewricht stijf aanvoelen. Als je het gewricht gebruikt, kan het een geluid maken alsof er een been tegen een ander aanwrijft.
Reumatoïde artritis is een auto-immune ziekte. Het immuunsysteem, dat reageert op infecties en lichaamsvreemde indringers, werkt niet meer goed en tast zelf het lichaamweefsel aan. De oorzaak is vooralsnog onbekend. Genetische factoren spelen wel een rol, maar niet in alle gevallen. In sommige gevallen kan de aandoening ook naar boven komen na een infectie.
Een gevarieerd en evenwichtig dieet heeft een goede invloed op artritis, net als lichaamsbeweging. Er bestaan verschillende medicijnen om de pijn te onderdrukken en tegen de ontsteking in de gewrichten. Er worden ook verschillende operaties toegepast ter behandeling van artritis, maar enkel en alleen als de andere behandelingen niet efficiënt waren.
Arthrodese: het gewricht wordt operatief vastgezet. Het laatste kraakbeen wordt verwijderd en de botuiteinden worden vastgezet, zodat ze uiteindelijk aan elkaar vastgroeien.
Arthroplastie: de vervanging van een volledig gewricht.
Arthroscopie: met een arthroscoop kijkt de arts letterlijk in het gewricht. Zo kan hij kraakbeen weghalen en te snelle groei tegenwerken
Osteotomie: correctie van vervormingen in de heupen of de knieën door jongere patiënten.
Synovectomie: het verwijderen van slijmvlies dat de gewrichten met elkaar verbindt.
artritis, artrose, beenderen, gewrichten, kraakbeen, reumatoïde artritis Iedereen heeft wel al eens buikgriep gehad. Geen aangename ervaring natuurlijk. Wil je absoluut buikgriep voorkomen, volg dan deze regels:
1. Was je handen vaak, vooral nadat je naar de wc gegaan bent, nadat je luiers ververst hebt of nadat je voor iemand anders gezorgd hebt die ook diarree heeft.
2. Was je handen voor- en nadat je eten bereid hebt, wees extra voorzichtig als je rauw vlees aanraakt!
3. Was kledij waarop diarree gekomen is met een wasmiddel en een bleekmiddel op basis van chloor. Als er op de wc oppervlakken bevuild zijn met stoelgang, gebruik dan een poetsmiddel op basis van chloor.
4. Bak al je vlees grondig voordat je het eet en zet restjes binnen de twee uur in de koelkast.
5. Leg geen gekookte voedselwaren op een bord waar rauw vlees op heeft gelegen.
6. Poets het aanrecht in de keuken en het kookgereedschap nadat je ze gebruikt hebt om vlees te bereiden.
7. Drink geen ongepasteuriseerde melk of onbehandeld water.
8. Als je naar een gebied gaat met slechte watervoorzieningen, drink dan alleen water uit flessen of frisdranken. Vermijd ook het gebruik van ijs, eet geen ongekookte groenten of fruit dat je zelf niet geschild of gesneden hebt.
buikgriep, buikpijn, veilig voedsel Constipatie is het woord dat we gebruiken voor een moeizame en trage stoelgang. Geconstipeerd zijn is zeker geen aangenaam gevoel. Gelukkig duurt constipatie meestal maar kort. Als je geconstipeerd bent of vaak last hebt van constipatie, zijn er wel een paar dingen die je kunt doen om je terug meer comfortabel te voelen. Hier vind je alvast zes tips.
1. Eet meer vezels. Vezels in je voeding zorgen ervoor dat je stoelgang dik en zacht is. Vezels vind je in veel verschillende soorten groenten, fruit en granen. Voeg iedere dag iets meer vezels toe aan je dieet, dan kan je lichaam er aan wennen.
2. Drink veel water en andere vloeistoffen. Vloeistoffen houden je stoelgang zacht en zorgen ervoor dat het gemakkelijk voorbijgaat. Het is belangrijk dat je gehydrateerd blijft. Drink geen vloeistoffen die cafeïne of alcohol bevatten. die ingrediënten drogen je spijsverteringssysteem namelijk uit.
3. Doe aan lichaamsbeweging. regelmatige lichaamsbeweging houdt je spijsverteringssysteem actief en gezond. Een wandeling van 20 tot 30 minuten kan ook al helpen.
4. Geef jezelf genoeg tijd om je behoefte te doen. Soms zul je zo gehaast zijn als je naar de wc gaat, dat je de signalen van je lichaam negeert. Geef jezelf dus voldoende tijd. negeer het gevoel dat je dringend je behoefte moet doen ook niet.
5. Gebruik enkel laxeermiddelen als een dokter je dat aanraadt. De meeste mensen die licht geconstipeerd zijn hebben geen laxeermiddelen nodig omdat het juiste eten en voldoende lichaamsbeweging er wel voor zullen zorgen dat de stoelgang gemakkelijk eruit komt. Pas als je dit allemaal een tijdje doet, zonder resultaat, zal de dokter je eventueel laxeermiddelen voorschrijven.
6. Overloop samen met de dokter welke medicatie je neemt. Sommige medicijnen veroorzaken constipatie: calciumpillen, pijnstillers met codeïne, antacida, waterpillen, antidepressiva, …
Iedereen heeft wel eens last van constipatie. Als je goed eet, voldoende beweegt en je dokters advies volgt, zou je stoelgang na een paar dagen weer normaal moeten verlopen. Is dat niet het geval, raadpleeg dan je dokter.
constipatie, stoelgang, verstopping Een verstopte neus krijg je doordatde membranen van de neus opzwellen. Meestal is dit het gevolg van een verkoudheid, allergie, griep of een sinusinfectie. Een verstopte neus is onaangenaam en belet dat je normaal kunt ademen. Hier vind je zeven manieren om je van een verstopte of lopende neus te ontdoen:
1. Decongestiva: een duur woord voor wat in de volksmond ‘neusdruppels’ of ‘neusspray’ genoemd wordt. Ze verhelpen verstopping van de neus doordat ze bloedvaatjes laten krimpen. Een lopende neus kun je er niet mee verhelpen. Let op, neusdruppels mag je niet meer dan drie dagen na elkaar gebruiken.
2. Antihistaminica: kunnen de hoeveelheid slijm verminderen. Sommige antihistaminica kunnen slaperigheid veroorzaken.
3. Neusspray- en druppels op basis van zoutoplossing: het werkzame bestanddeel in dit soort sprays is natriumchloride (keukenzout). Deze neusdruppels zijn minder sterk en beter geschikt voor kinderen.
4. Drink extra vloeistoffen: hete thee, bouillon en kippensoep helpen goed tegen een verstopte neus
5. Blijf rechtop staan of zitten: als je je neerlegt wordt de verstopping vaak nog erger.
6. Neuspleisters: maken de neusgaten wijder, waardoor je gemakkelijker kunt ademen. Je kunt ze bij de apotheker, drogist of supermarkt kopen.
7. Waterverstuiver: om de lucht vochtig te houden.
Als je verstopte neus gepaard gaat met een gekuch dat al meer dan tien dagen duurt, een opgezwollen voorhoofd, een slecht zicht, toenemende keelpijn,vlekjes in de keel, geel of groen opgehoest dik slijm (sputum) of als je al langer dan twee weken een verstopte neus hebt, neem je best contact op met je dokter.
griep, neus, verkoudheid, verstopte neus