Geheugenverlies of amnesie is de term die algemeen gebruikt wordt om het gedeeltelijke of volledige verlies van je geheugen weer te geven. In de meeste gevallen gaat het om een tijdelijke toestand. De oorzaken van amnesie variëren van psychologische trauma’s tot hersenschade door een zware klap op het hoofd of aandoeningen als een beroerte of een hersentumor. Hier vind je de verschillende types amnesie op een rijtje:
1. Anterograde amnesie: als mensen het moeilijk vinden recente gebeurtenissen te onthouden kort na een ongeval waarbij ze schade opliepen aan hun hoofd. Ze weten nog alles over hun kindertijd en over wie ze zijn, maar kunnen zich de nieuwe feiten niet herinneren.
2. Retrograde amnesie: mensen die zich moeilijk kunnen herinneren wat er voor het ogenblik dat hij schade aan zijn hoofd opliep gebeurde, bijvoorbeeld de seconden voor een ongeval.
3. Syndroom van Korsakov: geheugenverlies ten gevolge van overmatig alcoholgebruik in combinatie met een vitamine B1-tekort. Het korte termijngeheugen kan wel nog werken zoals het moet, maar patiënten zullen moeite hebben zich een eenvoudig verhaal te herinneren, woorden, gezichten en ingewikkelde patronen. Het Syndroom van Korsakov is een voortschrijdende aandoening die vaak begeleid gaat van neurologische problemen, zoals ongecontroleerde bewegingen en verlies van gevoel in vingers en tenen.
4. Traumatische amnesie: dit type van amnesie volgt op hersenschade na een zware klap op het hoofd, bijvoorbeeld door een auto-ongeluk.
5. Infantiele energie: verwijst naar het onvermogen van een persoon om zich de vroege kindertijd, de eerste drie levensjaren, te herinneren. Hoe dit komt is nog niet met zekerheid geweten. Freud weet het aan seksuele verdringing, terwijl anderen het verbinden met nog niet volgroeide hersenen of taalontwikkeling.
6. Hysterische amnesie: meestal tijdelijke amnesie, veroorzaakt door een psychologisch trauma. Het geugen komt over het algemeen een paar dagen later al terug, maar vaak blijven de herinneringen aan het trauma onvolledig.
Iedereen die symptomen van geheugenverlies vertoont, gaat best zo snel mogelijk naar de dokter. De behandelingen variëren naargelang het type.
amnesie, geheugen, geheugenverlies De Ziekte van Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie: een voortschrijdende, degeneratieve en onomkeerbare aandoening in de hersenen, die geheugenverlies en desoriëntatie veroorzaakt en uiteindelijk de dood tot gevolg heeft. Er bestaat geen behandeling tegen Alzheimer. Geschat wordt dat de ziekte ongeveer 2 tot 5% van de mensen treft.
De echte oorzaak van de ziekte is nog steeds onbekend. In de meeste gevallen gaat het om verschillende risicofactoren: genetische factoren, de levensstijl, de leeftijd,… Leeftijd en genetische factoren zijn het meest bepalend.
Als je aan Alzheimer lijdt, sterven de neuronen in je hersencellen langzaam maar zeker af. De oorzaak daarvan is het eiwit amyloïd, dat zich tussen de zenuwcellen ophoopt. Die ophopingen noemen we seniele plakken.. Deze processen worden nog erger door de chronische ontsteking in het brein en door een overvloed aan reactieve moleculen, de vrije radicalen, de het hersenweefsel aantasten. De verbindingen tussen de hersencellen gaan verloren. Uiteindelijk sterven de hersencellen af, wat het steeds erger worden geheugenverlies van de patiënten verklaart.
Symptomen van Alzheimer:
Verder hebben patiënten vaak te lijden onder depressies, angstaanvallen en slaapproblemen. Hoe snel het ziektepatroon verloopt, verschilt van patiënt tot patiënt. De ziekte kan 3 tot 30 jaar aanslepen, maar de gemiddelde levensverwachting na de diagnose bedraagt 8 jaar.
Voordat de ziekte officieel vastgesteld wordt, moeten patiënten die de symptomen vertonen een grondig fysiek, neurologisch en psychiatrisch onderzoek doorlopen. De diagnose is in 90% van de gevallen juist.
Andere vormen van dementie zijn lewy-body-dementie het sydroom van Korsakoff, de ziekte van Binswanger, HIV en de ziekte van Creutzfeld Jakob. Ook mensen met multiple sclerose, de ziekte van Parkinson, Amyotrofe laterale sclerose en de ziekte van Huntington hebben een verhoogd risico.
Er bestaat nog steeds geen medicijn dat de Ziekte van Alzheimer kan genezen of afremmen. Er komen wel steeds betere medicijnen op de markt die de symptomen verzachten. Voor de rest kunnen patiënten verschillende therapieën volgen die hen stimuleren: psychologische programma’s, muziektherapie, kunsttherapie, therapie in spelvorm, …
Een aantal medicijnen bevorderen de werking van het geheugen, hoewel hun effect vrij beperkt is. Andere medicijnen hebben een invloed op het gedrag, zodat de patiënten zich minder angstig of depressief voelen.
Je kunt het risico om Alzheimer te ontwikkelen lichtelijk beperken door regelmatige lichaamsbeweging en hersengymnastiek.
dementie, geheugenverlies, hersenaandoening, Ziekte van Alzheimer Er bestaan niet veel mensen die tijdens hun jeugd geen last krijgen van acne. Acne kunnen we beschrijven als een ontstekingsziekte van de talgklieren in de huid, die puistjes veroorzaakt. Dode huidcellen en vet blokkeren namelijk de huidporiën of haarfollikels blokkeren. Nadat mee-eters zich ontwikkelen, verschijnen er kleine rode vlekjes. Die kunnen zich uiteindelijk ontwikkelen tot puistjes gevuld met etter.
Lichaamsdelen waar acne gewoonlijk verschijnt, zijn het gezicht, de bovenarmen, de bovenrug en de borst. Acne is niet besmettelijk. Hormonale veranderingen die verbonden worden met puberteit, menstruatie en zwangerschap kunnen acne in de hand werken. Ook bepaalde mecicijnen, zoals steroïden of bepaalde anticonceptiepillen, maken de acne alleen maar erger.
Het merendeel van de mensen krijgt ooit in hun leven acne. Naar schatting 90% van de mannen en 80% van de vrouwen heeft er ooit last van gehad. Meisjes krijgen acne rond de leeftijd van 14 à 17 jaar, jongens rond de leeftijd van 16 à 19 jaar. Maar acne kan ook nog later in je leven voorkomen. Ongeveer 1% van de mannen en 5% van de vrouwen heeft ook na hun adolescentie nog te kampen met acne.
In de meeste gevallen is acne geen zware aandoening en zal het na verloop van tijd vanzelf verdwijnen. Slechts 15% van de mensen hebben zware acne. Wel kunnen de puistjes geïnfecteerd geraken en littekens veroorzaken, vooral als eraan geknepen of gekrabd wordt.
Zware acne kun je best behandelen. Het doel is de plekken proper te houden en littekens te voorkomen. Behandelingen maken de geblokkeerde poriën terug vrij, verminderen de hoeveelheid etter die de huid aanmaakt of bestrijden de bacteriën die de wondjes infecteren.
Bij de apotheker kun je verschillende crèmes, lotions en gels kopen die je op je huid moet aanbrengen. Deze zijn verkrijgbaar zonder voorschrift. Ze bevatten meestal antibacteriële bestanddelen als benzoylperoxide, dat de huid uitdroogt. Helpen de acnebehandelingen niet, ga dan eens langs bij je dokter. Die kan je zwaardere pillen voorschrijven.
Hoe kan je nu acne bestrijden? Milde acne heeft eigenlijk geen speciale behandeling nodig, de puistjes zullen vanzelf weggaan. Eet gezond en drink veel water, dat houdt je huid namelijk gezond. Je kunt je tweemaal per dag wassen met een cleanser, maar teveel wassen en schrobben maakt de ontsteking alleen maar erger.
Littekens die je hebt ten gevolge van acne, vervagen met de tijd. Je kunt ze ook laten verwijderen met behandelingen als lasertherapie of dermabrasie.
acne, huid, huidaandoening, jeugdpuistjes, puistjes Je lichaam in vorm houden met fitness vereist inspanningen en veel doorzettingsvermogen. Best kun je kiezen voor een fitnessprogramma waarbij je cardiovasculaire oefeningen combineert met uithoudingstraining. Kies liefst voor oefeningen die op verschillende spiergroepen tegelijkertijd inwerken. Om je op weg te helpen, vind je hier al 10 oefeningen die erg efficiënt zijn. Je kunt ze thuis of in de fitnessclub doen.
1. Deze oefening activeert de spieren in de boven- midden- en lage borstkas, maar ook die in de schouders en de triceps. Leg je neer op een platte bank met je ruggengraat in een neutrale positie. Houd een halter in iedere hand , op dezelfde hoogte als je borstkas. Je bovenarmmoet parallel zijn met de vloer terwijl je ellebogen naar buiten wijzen. Span je borstkasspieren samen en duw je beide armen naar omhoog tot ze bijna volledig gestrekt zijn. Neem dan traag terug je beginpositie aan.
2. Deze oefening beïnvloedt een aantal verschillende spieren, waaronder de bovenrug, de schouders en de biceps. Voor deze oefening heb je een lat pull down-machine nodig waarbij je een staaf naar beneden moet brengen. Rek je armen uit en grijp de stang vast. Trek je benen en heupen in een hoek van 90 graden, plaats je armen op schouderbreedte van elkaar af. Houd je ellebogen lichtjes gebogen, ontspan je schouders en houd je borstkas naar omhoog. Span dan de spieren van je bovenrug samen en trek de stang naar benden, totdat hij zich vlak boven je borstkas bevindt. Neem dan terug je beginpositie aan.
3. De onderrug wordt helaas vaak vergeten bij trainingen, vandaar deze oefening. Voor de oefening heb je een zitbal nodig. Als je zo’n bal hebt, kun je de oefening ook thuis doen. Leg je op de zitbal met je knieën op de grond, terwijl je op je tenen steunt. Plaats je handen achter je hoofd en houd je ruggengraat in een neutrale positie. Houd je nek ontspannen, alsof het een verlenging is van je ruggengraat. Span de spieren van je onderrug samen, richt je borstkas traag omhoog, weg van de zitbal. Neem dan langzaam terug je startpositie aan. adem uit terwijl je omhoog komt, adem in als je je terug neerlegt.
4. Deze oefening traint alle spieren in je schouders, maar ook de biceps en triceps. Zet je rechtop op ee bankje terwijl je voeten comfortabel op de vloer rusten. Houd in iedere hand een gewicht en buig je ellebogen in een hoek van 90 graden terwijl je handpalmen naar voren wijzen. Span je schouders samen, hef een arm op en stop pas als hij volledig uitgerekt is, met een kleine buiging in de elleboog. Laat je arm terug zakken en die hetzelfde met de andere arm. Wissel verschillende keren af.
5. Deze oefening werkt in op je achterwerk, je quadriceps, je hamstrings (spieren aan de achterzijde van het bovenbeen) en dijen. Sta rechtop met je voeten naast elkaar. Houd je knieën lichtjes gebogen. Houd een lange halter op je schouders, maar laat deze niet op je nek rusten. Span je quadriceps samen, buig je knieën totdat je dijen parallel zijn met de vloer. Keer dan terug naar de beginpositie, totdat je knieën net niet gestrekt zijn. Je zou de hele tijd je voeten moeten zien. Vertrouw je jezelf nog niet helemaal met de halter, probeer de oefening dan eerst een aantal keer zonder.
6. Voor deze oefening, die je voorbenen en achterwerk traint heb je twee halters nodig. Zet je rechtop met je voeten bij elkaar. Houd in iedere hand een halter met je armen naar beneden. Zet je rechterbeen een stapje vooruit en zak met je linkerbeen tot het bijna de vloer raakt. Span de quadriceps samen en duw je rechtervoet af terwijl je langzaal terugkeert naar de startpositie. Doe hetzelfde met het linkerbeen en blijf afwisselen.
7. Een oefening die je armen, biceps en schouders traint. Gebruik twee stoelen of bankjes en zet je neer op een ervan. Houd je handpalmen op het bankje terwijl je je vingers over de rand plooit. Plaats je voeten op het andere bankje. Laat je van het bankje afglijden en laat je bovenlichaam naar de grond zakken, zodat je ellebogen zich in een hoek van iets meer dan 90 graden bevinden. Span je triceps samen, strek je ellebogen en keer dan terug naar de beginpositie. Beginners kunnen hun voeten op de grond plaatsen.
8. Een oefening die inwerkt op je biceps en een deel van je schouders. Zet je op een stoel of een bankje met beide voeten voor je lichaam. Houd je rug rechtop. Neem in iedere hand een gewicht terwijl je handpalmen naar voren wijzen. Span je biceps samen, til de gewichten op tot aan je schouders. Breng je armen dan terug in de beginpositie.
9. Met deze oefening train je je abdominale spieren. Leg je op een matje met je gezicht naar boven buig je knieën in een hoek van 45 graden, met beide voeten op de vloer. Ontspan je rug en plaats twee handen achter je hoofd. Trek je abdominale spieren (buikspieren) samen en beweeg je hoofd en benen naar elkaar toe. Ga langzaam terug naar de beginpositie maar stop net voordat je schouders en voeten de grond raken.
10. Ook deze oefening werkt in op je abdominale spieren. Leg je neer op een matje met je onderrug in een comfortabele houding. Plaats je handen naast je hoofd en trek je knieën omhoog in een hoek van 45 graden. Begin met je benen een fietsbeweging te maken. Trek je abdominale spieren samen en beweeg met je linkerelleboog naar je rechterknie en dan je rechterelleboog naar je linkerknie.
fitness, fitnessoefeningen, spieren Hirsutisme is een andere naam voor overmatige lichaamsbeharing, meestal bij vrouwen. Mannen ondervinden immers minder problemen van overtollige lichaamsbeharing. Vrouwen die te kampen hebben met hirsutisme, hebben dikke, donkere haren op plaatsen waar het voor hen niet normaal is, namelijk het gezicht, de borstkas, de onderbuik en de rug. Vrouwen kunnen ook last hebben van overbeharing op plekken waar het wel normaal is, zoals de armen en de benen. De naam daarvoor is hypertrichose. Veel vrouwen hebben fijne haartjes op de kin, de bovenlip, de onderbuik of de borsten, maar dat is geen hirsutisme.
Een eerste oorzaak van hirsutisme is de overproductie van androgenen of mannelijke hormonen. Hierbij treden ook andere symptomen op als onregelmatige menstruatie, acne, een zwaardere stem, onvruchtbaarheid, meer behoefte aan seks, kleiner worden van de borsten en een grotere spiermassa.
Die overproductie van androgenen kan een gevolg zijn van het polycysteus-ovariumsyndroom. De eierstokken van de vrouw bevatten dan cysten en gooien de hormonenhuishouding in het lichaam in de war. Ook de ziekte van Cushing kan hirsutisme veroorzaken. Daarbij vindt er een te overproductie van het stresshormoon cortison plaats. Een andere oorzaak is de vorming van tumors in de bijnieren, die cellen doen groeien en samenklonteren.
Maar het merendeel van de vrouwen die te kampen hebben met hirsutisme hebben gewoon haarfollikels die overgevoelig zijn voor mannelijke hormonen. Hoe dit gebeurt is nog niet geweten. Gelukkig is het probleem vaak op te lossen met medicijnen.
Bepaalde medicijnen werken ook hirsutisme in de hand, bijvoorbeeld anabole steroïden, anticonceptiepillen en hormonen. Als je lichaams- of gezichtshaar blijft groeien, je stem zwaarder wordt en je menstruatie onregelmatig is, kun je je best zo snel mogelijk laten onderzoeken door een dokter.
1. Heb je overgewicht, zet jezelf dan op dieet. Als je gewicht verliest, zal het aantal hormonen in je lichaam dat haargroei veroorzaakt, beperkt worden.
2. Scheren is en blijft natuurlijk de gemakkelijkste manier om je van het overbodige haar te ontdoen. Maar je zult je wel iedere dag moeten scheren, anders krijg je stoppels. Als je je iedere dag scheert, kan je huid ook geïrriteerd geraken. Een minieme hoeveelheid hydrocortisone zalf kan dan redding bieden.
3. Je kunt het overtollige haar ook epileren of een haarverwijderende crème gebruiken, zodat er geen stoppels blijven staan. Let wel op, want veel mensen zijn overgevoelig voor de crème.
3. Als je je haar bleekt, valt het minder op. Lees zorgvuldig de bijsluiter en volg de aanwijzingen. Het bleekwater zou je huid kunnen irriteren.
4. Haar uittrekken of waxen: is niet aan te raden voor vrouwen die lijden aan hirsutisme. Het uittrekken van de haartjes of het haar waxen kan leiden tot huidirritatie en het haar laten groeien doordat de bloedtoevoer naar de follikel toeneemt.
5. Ontharing met laserlicht: door een behandeling met laserlicht worden de haarzakjes beschadigd. Je zult gedurende een aantal weken verschillende behandelingssessies moeten ondergaan. Laserontharing is vrij duur en moet gedaan worden door een gekwalificeerde schoonheidspecialist. Meestal zijn er geen zware bijwerkingen, tenzij roodheid of irritatie van de huid.
6. Elektrolyse is een behandeling met een naald die op het haarzakje geplaatst wordt en waar elektrische stroom door wordt gestuurd. Met deze behandeling kan je overvloedige haar permanent verwijderd worden. Elektrolyse is tijdrovend en erg duur. De schoonheidsspecialist die de behandeling uitvoert moet gekwalificeerd zijn. Elektronische pincetten en andere elektrolyseproducten voor thuis werken meestal niet goed.
7. Bij de dokter kun je een voorschrift krijgen voor een anti-androgeen medicijn dat de mannelijke hormonen controleert. Gemiddeld doen deze medicijnen er 3 à 6 maanden over voor ze beginnen te werken. Anti-androgene medicijnen zullen de groei van nieuw haar tegengaan.
haar, haargroei, hirsutisme, lichaamsbeharing Restrictieve operaties zijn de meest voorkomende chirurgische ingrepen met als doel gewichtverlies te bekomen. Bij restrictieve operaties wordt je maag zo verkleind dat je minder kunt eten. Deze operaties moeten alleen de inname van voedsel terugdringen en hebben geen invloed op het spijsverteringssysteem. Dat is meteen het grote verschil met een gastric bypass.
De voedselinname wordt beperkt door de creatie van een klein zakje bovenaan de maag, waar het voedsel uit de slokdarm in terecht komt. In dit zakje past aanvankelijk zo’n 100 gram voedsel, na verloop van tijd wordt dit 200 à 300 gram. De onderste uitgang van het zakje is heel klein. Het voedsel stroomt dus maar traag door en je krijgt sneller een verzadigd gevoel, waardoor je minder eet.
Restrictieve chirurgie ter behandeling van obesitas kan bestaan uit de plaatsing van een maagband (gastric banding) of een gastroplastie (vertical banded gastroplasty). Een gastroplastie is een veelgebruikte restrictieve operatie voor gewichtcontrole. Een band en nietjes worden gebruikt om een maagzakje te maken. Een maagband is een band uit speciaal materiaal die aan het bovenste uiteinde rond de maag geplaatst wordt en zo een maagzakje creëert met een smalle doorgang naar het grote deel van de maag.
Beide operaties houden enkele risico’s in:
Na de restrictieve chirurgie, kun je meestal maar een halve kop voedsel binnenwerken zonder je ongemakkelijk te voelen of misselijk te worden. Je mag maar een beperkte hoeveelheid vloeistof tot je nemen. Best zorg je ervoor dat er in je maaltijden geen vloeistoffen inbegrepen zijn. De nieuwe maag is immers niet groot genoeg om vloeistof en voedsel tegelijkertijd aan te kunnen. Je moet heel goed op je voedsel kauwen. De meeste mensen kunnen geen grote maaltijden meer eten. daardoor moeten ze iedere dag zo’n 8 à 10 kleine maaltijden eten om genoeg voedingstoffen binnen te krijgen.
gastroplastie, maagband, obesitas, obesitaschirurgie, zwaarlijvigheid Veel kwaadaardige kankergezwellen kunnen voorkomen worden door een gezonde levensstijl met voldoende lichaamsbeweging, waarbij je goed eet, een gezond gewicht behoudt en niet rookt. Twee elementen die steeds meer aan belang winnen bij kankerpreventie, zijn de strijd tegen obesitas (door middel van gezonde voeding en lichaamsbeweging) en de strijd tegen tabakverslaving. 15 tot 20% van de doden ten gevolge van kanker is te wijten aan zwaarlijvigheid, 30% aan roken. In totaal is dat 50% van alle sterfgevallen.
Stoppen met roken en obesitas vermijden of op dieet gaan, kunnen de mensen op eigen houtje doen. Maar het is helaas niet zo gemakkelijk mensen hun levensstijl te laten veranderen. Ondanks de vooruitgang wat diagnose en behandeling betreft, sterven er jaarlijks miljoenen mensen aan kanker en komen er miljoenen nieuwe kankerpatiënten bij. Volgens een Amerikaans onderzoek zou ongeveer twee derde van de sterfgevallen en duizenden nieuwe patiënten vermeden kunnen worden door aanpassingen in hun levensstijl.
Tabak is de voornaamste oorzaak van longkanker, maar het is ook verantwoordelijk voor de meeste kankers in het strottenhoofd, de mondholte, de pharynx (slokdarmhoofd), de slokdarm en de blaas. Daarbij komt nog dat tabak ook nier-, alvleesklier-, baarmoederhals- en maagkanker in de hand kan werken, naast acute leukemie.
Obesitas wordt verbonden aan verschillende kankers, waaronder dikke darm-, borst-, nier-, eierstok- en alvleesklierkanker. Meerdere studies tonen aan dat het risico op dikke darm- of borstkanker indedijkt kan worden door regelmatige lichaamsbeweging.
Een gezonde levensstijl zorgt er dus niet alleen voor dat je minder risico loopt op het krijgen van kanker, maar ook dat na genezing het risico op herval beperkt wordt.
kanker, obesitas, roken, zwaarlijvigheid Na maanden gezond eten en sporten, heb je bijna je streefgewicht bereikt. Je mag trots zijn op jezelf, maar tegelijkertijd moet je vermijden dat de kilo’s er terug aanvliegen. Gewicht verliezen is gemakkelijker dan op gewicht blijven. Niet erg motiverend, maar het wordt al een stuk gemakkelijker als je er goed op bent voorbereid.
Zorg er in de eerste plaats voor dat je terecht kunt met mensen die je steunen: familie, vrienden, een dokter of een diëtist, lotgenoten, kortom iedereen die je motiveert. Ga er niet van uit dat je geen hulp meer nodig hebt als je je doel bereikt hebt. Probeer gemotiveerd te blijven. Dit is minder gemakkelijk als je de weegschaal niet iedere week naar onder ziet duiken. Probeer je motivatie te halen uit de voordelen die de gezonde levensstijl je biedt: je voelt je goed en je ziet er goed uit.
Als je tijdens je dieet een goede trainingsroutine hebt opgebouwd, doe er dan alles aan om je daaraan te houden. Fysieke activiteit wordt nog belangrijker in deze fase dan tijdens je dieet. Lichaamsbeweging hielp je ook tijdens het dieet al met het verliezen van gewicht, maar het meeste gewichtverlies kwam toen door de beperking van de calorieëninname. Dat verandert na het dieet. Je lichaam is dan immers smaller, waardoor je metabolisme zakt. Je hebt nu minder energie nodig dan voor je op dieet ging, dus je moet meer gaan sporten. Laat je trainingen geleidelijk aan iets langer duren. Misschien is het wel een goed idee een paar nieuwe activiteiten aan je programma toe te voegen, voor de afwisseling. Genoeg keus!
Ook al heb je de beste bedoelingen, je zult altijd wel een paar tegenslagen moeten verwerken. Bereid je hier op voorhand op voor. Als je in gewicht bijkomt, pas dan je dagelijkse hoeveelheid voedsel aan. Voor veel mensen helpt het al om kleinere porties te nemen. Sla zeker niet in paniek, maar beschouw je tegenslag als een vroege waarschuwing die je zelf onder controle kunt krijgen voordat het met je gewicht weer de verkeerde kant uitgaat. Als je twee kilo bent bijgekomen, wees dan blij dat het er geen 20 zijn en denk na over hoe je kunt voorkomen dat het weer gebeurt. Eerst moet je ervoor zorgen dat je niet opnieuw in gewicht bijkomt.
Gebruik dezelfde methodes die in het verleden werkten. Zoek uit wat de inzinking veroorzaakt heeft, leer van de ervaring en blijf alert zodat je de tegenslagen in de toekomst kunt vermijden. Ga regelmatig op de weegschaal staan zodat je alles goed in het oog kunt houden. Zo vermijd je dat een kleine inzinking alles verpest.
afslanken, afvallen, dieet, diëten, gewicht verliezen Er bestaan duizenden verschillende diëten, maar best kun je er een uitkiezen waar je jezelf goed bij voelt. Een van de diëten die op dit moment erg in trek zijn, is het proteïnedieet. Volgens onderzoek zouden proteïnen je honger stillen, waardoor je minder snel naar snacks en tussendoortjes gaat grijpen.
Diëten die rijk zijn aan proteïnen en een gemiddelde hoeveelheid koolhydraten bevatten hebben, in combinatie met lichaamsbeweging, een uitstekende reputatie op het terugdringen van de lipiden (vetten) in het bloed. De vetten worden verbrand zonder dat je honger hebt. Hoe proteïnen het hongergevoel tegenwerken, is nog niet geweten, maar het zou kunnen dat de hersenen tijdens het dieet minder hongerstimulerende hormonen ontvangen. Maar er moet nog meer onderzoek naar gebeuren.
We hebben ons heel leven lang proteïnen nodig voor verschillende lichaamsfuncties. Proteïne is het belangrijkste bestanddeel van alle cellen, waaronder spieren en beenderen. Het lichaam heeft het nodig om te groeien, te ontwikkelen, om zich te verzetten tegen infecties. De aangeraden dagelijkse hoeveelheid proteïnen voor mannen is 56 gram, voor vrouwen 46 gram. Volgens het proteïnedieet zou van alle calorieën die een normale volwassene op een dag binnenspeelt, zo’n 35% proteïnen moeten zijn, wat overeenkomt met 120 gram proteïnen.
Aan het eten van veel proteïnen zijn geen risico’s verbonden, tenzij je een nierziekte hebt. Als je je proteïne-inname wilt verhogen, kun je dit best geleidelijk aan doen en verspreiden over een week. Praat op voorhand ook eens met je dokter over het dieet.
Proteïnen zijn belangrijk, maar koolhydraten en vetten ook. Probeer dus wel het nodige evenwicht te bewaren. Neem bij iedere maaltijd een portie magere proteïnen, maar combineer ze met goede koolhydraten als noten, zaadjes, olijven, olie, vis en avocado. Niet alle proteïnen zijn hetzelfde. Kies voor proteïnen die weinig vetten en calorieën bevatten, zoals mager vlees, bonen, soja en magere zuivelproducten. Een paar ideetjes: een portie vis of kip, eieren, melk, magere yoghurt, sojamelk, tofu, kaas, sperziebonen, linzen, noten, graan en pasta.
afslanken, afvallen, dieet, gewicht verliezen, proteïnedieet Een gastric bypass is een operatie waarbij er een maagzakje gemaakt wordt om de voedselinname te limiteren en door een voedsellis verbonden wordt met de twaalfvingerige darm (duodenum) (voorste gedeelte van de dunne darm) en andere delen van de dunne darm om zo malabsorptie te veroorzaken (zodat je minder snel de voedingsstoffen absorbeert). Met andere woorden, een deel van het spijsverteringsstelsel wordt overgeslagen, waardoor je lichaam minder tijd heeft om voedingsstoffen en calorieën op te nemen.
1. Roux-en-Y gastric bypass
Deze operatie is de standaard gastric bypass. Eerst wordt er een klein maagreservoir gemaakt door een deel van de maag bij elkaar te nieten. Zo wordt je voedselinname beperkt. De rest van je maag blijft gescheiden van het bovenste maagreservoir. Daarna wordt een Y-vormig deel van de dunne darm aan het maagreservoir vastgemaakt. Zo hoeft het voedsel niet voorbij de twaalfvingerige darm (duodenum) en de nuchtere darm (jejunum), de voorste delen van de dunne darm. De absorptie van calorieën en voedingsstoffen wordt dus teruggeschroefd. Deze operatie kan nu uitgevoerd worden met een laparascopie, waarbij de buikholte gecontroleerd wordt met een endoscoop. Hiervoor zijn maar kleine incisies nodig in de buik, waardoor de patiënt sneller herstelt.
2. Biliopancreatische deviatie (uitgebreide gastric bypass)
Deze gastric bypass-operatie is een stuk gecompliceerder. Tijdens de operatie wordt het onderste deel van de maag namelijk verwijderd. Het kleine reservoir dat overblijft, wordt rechtstreeks met het uiteinde van de dunne darm verbonden, waardoor de twaalfvingerige darm en de nuchtere darm volledig overgeslagen worden. Deze operatie is meestal erg succesvol wat gewichtverlies betreft, maar wordt niet vaak uitgevoerd omwille van het risico op nutritionele tekorten.
1. De nietjeslijn kan breken.
2. Het maagreservoir rekt uit en krijgt uiteindelijk dezelfde grootte als de maag voor de ingreep
3. Nutritionele tekorten kunnen gezondheidsproblemen veroorzaken.
4. Lekken van de maag in de buikholte (waardoor de maagzuren andere organen kan bereiken, wat erg gevaarlijk is)
5. Dumping-syndroom: wanneer de maaginhoud zich te snel door de dunne darm beweegt. Symptomen zijn: misselijkheid, een zwak gevoel, bleekheid, zweten en soms diarree. je kunt ook geen zoetigheden eten zonder je zwak te voelen.
6. Galstenen, ten gevolg van het snelle gewichtsverlies
Een gastric bypass is een zware ingreep, die je beter niet overweegt als je je obesitas nog op andere manieren kunt verhelpen. Praat op voorhand met je dokter(s) over of jij in aanmerking komt voor obesitaschirurgie.
gastric bypass, maagverkleining, obesitas, obesitaschirurgie, plastische chirurgie, zwaarlijvigheid