Hoe overleef je een hittegolf?

Warm weer is leuk, maar brengt ook risico’s met zich mee. Hier vind je de grootste risico’s van een hittegolf op een rijtje:

Dehydratie

Een van de grootste risico’s van een hittegolf is het verhoogde risico op dehydratie. Dehydratie is het overmatig verlies van lichaamsvocht, waardoor er belangrijke zouten als kalium en natrium uit het bloed verdwijnen. Die zouten spelen een belangrijke rol voor de organen: de nieren, het brein en het hart. Dehydratie veroorzaakt verwarring, ademhalingsproblemen en hartkloppingen.

Zonnesteek of uitputting

In normale omstandigheden houdt het zweet dat we poduceren als ons lichaam opwarmt, ons koel. Maar bij extreem hete temperaturen of als we onszelf teveel inspannen, kan dit lichaamsmechanisme falen, waardoor onze lichaamstemperatuur gevaarlijk hoog wordt. Dit kan leiden tot zonnesteken of vermoeidheid. Een zonnesteek kan gepaard gaan van hoofdpijn, duizeligheid en spierkrampen. De symptomen komen vaak erg snel opzetten, waardoor je voor je het zelf goed en wel beseft een zonnesteek hebt.

Zonnebrand

Niets zo heerlijk als op een warme dag in de zon liggen of spelen. Toch kun je het zonnebaden tijdens een hittegolf of een hete dag beter beperken. Zonnebrand, de verbranding van de huid als je te lang in de zon zit, is erg pijnlijk en leidt tot veroudering van de huid en een groter risico op huidkanker of melanoom, een erg schadelijke vorm van huidkanker.

Voorkom problemen!

Tijdens een hittegolf verlies je meer vocht dan normaal. Het logische gevolg is dat je ook meer moet drinken dan normaal. Je kunt best water drinken. Drink het niet te snel, maar neem kleine slokjes. Een pintje is op hete dagen niet zo’n ideale dorstlesser. Alcohol dehydrateert namelijk het lichaam. Als je echt niet graag water drinkt, kun je beter je toevlucht zoeken tot niet-gesuikerde frisdranken, bijvoorbeeld fruitsap. Pas ook je eetgewoonten aan. Eet niet teveel heet en zwaar eten.

Op een hete dag kun je best zoveel mogelijk in de schaduw zitten. Als je je lichaam echt moet blootstellen aan de zon, zorg er dan voor dat het voor korte periodes is. gebruik zonnecrème met een factor van minstens 15. Als je je ziek of misselijk begint te voelen, ga dan zo snel mogelijk uit de zon.

Kies een gunstig moment uit om te sporten, doe het niet als het zo heet is. Rond zonsopgang en zonsondergang is het doorgaans een beetje koeler. Blijf rustig en pas je tempo aan aan de hitte. Als je voelt dat je moeilijk kunt ademen of je je niet goed voelt, moet je meteen stoppen met wat je aan het doen bent.

Draag lichte en losse kleding, bijvoorbeeld katoen. Zo kan je zweet gemakkelijk verdampen. Donkere en zware kleding slorpt de hitte op. Draag eventueel een hoofddeksel om je tegen de zon te beschermen.

Houd de ramen van je huis dag en nacht open. Maak gebruik van ventilators. Vermijd plaatsen met weinig ruimte en weinig ventilatie, zoals een warme auto. Moet je je toch in zo’n ruimte begeven (auto, bus, tram,…), neem dan altijd een fles water met je mee.

Risicogroepen

Kinderen onder 4 jaar en ouderen van meer dan 65 ondervinden meer schade van de zon. Hun lichaam past zich immers minder snel aan de hitte aan. Vooral baby’s vormen een echte risicogroep: hun zweetkliertjes zijn nog niet voldoende ontwikkeld. Stel ze niet bloot aan het felle zonlicht maar bedek ze ook niet met dekens of kleren.

Tags , , ,

Wat is de menopauze?

De menopauze betekent het einde van de vruchtbare levensperiode van een vrouw. De eierstokken produceren minder vrouwelijke hormonen (oestrogeen of progesteron).

Bij de meerderheid van de vrouwen duikt de menopauze op tussen de leeftijd van 45 en 55, maar het kan ook vroeger voorkomen. Eens de hormonentoevoer gestopt is, zal de vrouw geen maandelijkse menstruatie meer hebben. Als de menstruatiecyclus minstens een jaar gestopt is, is de kans zeer klein dat de vrouw nog zwanger kan worden.
De menopauze kan ook ingezet worden door de chirurgische verwijdering van de eierstokken. Dit noemen we de kunstmatige menopauze. Vrouwen die chemotherapie ondergaan hebben ter bestrijding van kanker kunnen ook eerder in hun menopauze komen.

De periode waarin de eerste symptomen optreden, noemen we de ‘perimenopauze’ of ‘overgangsperiode’. Deze term slaat op de 6 jaar voor de menopauze zijn intrede doet. Een van de eerste symptomen is een onregelmatige menstruatie. Een van de typische overgangsklachten zijn warmteaanvallen of opvliegers (‘vapeurs’).

De menopauze of overgang brengt onaangename symptomen met zich mee omdat het lichaam zich nog moet aanpassen aan de veranderingen: een droge vaginaschede (waardoor seks erg pijnlijk wordt), verminderd libido, blaasontstekingen en osteoporose. Andere symptomen zijn: slapeloosheid, prikkelbaarheid, vermoeidheid, hoofdpijn, duizeligheid, gewichttoename, gevoelige borsten, neerslachtigheid, …Vaak heeft de menopauze ook een invloed op het gemoed: vrouwen belanden in een depressie, ze voelen zich angstig,…

Vrouwen met zware overgangsklachten krijgen soms hormoonvervangingstherapie. In Europa is men daar echter zeer voorzichtig mee, omdat studies aantonen dat de therapie een verhoogd risico op borstkanker en hartziekten inhoudt.

Tags , ,

Wat is de ziekte van Lyme?

De ziekte van Lyme, ook wel Lymeziekte of Lyme-borreliose genoemd, is een infectieziekte die veroorzaakt wordt door de spirogaat (spiraalvormige bacterie) Borrelia burgdorferi.

Oorzaken

Die bacterie wordt meestal overgedragen door een beet van een teek, om precies te zijn de meest in Europa voorkomende soort, de Ixodes rinicus (schapenteek). Ongeveer 10% van de Europese teken is besmet met Borrelia burgdorferi. Teken leven parasitair, ze overleven op het bloed van mensen en andere dieren. Ze leven in bossen, struikgewas en lage bomen. Daar wachten ze tot er een geschikt slachtoffer voorbijkomt. Teken hechten zich vast in de huid en zuigen zich vol bloed. Een tekenbeet is pijnloos, pas na een paar uur begint het te jeuken. Teken kunnen zich overal op het lichaam vasthechten, maar verkiezen de oksels, liezen of knieholtes. Een zwangere vrouw die geïnfecteerd is kan de ziekte overdragen op haar kind.

Symptomen

De weken na de infectie, duiken er allerhande symptomen op, waarvan sommige ernstig. In een eerste fase (ongeveer een week na de infectie) krijg je een rode ring op de plek waar je gebeten bent, de erythema migrans (EM). Deze ring wordt steeds groter. Nadat de vlek verschenen is, krijg je te kampen met andere symptomen: koorts, vermoeidheid, pijn in de gewrichten. Van zodra de bacterie zich over je hele lichaam verspreidt, ondervind je nog andere symptomen, zoals een stijve nek, gezichtsverlamming en tintelingen van de zenuwen.

Maar de ergste symptomen ervaar je pas een hele tijd na de tekenbeet, soms zelfs pas een jaar erna. Deze symptomen kunnen bestaan uit: zware hoofdpijn, zeer pijnlijk artritis, pijn of zwelling in de gewrichten, hartproblemen, geestelijke problemen zoals geheugenverlies, concentratiestoornissen, haaruitval en nog veel meer.

Behandeling

Als je een teek ontdekt, is het risico dat je de ziekte van Lyme krijgt al veel kleiner als je de teek tijdig kunt verwijderen. Gebruik er een pincet voor en trek de teek, die je zo dicht mogelijk bij de huid vastgrijpt, in een beweging naar buiten, zonder ermee te draaien. Maak het wondje dan schoon met een ontsmettend middel. De diagnose van de ziekte wordt gesteld na een laboratoriumtest.

In een vroeg stadium van de ziekte, is het goed mogelijk de ziekte met antibiotica te behandelen. In een later stadium is intraveneuze toediening van de antibiotica vaak noodzakelijk. Een klein aantal mensen blijft ook na de behandeling met antibiotica symptomen vertonen, zoals vermoeidheid, spierpijn en neurocognitieve problemen. Dit syndroom is het Post-Lymesyndroom of de chronische ziekte van Lyme. Het post-Lymesyndroom is niet te behandelen met antibiotica.

Voorkomen

Controleer jezelf regelmatig op tekenbeten, zeker na een natuurwandeling. Wees vooral op je hoede in de periode juni-oktober. Bescherm je met lange mouwen en broekspijpen.

Tags ,

Wat doe je als je baby koorts heeft?

Koorts is een natuurlijke reactie van het lichaam op een infectie. Het beschermt het lichaam tegen bacteriën, virussen en andere vreemde indringers. De normale lichaamstemperatuur van de mens ligt tussen 35,8 en 37,4°C. Kinderen krijgen sneller en vaker koorts dan volwassenen.

Baby’s krijgen sneller koorts doordat hun temperatuurcontrolesysteem nog niet zo goed ontwikkeld is. Koorts bij baby’s kan veroorzaakt worden door:

  • Te zware inspanningen
  • Uitdroging
  • Muggensteken
  • Bijensteken
  • Allergische reacties
  • Virale of bacteriële infecties
  • …

Symptomen

Symptomen zijn onder meer:

  • Hoesten
  • Pijn
  • Slaapproblemen
  • Rillen
  • Verminderde eetlust
  • Vermoeidheid
  • Geïrriteerdheid
  • Ademhalingsproblemen (uitzonderlijk)

Behandeling

Koorts hoeft niet zo erg te zijn. Als je baby jonger is dan 6 maanden, kun je best altijd een dokter bellen. Als je kind minder dan 38,5 °C koorts heeft, maar verder wel normaal gedrag vertoont, wacht dan af of de symptomen verdwijnen. Heeft je baby meer dan 38,5°C koorts, bel dan een dokter. Contacteer zeker een dokter als je kind volgende symptomen vertoont:

  • Suf- en lusteloosheid
  • Gebrek aan eetlust
  • Rode vlekken op de huid
  • Gevoelige ogen
  • Lopende neus
  • Rode jeukende vlekjes (waterpokken)
  • Stijve nek
  • Buikpijn, braken, diarree
  • Hoofdpijn
  • Blauwe plekken

Bel ook een dokter als het kind blijft jammeren, verder verzwakt of meer dan 40°C koorts heeft.

Bij jonge kinderen is het risico op uitdroging heel groot. Een baby met koorts zou je dus altijd veel vloeistof moeten geven. Als het kind een gebrek aan eetlust vertoont, moet je hem zeker voldoende te drinken geven.

Trek je kind luchtige kleding aan, maar zorg er ook voor dat die het niet koud heeft. Geef het geen extra kledij of deken. Dat leidt tot oververhitting.

Je kunt je baby een koortswerend middel toedienen. Lees aandachtig de bijsluiter om de juiste dosis te kennen of raadpleeg de dokter. Geef kinderen en zeker baby’s geen aspirine. Dat kan bij hen namelijk leiden tot een zware aandoening.

Koortsstuip

Soms kan een kind (meestal tussen 6 maanden en 5 jaar oud) een koortsstuip krijgen, een epileptische aanval ten gevolge van koorts. Zo’n koortsstuip ontstaat meestal tijdens het stijgen van de koorts. Een koortsstuip duurt meestal maar enkele minuten. Het begint met het strekken van de ledematen, waarna de baby begint te schokken. Daarna wordt het kind eventjes bewusteloos. Een koortsstuip leidt maar zelden tot blijvende schade. Blijf rustig en bel meteen de dokter. Ongeveer 5% van de kinderen krijgt ooit een koortsstuip.

Tags , ,

Wat is hoge bloeddruk?

Bloeddruk is de kracht die het bloed uitoefent als het door de slagaders stroomt. Bloeddruk is noodzakelijk om het bloed naar zijn bestemming te voeren. De bloeddruk is nooit de hele dag hetzelfde. Zo stijgt de bloeddruk tijdens lichamelijke inspanningen, tijdens de slaap daalt hij. Maar een permanente hoge bloeddruk (hypertensie) is zeer schadelijk voor de gezondheid.

Herhaaldelijke periodes met hoge bloeddruk kunnen de slagaders schade toebrengen, waardoor ze verdikken en minder elastisch worden. Daardoor wordt de bloedtoevoer beperkt, wat op zijn beurt leidt tot permanente hoge bloeddruk.
Er zijn bijna geen symptomen van hoge bloeddruk. De persoon met hoge bloeddruk kan jarenlang niets voelen tot zijn hart, nieren of andere organen zo beschadigd zijn dat hij er wel iets van moet merken.

Oorzaken

In de meeste gevallen is er geen echte onderliggende oorzaak. Meestal zijn er een aantal factoren die een grote rol spelen. De patiënt drinkt teveel alcohol, is zwaarlijvig, heeft te weinig lichaamsbeweging of eet teveel zout. Vaak hebben meerdere personen binnen een familie er last van. In een klein aantal gevallen, is er één bepaalde oorzaak, bijvoorbeeld nierziekte. Bepaalde medicijnen veroorzaken een verhoging van de bloeddruk.

Behandeling

Er bestaan verschillende medicijnen die hoge bloeddruk helpen verlagen, maar in de eerste plaats zal de patiënt zijn levensstijl moeten aanpassen.

  • Een gezond dieet volgen
  • Meer lichaamsbeweging
  • Minder zout consumeren
  • Minder alcohol drinken
  • Stoppen met roken (roken heeft geen directe invloed op de bloeddruk, maar vergoot wel het risico op hartaandoeningen)
  • ga na wat je zelf nog kunt doen om je bloeddruk te verlagen

Medicijnen die voorgeschreven worden tegen hoge bloeddruk zijn ACE-remmers, bètablokkers, calciumantagonisten en diuretica (plastabletten). De meeste volwassenen zouden minstens een keer op vijf jaar hun bloeddruk moeten laten controleren, zeker wanneer ze iets ouder worden. De bloeddruk wordt gemeten met een bloeddrukmeter. Die geeft twee resultaten: de systolische druk of de diastolische druk. De systolische druk geeft de kracht van het bloed weer als het hart zich samenspant om het bloed in het lichaam te pompen. De diastolische druk geeft de kracht van het bloed weer als het hart zich ontspant. Debloeddruk wordt aangeduid in millimeters kwik (mm Hg). Een normale bloeddruk is alles wat onder 140/90 ligt. Bij 160/95 heb je een hoge bloeddruk. Een optimale bloeddruk voor volwassenen is 120/80.

Tags , ,

Wat moet je doen bij onderkoeling?

Strenge winters eisen jaarlijks overal ter wereld duizenden slachtoffers. Velen onder hen overlijden aan onderkoeling of hypothermie. Als onderkoeling niet snel herkend en behandeld wordt, gaat het lichaam snel bergaf en kan het niet meer normaal functioneren.

Onderkoeling komt voor als de kerntemperatuur van het lichaam tot onder 35°C zakt door blootstelling aan koude. Het menselijk lichaam beschermt zich op een natuurlijke manier tegen de koude door de bloedtoevoer naar de huid te beperken om zo warmteverlies tegen te gaan. Het lichaam bibbert en laat hormonen vrij om zich tegen de koude omgeving te beschermen.

Symptomen

De symptomen kunnen we opdelen in drie fases:

Milde onderkoeling:

  • Rillen, klappertanden
  • Sufheid en slaperigheid
  • Koude, bleke huid
  • Pijnlijke handen en voeten
  • Stijging van de bloeddruk
  • Trage ademhaling

Gematigde onderkoeling:

  • Zwaar rillen, bibberaanvallen die plots stoppen
  • Niet meer in staat zijn te denken en verslapping van de aandacht
  • Trage, oppervlakkige ademhaling
  • Trage, zwakke polsslag

Zware onderkoeling:

  • Rillen is gestopt
  • Spierverslapping
  • Verlies van bewustzijn
  • Weinig of geen ademhaling
  • Zwakke, onregelmatige of zelfs geen polsslag

Risicogroepen:

De mensen die het meeste risico lopen op onderkoeling zijn ouderen en baby’s van minder dan een jaar oud. Verder loopt iedereen die zichzelf op een extreme manier blootstelt aan de kou een risico op onderkoeling: daklozen, bergbeklimmers,

Ook mensen met lichamelijke klachten vormen een risicogroep: mensen die betrokken waren in een ongeluk, geesteszieken, hartpatiënten, mensen die kalmeermiddelen slikken, alcoholisten, …

Behandeling

Als je te maken krijgt met een geval van onderkoeling, bel dan zo snel mogelijk de hulpdiensten op. Breng het slachtoffer zo snel mogelijk naar binnen, naar een warme plaats. Is dit nog niet mogelijk, deel dan je lichaamswarmte met het slachtoffer. Vervang alle koude en natte kleding door warme, droge kleding. Als het slachtoffer nog bij bewustzijn is, kun je hem warme dranken geven. Geef het slachtoffer zeker geen alcohol of tabak!

Als het slachtoffer nog praat kun je hem in een bad met lauwwarm water leggen. Doe dit niet als er sprake is van zware onderkoeling, want dan kan het slachtoffer in shock geraken. Als de onderkoelde persoon gestopt is met ademhalen of geen pols meer heeft, moet je hem of haar reanimeren tot de hulpdiensten arriveren.

Onderkoeling voorkomen

  • Luister naar het weerbericht en vertrek bij extreme weersomstandigheden nooit alleen.
  • Draag kleding in veel verschillende lagen en pas je uitrusting aan de weersomstandigheden aan (winddichte kledij,…).
  • Drink veel, liefst hete drank, maar geen alcohol.
  • Blijf in beweging en eet voldoende
Tags ,

Hoe verbeter je je ogen met ooglaserchirurgie?

Steeds meer mensen kiezen ervoor hun ogen te laten laseren in plaats van hun hele leven met een bril of contactlenzen te moeten rondlopen.

Ooglasers worden gebruikt om de vorm van de cornea (het hoornvlies) permanent te veranderen. Het hoornvlies is het deel van de buitenkant van het oog boven de iris en en de lens, waar het licht door naar binnen valt.

Verloop van de operatie

De operatie met de ooglaser duurt ongeveer een uur. Het oog wordt verdoofd met druppels, waarna met een mes een flapje wordt gemaakt in het hoornvlies. Een ooglidsperder zorgt ervoor dat de patiënt niet kan knipperen. Het flapje wordt opzij geklapt om het hoornvliesoppervlak bij te snijden. Daarna wordt het flapje teruggelegd. De laser verwijdert een minuscuul laagje op het hoornvlies, waardoor de lichtstralen beter op het netvlies vallen.

Wanneer?

Mensen kunnen op verschillende manieren slecht zien. Een eerste oogafwijking is bijziendheid of myopie. Mensen die bijziend zijn, hebben een te scherp gebogen hoornvlies, het oog is langer dan normaal. Daardoor wordt het beeld voor het netvlies geprojecteerd, waardoor je voorwerpen op afstand wazig ziet.

De andere oogafwijking is verziendheid of hypermetropie. Bij bijziende mensen is het netvlies te plat of het oog te kort. Het beeld wordt te ver voor het netvlies geprojecteerd.

Astigmatisme is een oogaandoening waarbij het oog een optische afwijking vertoont. Het hoornvlies is te ovaal geschapen, waardoor het oog twee focuspunten heeft en je beeld wazig wordt.
Ooglaserchirurgie kan het hoornvlies een andere vorm geven, waardoor deze problemen weggewerkt worden.

Oudziendheid (slechtziendheid ten gevolge van ouderdom) kan niet verholpen worden met oooglasers. Deze aandoening heeft immers niets met het hoornvlies te maken, maar met de ooglens die afneemt in flexibiliteit.

Risico’s

Complicaties komen slechts in 5% van de gevallen voor.

Na de operatie hebben sommige mensen enkele maanden last van droge ogen. Om hier niet teveel last van te ondervinden, kun je kunstmatige oogdruppels gebruiken. Na de behandeling ondervinden veel mensen verblindend licht of haloachtige effecten, vooral ’s nachts tijdens het autorijden. Dit komt meer voor als de ogen zwaar verbeterd zijn, maar neemt meestal geen erge proporties aan.

In zeldzame gevallen kan de verdunning van de oogwand ertoe leiden dat de vorm van het oog onstabiel wordt. zwaar gezichtsverlies komt zelden voor maar soms moeten mensen nog een operatie ondergaan om het hoornvlies te herstellen of moeten ze harde contactlenzen dragen om hun zicht te herstellen.

Na de operatie

Meteen na de operatie moet de patiënt gewoonlijk 24 uur lang een ooglap dragen. De meeste patiënten een paar dagen tot een week thuis om te rusten. Afhankelijk van de oogcorrectie die uitgevoerd is, mogen ze vaak een tot twee weken niet rijden. De eerste drie maanden moet je buiten in de zon een zonnebril met UV-bescherming opzetten. De patiënt zal ook enkele keren op controle moeten komen.

Tags , , ,

Wat is de Ziekte van Crohn?

De Ziekte van Crohn is een ontstekingsziekte van de darmen, die al enige jaren wereldwijd aan een opmars bezig is. De oorzaak van de ziekte is onbekend. De meeste patiënten ontwikkelen Crohn voor hun 30ste.

Oorzaken

De precieze oorzaak van de ziekte is onbekend, maar de laatste jaren spitst het onderzoek ernaar zich vooral toe op myxobacteria (glijdende bacteriën). Die bacteriën kunnen veranderingen in de darmwand veroorzaken wat uiteindelijk leidt tot inflammatoire darmziekten.

Wel is geweten dat ongeveer 20% van de mensen die aan de Ziekte van Crohn lijdt een of meerdere familieleden hebben met een inflammatoire darmziekte.

Stress speelt ook een rol en kan later opstoten van de ziekte uitlokken.

De Ziekte van Crohn komt even vaak voor bij mannen als bij vrouwen.

Symptomen

De symptomen van de ziekte zijn vaak vaag en moeilijk te benoemen. Meestal gaat het om maag- en darmklachten:

  • Chronische diarree
  • Gebrek aan eetlust
  • Koorts
  • Buikkrampen
  • Misselijkheid
  • Gewichtsverlies
  • Kinderen met de ziekte worden vaak geremd in hun groei

Patiënten kunnen voorts ook last hebben van darmobstructie, abcessen en bloedingen in het maag-darmstelsel.

Fistels zijn zweertjes tussen naburige darmgedeelten of op omringende organen, waaronder de blaas, de anus, de vagina en de huid, waar ze infecties veroorzaken. Andere zijeffecten van de ziekte zijn oogontsteking, galstenen en artritis.

De symptomen die gepaard gaan met de Ziekte van Crohn komen en gaan. Soms kan een patiënt zich maanden goed voelen om dan plots een opstoot van de ziekte te krijgen.

Behandeling

De ziekte van Crohn kan vastgesteld worden door middel van een colonoscopie of coloscopie, een endoscopie van de dikke darm. Er is geen specifieke behandeling voor de Ziekte van Crohn, maar patiënten kunnen tijdens een van de opstoten verschillende medicijnen nemen om de symptomen als kramp en diarree te verlichten. Patiënten met abcessen en infecties krijgen meestal antibiotica voorgeschreven. Andere medicijnen die wel eens gebruikt worden, zijn aminosalicylaten, immunosuppresiva of corticosteroïden.

Op een bepaald moment zullen heel wat Crohnpatiënten een operatie moeten ondergaan. Tijdens zo’n operatie wordt het ontstoken darmdeel verwijderd. In het merendeel van de gevallen keert de ziekte daarna terug in een ander deel van de darmen.

Er wordt vaak gedacht dat je als je aan de Ziekte van Crohn lijdt, een speciaal dieet moet volgen. Dat kopt niet. De patiënt kan best zelf zijn voedingspatroon bepalen in functie van de voedingsmiddelen die last veroorzaken.

Rokers met de Ziekte van Crohn kunnen beter stoppen met roken. Stoppen met roken vermindert de opstoten van de ziekte met 40%.

Tags , ,

Wanneer en waarom gebruik je noodanticonceptie?

Wanneer je anticonceptie mislukt is of je het vergeten bent, kun je de kans op een eventuele zwangerschap nog verkleinen door je toevlucht te zoeken tot noodanticonceptie. Onder noodanticonceptie verstaan we: de noodpil (morning-afterpil) of het noodspiraal.

Wanneer nodig?

Noodanticonceptie gebruik je in volgende situaties:

  • Je hebt geen voorbehoedsmiddel gebruikt.
  • Het condoom is gescheurd of er is sperma gemorst in en rond de vagina.
  • Je bent een of meerder pillen vergeten in te nemen.
  • Je bent een dag te laat gestart met een nieuwe pilstrip (pilpauze is maximum 7 dagen).
  • Je hebt moeten braken of had last van zware diarree.
  • Je neemt antibiotica waardoor de werking van de pil minder betrouwbaar wordt.

Noodpil (morning-after pil)

Noodpillen bevatten het hormoon progestageen, een kunstmatig hormoon dat ook in andere anticonceptiepillen zit. Je moet de noodpil binnen de 72 uur na de geslachtsgemeenschap innemen. Er bestaan verpakkingen met een of twee pillen die je samen in moet nemen. Hoe sneller je de pil of pillen inneemt, hoe groter de kans dat ze efficiënt zwangerschap voorkomen. Het hormoon in de pillen kan de eisprong uitstellen of stoppen of voorkomen dat het eitje zich in de baarmoeder nestelt.

Een vrouw die de pillen inneemt, kan haar menstruatie een paar dagen later verwachten. Na de inname van de morning-afterpil moet je je gewone anticonceptiemiddel blijven nemen, in combinatie met een condoom.
Je kunt verschillende keren beroep doen op de noodpil, maar gewone contraceptieve methodes zijn efficiënter. Een noodpil kan meer dan 9 van de 10 zwangerschappen voorkomen.

Je kunt de noodpil zonder voorschrift bij de apotheker verkrijgen. Je betaalt dan ongeveer 10 euro. Voor meisjes jonger dan 21 is de noodpil gratis, mits een voorschrift van de dokter en het tonen van de SIS-kaart. In Nederland is de noodpil zonder recept bij de apotheek of de drogist voor 15 euro verkrijgbaar, of voor 5 euro bij de centra voor anticonceptie , seksualiteit en abortus. Vrouwen onder de 21 kunnen de noodpil vergoed krijgen door hun ziektekostenverzekering, maar dan moeten ze wel eerst een recept halen bij de huisarts.

Nevenwerkingen zijn eerder zeldzaam, zeker ten opzichte van de oudere methodes. Toch kunnen sommige vrouwen last krijgen van hoofdpijn, pijnlijke borsten of buikpijn.

Noodspiraal

Het spiraaltje is een goede vorm van noodanticonceptie, vooral als je te laat bent met het nemen van de noodpil. Het gaat hier om een koperspiraal, dat je moet laten inbrengen door een arts, maar dit kan wel tot zeven dagen na het seksueel contact. Dat koper belet de innesteling van een eventueel bevrucht eicel. Het noodspiraal wordt op dezelfde manier gebruikt als het gewone spiraaltje. Het noodspiraaltje is betrouwbaarder dan de noodpil. Het voorkomt 98% van de zwangerschappen. Het spiraaltje kan alleen ingebracht worden als men er zeker van is dat er geen sprake is van een soa, want een soa kan de baarmoeder aantasten.

De noodspiraal kan terug verwijderd worden tijdens de volgende menstruatie, maar je kunt het ook laten zitten. Na de inbrenging blijft het immers zwangerschappen voorkomen. Er is een klein risico op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Daarom ga je na drie tot vier weken best nog eens bij de dokter langs voor een check-up.

Noodanticonceptie is niet bedoeld als vervanging van de gewone anticonceptie. Neem het dus echt alleen in geval van nood!

Tags , , , ,

Wat is een klaplong (pneumothorax)?

Een klaplong of pneumothorax is een inzakking van een deel van een long of een volledige long. Daardoor kan de zuurstof niet op een normale manier opgenomen worden in het bloed. In het borstweefsel is er een gaatje ontstaan, waardoor er lucht aanwezig is in de pleuraholte (de ruimte tussen het borstvlies en het middenborstvlies). Die verminderde zuurstoftoevoer naar de vitale organen is een levensbedreigende situatie. De situatie verergert iedere keer wanneer de patiënt inademt.

Symptomen

symptomen van een klaplong:

  • Plotse, hevige pijn in de borst
  • Kortademigheid
  • Snelle ademhaling
  • Verzwakking, bleekheid, snelle hartslag
  • Duizeligheid
  • Bij minder zware klaplongen: hoest, koorts

Oorzaken

Spontane klaplong: er ontstaan scheuren in het longoppervlak, zonder duidelijke oorzaak. Wel kan de lichaamsbouw een rol spelen. Een risicogroep voor klaplongen zijn jonge, lange en magere mannen. Bij hen kunnen zich belletjes vormen aan de longtoppen.Vaak zijn zij op het moment van de klaplong een lichamelijke inspanning aan het leveren.

Een klaplong kan het gevolg zijn van een messteek of ongeval. Bij een ongeval kunnen bijvoorbeeld de ribben breken en het long- en borstvlies doorboren. Dat noemen we een traumatische pneumothorax. De lucht die de pleuraholte binnenstroomt, komt dan van buiten.

Verder kunnen allerlei lichamelijk problemen, vooral longaandoeningen, aan de basis liggen van een klaplong:

  • Slijm door infecties en ander longaandoeningen
  • Tumors of bloedvaatjes buiten de luchtwegen, die druk uitoefenen op de luchtwegen
  • Ingeademde voorwerpen, bijvoorbeeld kleine speeltjes, pindanoten,..
  • Borstletsel of gebroken ribben

Een iatrogene pneumothorax is een klaplong veroorzaakt door een medische ingreep.

Risicofactoren:

  • Roken
  • COPD (emfyseem en chronische bronchitis)
  • Gebruik van geneesmiddelen en drugs die het bewustzijn verlagen: sedativa (hynotica), barbituraten, kalmeermiddelen, alcohol, …

Behandeling

Bij kleine, spontane pneumothoraxen wacht men eerst af. Vaak herstelt de long zich vanzelf. Bij een grotere pneumothorax zuigt men de lucht meestal af. Als de long zich niet snel genoeg in de oorspronkelijke staat ontplooit, moet men overgaan tot een zuigdrainage, waarbij lucht wordt weggezogen door een thoraxdrain. Dat duurt minstens 24 uur. Als de long na een paar dagen weer ontplooit, mag de patiënt naar huis gaan.

Bij herhaalde klaplongen of als de drainage niet helpt, kan men overgaan tot een pleurodese oftewel het ‘plakken van de longbladen’. In de pleuraholte brengt men dan een stof in, die de pleurae prikkelt en een ontstekingsreactie uitlokt, waarna de long terug met de borstwand vergroeit.

Complicaties

Longontsteking, klein longabces, permanent littekenvormsel op het longweefsel. Een klaplong ten gevolge van fysiek letsel kan begeleid worden door bloedingen in de borstholte. Infecties ten gevolge van een wonde (bijvoorbeeld messteek).

De gevaarlijkste complicatie die kan voorkomen is de spanningspneumothorax, waarbij een ventiel ontstaat tussen de luchtwegen en de borstholte. De lucht kan wel uit de long lopen maar niet weer erin. Op dat moment moet er snel een opening gemaakt worden in de thoraxwand.

Meestal geneest een klaplong goed, zonder sporen na te laten. Maar het risico op herval is wel erg groot! Na een eerste klaplong heeft de patiënt een risico van 50% op een nieuwe klaplong, na een tweede klaplong wordt dat risico 65%.

Tags , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.