Wat is depressie?

Depressie is een veel voorkomende mentale ziekte die zich kenmerkt door neerslachtigheid en een gebrek aan levenslust . Naar schatting 10 tot 20% van alle mensen maakt in zijn leven een depressie door. Depressie is niet te verwarren met neerslachtigheid. Een depressie duurt minstens twee weken, maar meestal langer.

Symptomen

Symptomen van een klinische depressie:

  • Gevoelens van hulpeloosheid en hopeloosheid
  • Zich nutteloos, slecht en gebrekig voelen
  • Een gevoel van zelfhaat, twijfelen aan zichzelf en een voortdurende nood aan bevestiging
  • Zich kwetsbaar voelen
  • Schuldgevoelens
  • Verlies van energie , concentratievermogen en motivatie. Zelfs de meest eenvoudige taken lukken vaak niet meer.
  • Vermoeidheid
  • Slapeloosheid
  • Zelfverwonding
  • Plots dikker worden of gewicht verliezen
  • Rusteloosheid
  • Verlies van libido
  • Fysieke kwaaltjes (hoofdpijn, spierpijn, hartkloppingen, …)
  • Prikkelbaarheid
  • Veel huilen

De meeste patiënten hebben voortdurend last van twee of meerdere symptomen. Mensen met een zware depressie hebben vaak zelfmoordneigingen, stoppen vaak met eten en drinken en ervaren hallucinaties of waanideeën.Veel mensen die ooit een depressie hadden, krijgen later in hun leven weer een depressie. Vrouwen hebben dubbel zoveel risico op een depressie, maar mannen plegen driemaal zo vaak zelfmoord.

Er bestaan verschillende soorten depressies, waaronder klinische depressie, manische depressie, posnatale depressie en winterdepressie. Klinische depressie is de meest voorkomende en bekendste vorm.

Manische depressie is te herkennen aan extreme stemmingswisselingen. Het ene moment kan de patiënt zich overdreven optimistisch en energiek voelen, het andere moment voelt hij zich wanhopig en heeft hij totaal geen energie. De behandeling bestaat vaak uit de toediening van lithium of, in zwaardere gevallen, uit elektroconvulsietherapie.

Postnatale depressie komt voor na de geboorte van een kind, soms pas na enkele weken. De depressie is het gevolg van de ingrijpende veranderingen in het leven van de jonge moeder, zowel op lichamelijk, emotioneel als sociaal vlak. Eeb baby brengt grote verantwoordelijkheid met zich mee.

Winterdepressie komt, zoals de naam het zegt, vooral voor in de winter en is een gevolg van een gebrek aan zonlicht.
Oorzaken

Oorzaak

Aan de basis van een depressie kunnen verschillende oorzaken liggen. Mensen bij wie depressie in de familie voorkomt, maken zelf ook een grotere kans op een depressie. Depressie kan ook een gevolg zijn van een zware en ingrijpende gebeurtenis. Gebeurtenissen die depressie kunnen teweegbrengen zijn onder meer sterfgevallen, chronische ziekte, relatieproblemen en financiële problemen.

Zware depressies worden vaak in verband gebracht met een chemische onevenwichtigheid in de hersenen. De hersenen hebben een tekort aan bepaalde chemische stoffen.

Mensen met een laag zelfbeeld, een pessimistische kijk op het leven en mensen die het moeilijk hebben met stress om te gaan, neigen meer naar depressie.

Behandeling

Zowel therapie als geneesmiddelen nemen een belangrijke plaats in bij de behandeling van depressie. Na vaststelling van een depressie, kan je huisarts je doorverwijzen naar een psychotherapeut, psycholoog of psychiater. Die zal je helpen meer inzicht te verwerven in de ziekte en de oorzaken te achterhalen, zodat je leert hoe je met de problemen moet omgaan. Het is belangrijk dat je een therapie kiest waar je je zelf in terugvindt.

Vaak zal je arts je ook medicijnen voorschrijven. Bij een depressie hebben de hersenen een tekort aan bepaalde stoffen, zoals serotonine, adrenaline en dopamine. Die medicijnen zijn antidepressiva. Antidepressiva hebben veel positieve effecten, maar dikwijls ondervinden patiënten bijwerkingen. Antidepressiva hebben pas na enkele weken resultaat. Je moet ze altijd enkele maanden doornemen, veel patiënten nemen ze zelfs verschillende jaren.

Als een zwaar depressieve persoon als een gevaar voor zichzelf en anderen gezien wordt, wordt hij vaak opgenomen in het ziekenhuis. Elektroconvulsietherapie is een behandelingsmethode die vaak voorkomt bij zware depressies. Dit is een behandeling waarbij met stroomstoten een epileptisch insult (convulsie) wordt opgewekt.

Tags

Wat is een hysterectomie?

Een hysterectomie is een zware chirurgische ingreep waarbij de baarmoeder weggenomen wordt. Er bestaan verschillende types van hysterectomie. Bij een totale hysterectomie worden zowel de baarmoeder als de baarmoederhals weggenomen. Een subtotale hysterectomie is de verwijdering van de baarmoeder. Een radicale hysterectomie is de verwijdering van de baarmoeder, de baarmoederhals, de eileider en de eierstokken, de lymfeklieren en een deel van de vagina.

Waarom?

Een hysterectomie kan uitgevoerd worden wanneer er sprake is van volgende gynaecologische klachten:

  • Zware en pijnlijke menstruatie
  • Aanwezigheid van vleesbomen: vleesbomen zijn goedaardige gezwellen of knobbels in de baarmoederwand, die zware en pijnlijke menstruatie kan veroorzaken.
  • Prolaps of verzakking: de baarmoeder of delen van de vaginawand zijn naar onder verzakt.
  • Endometriose: aandoening waarbij het baarmoederslijmvlies (endometrium) buiten de baarmoeder in het bekken voorkomt. Dit kan littekens rond de baarmoeder veroorzaken en kan ertoe leiden dat de blaas of de endeldarm aan de baarmoeder of eileiders ‘plakt’.
  • Verschillende vormen van kanker: baarmoederhals-, baarmoeder-, eileider- of eierstokkanker.

In de meeste gevallen, behalve bij kanker, wordt een hysterectomie alleen uitgevoerd als de andere behandelingen nergens toe geleid hebben.

Operatie

Een hysterectomie kan op verschillende manieren uitgevoerd worden. In de meeste gevallen kan de operatie uitgevoerd worden via de vagina. De chirurg neemt de baarmoeder weg via de vagina. Dit noemen we een vaginale hysterectomie. Een zwaardere ingreep is een abdominale hysterectomie. In dit geval wordt in het onderste deel van de buikwand een snede gemaakt, waarlangs de arts de organen verwijdert. Artsen kiezen voor een abdominale hysterectomie als de operatie via de vagina niet mogelijk is. Een laparoscopische hysterectomie is een vaginale operatie met behulp van laparoscopisch materiaal dat in de buikwand ingebracht wordt;

Risico’s

Een hysterectomie is een ingreep die vaak voorkomt. De meerderheid van de vrouwen ondergaat de operatie zonder complicaties. Er is een klein risico op schade aan de blaas of de urineleiders. Vrouwen met obesitas hebben vaker last van complicaties, zoals zware bloedingen. Een vrouw die een hysterectomie onderging, kan nog steeds een zeer bevredigend seksleven hebben. Volgens veel vrouwen is hun seksleven na de operatie zelfs verbeterd.

Tags , , ,

Hoe kun je acnelittekens behandelen?

Iedereen heeft ooit wel last van jeugdpuistjes of acne. Bij sommige personen heeft die acne tot blijvende littekens geleid. In veel gevallen worden de littekens door de jaren heen minder zichtbaar. Maar voor wie graag volledig verlost is van de littekens, zijn er tegenwoordig verschillende behandelingen op de markt waarmee je snel en gemakkelijk van die littekens verlost bent. Vraag bij de dermatoloog of plastische chirurg welke behandeling in jouw geval het meest aan te raden is.

Laserbehandeling: verwijdert de bovenste laag van de beschadigde huid. Die laag wordt weggebrand, zodat er een nieuwe, gave huidlaag kan ontstaan.
Dermabrasie (slijpbehandeling): afschaven van het huidoppervlak met een draaiend slijpsteentje. Wordt ook gebruikt om huid die beschadigd is door de zon te behandelen. Na de behandeling ziet de huid rood en rauw, het duurt een paar maanden voor alles genezen is. Tegenwoordig wordt er ook gebruik gemaakt van een C2-laser of een Erbium: YAG-laser.
Fractional Laser Therapie: behandelt diepere lagen van de huis, zonder de bovenste laag te beschadigen. Na verschillende behandelingen worden de littekens zachter.
Chemische peeling: bovenlaag van de huid wordt met een chemische stof verwijderd. Het bindweefsel dieper in de huid wordt strakgetrokken, zodat littekens nog minder zichtbaar zijn. De nieuwe huidlaag die zo gevormd wordt ziet er zachter en gaver uit dan de oude huid.
Injecties: vooral bij diepe littekens. Kunnen behandeld worden door collageen (soort eiwit) in de huid te spuiten.
Chirurgie: Subcision-techniek, waarbij na verdoving de huid wordt losgemaakt van het onderliggende weefsel. De holte die zo ontstaat wordt opgevuld met eigen weefsel of andere producten.

Tags , , , ,

Wat is malaria?

Malaria is een infectieziekte die veroorzaakt wordt door een parasiet (plasmodium). Die malariaparasieten komen in het lichaam na een muggenbeet. Er bestaan vier types malaria, waarvan de zwaarste P. falciparum is. Als de ziekte niet in een vroeg stadium wordt vastgesteld en behandeld, kan ze dodelijk zijn.

Malaria komt alleen voor in de gebieden waar de anophelesmuggen, die de ziekte overdragen, aanwezig zijn. Die muggen leven in wareme en vochtige tropische en subtropische gebieden. 90% van alle malariagevallen ontstaan in Zwart Afrika, maar ook in Zuidoost-Azie en Zuid-Amerika is het risico op malaria groot. Iedere 30 seconden sterft er ergens op de wereld een kind aan malaria. Verder zijn ook zwangere vrouwen erg kwetsbaar.Volgens de WHO sterven ieder jaar een miljoen mensen aan de ziekte.

Symptomen

De incubatieperiode (periode tussen de besmetting en de eerste symptomen) van malaria bedraagt tien dagen. Het is belangrijk om de symptomen vroeg vast te stellen. De symptomen zijn hoge koorts, rillingen, vermoeidheid en spierpijn. In het begin lijken de symptomen op die van een gewone griep. Verder kunnen patiënten ook last hebben van misselijkheid, braken en diarree.De zwaarste vormen van de ziekte kunnen de nieren en hersenen beschadigen en leiden tot bloedarmoede, geelzucht, coma of zelfs de dood.

Nadat de ziekte jarenlang min of meer onder controle werd gehouden, zijn er nu wereldwijd meer malariagevallen dan ooit. Voor dit stijgende aantal zijn verschillende verklaringen. Zo wordt de parasiet resistent tegen traditionele behandelingsmethoden, worden de malariamuggen resistent tegen de insecticiden en hebben politieke en sociale omwentelingen ertoe geleid dat de malariagebieden nu dichter bevolkt zijn. Door veranderingen (mijnbouw, irrigatie, aanleg van wegen) vormen veel gebieden een ideale broedplaats voor muggen.

Behandeling en controle over de ziekte

Malaria kan vastgesteld worden na bloedonderzoek. Er bestaan verschillende preventieve medicijnen tegen de ziekte, maar doordat de muggen steeds meer resistent worden tegen de bestaande medicijnen, is geen enkel preventief middel 100% doeltreffend. Er bestaat nog geen vaccin tegen de ziekte.

Er zijn veel medicijnen om de ziekte te behandelen op de markt. Ook dat is nodig omwille van het sterke resistentievermogen van de parasieten. Bepaalde mensen kunnen bijwerkingen ondervinden van de medicijnen.

De verspreiding van de ziekte kan onder controle gehouden worden door het terugdringen van de muggenpopulatie, door bijvoorbeeld de sloten waarin de muggen broeden, op te vullen. Verder is het ook belangrijk dat de inwoners van de risicogebieden goed ingelicht wordt over de ziekte, zodat ze de symptomen in een vroeg stadium kunnen herkennen. Muskietennetten bedekt met insecticiden vormen een goede bescherming tegen de malariamuggen.

Reizigers die na een bezoek aan een tropisch land koorts hebben of griepverschijnselen vertonen, raadplegen best zo snel mogelijk een dokter.

Tags , ,

Wat veroorzaakt seksuele disfunctionaliteit bij vrouwen?

Naar schatting lijdt meer dan 40% van de vrouwen aan een seksuele stoornis. Dit kan het gevolg zijn van lichamelijk problemen,maar is nog vaker te wijten aan psychologische factoren. De symptomen van seksuele disfunctie kunnen bestaan uit: minder zin in seks, het onvermogen om van seks te genieten, onvoldoende vaginale bevochtiging of problemen met het krijgen van een orgasme.

Als mannen en vrouwen seksueel opgewonden zijn, vullen hun geslachtsdelen zich met bloed. Bij vrouwen leidt dat tot het groter worden van de clitoris en de omliggende weefsels, afscheiding van vaginaal vocht, ontspanning en verwijding van de vaginale opening, zodat er geslachtsgemeenschap kan plaatsvinden.

Vrouwen die lijden aan seksuele disfunctie willen wel seks hebben, maar hun genitaliën reageren niet op de normale manier, waardoor seks pijnlijk of zelfs onmogelijk wordt.

Oorzaken

Vrouwelijke seksuele stoornissen kunnen veroorzaakt worden door een onderliggende medische aandoening, zoals bijvoorbeeld diabetes of hoge bloeddruk. Het kan ook veroorzaakt worden door irritaties en infecties in de vaginastreek, of reacties op contraceptiemethodes. Medicijnen tegen hoge bloeddruk, maagzweren, depressie, angst en kanker kunnen ook seksuele disfunctionaliteit veroorzaken. De fysieke, hormonale en emotionele veranderingen die de vrouw tijdens de zwangerschap of de borstvoedingsperiode ondergaat, kunnen ook leiden tot seksuele stoornissen.

In de meeste gevallen heeft seksuele disfunctie bij vrouwen psychologische oorzaken:

  • niet-effectief voorspel
  • depressie
  • laag zelfbeeld
  • seksueel misbruik of incest
  • schaamte- of schuldgevoel over seks
  • angst om zwanger te worden
  • stress en vermoeidheid

Sommige vrouwen kunnen nooit een orgasme krijgen, ook niet als ze seksueel opgewonden zijn. Ongeveer 5 tot 10% van de vrouwen heeft nooit een orgasme. Deze aandoening noemen we anorgasmie.

Anorgasmie is vaak het gevolg van seksuele onervarenheid, prestatieangst of ervaringen in het verleden, bijvoorbeeld een seksueel trauma. Sommige vrouwen kunnen wel van seks genieten, ook al kunnen ze geen orgasme krijgen.

Het onvrijwillig samentrekken van de vaginaspieren, waardoor het onmogelijk wordt geslachstsgemeenschap te hebben, isvaginisme. Vaginisme wordt doorgaans veroorzaakt door angst.

Behandeling

Bij klachten over seksuele stoornissen gaan artsen eerst na artsen eerst na welke medicijnen eventueel een negatieve invloed kunnen hebben. Ze controleren ook welke contraceptieve methodes de vrouw gebruikt. Vrouwen die last hebben van droogheid van de vagina worden aangeraden glijmiddelen te gebruiken tijdens de geslachtsgemeenschap.
Artsen raden de vrouwen dikwijls ook aan Kegeloefeningen te doen. Zo trainen ze de spieren rond de vagina, om meer te genieten van seks.

Voor vrouwen bij wie de seksuele stoornissen van psychologische aard zijn, is het een aanrader in therapie te gaan bij een psycholoog of seksuoloog.

Tags , , ,

Wat zijn menstruatieklachten?

Zowat iedere vrouw heeft er wel eens last van: menstruatieklachten. Menstruatieklachten zijn over het algemeen vrij onschuldig, maar kunnen wel veel ongemak en leed veroorzaken. Hier vind je enkele veel voorkomende klachten.

Dysmenorroe

Het voorkomen van pijn en krampen tijdens de menstruatie. Ongeveer 40 tot 70% van de vrouwen heeft er wel eens last van. Naar alle waarschijnlijkheid is de pijn te wijten aan bewegingen van de baarmoeder en hormonen die tijdens je menstruatieperiode door je lichaam circuleren. Symptomen zijn buikpijn, rugpijn, hoofdpijn, misselijkheid, diarree, pijnlijke borsten, duizeligheid, vermoeidheid en braken. Soms is dysmenorroe een teken van een onderliggende ziekte. Aandoeningen die vaak gepaard gaan met dysmenorroe zijn endometriose en vleesbomen. Endometriose is het voorkomen van baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder, wat veel pijn veroorzaakt. Een vleesboom is een goedaardig gezwel in de knobbel van de baarmoeder.

Amenorroe

Amenorroe is het uitblijven van de menstruatie. Heeft de vrouw nog nooit gemenstrueerd, dan spreken we van primaire amenorroe. Als de menstruatie meer dan zes maanden uitgebleven is bij een vrouw wie eerder al heeft gemenstrueerd, spreken we van secundaire amenorroe. Ongeveer 20 tot 30% van de vrouwen heeft tijdens haar vruchtbare levensperiode last van amenorroe. De oorzaak is meestal hormonaal. Secundaire amenorroe komt vaak een tijd nadat de vrouw gestopt is met anticonceptie voor. Maar ook stress, overmatige lichaamsbeweging en ondergewicht of ondervoeding (bv. bij anorexia) kunnen amenorroe veroorzaken. De behandeling is afhankelijk van de oorzaak en van wat de vrouw wil.

Oligomenorree

Oligiomenorree is de naam voor onregelmatige maandstonden. Menstruatie komt maar om de zes weken tot zes maanden voor. De oorzaken komen overeen met die van amenorroe. Een veelvoorkomende oorzaak is polycysteus-ovariumsyndroom (PCOS). PCOS is een erfelijke hormonale ziekte waarbij de eierstokken vol cysten staan. De eicellen groeien dus niet of zeer onregelmatig, waardoor er geen of onregelmatig een eisprong plaatsvindt.

PMS (premenstrueel syndroom)

Vlak voor de menstruatie hebben veel vrouwen last van lichamelijke klachten en wisselende gemoedstoestanden. Met PMS worden meer dan 150 symptomen geassocieerd, maar de belangrijkste zijn: slechte gemoedstoestand, geïrriteerdheid, pijnlijke borsten en een opgezwollen gevoel. Aan de basis van PMS liggen hoogst waarschijnlijk hormonale veranderingen. PMS wordt vaak behandeld met hormonale anticonceptie.

Menorragie

Menorragie is de benaming voor hevig bloeden tijdens de menstruatie. Gewoonlijk verliest een vrouw ongeveer 40 ml. tijdens de menstruatie, in geval van menorragie is dat 80 ml. In de meeste gevallen is de oorzaak moeilijk te achterhalen. Soms is er sprake van een onderliggende aandoening als endometriose of een vleesboom. Het bloeden moet goed onderzocht worden, er kan altijd een zwaardere aanleiding zijn als baarmoeder- of baarmoederhalskanker. De behandeling hangt af van de oorzaak. Als er geen onderliggend probleem is, kan het bloeden vaak beperkt worden met niet-hormonale pillen of orale anticonceptie.

Tags ,

Wat is hooikoorts?

Hooikoorts is echt een van de ziekten van onze tijd. Het aantal mensen met hooikoorts stijgt van jaar tot jaar. 10 tot 20% van de Nederlanders en Belgen lijdt reeds aan een of andere vorm van hooikoorts.

Hooikoorts is een allergische reactie op stuifmeel (pollen) van gras, bomen en planten. Als die pollen in contact komen met weefsel in de neus, veroorzaken ze een reactie van het afweersysteem, met als gevolg verstopping van de luchtwegen, niesbuien, tranende ogen, jeuk en een verstopte neus, verlies van reuk en smaak, lopende neus, …

Het hooikoortsseizoen loopt van februari tot september. De meeste vormen van hooikoorts bereiken een hoogtepunt in de zomer, wanneer er meer pollen in de lucht zijn. Meestal zijn hooikoortspatiënten allergisch voor één bepaald pollentype. Hooikoorts manifesteert zich doorgaans tussen het 8ste en 25ste levensjaar, maar kan ook later nog bovenkomen.

Behandeling

Over het algemeen kunnen we drie groepen hooikoortsbehandelingen onderscheiden: antihistaminica, steroïde neussprays en antiallergische injecties. Antihistaminica, de meest voorkomende behandeling, zijn verkrijgbaar in tabletten, neusdruppels of vloeistof. Oudere antihistaminica veroorzaakten vaak een gevoel van slaperigheid, maar met de nieuwe (duurdere) zijn de bijwerkingen voor een groot stuk verdwenen.

Neussprays hebben enkel een invloed op het de neus en niet op het volledige afweersysteem. Ze moeten twee keer per dag gebruikt worden. Antiallergische injecties worden alleen gebruikt bij extreem zware gevallen. Patiënten moeten een aantal jaar na elkaar worden geïnjecteerd, maar de injecties beschermen hen lange tijd tegen allergieën.

Tags ,

Wat doe je tegen impotentie en erectiestoornissen?

Impotentie is het onvermogen van de man om een harde erectie te krijgen of te behouden. Erectiestoornissen en impotentie kunnen een zware domper zetten op je seksleven.

Erectie

De penis heeft bovenaan twee kamers vol sponsachtig weefsel: de corpora cavernosa. Bij seksuele opwinding sturen de hersenen van de man impulsen waardoor de spieren in de corpora cavernosa ontspannen. Daardoor kan er bloed binnenvloeien dat de zwellichamen van de penis vult. Er wordt druk uitgeoefend op de corpora cavernosa, waardoor de penis uitzet. De tunica albuginea, een mebraan, zorgt ervoor dat het bloed in de corpora cavernosa blijft. En erectie verdwijnt weer als de seksuele opwinding afneemt en het bloed uit de zwellichamen kan wegstromen.

Oorzaken van impotentie

Er zijn verschillende factoren die kunnen meespelen bij impotentie, zowel lichamekijke als psychische. Het is volkomen normaal dat het eens niet lukt om een erectie te krijgen. Pas als dit drie maanden lang tot een half jaar regelmatig voorkomt kunnen we spreken van erectiestoornissen of impotentie.

Een van de meest voorkomende oorzaken voor impotentie is een slechte werking van de penis. Er kan schade zijn aan de weefsels, de zenuwen, de aders of de spieren. Deze lichamelijke oorzaken zijn vaak te wijten aan ziekten: diabetes, nierfalen, chronisch alcoholisme, multiple sclerosis (MS) en cardiovasculaire ziekten.

De inname van bepaalde geneesmiddelen kan ook leiden tot erectiestoornissen: bloeddrukmedicijnen, antihistaminica, antidepressiva en kalmeermiddelen.

Andere oorzaken zijn van meer psychologische aard: stress, angst, te hoge prestatiedrang en angst om te falen, depressie, laag zelfbeeld, vervelende seksuele ervaringen in het verleden, …

Behandeling

1. Erectiepillen: Het bekendste medicijn is, sinds het eind jaren ’90 op de markt kwam, Viagra. De werkzame component van dit medicijn is sildenafil. Viagra zorgt er niet meteen voor dat de man een erectie krijgt, maar dat het natuurlijke mechanisme dat tot een erectie leidt, gestimuleerd wordt.

Als de man seksueel opgewonden is, ontspannen bepaalde spieren in de penis, waardoor er bloed in kan stromen. Viagra verhoogt het gehalte van chemicaliën die de spieren ontspannen. Andere medicijnen die erectiestoornissen verhelpen, zijn Cialis en Levitra. Erectiepillen mag je niet nemen in combinatie met nitraten.

2. Injectie in de penis: Voordat Viagra en andere medicijnen de markt veroverden, werd er vaak gebruik gemaakt van injecties in de penis. Deze injecties hebben een vaatverwijdend effect op de bloedvaten en worden ingespoten in de zwellichamen aan de zijkant van de penis.

3. Vacuümpomp: wordt over de penis geschoven en zuigt bloed in de zwellichamen. De penis zwelt op en wordt groter, maar wordt vaak niet helemaal stijf. Penetratie wordt wel altijd mogelijk.

4. Erectieprothese: als de andere behandelingen niet werken, kan er door middel van een chirurgische ingreep een erectieprothese in de penis worden geïmplanteerd. In de penis wordt een zwellichaam uit kunststof aangebracht. Dat zwellichaam is verbonden met een reservoir van waaruit het gevukd wordt. in het scrotum wordt een pompje bevestigd, dat het implantaat kan vullen of ledigen.

Voor sommige patiënten waarbij de impotentie onderliggende psychologische oorzaken heeft, is het zeker aan te raden in therapie te gaan.

Tags , , , ,

Hoe behandel je griep?

Er bestaat een tijdelijk vaccin tegen de griep. Dit vaccin is vooral aan te raden voor oudere mensen, kinderen en mensen met een verzwakt immuniteitssysteem. Bij deze groepen kan griep ernstige gevolgen hebben. Een griepvaccin bevat dode of zwaar verzwakte influenzavirussen. Die kunnen de ziekte niet veroorzaken, maar verhogen de weerstand van het lichaam tegen het griepvirus. Toch ben je zelfs met een inenting niet volledig tegen de griep beschermd. Als je besmet wordt met een virus dat niet in de injectie zat, krijg je toch nog griep, mùaar meestal wel een minder zware vorm. Om je weerstand op te bouwen, is het een aanrader veel vitamine C te nemen.De beste remedie tegen griep is nog altijd gewoon ‘uitzieken’. De meerderheid van de mensen behandelt griep dus met veel bedrust en medicijnen die je zonder voorschrift kunt krijgen. Antibiotica tegen griep bestaan niet.Hier vind je enkele tips om griep beter te behandelen:

  • Neem paracetamol of een gelijkaardige pijnstiller tegen de hoge koorts en de pijn. Aspirine is ook een mogelijkheid, maar geef het niet aan kinderen met de griep.
  • Neem hoestsiroop tegen de hoest en drink veel hete, zoete fruitthee
  • Koorts veroorzaakt zweten en droogt het lichaam uit. Patiënten moeten in verhouding dus meer water, thee en vruchtensappen drinken.
  • Mensen met hoge koorts en spierpijn moeten in bed blijven. Zo verminderen ze de pijn en voorkomen ze dat het virus zich verder verspreidt.

Als de klachten langer dan vijf à zes dagen aanhouden, is het aan te raden contact op te nemen met een dokter. Raadpleeg ook een dokter als je kind na een dag of drie nog steeds erg hoge koorts heeft, moet braken of klaagt over oorpijn.

Secundaire infecties ten gevolge van een griepbesmetting doden ieder jaar honderden mensen. Een van die complicaties is longontsteking ten gevolge van pneumokokken. De pneumokokken zitten bij mensen meestal wel ergens in het ademhalingsstelsel, maar de meeste mensen hebben er voldoende weerstand tegen. Maar de griep verlaagt die weerstand, waardoor mensen longontsteking kunnen ontwikkelen. De patiënten worden dan opgenomen in het ziekenhuis en krijgen antibiotica toegediend. Sommige mensen sterven eraan. Er bestaan wel vaccins die je je hele leven lang beschermen tegen pneumokokkeninfectie.

Tags , , , , ,

Wat is epilepsie?

Epilepsie is een neurologische stoornis die gepaard gaat met plotse aanvallen. Het is een aandoening die veel voorkomt. 1 op 150 mensen lijdt aan epilepsie.

Een epilepsieaanval wordt veroorzaakt door overactiviteit van de hersenen, een soort van kortsluiting in de hersenen. Er is tijdelijk iets mis met de verbindingen tussen de hersencellen. De aanvallen duiken onverwacht op en veroorzaken hevige schokken of zelfs bewusteloosheid.

Er zijn twee verschillende types epilepsieaanvallen: partiële aanvallen en gegeneraliseerde aanvallen. Een partiële aanval begint op een bepaalde plaats in de hersenen. De persoon blijft bij bewustzijn, maar is angstig. Andere symptomen zijn ongecontroleerde bewegingen van de armen en een onaangename smaak in de mond. Deze aanvallen kunnen we nog opdelen in eenvoudige partiële aanvallen, waarbij de persoon bij bewustzijn blijft, en complexe partiële aanval, waarbij de persoon het bewustzijn verliest.

Een gegeneraliseerde aanval begint in heel het brein. De persoon verliest het bewustzijn. De persoon weet niet wat hij doet. Achteraf kan hij zich de gebeurtenis niet herinneren. Gegeneraliseerde aanvallen kunnen we ook opdelen in verschillende soorten:

  • ‘Petit mal’ of abscences: persoon verliest bewustzijn maar kan blijven zitten of staan. De persoon verliest het contact met de omgeving.
  • ‘Grand mal’ of tonisch-clonische epilepsie: persoon verliest bewustzijn, gaat gepaard van schokkende bewegingen van armen en voeten. Persoon kan in zijn tong bijten en er komt ook vaak verlies van urine bij kijken.
  • Atone aanval: persoon verliest plots controle over spieren en valt.
  • Myoclone aanval: spieren in een bepaald lichaamsdeel van persoon trekken samen.
  • Psychomotore aanval: plotse aanvallen van psychische stoornissen en bewegingsautomatismen.

Symptomen van beide aanvallen zijn kauwen, slikken en krabben.

Oorzaken

In de helft van de gevallen is de oorzaak onbekend. Die epilepsie noemt men idiopathisch. Verder kan epilepsie ontstaan door een groot aantal aandoeningen: hersenbeschadiging, alcoholvergiftiging, hoge koorts, verlaagde bloedsuikerspiegel, … epilepsie kan voor of na de geboorte ontstaan.

Behandeling

Er bestaan verschillende soorten anti-epilepsiemedicijnen. Welk medicijn de dokter voorschrijft, hangt af van de patiënt en de soort epilepsie waaraan hij lijdt.

De medicijnen zijn efficiënt, maar kunnen bijwerkingen hebben. Bekende bijwerkingen zijn duizeligheid en slaperigheid. Andere drugs kunnen bijwerkingen veroorzaken als acne en overgewicht. In bepaalde gevallen is een neurochirurgische ingreep nodig.

Tags
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.