Meer weten over hoge bloeddruk?

De druk die het bloed uitoefent wanneer het door de slagaders stroomt wordt de bloeddruk genoemd. Je bloeddruk kan op een dag enorm variëren. Zo stijgt hij bij lichamelijke inspanningen en daalt hij wanneer je slaapt. Als je bloeddruk permanent te hoog is, kan dat erg schadelijk zijn voor je gezondheid. Hoge bloeddruk wordt ook wel hypertensie genoemd.  Als je vaak kampt met hoge bloeddruk, kan dat de slagaders beschadigen. Daardoor verdikken ze en verliezen ze hun elasticiteit. De bloedtoevoer zal dan beperkt worden, wat een permanente hoge bloeddruk veroorzaakt.

Oorzaken

In de meeste gevallen spelen een aantal risicofactoren wel een grote rol, maar een rechtstreekse oorzaak voor hoge bloeddruk bestaat niet. Risicofactoren zijn onder meer een te hoge consumptie van alcohol, zwaarlijvigheid, gebrek aan lichaamsbeweging of een te hoge consumptie van zout.

Vaak lijden meer personen binnen een familie aan hypertensie. In een kleine minderheid van de gevallen is er wel een rechtstreekse oorzaak aan te duiden, bijvoorbeeld nierziekte. Bepaalde medicijnen kunnen een verhoging van de bloeddruk veroorzaken. Sommige medicijnen, waaronder bepaalde pijnstillers, hoestsiropen en neusdruppels, kunnen de bloeddruk verhogen. Vraag raad aan je huisarts.

Symptomen

Iemand die aan hoge bloeddruk lijdt, kan daar jarenlang niets van merken. Maar op een bepaald moment zijn de nieren, het hart en andere organen erg zwaar beschadigd en zal hij er lichamelijk gevolgen van ondervinden.

Behandeling

Medicijnen kunnen de hoge bloeddruk verlagen. Maar de persoon met hoge bloeddruk zal ook zijn levensstijl moeten aanpassen. Het is aan te raden een gezond dieet te volgen, veel te bewegen en te sporten, weinig zout te consumeren en minder alcohol te drinken. Personen met hoge bloeddruk worden ook aangemaand te stoppen met roken. Roken heeft geen rechtstreekse invloed op de bloeddruk, maar vergroot wel het risico op hart- en vaatziekten.

Er bestaan verschillende medicijnen om de bloeddruk onder controle te houden. Die worden voorgeschreven in het geval van heel hoge bloeddruk. Meestal wordt er gekozen voor een combinatie van ten minste twee medicijnen. De vijf belangrijkste typen medicijnen die ingezet worden om de bloeddruk te verlagen, zijn bètablokkers, ACE-remmers, diuretica of plastabletten, calciumantagonisten en Angiotensine II-antagonisten. Je arts zal mee bepalen welke medicijnen voor jou het meest geschikt zijn.

Controle

Volwassen zouden iedere vijf jaar hun bloeddruk moeten laten controleren. Die wordt gemeten met een bloeddrukmeter, die twee resultaten geeft: de systolische druk en de diastolische druk. De systolische druk is de kracht van het bloed als het hart zich samenspant om het bloed in het lichaam te pompen. De diastolische druk is de kracht van het bloed als het hart zich ontspant. De bloeddruk wordt weergegeven in millimeters kwik of mm Hg. Alles wat onder 140/90 ligt is een normale bloeddruk. Van een hoge bloeddruk spreken we vanaf 160/90. De ideale bloeddruk voor volwassen zou rond 120/80 moeten liggen.

Tags , ,

Een lage bloeddruk, is dat ernstig?

Lage bloeddruk of hypotensie, het woord spreekt eigenlijk voor zich, de bloeddruk is dan te laag. Van lage bloeddruk kunnen we spreken als  bovendruk lager is dan 100 mm Hg en de onderdruk lager is dan 60 mm Hg. De bovendruk is de bloeddruk als het hart het bloed uitpompt, de onderdruk als het hart zich tussen twee slagen in ontspant.

Een lage bloeddruk is vaak chronisch, zoals bijvoorbeeld bij diabetespatiënten, maar kan ook plots voorkomen. Dat kan bijvoorbeeld gebeuren als iemand die lang heeft stilgezeten plots rechtstaat.

Oorzaken

Lage bloeddruk kan veel oorzaken hebben. Zo bijvoorbeeld uitdroging, een zware allergische reactie, spataders, diabetes, warmte, alcohol, een zware maaltijd, veel bloedverlies, bepaalde medicijnen, enz.

Symptomen

In veel gevallen hebben mensen met lage bloeddruk geen last van specifieke klachten. Mensen met een lage bloeddruk kunnen zich moe en futloos voelen. Duizeligheid, flauwvallen en concentratiestoornissen horen ook tot de mogelijke symptomen.

Behandeling

In geval van duizeligheid of flauwvallen moet je er zo snel mogelijk voor zorgen dat het bloed weer naar de hersenen stroomt. Dat kan door met je benen omhoog te gaan liggen.

Tags , ,

Welke soorten geslachtsziekten bestaan er?

Iedereen weet wel dat jebest veilig vrijt om het risico dat je een geslachtsziekte oploopt te beperken. Maar welke SOA’s (Seksueel Overdraagbare Aandoeningen) bestaan er zoal en hoe kun je ze herkennen?

Een SOA kun je onder meer herkennen aan symptomen als afscheiding uit de penis, vagina of anus, een branderig gevoel bij het plassen, jeuk aan de schaamlippen of de eikel, pijn in je onderbuik, bloedverlies en wratjes of zweertjes, blaasjes op de penis, vagina, anus of mond. Als je denkt dat je wel eens ergens een SOA zou kunnen opgelopen hebben, raadpleeg dan meteen je huisarts. Bij de meeste SOA merk je in eerste instantie namelijk niets.

Chlamydia

Chlamydia is een infectie die vooral meisjes en jonge vrouwen treft. Van een chlamydia-infectie merk je de eerste jaren niets. Vrouwen hebben vaak totaal geen of enkel vage klachten.  Als chlamydia niet goed behandeld wordt, kan je onvruchtbaar worden. Zolang je niet behandeld wordt, is chlamydia besmettelijk. Typische klachten bij vrouwen zijn meer of een andere afscheiding dan normaal, onregelmatig bloedverlies en pijn in de onderbuik en bij het vrijen. Mannen hebben klachten als pijn tijdens het plassen of afscheiding uit de plasbuis. Een vrouw kan chlamydia tijdens de bevalling doorgeven aan de baby, waardoor de baby long- of oogontsteking kan krijgen.

Gonorroe

Gonorroe wordt ook wel eens ‘een druiper’ genoemd. Gonorroe is een erg besmettelijke seksuele aandoening. Een man merkt na enkele dagen tot twee weken dat hij besmet is geraakt. Hij kan last krijgen van geelgroene of waterige afscheiding uit de plasbuis. Het plassen kan ook pijn doen. Vrouwen hebben dikwijls nergens last van. Ze hebben soms wel iets meer afscheiding dan normaal. Maar ook bij wie niets merkt, kan de infectie zware gevolgen hebben. Het kan infecties veroorzaken in de penis, vagina en anus. Orale seks vergroot het risico van een gonorroe-infectie in de keel. Gonorroe is uiterst besmettelijk maar gemakkelijk te genezen als je er op tijd bij bent.

Genitale wratten

Genitale wratten, wratten op of rond de geslachtsdelen of de anus komen vaak voor. Na de infectie kan het nog weken tot zelfs een jaar duren voor de eerste wratten doorbreken. De eerste wratten zijn vaak klein, maar ze worden groter en breiden zich uit. De wratten zijn niet pijnlijk, maar ze jeuken verschrikkelijk. Soms zijn de wratten inwendig en is het veel moeilijker ze op te merken. Zelfs na de behandeling kunnen de wratten nog terugkeren. Maar hoe eerder je erbij bent, hoe kleiner het risico dat de wratten nog terugkeren. De oorzaak van genitale wratten is het Humaan papillomavirus. Bepaalde varianten van dit virus kunnen

Herpes genitalis

Herpes genitalis kenmerkt zich door blaasjes of kleine wondjes rond de geslachtsdelen. De besmetting gebeurt door de aanraking van de huiduitslag, het slijmvlies van de mond, penis, vagina of anus van iemand met herpes. De bekendste vorm van herpes is een koortslip (herpes labialis). De oorzaak van zo’n koortslip is een ander type herpesvirus. Via orale seks kan het virus worden overgedragen op de geslachtsdelen. Maar andersom geldt hetzelfde. Herpes genitalis kan ook overgedragen worden op de mond. Als je eenmaal geïnfecteerd bent met het virus, raak je het nooit meer kwijt. De blaasjes ontstaan meestal op een moment dat de weerstand verzwakt is.

Syfilis

Syfilis is een ernstige SOA die in onze contreien gelukkig niet veel voorkomt. De aandoening wordt veroorzaakt door de bacterie treponema pallidum. De ziekte kent drie stadia. In het eerste stadium komen er een of meerdere zweertjes rond de plaats van infectie, dus op de geslachtsdelen of de mond. Enkele maanden later begint het tweede stadium. De syfilis heeft zich via de bloedbaan door het lichaam verspreid. Je kunt dan last hebben van vlekjes op de huid en een grieperig gevoel. Als je tijdens deze stadia niet behandeld werd, treedt het derde stadium in. In dit stadium is de syfilis nog altijd in je lichaam aanwezig en kan het zware schade aan de organen veroorzaken en zelfs dodelijk zijn.

Hepatitis B (geelzucht)

Hepatitis B is een ernstige ziekte waarbij de lever besmet wordt. Het Hepatitis B-virus dringt de levercellen binnen en veroorzaakt daar een ontsteking. Symptomen kunnen bestaan uit koorts, vermoeidheid en lusteloosheid. Bij negen op tien mensen verdwijnt het virus vanzelf uit het lichaam, maar het virus kan ook aanwezig blijven. Je kunt dan worden ingeënt om te voorkomen dat je hepatitis B krijgt. Hepatitis B wordt hier vooral overgedragen door seksueel contact, maar kan ook overgedragen worden via bloedcontact.

Aids

Aids is de ergste seksueel overdraagbare ziekte. Het wordt veroorzaakt door het HIV-virus (Human Immunodeficiency Virus). De besmette persoon wordt eerst seropositief. Dat betekent dat hij drager is van het virus en dus andere mensen kan besmetten. Hij ondervindt wel nog geen last van de infectie. Daarna krijgt hij aids (Acquired Immuno-Deficiency Syndrome). Aids veroorzaakt een algemene immunodeficiëntie. Het ondermijnt met andere woorden het afweersysteem van het lichaam. De patiënt wordt dus sneller ziek en kan aan meerdere ziekten lijden. Verschijnselen die op met aids gepaard gaan, zijn onder meer vermoeidheid, gewichtsverlies, diarree,  droge hoest, nachtzweten, koorts, kortademigheid en opgezette lymfeklieren in de hals of de oksels. Aids is ongeneeslijk. Er bestaat nog geen vaccin tegen. Wel zijn er de zogenaamde ‘aidsremmers’, die de ziekte zodanig kunnen afremmen dat de patiënt nog jaren kan leven.

Trichomonas

Trichomonas-infectie is een minder zware SOA. De oorzaak is het Trichomonasvirus dat in de vagina voorkomt. Vrouwen hebben vaker last van een trichomonasinfectie dan mannen. Je kunt al lange tijd een trichomonasinfectie hebben zonder dat je duidelijke klachten hebt. Bij vrouwen kan de vagina ontsteken. De vagina jeukt dan en veroorzaakt een geelgroene afscheiding. Ook de plasbuis en de blaas kunnen ontsteken. Dat doet pijn bij het plassen. De klachten nemen tijdens de menstruatie vaak toe. Mannen zullen niets of weinig merken van eeninfectie. Trichomonas is goed te behandelen. Naast SOA zijn er ook nog de volgende aandoeningen. Het zijn eigenlijk geen SOA’s omdat je deze aandoeningen ook op andere manieren kunt oplopen dan door seksueel contact. Wel kunnen de aandoeningen klachten veroorzaken rond of in de geslachtsorganen.

Schaamluis

Schaamluis is de SOA die het meest voorkomt, maar het is ook de meest onschuldige. Schaamluis kan overgebracht worden door seksueel contact maar ook door bijvoorbeeld gezamenlijk kledinggebruik. Schaamluizen zijn kleine luisjes die leven op de behaarde delen van het menselijke lichaam. Ze leven van het bloed van mensen. Ze hebben een rode of bruine ontlasting, die plekjes achterlaten in je ondergoed. Soms raakt de huid geïrriteerd en gaat hij jeuken. Krabben is af te raden, het helpt niet en kan infecties tot gevolg hebben. Schaamluis kun je zelf vaststellen en behandelen, maar je kunt er ook mee naar een arts. Je kunt de schaamluizen bestrijden met een anti-luizenmiddel.

Gardnerella (bacteriële vaginose)

Bacteriële vaginose is eigenlijk geen SOA, maar een verstoring van het bacteriële evenwicht in de vagina. Dit kan onder meer het gevolg zijn van het wassen van de vagina met zeep of het te lang inhouden van een tampon, wat de zuurgraad in de vagina verstoort. De vagina scheidt dan een grijswit vocht af en ruikt zurig. Je kunt ook bacteriële vaginose hebben zonder dat je er last van hebt. Behandeling is enkel nodig als je klachten hebt. Mannen hebben doorgaans geen last van de infectie.

Candida-infectie

Een candida-infectie is een schimmelinfectie. De oorzaak is een verstoring van de gisthuishouding in je lichaam. Als je een mindere weerstand hebt, bijvoorbeeld door ziekte of stress, kan de bacterie zich vermenigvuldigen. Candida kan in de vagina een schimmelinfectie veroorzaken. Het is dus geen SOA, maar een infectie die in je lichaam ontstaat. Het veroorzaakt een brokkelige afscheiding die zurig ruikt. Je krijgt er jeuk en een branderig gevoel door.  Mannen hebben last van klachten als een droge, schilferige eikel, rode puntjes op de eikel en jeuk. De schimmelinfectie kan tijdens seksueel contact worden overgedragen op de partner.

Tags ,

Behandeling en voorkomen van schimmelnagels

Schimmelnagels  of kalknagels zijn nagels die met een schimmel geïnfecteerd zijn. De infectie begint meestal aan de nagelranden, die daardoor grijs, bruin of groen verkleuren. De schimmel kruipt onder de nagel en veroorzaakt een brokkelige verdikking. Infecties komen vaak voor in het zwembad, in gemeenschappelijke douches of in de sauna. Een vochtige huid, nauwe schoenen en gebruik van te veel zeep kunnen de infectie stimuleren. Schimmelnagels komen vooral voor op de voet, maar ook de vingernagels kunnen er last van krijgen.

Behandeling

Als een schimmelnagel niet behandeld wordt, stapelen de hoornlagen zich op en kan de nagel uiteindelijk zelfs loslaten. De meest efficiënte manier om kalknagels te verwijderen is door medicijnen te gebruiken tegen schimmelinfecties. Vraag raad aan je huisarts.

Door te slijpen of te frezen maak je je nagel dunner en gladder. Je kunt dit bij de pedicure laten doen of het gewoon zelf proberen. Het apparaat je dat je nodig hebt vind je bij een degelijke pedicureset.  Bij een oppervlakkige schimmel is frezen vaak al voldoende om een gezonde nagel te krijgen.

Er zijn ook tincturen op de markt om kalknagels te genezen. Zo’n behandeling kan lang duren, want de schimmels verschuilen zich namelijk onder de nagel en zijn moeilijk bereikbaar. Als er na zes maanden nog geen verbetering is opgetreden, doe je er goed aan op medicatie over te stappen.

Een schimmelnagel mag je niet vijlen. Het vijlsel kan immers schimmelsporen bevatten die de gezonde nagels of andere personen kunnen besmetten.

Voorkom voetschimmel en schimmelnagels

– Gebruik niet te veel zeep en badschuim
– Neem elke dag een verfrissend voetbad
– Droog je voeten altijd goed af
– Doe iedere dag propere sokken aan
– Wissel regelmatig van schoenen
– Gebruik een schimmelverwijderend product voor je schoenen
– Draag schoenen die ruim zitten en goed ventileren

Tags , , , , ,

Maagpijn, wat nu?

Wie heeft er nu nooit last van maagpijn? Maagpijn kan erg pijnlijk en storend zijn. Gelukkig is er ook goed nieuws, want de oorzaken van maagpijn zijn over het algemeen heel gemakkelijk te behandelen.

Oorzaken

Te snel eten
Iets heel kouds of heets eten
Maag- of darmontsteking
Maagzweer
Overgevoeligheid voor voedingsmiddelen
Bijwerkingen van een geneesmiddel
Stress
Psychische oorzaken

Behandeling

Je kunt proberen zelf iets aan je maagpijn te doen. het is vooral belangrijk je maag rust te gunnen.

Probeer iets te eten of te drinken. Warme melk is een aanrader. Eet wel alleen lichte maaltijden en kleine porties, zonder al te veel vet. Grote, zware maaltijden zullen je maag alleen maar meer van streek maken. Vermijd alcohol, pikant eten, koffie, chocolade, koolzuurhoudende dranken, enz.  Stop met roken, zodat het slijmvlies van de maag zich sneller zal herstellen.

De apotheker kan je verschillende middeltjes tegen maagpijn geven, maar let er wel mee op. Je mag ze nooit voor een langere periode gebruiken.

Tags , , ,

Wat is een liesbreuk?

Een liesbreuk of hernia inguinalis is een hernia die erg vaak voorkomt. Een hernia is de term voor de uitstulping van een weefsel of een orgaan uit een lichaamsholte. De liesbreuk ontstaat uit een scheur in een zwak deel van de buikwand. Uit het gat dat ontstaat steekt de uitstulping. De liesbreuk komt doorgaans voor in het lieskanaal. Door het lieskanaal loopt de zaadstreng van de teelballen naar de buikholte.

Symptomen

Veel patiënten met een liesbreuk voelen helemaal niets, anderen hebben last van een zeurderige pijn in de liesstreek. Alleen als de het weefsel dat tussen de spierwand steekt bekneld geraakt, zal de patiënt veel pijn ervaren. De bloedtoevoer wordt dan afgesneden, en een snelle operatie is noodzakelijk voor het weefsel begint af te sterven.

Oorzaken

Een liesbreuk is het gevolg van druk op de abdominale spieren. Die kan ontstaan door het optillen van een zwaar voorwerp, door te hoesten, door naar het toilet te gaan, seks te hebben of gewoon door te sporten.

Behandeling

Vroeger werd een liesbreuk vaak behandeld met een breukband, maar tegenwoordig kiest men meestal voor een operatie. Een liesbreuk kan genezen worden via een eenvoudige operatie. De meeste ingrepen maken gebruik van een laparoscopie (kijkoperatie) en duren minder dan een uur. De chirurg maakt een snede op de plek van de breuk. Vervolgens heft hij de uitstulping van het buikvlies op en herstelt hij de scheur in de buikwand, indien nodig.

Tags , ,

Lumbago, pijn in de onderrug

Een lumbago, ook wel eens lendenverschot of spit genoemd, uit zich in de vorm van milde tot zware rugpijn, een gevoel van ongemak in de lagere rug of pijnlijke spiercontracties in de onderrug. die pijn kan acuut of chronisch zijn. Een lumbago belemmert zowel de houding als de beweging aanzienlijk.

Plaats

De patiënt klaagt over hevige, plots opkomende pijn in de onderrug. Hij ervaart vooral pijn bij het buigen, zitten en liggen. Het is vaak niet duidelijk waar de pijn precies vandaan komt. Bij het stappen of rechtstaan zijn de klachten vaak minder.

Acuut of chronisch

Lage rugpijn komt vaak voor, maar de klachten verdwijnen meestal na een aantal dagen. Na een week zijn de klachten bij de helft van de mensen met een lumbago al verdwenen. Maar de kans dat de lumbago terugkeert is vrij groot. Acute lumbago kan soms overgaan in chronische lumbago.

Oorzaken

De oorzaken kunnen van diverse aard zijn. In praktijk is het vaak onmogelijk de exacte oorzaak van de rugpijn te bepalen.  De rugpijn kan te wijten zijn aan een verkeerde houding, maar vaak spelen ook psychosociale factoren een rol, zoals stress, overwerk, depressie en angst. Bij oudere mensen is osteoartrose (ontkalking) vaak een van de belangrijkste oorzaken. Lumbago komt vaak voor bij jonge mensen die een zware job hebben die veel fysieke inspanning vereist.

Behandeling

Een lumbago geneest dikwijls in enkele dagen of weken tijd. De behandeling ervan is afhankelijk van de ernst van de ziekte.
De arts zal je aanraden 1 à 2 dagen rust te nemen. Om de pijn te verzachten kun je een pijnstiller als aspirine of paracetamol nemen. De arts kan ook ene infiltratie toedienen met een lokaal anaestheticum (lidocaïne) en een cortisonderivaat. Bij zwaardere gevallen wordt ook kinesitherapie aangeraden.

Tags , ,

Longontsteking, ernstige infectie van de longen

Een longontsteking of pneumonie is een ontsteking van de longblaasjes en het omliggende longweefsel. Het kan veroorzaakt worden door bacteriën, virussen en chemische stoffen. Pneumonie is in de meeste gevallen goed te behandelen, maar kan  vaak ook gevaarlijk zijn.

Primaire pneumonie

Primaire pneumonie ontstaat zonder dat er een zichtbare aanleiding voor is. Meestal is er wel sprake van een algeheel verminderde weerstand. Aan een pneumonie die thuis of binnen 72 uur na de opname in een ziekenhuis ontstaat, liggen andere micro-organismen  aan de basis dan een pneumonie die zich openbaart na 72 uur in het ziekenhuis.
Bij een patiënt bij wie na 72 uur in een ziekenhuis longontsteking ontstaat, spreken we van een ziekenhuisinfectie. Er is een kans dat hier resistente ziekenhuisbacteriën de oorzaak zijn. 5% van alle ziekenhuispatiënten wordt getroffen door zo’n longontsteking. Bij patiënten met een sterk verminderde weerstand kan de pneumonie een opportunistische infectie inhouden, een infectie ten gevolge van een verminderde afweer en een verzwakt immuunsysteem.

Secundaire pneumonie

Primaire afwijkingen in de longen of in de luchtwegen gaan soms vooraf aan een longontsteking. Dat is een secundaire pneumonie.  Secundaire pneumonie wordt onder meer veroorzaakt door:

–    Slijmophoping in de luchtwegen bij mensen die niet genoeg doorademen of slijm ophoesten. Kan voorkomen na een operatie of na een periode van bedlegerigheid
–    Vernauwing van de luchtwegen  ten gevolge van onder meer tumorgroei  astma of COPD (rokerslong) of inademing van een vreemd voorwerp.
–    Aangetast luchtwegslijmvlies door virussen of door inwerking van chemische of fysische irritantia (prikkelende stoffen).
–    Longembolie
–    Stuwing in de longvaten door hartfalen.

Verschijnselen

– Koorts, soms hoge koorts voorafgegaan door rillingen.
– Hoesten  en pijn in de borst.
– Opgeven van etterig sputum.
– Kortademigheid en een snelle ademhaling.
– Cyanose of blauwzucht door het wegvallen van een deel van de longen .
– Pijn bij het ademhalen in de borst.
– Koortsuitslag,  komt vooral voor bij een acuut verloop zoals bij de lobaire longontsteking.

Een ernstige pneumonie kan vergezeld gaan van een septische shock, die het gevolg is van een begeleidende bloedvergiftiging (sepsis) waardoor vaatverwijding optreedt.

Diagnose

De diagnose stelt men op basis van:

– Het klinische beeld
– Auscultatie en percussie van de borstkas
– Thoraxfoto: de ontstekingsreactie staat in contrast met het luchthoudende longweefsel. Op de thoraxfoto kan je duidelijk een lobaire pneumonie of een bronchopneumonie herkennen. Een lobaire pneumonie is  een longkwab (of meerdere longkwabben) die in zijn geheel ontstoken is . Een luchtpijptak met omliggend weefsel is ontstoken. Hoe meer longweefsel ontstoken is , des te acuter het ziektebeeld. Vooral een lobaire pneumonie kan zeer heftig verlopen. Kinderen en bejaarden behoren tot de risicogroepen.
– Sputumonderzoek: microscopisch onderzoek van het slijm dat je ophoest. Het sputum moet worden afgenomen voordat de patiënt met antibiotica is begonnen.
– Bloedonderzoek: bloed wordt getest op de toename van witte bloedcellen, CRP, een eiwit dat in het bloed aanwezig is tijdens acute ontstekingen. Serologisch onderzoek om aanwezigheid van antistoffen in het bloed aan te tonen (in verband met de diagnostiek legionella, chlamydia en myoplasma). De uitslag volgt pas na een paar weken.
– Urineonderzoek: urinesneltest voor legionellabacteriën

Behandeling

Ter behandeling van pneumonie wordt meestal een beroep gedaan op antibiotica. Daarmee begint men meteen na het stellen van de diagnose, ook al is de verwekker nog niet bekend. Daarbij gaat men af op het moment waarop de pneumonie ontstaan is.

Tags , ,

Meer weten over de menopauze?

De menopauze is het einde van de vruchtbare periode in het leven van een vrouw. Tijdens de menopauze produceren de eierstokken minder vrouwelijke hormonen oftewel minder oestrogeen en progesteron.

Wanneer?

Bij de meeste vrouwen duikt de menopauze op tussen de leeftijd van 45 en 55 jaar. Maar het kan ook vroeger of later voorkomen. Als de hormonentoevoer stopt, zal de vrouw geen maandelijkse menstruatie meer hebben. Als de menstruatiecyclus al een jaar gestopt is, wordt de kans heel klein dat de vrouw nog zwanger kan worden. De menopauze kan ook op een kunstmatige manier in gang gezet worden door de operatieve verwijdering van de eierstokken. Dat is dan de kunstmatige menopauze. Vrouwen die chemotherapie ondergaan ter bestrijding van kanker, kunnen ook eerder in de menopauze komen.

Wat zijn de symptomen?

De periode waarin de vrouw de eerste symptomen ervaart, is de ‘perimenopauze’ of ‘overgangsperiode’. Dat zijn meestal de zes jaar voor de menopauze doorbreekt. Een van de eerste klachten is een onregelmatige menstruatie. Een andere typische overgangsklacht zijn warmteaanvallen of opvliegers, in de volksmond ook wel ‘vapeurs’ genoemd.

Aangezien het lichaam zich nog moet aanpassen, brengt de menopauze doorgaans onaangename symptomen met zich mee. Een verminderd libido, een droge vaginaschede, osteoporose en blaasontstekingen behoren symptomen die heel vaak voorkomen. Slapeloosheid, prikkelbaarheid, hoofdpijn, vermoeidheid, duizeligheid, gewichtstoename, neerslachtigheid en pijnlijke borsten zijn nog andere symptomen.

Behandeling

Vrouwen die echt te veel last hebben van overgangsklachten, zijn soms gebaat bij hormoonvervangingstherapie. In Europa is men daar echter erg voorzichtig mee. Studies tonen namelijk aan dat de therapie een verhoogd risico op borstkanker en hartziekten met zich meebrengt. Tegen bepaalde symptomen, zoals osteoporose, zijn er medicijnen op de markt.

Tags , , ,

Levercirrose, littekenvorming op de lever

Levercirrose is een toestand waarbij de leverweefsels onherstelbaar aangetast zijn als gevolg van een infectie, vergiftiging of andere ziekte. Alle chronische leverziekten ontaarden uiteindelijk in levercirrose. De ontstoken levercellen sterven dan af en worden vervangen door littekenweefsel. Dat littekenweefsel kan nooit meer terug veranderen in  normale levercellen. De capaciteit van de lever neemt dus in grote mate af.

Als de levercellen afsterven, kan het bloed steeds moeilijker door de lever stromen. Daardoor moet het een omweg maken en wordt de concentratie van afbraakproducten in het bloed steeds groter. Dat kan ernstige complicaties tot gevolg hebben.

Oorzaken

Levercirrose kan verschillende oorzaken hebben, maar de belangrijkste is een overmatig gebruik van alcohol. In dat geval spreekt men van alcoholische levercirrose.
Een andere oorzaak is virale hepatitis (B, C of D) die chronisch wordt. Een derde belangrijke oorzaak is een eiwittekort.

Andere aandoeningen die levercirrose kunnen veroorzaken, zijn hemochromatose (ijzeroverbelasting), de ziekte van Wilson (koperoverbelasting) en auto-immuunziekten.

Symptomen

Levercirrose ontstaat zeer geleidelijk. Patiënten zullen heel lang geen symptomen ondervinden. Klachten die kunnen optreden zijn:

– Vermoeidheid
– Weinig eetlust
– Misselijkheid
– Braken
– Opgezette buik door ascites
– Oedeem aan de benen
– Uitgezette aders aan de buik (collaterale bloedvaten)
– Slokdarmvarices (aders langs de slokdarm zijn gestuwd)
– Geelzucht

Op het einde kunnen nog symptomen ontstaan als sufheid, verwardheid of coma met bevende handen. De patiënt is vermagerd en heeft een opgezette buik door al het vocht.
Als de levercellen afsterven, kan het bloed steeds moeilijker door de lever stromen.

Complicaties

Bij een levercirrose kunnen diverse complicaties optreden. Mogelijke complicaties zijn:

Portale hypertentie: Door de levercirrose vermindert de doorbloeding van de lever. Daardoor ontstaat in de leverpoortader een verhoogde bloeddruk.
Encephalopatie: Hersenfunctie verandert, bijvoorbeeld een veranderd slaap-waakritme, verminderde concentratie en zelden zelfs coma.
Ascites: Vrij vocht in de buikholte.
Oesophagus varices: Als gevolg van portale hypertensie kunnen in de slokdarmwand spataderen ontstaan.
Het hepatopulmonale syndroom: Ontstaat bij een klein deel van de patiënten met portale hypertensie. Wordt gekenmerkt door verwijding van de bloedvaten in de longen en veranderingen in de bloedsomloop.

Behandeling

Als de levercirrose een gevolg is van alcoholmisbruik, moet je natuurlijk zo snel mogelijk stoppen met drinken. Voor levercirrose zelf bestaat er nog geen medicijn, maar een aantal gevolgen ervan zijn goed met geneesmiddelen te behandelen.

Levercirrosepatiënten krijgen een afwisselend dieet voorgeschreven dat weinig vetten bevat. Bij vochtophoping krijgen patiënten een zoutarm dieet.

Tags ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.