De lever, een levensbelangrijk orgaan

De lever is een erg belangrijk orgaan dat veel functies vervult. Bij een volwassene weegt de lever ongeveer 1,5 kilogram. Hij is roodbruin van kleur, heeft een sponsachtige structuur en is bijna zo groot als een kleine voetbal. Het orgaan bevindt zich net onder het middenrif . De mens kan niet overleven zonder lever.

De voornaamste functies van de lever zijn: de stofwisseling, de samenstelling van de bloedvloeistof en de zuivering van het bloed. De lever produceert gal voor de vertering van vetten, maakt bloedeiwitten aan, slaat koolhydraten uit ons voedsel op, vormt glycogeen uit melkzuur dat uit onze spieren komt, helpt giffen onschadelijk te maken, slaat ijzer op en produceert warmte voor een goede lichaamstemperatuur. Het is dan ook niet voor niets een van de grootste organen die we in ons lichaam hebben.

Ziekten

Verschillende ziekten kunnen de lever treffen. Om er maar een paar op te noemen: stofwisselingsziekten, virussen, aangeboren afwijkingen, bacteriën, medicijnen, alcohol, tumoren of verwondingen. Als de lever niet goed functioneert, ontstaan er storingen in de stofwisseling. Een bekend verschijnsel bij een lever die niet goed functioneert is geelzucht. Hierbij treedt een kleurverandering van de ogen, huid, ontlasting en urine op. Wanneer er iets mis is met de lever, kan hij vaak zichzelf herstellen. Maar dat lukt niet meer als de ziekte of verwonding te ernstig is. Een zieke lever heeft een nadelige invloed op ons hele lichaam.

Hepatitis

Hepatitis is een ontsteking van de lever. De lever is erg belangrijk voor het lichaam, dus hepatitis kan behoorlijk gevaarlijk zijn. Hepatitis wordt veroorzaakt door een virusinfectie, blootstelling aan bepaalde chemische stoffen, medicijnengebruik (toxische hepatitis), door een auto-immuunziekte of door overmatig alcoholgebruik. Als de hepatitis het gevolg is van  een virusinfectie, noemen we dat virale hepatitis. Hepatitis A, B en C,  de bekendste vormen, worden door virussen veroorzaakt. Een virale leverontsteking is besmettelijk.

De symptomen hangen samen met de ernst van de ontsteking. Vermoeidheid, weinig eetlust en een donker gekleurde urine komen vaak voor. Als de lever uitzet kun je geelzucht krijgen. Hepatitis kan acuut of chronisch zijn. De acute vorm neemt na ongeveer twee maanden af, maar leidt in zeer zeldzame gevallen binnen enkele weken tot de dood. Chronische hepatitis kan cirrose (omzetting van levercellen naar littekenweefsel) veroorzaken.

Tags , ,

Leukemie, kanker in het bloed

De term leukemie dekt alle verschillende vormen van bloedkanker oftewel kanker van de witte bloedcellen. Leukemie is een naam die uit het Grieks komt en letterlijk ‘wit bloed’ betekent. Het lichaam maakt dan te veel witte bloedcellen aan. Daardoor wordt de balans tussen de rode en de witte bloedcellen verstoord en kunnen er problemen optreden met de organen.

Symptomen

Mensen die aan leukemie lijden, zijn vaak heel vermoeid. Ze zijn ook vatbaarder voor ziektes en infecties. Hun weerstand is minder goed. Ze hebben vaak last van buitensporig bloedverlies en worden snel ziek.

Leukemie kan dodelijk zijn. Patiënten sterven soms aan interne bloedingen die verhinderd worden door bloedplaatjes. Door hun verzwakte weerstand kan ieder virus hen al fataal zijn.

Oorzaken

Over de oorzaken van leukemie is niet veel bekend. Patiënten sterven soms aan interne bloedingen die normaal gezien verhinderd worden door de bloedplaatjes. Er bestaan een aantal erfelijke vormen van leukemie. Risicofactoren bij de ontwikkeling van leukemie zijn blootstelling aan chemicaliën, bepaalde medicijnen, toxines en straling.

Als een patiënt aan leukemie lijdt, worden er in zijn lichaam te veel witte bloedcellen aangemaakt. Daardoor wordt de balans tussen de rode en witte bloedcellen verstoord en kunnen er problemen ontstaan met het beenmerg. Leukemiecellen kunnen dan verschillende organen binnendringenen aantasten. De lever en de milt kunnen dan vergroten, waardoor er problemen optreden met de organen.

Tags , , ,

Wat is het koolsoepdieet?

Het koolsoepdieet is een dieet dat steunt op een zogenaamde ‘vetverbrandende soep’. Het dieet komt oorspronkelijk uit de VS, maar is hier ook al enkele jaren populair. Je mag het dieet niet langer dan een week volgen, omdat dan het risico op ondervoeding en een tekort aan mineralen en vitaminen te groot wordt.

Koolsoep is de basis van het dieet, maar op bepaalde dagen mag je ook groenten, fruit, rijst, vis of vlees eten. Koolsoep stilt de honger en bevat weinig calorieën.
Het koolsoepdieet wordt beschouwd als een crashdieet. Dat betekent dat het eten erg eentonig is en je eigenlijk niet genoeg voedingsstoffen binnenkrijgt. Daarom is het ook zo belangrijk dat je het maar een week volgt.

Recept

Van de koolsoep bestaan er verschillende recepten, maar hier vind je alvast een goed basisrecept:

• 6 grote uien
• 1 grote witte kool
• 2 blikken gepelde en gesneden tomaten
• 1 bos soepselder
• 2 groene paprika’s
• peper en zout, peterselie, tabasco en eventueel knoflook
• vetarme bouillon
• …

Dieet

Dag 1: koolsoep zoveel je wil. Alle fruit, behalve bananen.
Dag 2: Groenten, samen met de soep. Eet geen bonen, erwten, maïs of fruit.
Dag 3: Soep, fruit en groenten naar believen. Geen aardappelen.
Dag 4: Soep, bananen (maximum acht) + onbeperkt magere melk.
Dag 5: Soep, tomaten (maximum zes) en vlees of vis (max. 450 gram).
Dag 6: Soep, groenten en vlees zoveel je wil. Geen aardappel.
Dag 7: soep, groenten, bruine rijst en vers geperst fruitsap.

Tags , , , , ,

Bevallen via keizersnede

De meest uitgevoerde operatie ter wereld? Een keizersnede natuurlijk. Bijna iedereen kent wel iemand die deze ingreep reeds heeft ondergaan.

Een keizersnede of sectio caesarae, zoals de wetenschappelijke benaming luidt, is  een operatieve ingreep waardoor de vrouw niet op de natuurlijke manier bevalt maar het kind ter wereld gebracht wordt via de buikwand.

Redenen voor een keizersnede

Er bestaan verschillende redenen om tot een keizersnede over te gaan.  Een van de meest voorkomende redenen is een stuitligging of een andere ligging van de baby waardoor de bevalling bemoeilijkt wordt. Ook een disproportie van de grootte van het baringskanaal of het bekken en de grootte van een kind kan een keizersnede noodzakelijk maken. Verder is een keizersnede ook nodig als de moeder gezondheidsproblemen (diabetes,  hartziekte, enz.) heeft. Ook in geval van foetale nood, als het kind dus in acuut ernstig gevaar is, is een keizersnede nodig. Dat kan bijvoorbeeld het geval zijn bij de loslating van de placenta of een uitgezakte navelstreng.

Hoe gebeurt een keizersnede?

In de meeste gevallen gebeurt een keizersnede via de ‘bikinisnede’. Dat is een dwarse snede van 10 à 15 centimeter vlak boven het schaambeen. Deze methode geeft het minste risico op infecties en andere complicaties. Als deze dwarse snede wegens de ligging of de grootte van de foetus onmogelijk is, kiest men soms voor een verticale incisie. Daarna wordt de baby via een snede in de baarmoeder naar buiten gehaald.

Risico’s

Vandaag de dag is een keizersnede een relatief veilige ingreep. Toch blijft het een operatie waar de nodige risico’s aan verbonden zijn. Complicaties zijn onder meer endometritis (infectie van de binnenwand van de baarmoeder), zwaar bloedverlies, trombose, infectie van de wond, etc. Complicaties voor de baby zijn kleine letsels ten gevolge van de ingreep en ademhalingsproblemen in de dagen na de bevalling.

Tags , ,

Alles over hepatitis C

Hepatitis C is een virale infectie van de lever die veroorzaakt wordt door het hepatitis C-virus (HCV). De aandoening kan ook veroorzaakt worden door verkeerd of overmatig gebruik van drugs of medicatie, alsook geboren afwijkingen.

Omschrijving

Hepatitis is een virale leveraandoening die kan voorkomen in verschillende vormen (A, B, C, …). De oorzaken kunnen variëren van virussen tot aangeboren aandoeningen. Hepatitis C is een van de meest voorkomende vormen van hepatitis en is, in tegenstelling tot wat velen denken, een groter publiek probleem dan hepatitis B.
Deze chronische aandoening veroorzaakt op lange termijn levercirrose. Maar ook verschillende kankers worden in verband gebracht met hepatitis C.

Hepatitis C heeft verschillende genotypen, deze zijn genummerd. Voor de behandeling is het erg belangrijk dat het juiste type geweten is. In Europa en de VS komen vooral typen 1 en 3 voor. In Japan komen genotypen 1 en 2 het meest voor, terwijl in het Midden-Oosten type 3 het meest voorkomt.

Oorzaken

De besmetting van hepatitis C gebeurt meestal door drugsgebruikers die naalden uitwisselen en zo de ziekte van iemand anders over krijgen. Ook mensen die zich laten tatoeëren met vuile naalden lopen groot risico de ziekte op te lopen. Hoewel de ziekte hoogstwaarschijnlijk seksueel overdraagbaar is, komt dit in de praktijk slechts zelden voor.

Symptomen

Maar liefst 80% van de dragers van het hepatitis C-virus hebben geen symptomen. De symptomen die ze dan krijgen lijken erg veel op een gewone griep. Deze patiënten krijgen op termijn wel chronische symptomen zoals levercirrose en kanker.

Diagnose en behandeling

Men gaat na wanneer je precies besmet zou zijn geraakt. Dit kan bijvoorbeeld door een wonde of wanneer je bent geprikt met een naald. Daarna moet een bloedtest uitwijzen of je besmet bent.

De behandeling bestaat vooral uit het afwachten op symptomen, veroorzaakt door een zieke lever. Pas als dit voorkomt kan dit symptoom worden behandeld. Er is dus geen eenduidige behandelingsmethode die voor alle patiënten geldt.

Preventie

Er is op dit moment geen vaccinatie tegen hepatitis C beschikbaar, in tegenstelling tot de bestaande inentingen tegen type A en B. Als preventie kan je best uitkijken wanneer je in contact komt met mensen die hepatitis C hebben. Vermijd contact met verwondingen en zorg dat deze voldoende afgedekt zijn. Er is nog geen zekerheid of de ziekte seksueel overdraagbaar is maar vermoed wordt van wel.

Tags , , , ,

Gastritis, ontsteking van het maagslijmvlies

Gastritis is een ontsteking van het maagslijmvlies. Acute gastritis is zelfs  een van de meest voorkomende maagaandoeningen. Gastritis is niet te verwarren met een maagzweer. Bij gastritis ga je je slechter voelen als  je iets eet, wat bij een maagzweer niet het geval is. Een langdurige ontsteking van het maagslijmvlies is een chronische gastritis.

We mogen gastritis niet verwarren met een maagzweer. Chronische gastritis is een langdurige ontsteking van het maagslijmvlies.

Symptomen

• Misselijkheid
• Braken
• Opgeblazen gevoel
• Gespannen buik

Soms gaat de ziekte ook gepaard met:

• Buikkrampen
• Koorts en rillingen
• Hoofdpijn
• Spierkrampen

Oorzaken

Gastritis wordt meestal veroorzaakt door infecties. Die kunnen zowel van bacteriële, parasitaire of fungale (schimmel) oorsprong zijn.
Een andere oorzaak van gastritis is de consumptie van irriterende stoffen (alcohol, zout, kruiden, tabak of frisdranken, te warme of te koude gerechten of dranken en bepaalde medicatie zoals ontstekingsremmers). Ook een allergische reactie van het maagslijmvlies kan aan de oorsprong liggen.

Behandeling

Als je een beetje oplet, kun je het risico op gastritis beperken:

• Vermijd prikkelende stoffen
• Stop met roken en rook zeker niet op een nuchtere maag
• Vermijd bepaalde medicatie
• Houd stress onder controle
• Eet geen grote hoeveelheden in een keer
• Eet of drink geen hete of heel koude maaltijden of dranken
• Voorkom een lege maagµ

Om gastritis te behandelen, moet eerst achterhaald worden wat de oorzaak ervan is.  Mogelijke behandelingen zijn onder andere maagzuur-neutraliserende middelen en antibiotica.

Tags , , ,

Uveïtis, een inwendige oogontsteking

Uveïtis is een inwendige oogontsteking, een ontsteking van het uvea in het oog. De uvea bestaat uit de iris, het ciliair lichaam, het vaatvlies en de choroidea. De ontsteking heeft een vermindering van het gezichtsvermogen  tot gevolg.

Symptomen

Patiënten met uveïtis zien vaak minder goed. Ze zien wazig, zien zwarte vlekjes of slierten in het beeld. Sommige patiënten kunnen het licht niet goed meer verdragen. De oogontsteking kan plots beginnen met een pijnlijk rood oog, maar het gezicht kan ook geleidelijk aan verslechteren. Het kan in één oog voorkomen, afwisselend in een van beide ogen of in beide ogen tegelijk. Er bestaan drie verschillende vormen uveïtis:

– uveïtis anterior: aan de voorkant
– uveïtis intermedia: in het midden
– uveïtis posterior: aan de achterkant

Soms is het moeilijk een onderscheid te maken. Er kan sprake zijn van een ontsteking in het hele oog (panuveïtis). Die drie soorten uveïtis ontwikkelen zich op een andere manier en moeten dus ook een verschillende behandeling krijgen. Alle vormen leiden tot een tijdelijke of blijvende vermindering van het gezichtsvermogen. Uveïtis kan op verschillende manieren verlopen. Het kan eenmalig optreden, maar het kan ook langdurig aanwezig zijn met afwisselend rustige perioden en perioden van oogontsteking.
Complicaties die zich kunnen voordoen bij uveïtis zijn staar, hoornvliesafwijkingen, netvliesschade en verhoogde oogboldruk.

Diagnose

Aan de hand van een oogheelkundig onderzoek kan de oogarts uveïtis vaststellen. De pupillen zullen met oogdruppels verwijd worden, waardoor je tijdelijk wat waziger gaat zien. Vaak is verder onderzoek nodig om de oorzaak vast te stellen. Verder onderzoek kan bestaan uit bloedonderzoek, röntgenfoto’s of onderzoek van het oogvocht.

Oorzaak

In de meeste gevallen is uveïtis een geïsoleerde oogaandoening. Naast de ontsteking aan het oog zelf zijn er dan geen andere lichamelijke problemen. Maar uveïtis kan ook geassocieerd worden met andere lichamelijke aandoeningen, waaronder syfilis, ziekte van Lyme, tbc, psoriasis, ziekte van Crohn, colitis ulcerosa, ziekte van Bechterew, syndroom van Reiter, Behcet, multiple sclerosis (MS), aids, toxoplasmose, kattenkrabziekte, VKH-syndroom, bindweefselziekten, lymfoom, leukemie, etc.Tegenwoordig is het steeds vaker mogelijk een oorzaak op te sporen.

Behandeling

Meestal wordt uveïtis met ontstekingsremmende middelen behandeld. Die moeten de pijn verlichten, ontsteking bestrijden en beschadiging van het oog voorkomen. Als de oorzaak bekend is, kan de therapie meer doelgericht zijn. Vaak krijgen patiënten corticosteroïden voorgeschreven. Die zijn verkrijgbaar in verschillende vormen en sterktes, zoals oogdruppels, tabletten en injecties. Hoe ernstiger de uveïtis, hoe langer de behandeling zal duren.

Tags , ,

Zonneallergie en wat ertegen te doen

Polymorfe lichteruptie (PMLE) is de wetenschappelijke naam voor zonneallergie. PMLE is  vrij zeldzaam, maar wel de meest voorkomende vorm van lichtovergevoeligheid. Als iemand een huidontsteking krijgt na een normale blootstelling aan zonlicht, spreken we van zonneallergie

Wie krijgt het?

PMLE komt even vaak voor bij mannen en vrouwen. Patiënten met een licht huidtype krijgen vaker last van PMLE, maar in principe kunnen mensen van elke huidskleur zonneallergie krijgen. PMLE begint meestal op de leeftijd van een jong-volwassene. UV-licht kunnen we onderverdelen in UVB (kortgolvig) en UVA (langgolvig). Het ultraviolet licht zorgt ervoor dat we bruinen of verbranden als we in de zon zitten.

Mensen met PMLE reageren op een andere manier op het UV- licht. Tegenwoordig wordt aangenomen dat vooral het UVA de aandoening veroorzaakt. Maar waarom mensen PMLE krijgen,  is nog altijd niet bekend.

Hoe ontstaat het?

De oorzaak van polymorfe lichteruptie is natuurlijk zonlicht. Zonlicht bestaat uit zichtbaar licht en onzichtbaar ultraviolet licht. UV-licht wordt onderverdeeld in (kortgolvig) UVB en (langgolvig) UVA. Het ultraviolet licht is verantwoordelijk voor bruining van de huid en zonverbranding. Dit zijn de normale huidreacties die ultraviolet licht kan veroorzaken. Bij PMLE is er sprake van afwijkende reacties op ultraviolet. Het UVA wordt tegenwoordig beschouwd als de belangrijkste veroorzaker van de aandoening. Waarom PMLE precies ontstaat is helaas nog niet bekend. Mensen met een lichte huidskleur die makkelijk verbranden, zullen wel sneller PMLE ontwikkelen.

Hoe ziet het eruit?

De reacties van de huid zullen bij PMLE na ongeveer 24 tot 48 uur na blootstelling aan het zonlicht optreden, hoewel het soms ook enkele dagen kan duren. Afwijkingen die vaak voorkomen zijn jeukende plekken op de aan licht blootgestelde huid. De verschijnselen kunnen bestaan uit rode huid, bultjes, blaasjes en jeuk. Die verschijnselen beperken zich aanvankelijk tot de aan zonlicht blootgestelde huid, maar kunnen zich later uitbreiden naar de niet aan licht blootgestelde delen.

Diagnose

De huisarts zal op basis van je klachten en de zichtbare symptomen een diagnose stellen. Hij zal je doorverwijzen naar een dermatoloog. Die kan verder onderzoeken of de zonneallergie het gevolg is van UVA- of UVB-stralen. Dit kun je trouwens ook zelf al eens testen. Als je ook problemen krijgt achter glas, bij gebruik van zonnecrème en bij bewolkt weer, zijn de UVA-stralen waarschijnlijk de boosdoener.

Behandeling

1. Lichtgewenning

– Zon
Bij verschillende vormen van PMLE is het voldoende om de huid in het voorjaar langzaam aan het zonlicht te laten wennen. Door je huid langzaam te laten wennen, wordt deze iets dikker en wordt pigment aangemaakt. Zo wordt de huid beter beschermd tegen het ultraviolet licht. Wees op zonnige dagen voorzichtiger dan op bewolkte dagen.

– Lichtgewenningskuur
Afhankelijk welke vorm van PMLE en de ernst van de aandoening kan je kiezen voor een gewenningskuur. Ieder voorjaar wordt de huid  dan verschillende keren per week belicht met een ultraviolette lichtbron.

2. Zonnebrandcrème
Zonnebrandcrèmes kunnen de huid niet volledig tegen het ontstaan van PMLE beschermen. De crèmes bieden voornamelijk bescherming tegen UVB. Kies voor een zonnebrandcrème met sunblocker en een factor van meer dan 25. Besef wel dat ook die niet alle UVA-straling kan tegenhouden.

3. Geneesmiddelen
In uitzonderlijke gevallen kan PMLE worden behandeld met geneesmiddelen. Deze middelen behoren tot de groep geneesmiddelen die ook tegen malaria worden voorgeschreven.

PMLE voorkomen

Laat je huid in het voorjaar al wennen aan de zon. Zo verklein je het risico op zware aanvallen van de huidverschijnselen van PMLE. Bescherm je huid altijd goed tegen de zon! Vermijd plotse blootstelling aan de zon, zoals bijvoorbeeld op wintersportvakanties.

Tags ,

Alles over genitale herpes

Genitale herpes, een seksueel overdraagbare aandoening (SOA) die vrij vaak voorkomt in de westerse wereld, wordt veroorzaakt door het herpes simplex-virus (HSV). Ongeveer 1 op de 5 volwassenen is drager van dit virus.

Oorzaken

Er bestaan twee typen van het virus. Ten eerste is er het type dat genitale herpes veroorzaakt. Die aandoening krijg je wanneer je bij seksueel contact met iemand die al besmet is met het virus. Bij zowel mannen als vrouwen leidt het tot pijnlijke zweren rond het  geslachtsorgaan. Type 1 komt het vaakst voor. Dit type veroorzaakt pijnlijke blaasjes rond de mond, ook wel koortsblaasjes genoemd.
Mensen die medicatie nemen die hun immuunsysteem verzwakt, hebben een grotere kans om de ziekte op te lopen. Hun lichaam is immers verzwakt, waardoor hun lichaam zich makkelijker kan manifesteren.

Genitale herpes vormt een ernstig risico voor zwangere vrouwen. Kinderen die besmet zijn met de ziekte, kunnen daar ernstige letsels aan overhouden. Toekomstige moeders die vermoeden dat ze misschien de ziekte hebben kunnen zich best laten onderzoeken. Als er sprake is van genitale herpes, wordt meestal gekozen voor een keizersnede.

Symptomen

De symptomen verschillen van persoon tot persoon. Sommige patiënten hebben geen tot weinig symptomen, anderen hebben regelmatig last van de ziekte. De incubatietijd bedraagt 2 tot 20 dagen.

Sommige mensen hebben geen of weinig symptomen terwijl anderen regelmatig last hebben van de ziekte. De incubatietijd bedraagt 2 tot 20 dagen. De patiënt kan zelfs nog maanden na de besmetting last hebben van de ziekte.

De eerste uitbraak van de ziekte is vaak de meest pijnlijke. Herpes simplex veroorzaakt pijnlijke blaren vol vocht rond de geslachtsorganen of de mond. Naast deze symbolen vertonen veel patiënten griepachtige symptomen zoals overgeven, misselijkheid en hoofdpijn.

De eerste keer dat de ziekte uitbreekt is vaak de ergste en meest pijnlijke uitbraak. De aandoening veroorzaakt pijnlijke blaren die gevuld zijn met vocht. Deze blaren komen rond de geslachtsorganen of de mond voor. Sommige mensen krijgen naast deze blaren ook nog symptomen van een griep zoals misselijkheid, overgeven en hoofdpijn.
Na 2 tot 10 dagen verdwijnen de blaren vanzelf. Het virus blijft evenwel passief in het lichaam. De ziekte kan de patiënt later weer parten gaan spelen door verkoudheid, vermoeidheid, stress, zonnebrand of seksueel contact.

Hoe langer iemand herpes heeft, hoe vaker de symptomen voorkomen. Een gemiddelde van een tiental uitbraken per jaar is normaal, maar na verloop van tijd kan dit afnemen.

De aandoening kan complicaties met zich meebrengen. Soms leidt de genitale herpes tot een soort oogontsteking.

Behandeling

Herpes kan, in tegenstelling tot andere geslachtsziekten, niet genezen worden. Wel kunnen de symptomen bij een uitbraak behandeld worden. Tegen het virus zelf is echter geen enkel medicijn bestand.

Herpes is een ziekte die behandeld kan worden, maar niet volledig kan worden genezen. De symptomen komen gedurende een korte periode voor en verdwijnen daarna weer. De ziekte is het meest besmettelijk op het moment dat de symptomen voorkomen.

Behandeling

In tegenstelling tot bepaalde andere geslachtsziekten kan herpes niet genezen worden. De symptomen bij een uitbraak van de ziekte kunnen wel behandeld worden maar het voor het virus zelf is er geen medicatie beschikbaar.

Preventie

Besmettingen gebeuren bijna alleen maar wanneer er sprake is van een uitbraak en er zweren voorkomen. Beperk het contact met besmette personen tot een minimum. Als je seksueel contact heb, bescherm je dan, bijvoorbeeld met behulp van een condoom.

Tags ,

Couperose, wat is dat juist?

Couperose is een aandoening die zich kenmerkt de toename van de kleine bloedvaatjes (teleangiëcastiën) in het gelaat. Die zien eruit als grote rode vlekken. Couperose is geen ernstige aandoening, maar mensen die eraan lijden vinden het vooral op esthetisch vlak storend.

Hoe ziet couperose eruit?

Couperose manifesteert zich als rode vlekken op de wangen, de neus en het voorhoofd. Heel soms kunnen de vlekken zich ook op de kin bevinden. Vaak wordt gedacht dat personen met  couperose alcohol gedronken hebben of blozen. Daardoor wordt de aandoening als erg storend ervaren.

Wat is de oorzaak van couperose?

De rode vlekken zijn een gevolg van verwijde bloedvaten in de huid. Soms worden alleen de wangen rood, op andere momenten vormen zich lijnen en plekken in het gezicht. Soms is couperose een gevolg van rosacea, een ontstekingsreactie van de huid, maar het treedt ook vaak spontaan op.

Wie krijgt couperose?

Couperose treedt meestal voor de eerste keer op rond de leeftijd van 20 jaar, maar bereikt rond de leeftijd van 45 jaar een hoogtepunt. Couperose komt voornamelijk voor in Noord- en West-Europa. Vooral mensen met een licht huidtype hebben er last van. Ongeveer 10% van alle Belgen en Nederlanders zou couperose hebben.

Behandeling

Bij een opstoot van couperose, zijn er verschillende gels en crèmes waaruit je kunt kiezen op de markt.

Als je couperose hebt, kun je altijd kiezen voor een laserbehandeling. De laser zendt dan een lichtstraal uit op de plek die behandeld wordt. Op die manier worden de bloedvaten vernietigd. Na de behandeling zal je huid enkele dagen rood zien.

Couperose voorkomen

– Als je voelt dat je rood aanloopt, zuig dan op een ijsblokje
– Vermijd zonlicht, warmte en alcohol
– Eet geen pikant of sterk gekruid voedsel
– Gebruik geen medicatie met cortisonen
– Gebruik milde reinigingsproducten
– Vermijd medicatie met cortisonen

Tags , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.