Beschadigingen van de wervelschijf

De rug vormt voor veel mensen een bron van last en pijn. Als je weet dat de rug ongeveer twee derde van ons lichaamsgewicht draagt, is dat eigenlijk niet erg verwonderlijk. De rug is voor veel mensen dan ook vaak een zwakke plek. Eén van de oorzaken kan een beschadiging van een wervelschijf zijn.

Wat

De wervelschijven vormen de verbindingen tussen de wervels. De aaneenschakeling van deze wervels vormt de wervelkolom. De wervels staan dus niet boven op elkaar, maar zijn met schijven aan elkaar verbonden: de tussenwervelschijven. Ze bestaan in feite uit twee ringen waartussen zich een gelachtige substantie bevindt. Op deze manier kunnen de schijven bij schokken meegeven met de beweging. Maar daarnaast hebben wervelschijven nog twee andere functies: ze zorgen voor het buigen en strekken van de nek én ze houden de wervelkolom bijeen. Bij beschadiging van wervelschijven komen deze drie functies dus in het gedrang.

Oorzaken

Beschadigingen van een wervelschijf ontstaan niet van de ene dag op de andere, maar zijn vaak het gevolg van een sluimerend, langzaam, proces van enkele decennia. Voortdurende beweging van de wervels, (verkeerde) belasting van de nek en stress laten zijn tol na op de wervelschijven. Ook ouderdom is een niet te miskennen boosdoener van rugletsels zoals wervelschijfbeschadiging. Met verloop van tijd verliezen wervels namelijk elasticiteit, drogen ze uit en verkalken ze. Wanneer wervelschijven zo’n zwakte vertonen, blijft de wervelkolom niet meer op zijn plaats zitten. Integendeel, op de plaats van beschadiging kunnen de wervels meer bewegen dan gewenst.

Symptomen

Dergelijke beschadiging hoeft niet noodzakelijk pijnlijke symptomen met zich mee te brengen. Het gebeurt zelfs vaak dat patiënten zich lange tijd niet bewust zijn van hun letsel. Wanneer ze dat wél zijn, kampen ze vaak met ernstige nek- of schouderpijn, vaak vergezeld van armpijn, slapte en een verminderd gevoel in hun ledematen.

Behandeling

Met behulp van rust, oefeningen en medicatie verdwijnt de pijn meestal in enkele weken. Het is echter zeer waarschijnlijk dat de pijn vroeg of laat terugkeert, zeker wanneer de patiënt zijn/haar levenswijze niet aanpast. De andere symptomen zijn echter moeilijker te behandelen. Wanneer er sprake is van een sterk verminderd gevoel in de ledematen is het raadzaam zo snel mogelijk een arts te raadplegen. Een operatie kan dan aangewezen zijn.

Tags ,

Oorzaken en behandeling van baarmoederhalskanker

Baarmoederhalskanker treft jaarlijks een enorm groot aantal vrouwen. Daarmee is deze ziekte het tweede, na borstkanker, grootst voorkomende type kanker bij jonge vrouwen. Tijd dus om even stil te staan bij deze boosdoener. Wat is het precies, hoe ontstaat het, wat zijn de symptomen en hoe verloopt de behandeling ervan?

Wat

Baarmoederhalskanker is kanker van het onderste gedeelte van de baarmoeder dat in verbinding staat met de vagina (de baarmoederhals of cervix).

Oorzaken

In tegenstelling tot andere vormen van kanker wordt dit type kanker veroorzaakt door een seksueel overdraagbaar virus: het humaan papillomavirus. Dit virus is in staat om normale cellen in de baarmoedermond om te vormen tot afwijkende cellen. Deze cellen kunnen zich dan uiteindelijk ontwikkelen tot kankercellen met baarmoederhalskanker als gevolg. Toch betekent besmetting met het virus niet noodzakelijk altijd de ontwikkeling van baarmoederhalskanker. Wanneer de afwijkende cellen op tijd ontdekt worden, hoeven ze niet te ontwikkelen tot kankercellen.

Net zoals bij andere typen kanker zijn er tal van risicoverhogende factoren die baarmoederhalskanker in de hand kunnen werken. Hieronder kunnen we onder meer het roken van sigaretten, pilgebruik, wisselende seksuele contacten en SOA’s onderscheiden.

Symptomen

Vaak zijn vrouwen besmet met het humaan papillomavirus zonder dat ze het zelf beseffen aangezien ze (nog) geen klachten ervaren. Wanneer het virus reeds meer schade heeft aangericht komen symptomen zoals ongewoon tussentijds bloedverlies, bloederige afscheiding en/of bloedverlies na seksueel contact voor.

Behandeling

Wat de behandeling betreft is het erg belangrijk te noteren dat hoe vroeger baarmoederhalskanker wordt ontdekt, hoe efficiënter de kanker behandeld kan worden. Het is dus zeer aangewezen om regelmatig een uitstrijkje te laten afnemen. Met een uitstrijkje kan de arts constateren of er al dan niet afwijkende cellen aanwezig zijn in de baarmoedermond. Wanneer baarmoederhalskanker vroegtijdig geconstateerd wordt, is de kans op genezing zeer reëel.

De behandeling van baarmoederhalskanker is afhankelijk van het stadium waarin de kanker gevorderd is. Wanneer het gaat om beginnende tumoren en de patiënt nog een kinderwens heeft, wordt een deel van of de totale baarmoederhals weggehaald. Is er geen kinderwens (meer) dan worden de baarmoederhals, de baarmoeder, de eierstokken en de lymfeklieren in het kleine bekken verwijderd. Om de achtergebleven kankercellen te verwijderen, volgt meestal nog nabestraling. Heeft de kanker zich echter al ontwikkeld in een ver gevorderd stadium, is een combinatie van radiotherapie en chemotherapie noodzakelijk, eventueel gevolgd door de verwijdering van de baarmoeder, baarmoederhals, eierstokken de lymfeklieren in kleine bekken.

Tags , ,

Wat is het Centraal Vestibulair Syndroom?

Het Central Vestibulair Syndroom (CVD) is een stoornis (disorder) van het vestibulair (vestibular) systeem als gevolg van een centraal letsel (central). Dit systeem, ook wel evenwichtsstelsel genoemd, draagt ertoe bij dat we ons evenwicht kunnen bewaren én stelt ons in staat om ons ruimtelijk te oriënteren.

Symptomen

1. Algemeen
Afwijkingen in het vestibulair systeem veroorzaken meestal vervelende symptomen zoals duizeligheid, evenwichtsverlies en een verminderd oriëntatievermogen. CVD-patiënten geven zo vaak de indruk dronken te zijn, hoewel ze vaak geen druppel alcohol genuttigd hebben. Daarnaast is er meestal ook sprake van een verminderd hoorvermogen. Een gevolg is vaak dat het spraakvolume van CVD-patiënten erg slecht is.

2. Vertigo
Hét meest voorkomende symptoom van CVD is vertigo. Vertigo is een vorm van duizeligheid waarbij men een beweging ervaart terwijl men, of de omgeving, eigenlijk niet beweegt. De implicaties ervan zijn onder meer braken, oorsuizingen en oncontroleerbare oogbewegingen. Naast deze symptomen kan tevens (gedeeltelijk) hoorverlies optreden.

Oorzaken

De oorzaken van CVD zijn onder meer vasculaire afwijking van de hersenstam, akoestische neurosen en tumoren aan de hersenstam en/of de kleine hersenen, multiple sclerose en bepaalde vormen van migraine.

Behandeling

Medicatie
De duizeligheid en misselijkheid die CVD veroorzaakt, kunnen met behulp van aangepaste medicatie verholpen worden. Ook aspirine en/of medicatie ter behandeling van migraine kan soelaas bieden.

Oefeningen
Daarnaast zijn ook herhaalde hoofdbewegingen om de duizeligheid te stabiliseren aangewezen. Ook oefeningen om de oog-hoofdcoördinatie te verbeteren en andere evenwichtsoefeningen zijn vereist om het evenwichtsstelsel te helpen genezen.

Chirurgische ingreep
Indien medische therapie en/of evenwichtsoefeningen niet de gehoopte verbetering brengen, kan een chirurgische ingreep vereist zijn. CVD wordt vaak behandeld met een microchirurgische uitsnijding of via stralingstherapie. Dit is in realiteit echter eerder uitzondering dan regel.

Tags , ,

Wat is Centrale sereuze chorioretinopathie (CSR)?

Chorioretinopathie (letterlijk: ziekte van het netvlies) is een aantasting van het netvlies, het lichtgevoelige vlies achterin het oog. De oorzaak is beschadiging en/of overproductie van de bloedvaten in het netvlies.

CSR

Concreet: de naam centrale sereuze chorioretinopatie (CSR) verwijst naar beschadiging van het centrale deel van het netvlies (Centrale) waarbij er een lokale ophoping ontstaat van helder transparant vocht (Sereus).

CSCR

Ook de afkorting CSCR wordt vaak gebruikt. Naast een verwijzing naar de aantasting van het centrale deel van het netvlies (Centrale) en de lokale ophoping van helder transparant vocht (Sereus) bevat deze term ook een verwijzing naar de beschadiging van het vaatvlies (Choroidea) of netvlies (Retina).

Symptomen

Door de vochtophoping wordt de afstand tussen het netvlies en het vaatvlies (die het netvlies van voeding voorziet) groter. Aangezien het netvlies zorgt voor scherp beeld kan het zijn dat het zicht van patiënten met CSR minder scherp is. Daarnaast zijn CSR-patiënten vaak ook verziend en hebben ze moeite met het inschatten van de ware grootte van objecten.

Toch merkt niet iedereen met deze aandoening dat hij/zij CSR heeft. Zo constateert men bij oogonderzoek vaak dat men reeds eerder CSR heeft gehad. Er zijn dan immers oogafwijkingen te constateren. De reden waarom de patiënt zich niet bewust was van zijn ziekte is het feit dat het vocht niet het centrale deel van het netvlies bereikt heeft, maar zich elders in het netvlies ophoopte.

Oorzaken

Het is duidelijk dat CSR, of CSCR, ontstaat als gevolg van een lekkage aan het netvlies. De oorzaak van deze lekkage is echter niet geheel bekend. Daarom wordt CSR vaak een ‘idiopathische’ aandoening genoemd.

Behandeling

CSR geneest meestal vanzelf, zonder behandeling, binnen 4 tot 8 weken. Toch keert bij bijna de helft van de patiënten deze ziekte later (meermaals) terug. Het grootste risico om de ziekte terug te krijgen is binnen het eerste jaar na herstel, maar het kan ook gebeuren tot zelfs tien jaar na het eerste optreden van CSR.

Bij genezing zal het vocht in het centrale deel van het netvlies uiteindelijk volledig verdwijnen. Toch blijft er bij oogonderzoek altijd restschade aan het netvlies merkbaar.

Tags , , ,

Over cellulitis en cellulite

De meeste vrouwen zijn er als de dood voor, maar slechts weinigen worden er van gespaard: cellulitis. Vrouwenmagazines staan dan ook vol met methoden om deze boosdoener onder handen te nemen. Want cellulitis past niet in ons westers schoonheidsideaal. Toch heeft meer dan 85% van alle vrouwen in meer of mindere mate ‘last’ van de zogenaamde sinaasappelhuid. Genoeg reden om dit verschijnsel eens van naderbij te bekijken; wat is het, wat zijn de oorzaken en is het te behandelen?

Wat

Cellulitis slaat eigenlijk op een bacteriële infectie van onderhuids weefsel en is dus een ziekte die behandeld kan worden. Door de infectie zwelt de huid (sterk) op en slaat ze vaak rood uit. Ook kan de huid erg pijnlijk aanvoelen en kan de patiënt met koorts, misselijkheid en hoofdpijn kampen.

Cellulitis wordt in de praktijk echter vaak verward met cellulite of sinaasappelhuid. Met cellulite wordt de bobbelige structuur die de huid en onderhuids bindweefsel kunnen krijgen bedoeld. Dat is het gevolg van kleine vetophopingen die tegen de huid drukken. Hierdoor ontstaan de gekende (en gehate) bultjes.

Vrouwen krijgen vooral cellulite op hun dijen, heupen en billen. Dat komt omdat bij hen het vetweefsel voornamelijk onder de huid ligt én omdat hormonale veranderingen ervoor zorgen dat de bindweefselcellen opzwellen zodat de collageenbanden in de huid zichtbaar worden. Het resultaat: cellulite.

Oorzaken

Hormonen, met name oestrogeen en testosteron, zijn dus waarschijnlijk de grote boosdoener voor het ontstaan van cellulite. Ze regelen de veranderingen in de bloedcirculatie, vet en bindweefsel. Dit zijn allemaal factoren die bijdragen tot de vorming van cellulite.

Nochtans ontstaat cellulite niet louter als gevolg van hormonale veranderingen. Het is waarschijnlijker dat sinaasappelhuid veroorzaakt wordt door een combinatie van factoren waaronder, naast hormonale veranderingen, erfelijkheid, gebrek aan lichaamsbeweging en slechte eetgewoonten.

Cellulitis ontstaat daarentegen meestal als gevolg van een voorgaand, minder ernstige, huidaandoening zoals sneden, schaaf- en andere wonden.

Behandeling

Hoewel allerlei wondermiddeltjes én –dokters vaak het tegendeel beweren is er geen wetenschappelijk bewijs dat cellulite te vermijden en/of behandelen is.

In tegenstelling tot cellulite is cellulitis, de ontsteking van onderhuids weefsel, wél te behandelen. Met behulp van een antibioticakuur -en in extreme gevallen met behulp van een operatieve ingreep- kan cellulitis bestreden worden.

Tags , , , ,

Lichaamsvet: nodig of overbodig?

We kennen allemaal wel die extra kilootjes die zich na de feestdagen op onze heupen, buik en billen opslaan. Maar wanneer is het te veel van het goede? Wanneer ben je te dik? Wat is lichaamsvet eigenlijk en hebben we het wel nodig?

De functie van vet

Sommige mensen hebben er meer van dan anderen, maar (bijna) iedereen heeft lichaamsvet. En maar goed ook! Hoe overbodig het soms lijkt, toch heeft het zijn eigen functie binnen het lichaam. ’t Is te zeggen: lichaamsvet slaat energie op onder de vorm van vet. Dus een beetje lichaamsvet is wel nodig. Overdrijf je erin en heb je te veel lichaamsvet, dan noemt men dat overgewicht. In extreme gevallen spreekt men van obesitas.

Gemiddelde berekeningen

Zoals hierboven gezegd, heb je vet nodig. Maar hoe weet je nu of je er te veel van hebt en of je wel degelijk te veel weegt? Kan je trouwens te veel wegen maar toch perfect gezond zijn? Hier kunnen we volmondig ja op antwoorden. Hoe kan dat nu, vraag je je af. Strikt genomen betekent de term overgewicht dat je meer weegt dan gemiddeld berekend is voor een persoon van jouw grootte en gewicht. Gemiddeld. Want dat zijn de waarden die opgenomen zijn de standaardtabellen. Je kent ze wel, die tabellen waarin je je lengte en leeftijd dient te zoeken en waarna je jouw gewicht kan vergelijken met het gemiddelde gewicht. Die standaardcijfers geven dus aan wat het gewenste en meest ideale gewicht voor jou zou zijn.

Sportief of niet?

Het is handig dat men van die tabellen opstelt zodat je ongeveer een idee hebt hoe ver of dichtbij je het gemiddelde zit. Panikeer nu niet meteen als je een goede conditie hebt en wat meer weegt dan de aangegeven kilo’s. Want daar zit de adder onder het gras: een dergelijke schaal maakt geen verschil tussen vetkilo’s of het gewicht van je spieren. Het is dus perfect mogelijk dat een fit iemand met veel spieren meer weegt dan aangegeven staat in de tabellen maar toch kerngezond is. Simpelweg omdat spieren meer wegen dan vet. Ben je daarentegen niet sportief aangelegd en heb je niet veel spieren, dan is de schaal wel vrij juist. Steek je dan echt kilo’s uit boven het gemiddelde, dan is beter even op te letten. Ga eens langs bij je huisarts voor meer informatie.

Tags , ,

Kinderen met astma: wat kan je doen?

Steeds meer kinderen krijgen op jonge leeftijd met ademhalingsproblemen te maken. Cijfers geven aan dat het zelfs om 1 op de 6 kinderen gaat in grote steden. De diagnose van astma is vaak moeilijk te stellen bij jonge kinderen omdat ze in hun kindertijd vaker te maken krijgen met kortademigheid of een vervelende hoest. Maar wat is astma nu precies en kan je als ouder je kind helpen?

Astma bij jonge kinderen

Astma is een chronische aandoening van de luchtwegen waarvan je niet helemaal kan genezen. Je kan de ziekte wel onder controle krijgen door bepaalde stoffen te vermijden of door medicatie te nemen. Als je lucht inademt, gaat die door je neus, waar het gefilterd en verwarmd wordt voordat het in de longen terechtkomt.

Door bepaalde stoffen waarvoor je allergisch bent in te ademen prikkel je de cellen in de luchtwegen. Die laatste versmallen, de spieren er rond trekken snel samen en andere cellen produceren extra slijm. Door die reactie krijg je last van kortademigheid, een piepende ademhaling en een drukkend, benauwd gevoel.

Iedereen kan astma krijgen maar vooral jonge kinderen zijn er erg vatbaar voor. Je kan het niet volledig voorkomen maar je kan er wel voor zorgen dat je kind een kleiner risico loopt. Laat hem bijvoorbeeld niet in de buurt van sigarettenrook komen. Als je kind allergisch reageert op een bepaalde stof zoals huisdieren of stof, laat het dan weten aan je arts. Dit kan het begin van astma aanduiden.

Erfelijkheidsfactor

Komt astma, eczeem of hooikoorts voor in de medische geschiedenis van je familie? Dan is de kans groot dat je kind ook vatbaar is voor de ziekte. Het is eveneens bewezen dat kinderen die later astma krijgen vroegervaak andere ziektes hadden die duiden op de ontwikkeling van astma. Eerst krijgen ze last van eczeem of hooikoorts, dat duidt op allergische reacties van de neus en luchtwegen.

Daarnaast zijn de twee grootste oorzaken van astma hyperactieve bronchiën (vertakkingen van de luchtpijp) en een ontsteking van de luchtwegen. In het eerste geval overreageren de bronchiën als ze blootgesteld worden aan bepaalde stoffen en bemoeilijken op die manier het ademhalen. In het twee geval worden bepaalde cellen gestimuleerd om extra slijm aan te maken waardoor je ook weer moeilijk kan ademhalen. De prikkelingen die een aanval uitlokken zijn heel uiteenlopend: stof, luchtvervuiling, pollen, huishoudproducten, huisdieren, detergenten enzovoort.

Vaststelling en behandeling

Als je merkt dat je kind ’s nachts zware hoestbuien heeft, het kortademig is –vooral tijdens het spelen -, een piepende ademhaling of pijn in de borst heeft, laat het dan eens controleren bij de dokter. Dat zijn namelijk de meest voorkomende symptomen van astma bij kinderen. Het is belangrijk dat je als ouder duidelijk bent welke symptomen je kind heeft en wanneer die het vaakst voorkomen. Op basis daarvan zal de dokter een behandeling voorstellen. Meestal is dat een longfunctieapparaat in combinatie met medicatie. Het hangt natuurlijk vooral af van het stadium waarin de astma zich bevindt.

Tags , ,

Wat is astma en hoe ga je ermee om?

Astma is een van de meest voorkomende chronische ziektes. Vooral kinderen krijgen vaak te maken met de ziekte. Maar wat is het nu net? Wat doet de ziekte met je? Kan je er ooit volledig van genezen?

Wat is astma?

Als je lucht inademt, wordt die eerst gefilterd en verwarmd vooraleer hij de longen bereikt. Kort gesteld is astma een ziekte waarbij de luchtwegen versmallen en de spieren er rond in snel tempo samentrekken. Daarbij zwelt de binnenkant van de luchtwegen ook op, waardoor je een benauwd gevoel krijgt, moet hoesten en een piepende ademhaling hebt. De prikkelende stoffen waardoor de aanval wordt uitgelokt zorgen dan voor bovengenoemde reacties. Zo’n aanval duurt soms even maar houdt soms ook enkele dagen aan. Astma is dus een chronische aandoening van de luchtwegen.

Oorzaken en symptomen van astma

De twee grootste oorzaken van astma zijn hyperactieve bronchiën (vertakkingen van de luchtpijp) en een ontsteking van de luchtwegen. In het eerste geval overreageren de bronchiën als ze blootgesteld worden aan bepaalde stoffen en bemoeilijken op die manier het ademhalen.

In het twee geval scheiden een aantal cellen een chemische substantie af, als reactie op bepaalde stoffen, die ervoor zorgt dat er een zwelling optreedt. Door de zwelling worden andere cellen gestimuleerd om extra slijm aan te maken waardoor de patiënt ook weer moeilijk kan ademhalen.

Die bepaalde stoffen, ook wel prikkelingen genaamd, omvatten een heleboel zaken: van pollen, stof, veren over luchtvervuiling en sigarettenrook tot zelfs de geur van bepaalde parfums, verf en huishoudproducten. Verder verhogen stress -door opwinding of panische angst- en weersomstandigheden de kans op een aanval.

Zelfs bepaalde medicatie kan een oorzaak van een astma-aanval zijn. Wanneer weet je nu of je astma hebt? ’s Nachts hevige hoestbuien, last van een piepende ademhaling, kortademig zijn en een pijnlijk gevoel in de borst zijn enkele van de symptomen die kunnen optreden.

Mogelijke behandeling van astma

Astma is soms moeilijk vast te stellen omdat het lijkt op andere ademhalingsproblemen zoals bronchitis. Maar als de diagnose vastgesteld is kan je de ziekte wel onder controle krijgen door bepaalde behandelingen. Volledig genezen van astma komt weinig voor, wel kan je het onder controle houden.

Eerst en vooral gaat de arts nagaan op welke stoffen je allergische reacties vertoont. In dit stadium is het belangrijk om een aantal dingen in je omgeving aan te passen. Je kan niet alles gaan vermijden maar door kleine veranderingen binnen en buiten het huis door te voeren kan het zijn dat je minder last hebt van aanvallen. Vervolgens zal de arts kijken naar je longinhoud en hoe zwaar de astma bij jou is. Tenslotte kan je medicatie nemen die de ziekte goed onder controle kan houden. Je arts zal je graag meer informatie geven hierover.

Tags ,

Hoe ga je om met astma?

Steeds meer mensen krijgen te maken met astma of een vorm ervan. Sinds de jaren ’50 is het aantal astmapatiënten enorm gestegen. Als je aan de ziekte lijdt, kan je een aanval krijgen door een allergische reactie op bepaalde stoffen. Die reactie zorgt voor een benauwd gevoel, een piepende ademhaling en moeilijkheden met ademhalen. Helemaal genezen van deze ziekte doe je niet, maar je kan het wel grotendeels onder controle krijgen. Astma wordt daarom ook gezien als een chronische aandoening van de luchtwegen.

Geen behandeling?

Het is niet omdat je de ziekte niet kan genezen dat je er helemaal niets aan kan doen. Door bepaalde stoffen te vermijden sta je al een hele stap verder. Medicatie helpt je in veel gevallen ook voor een groot deel de ziekte te controleren. Zo bestaat er medicatie voor op lange termijn die je dagelijks dient in te nemen om de astma onder controle te houden. Snelwerkende medicatie moet je innemen op het moment dat je een aanval hebt. Zij dienen, in tegenstelling tot medicatie voor lange termijn, dan ook alleen maar om de astma-aanval te onderdrukken. De meeste bekende astmamedicatie is een inhalator waarbij de medicijnen rechtstreeks in de longen terechtkomen.

Driestappenplan

Vaak krijgen astmapatiënten een aanval door stoffen in hun directe omgeving die een reactie uitlokken. Door kleine veranderingen door te voeren kan je de kans op een aanval sterk verminderen. Dit is ook de eerste stap binnen het proces om de ziekte onder controle te krijgen.

Wat houdt het plan concreet in? Probeer dieren met pels en veren te vermijden. Maak eveneens het huis minstens een keer per week schoon waarbij je een maskertje draagt om de stoffen tegen te houden. Vervang donsdekens door synthetisch materiaal en was je lakens, hoofdkussen en dergelijke wekelijks uit. Je kan ook beter het tapijt vervangen door een houten of stenen vloer. Het zijn maar een paar zaken die meteen de kans op een astma-aanval degelijk verminderen.

De tweede stap die je onderneemt is om zelf je longen regelmatig te controleren met een longfunctieapparaat. Aan de hand van de gemeten longvolumes kan je zien of er een aanval aankomt. Twee tot drie dagen voor een aanval is je longfunctie namelijk tot 20% minder.

Ten slotte, als derde stap, kan je medicijnen nemen om de ziekte onder controle te krijgen en te houden. Je kan preventief een soort van ontstekingsremmers nemen die, zoals de naam het zegt, een ontsteking van de cellen in de luchtwegen verhinderen. Op die manier voorkom je preventief acute astma-aanvallen. Wat je ook kan doen is werken met een inhalator die je op het moment van een aanval zelf gebruikt om de symptomen te verminderen.

Doktersadvies

Begin nooit zomaar zelf iets te nemen zonder doktersadvies! Mensen reageren verschillend op bepaalde medicamenten. Ook al heb je alle bovengenoemde symptomen, ga toch maar eerst langs een arts om je te laten onderzoeken.  Het is ook belangrijk om regelmatig (bijvoorbeeld om het halfjaar) bij een dokter op controle te gaan om de astma in het oog te kunnen houden.

Tags ,

Alles over botkanker

De kans is reëel dat je al ooit eens van botkanker gehoord hebt. Maar weet je ook wat voor ziekte het eigenlijk is? Wat de symptomen zijn en hoe iemand met botkanker behandeld wordt?

Handig, die botten

Zonder dat we er bij stilstaan hebben botten meerdere functies in ons lichaam. Zo beschermen ze de interne organen (denk maar aan de ribben die de longen beschermen) en doordat de spieren rond de botten zitten, kunnen we bewegingen maken. Verder wordt in de botten, meer bepaald in het beenmerg, bloed aangemaakt en opgeslagen.

Wat is botkanker?

Botkanker wordt als term vaak verkeerd gebruikt. Botkanker slaat eigenlijk alleen op tumoren die ook effectief in de beenderen ontstaan zijn. Andere kwaadaardige uitzaaiingen die naar de botten overslaan mogen in principe geen botkanker genoemd worden. Dit soort kanker kan in ieder bot van het lichaam woekeren.

Maar over het algemeen begint botkanker in armen of benen. Toch moeten we erop wijzen dat botkanker weinig voorkomt. Wat dokters wel vaak zien is dat de kanker in een ander lichaamsdeel begint en uitzaait naar de botten. Maar zoals gezegd wordt die uitzaaiing correct gezien geen botkanker genoemd.

 Symptomen en diagnose

Enkele symptomen van botkanker zijn een constante pijn in de botten, gevoeligheid van de beenderen en eventuele zwellingen in het arm of been. Ook komt het soms voor dat de patiënt één of meerdere keren een bot breekt zonder dat daar aanleiding toe is. Als je een of meer van deze symptomen hebt en kanker voorkomt in je familie, is het best om je eens te laten controleren. Tegenwoordig kan men op röntgenfoto’s al waarnemen of je al dan niet een vorm van kanker hebt. Om meer zekerheid te hebben en om de grootte van de tumor te bepalen zal de dokter in samenspraak met een radioloog een CAT-scan of een MRI maken.

Behandeling

Het is belangrijk om te weten of de kanker effectief begonnen is in de botten (botkanker) of ergens anders in het lichaam (long-, darm-, borstkanker…). Verder kijkt men naar de grootte en de plaats van de tumor, in welk stadium de kanker is en of er andere delen aangetast zijn. Ook de leeftijd van de patiënt speelt een belangrijke rol in de behandeling.

Als de botkanker uitgezaaid is, zal men eerder opteren voor chemo- of immunotherapie die kankercellen in het hele lichaam vernietigt. Lokale therapie, zoals bestralingstherapie, pakt de kankercellen in een bepaald lichaamsdeel aan. Soms kan het zijn dat je geopereerd moet worden. Hierbij probeert de chirurg de tumor weg te snijden om zo uitzaaiingen te voorkomen. Na de operatie is het best mogelijk dat je toch nog chemotherapie nodig hebt om de achtergebleven kankercellen onschadelijk te maken.

Tags , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.