Iedereen voelt zich wel eens angstig of bang. Dit gevoel ontstaat naar aanleiding van reëel gevaar en zorgt ervoor dat we, indien nodig, kunnen vluchten of vechten. Toch hoeven sommige mensen niet geconfronteerd te worden met reëel gevaar om zich angstig te voelen. Wanneer mensen bang of angstig zijn zonder eigenlijk dreigend gevaar spreekt men van een angststoornis.
Een angststoornis is een ernstige medische aandoening die het dagelijks leven ernstig kan verstoren. Mensen met een angststoornis kunnen namelijk zonder reële aanleiding in paniek geraken. Dat maakt het dagdagelijkse functioneren in de maatschappij vaak erg moeilijk. Een angststoornis leidt tot intense angstgevoelens, onrust en/of paniekaanvallen die vaak ontstaan in specifieke situaties of bij bepaalde gebeurtenissen of objecten.
De meest voorkomende fysieke symptomen die optreden bij een angststoornis zijn hartkloppingen, bevingen, droge mond, duizeligheid, misselijkheid, slaapproblemen, concentratieproblemen en diarree.
Vanuit psychologisch standpunt leidt een angststoornis vaak tot depressiviteit. Men voelt zich vaak onbegrepen en heeft daardoor het gevoel dat men er alleen voorstaat. De omgeving reageert vaak vreemd en onbegrijpend, soms zelfs banaliserend of afwijzend, waardoor de betrokkene zich vaak nog meer geïsoleerd gaat voelen.
• Fobieën
De meest voorkomende angststoornissen zijn fobieën. Wanneer men kampt met een fobie heeft men een intense, onafwendbare angst bij een bepaalde situatie of bij een bepaald object. Denk bijvoorbeeld aan een spinnenfobie of een fobie voor trams.
• Gegeneraliseerde angststoornis
Bij een gegeneraliseerde angststoornis (GAS) is de angst minder hevig, maar meer voortdurend aanwezig in alledaagse, zelfs triviale, situaties. Deze aandoening maakt het dagdagelijks functioneren behoorlijk moeilijk.
• Paniekstoornis
Een paniekstoornis leidt tot paniekaanvallen. Dat is het zonder aanwijsbare aanleiding optreden van angst of een ernstig paniekgevoel. Men noemt het ook hyperventilatie.
• Dwangstoornis
Mensen met een dwangstoornis kampen met onzekerheid die zich manifesteert in obsessies, ongewenste gedachten en impulsen, en dwanggedachten, betekenisloze rituelen om bepaalde zaken te voorkomen of in de toekomst te bekomen. Zowel de obsessies als de dwanggedachten worden opgewekt door de persoon in kwestie.
• Posttraumatische stressstoornis
Een posttraumatische stressstoornis ontstaat naar aanleiding van een trauma van een ingrijpende, pijnlijke en stresserende gebeurtenis uit het verleden. Een vaak voorkomende klacht zijn nachtmerries.
angst, angststoornis, fobie, stress Veel mensen kampen met appendicitis of blindedarmontsteking. Maar wat is dat nu eigenlijk? Wat zijn de meest voorkomende klachten? En hoe is het te behandelen?
Appendicitis is de ontsteking (-itis) van de blinde darm (appendix). De blinde darm is het wormvormige aanhangsel van de dunne darm. Eigenlijk heeft dit aanhangsel geen enkele functie voor het menselijk lichaam. Toch heeft men er meestal geen last van. Zolang het niet ontstoken raakt natuurlijk. Bij een appendicitis is dit het geval. De appendix is geprikkeld en gezwollen, met een branderig gevoel tot gevolg.
Hoewel de symptomen sterk verschillen kampen mensen met een appendicitis vaak met (hevige) buikpijn, misselijkheid, braken, koorts en diarree. Het is belangrijk een appendicitis vroegtijdig op te sporen. Een acute appendicitis kan namelijk geperforeerd worden, openbarsten, en dat loopt soms (in 5% van de gevallen) fataal af.
De oorzaken van appendicitis zijn onduidelijk. De appendix kan ontsteken zonder enige aanleiding of oorzaak. Het treft dan ook alle leeftijden, hoewel het meest voorkomt bij adolescenten.
Er bestaan geen specifieke tests om na te gaan of iemand aan appendicitis lijdt. Toch zijn er verscheidene methoden om een ontsteking van de appendix te constateren. Een vaak gebruikte methode is een bloedtest. Het bestuderen van de witte bloedcellen maakt duidelijk of er al dan niet sprake is van een ontsteking. Hierbij doet men ook vaak een urinetest om andere oorzaken van ontstekingen (zoals bijvoorbeeld zwangerschap of blaasontsteking) uit te sluiten. Daarnaast neemt men vaak een echografie. Hiermee kan men zeer gericht de pijnlijke plaats onderzoeken. Indien ook de echografie geen uitsluitsel geeft, is een CT-scan aangewezen.
Een appendicitis kan enkel operatief verwijderd worden. Dit doet men zo snel mogelijk na het opduiken van de eerste symptomen om te vermijden dat de appendix geperforeerd wordt en de inhoud ervan in de buikholte terecht komt.
Afhankelijk van de ernst van de ontsteking zal de chirurg een klassieke operatie dan wel laparoscopische chirurgie uitvoeren. Bij laparoscopische chirurgie gebruikt men een kleine camera die men via de maag inbrengt. Na enkele dagen mag men normaal gezien het ziekenhuis verlaten. Het herstel duurt vervolgens hoogstens enkele weken en is blijvend.
appendicitis, blindedarmontsteking, darmen, darmziekte Een verstuikte enkel krijg je wanneer je bijvoorbeeld een verkeerde stap zet en je voet wat te veel naar de binnen- of buitenkant slaat. Je enkel zwelt erg op en doet veel pijn. Dat komt omdat de enkelbanden gedeeltelijk of helemaal gescheurd zijn. Ook zal de enkel waarschijnlijk een blauwe kleur krijgen omdat er haarvaatjes beschadigd zijn geraakt door de overbelasting.
Nee, jammer genoeg kan je een verstuikte enkel niet voorkomen, het komt juist voor wanneer je het helemaal niet verwacht.
Vaak doet een verstuikte enkel flink pijn. De enkelbanden zijn uitgerekt en er ontstaan scheurtjes . Als je pech hebt, scheurt de hele enkelband. Je kan je voorstellen dat een verstuikte enkel dus goed pijn kan doen.
Het beste wat je kan doen, is rusten. Probeer niet teveel te lopen met een verstuikte enkel want dat bezorgt je alleen maar meer pijn, het is echt niet zo dat de blessure sneller weggaat als je die enkel meer gaat gebruiken. In feite ga je dan de enkel slechts overbelasten en dat zal het genezingsproces alleen maar vertragen. Een beetje ijs doet wonderen.
Een verstuikte enkel geneest normaal gezien ook vanzelf, alleen zal je er een tijd last van hebben. Het is ook normaal dat de enkel nog een hele tijd (wekenlang) gezwollen blijft.
Als je al eens een verstuikte enkel gehad hebt, moet je goed oppassen wanneer je stapt: je enkelbanden zijn dan al zwakker dan normaal en je loopt kans om sneller een verstuikte enkel te hebben.
Ga naar een dokter als:
– Je niet direct kan lopen na de verstuiking, je enkel zou gebroken kunnen zijn.
– De enkel echt abnormaal veel gezwollen is.
– De zwelling niet afneemt na drie dagen
– Je denkt dat de enkel gebroken is (je voet staat opeens zo vreemd aan je been).
enkel, verstuikt Antioxidanten… ze slaan je er tegenwoordig in een hoop reclamespots mee om de oren. Antioxidanten voor je lichaam, dat staat buiten kijf, maar wat doen ze precies?
Laten we beginnen met een kleine les chemie: in ons lichaam hebben we vrije radicalen. Dat zijn atomen of moleculen die zich nog niet gebonden hebben en nog vrij in ons lichaam rondzwerven. Ze kunnen zich nog ergens aan vastgrijpen: normaal is dat geen probleem en is het de normaalste zaak van de wereld, maar soms gaan ze verkeerde verbindingen aan die schadelijk zijn voor de mens.
Het gevaar van vrije radicalen schuilt erin dat ze ervoor kunnen zorgen dat cellen zich verkeerd gaan opdelen, wat bijvoorbeeld kanker kan veroorzaken.
Vrije radicalen zijn onvermijdelijk, je kan niets doen om te voorkomen dat je lichaam deze vrije radicalen vormt. Toch zijn er bepaalde soorten van vrije radicalen waar we wel iets aan zouden kunnen doen: door stress maken we meer vrije radicalen aan, vervuiling zorgt daar ook voor,… deze factoren kunnen we op zich wel aanpakken.
Onvermijdelijk en gevaarlijk, dat zijn vrije radicalen. Gelukkig kan je er iets aan doen: als je zorgt dat je via je voeding voldoende antioxidanten binnenkrijgt, neemt de kans dat vrije radicalen allerlei dingen in je lichaam zullen mispeuteren, af. Ons lichaam maakt zelf ook al antioxidanten aan, maar die hoeveelheid is niet voldoende om alle vrije radicalen te bestrijden die op een dag op ons af stormen.
Hoe kan je er nu voor zorgen dat je voldoende antioxidanten inneemt via je voeding? Hieronder volgt een lijstje met allerlei voedingsmiddelen die rijk zijn aan antioxidanten. Het beste zijn de voedingsmiddelen die van nature uit rijk zijn aan deze stoffen omdat ons lichaam toevoegingen (zoals toegevoegde antioxidanten of vitaminen) moeilijker kan opnemen.
Eet veel verse groenten en fruit, dat is niet alleen erg gezond, maar zorgt er ook voor dat je veel vitamine C binnenkrijgt en dat is dan weer een bron van antioxidanten. Ook volkorenbrood, peulvruchten en zilvervliesrijst voorzien je in je dagelijkse behoefte aan antioxidanten. Kortom, een gevarieerde en gezonde voeding vormt de belangrijkste bron van antioxidanten. Als je goed op je voeding let, heb je eigenlijk helemaal geen supplementen meer nodig.
antioxidanten, vrije radicalen Gescheurde kruisbanden is een blessure die vooral mensen die sporten treft. Zo hoor je maar al te vaak dat voetballers een hele tijd geen wedstrijden kunnen spelen omdat hun kruisbanden gescheurd zijn. Wat houdt dat eigenlijk in en kan je het voorkomen of er iets aan doen als het leed al geleden is?
Wel, er zijn twee kruisbanden in het kniegewricht. Die banden lopen gekruist (daarom dus de naam kruisbanden) en zorgen ervoor dat je kniegewricht op zijn plaats blijft en dat je onderbeen blijft zitten waar het moet zitten.
Tijdens een ongeluk of tijdens het sporten kan het gebeuren dat je kruisbanden scheuren. Je hoort dan een soort van ‘knak’ en je zakt door je knie. Vaak doen gescheurde kruisbanden heel veel pijn, je kan zelfs misselijk worden van de pijn. Ook kan je de knie amper bewegen en lijkt het alsof de knie op slot is. Er treedt ook een flinke zwelling op die een paar weken kan duren.
Je kruisbanden kunnen scheuren wanneer je onderbeen blijft staan en het bovenbeen wel beweegt. Normaal kunnen je kruisbanden deze beweging redelijk aan maar soms gebeurt de beweging niet gecontroleerd en scheuren ze omdat er teveel druk op komt te staan.
Een dokter die gescheurde kruisbanden bij je vaststelt zal je zeker volgende vragen stellen:
– Is de knie snel opgezwollen?
– Hoe is het letsel tot stand gekomen?
– Heb je ooit al knieklachten gehad?
– Kan je op het been staan?
Soms is een MRI-scan nodig om na te gaan of er nog andere delen van de knie beschadigd zijn.
Als er geen botbreuk vastgesteld is, krijg je vaak een drukverband om je knie heen. Dat zorgt ervoor dat de knie niet verder kan zwellen. Soms is een operatie nodig om de kruisbanden weer te herstellen.
gescheurde kruisbanden, knie, knieblessure Redelijk wat vrouwen hebben te maken met anovulatie. Maar wat is anovulatie precies?
Als er een prefix voor een woord staat (zoals hier: a- of an-) betekent dat hetgeen wat na het prefix volgt ontkend wordt: an-ovulatie betekent dus geen ovulatie of geen eisprong.
Als een vrouw aan anovulatie lijdt, heeft ze dus maandelijks geen eisprong of maar heel soms. Vaak is dit een probleem omdat veel vrouwen vanaf een bepaalde leeftijd een kinderwens hebben.
Je kan anovulatie herkennen aan deze symptomen:
• Je menstruatie blijft uit
• Er is geen aanwezig rekbaar baarmoederhalsslijm (dat kan je gynaecoloog onderzoeken)
• Kan ik nog kinderen krijgen?
Maak je maar geen zorgen, ook als je aan anovulatie lijdt, kan je nog kinderen krijgen. Kijk even mee naar de volgende opties:
• Je kan een draagmoeder of donoreicellen overwegen
• IVF
• Je kan medicatie nemen om de eierstokken te stimuleren eicellen te laten rijpen.
Let wel op: bij de laatste twee methodes is bewezen dat vrouwen vaker bevrucht geraken van meerlingen dan doorgaans, houd hier zeker rekening mee.
Er zijn verschillende oorzaken van anovulatie:
• Vroegtijdige menopauze: wanneer je als vrouw vroegtijdig in de menopauze terechtkomt, heb je last van anovulatie. De voorraad eicellen waarmee een vrouw geboren wordt, is dan op.
• De hypofyse of hypothalamus werken niet goed: als de hypofyse of de hypothalamus niet goed werken, kan je ook aan anovulatie lijden aangezien ze de hormoonhuishouding regelen. De hormonen FSH (follikelstimulerend hormoon) en LH (luteïniserend hormoon) worden dan niet meer aangemaakt, met onvruchtbaarheid als resultaat.
• Je produceert te weinig of geen prolactine: omdat je geen of weinig prolactine produceert, is dat ook ten nadele van de hormonen FSH en LH. Vaak komt dit door stress, medicijnen, enz.
• PCOS: PCOS staat voor Polycysteus-ovariumsyndroom: er zijn dus teveel follikels. Normaal rijpt er bij een vrouw maar één follikel per keer maar in het geval van PCOS rijpen er meerdere. Daardoor neemt de kwaliteit erg af en evolueren de follikels tot cystes.
anovulaie, eisprong, ovulatie, vruchtbaarheid Kaalheid is een aandoening waarbij iemand het grootste deel van het haar op het hoofd verliest. Hoewel er nog geen exacte oorzaak is gevonden, weet men dat leeftijd, hormonen en je genen de belangrijkste risicofactoren zijn. In tegenstelling tot haarverlies door ziektes of medicijnen, is haarverlies door kaalheid permanent.
Kaalheid bij mannen begint vaak door uitdunning van het haar aan de haarlijn gevolgd door een kale plek achteraan het hoofd. Bij vrouwen begint kaalheid meestal met kale plekken over heel het hoofd.
Haar is voor vele mensen een symbool van mode, jeugd en seksualiteit. Daarom dat veel mensen angstig reageren wanneer hun haar begint uit te dunnen.
Gemiddeld verliest een mens 50 tot 100 haren per dag. Wanneer haren natuurlijk uitvallen, groeien er na een tijd weer nieuwe haren op deze plaats. Het heeft dus geen zin om te panikeren wanneer je ’s morgens enkele haren in je gootsteen ziet liggen. Bij oudere mensen of door aangeboren afwijkingen kan dit proces van terug groeiende haren verzwakken of zelfs stoppen. Hierdoor word je dus feitelijk kaal.
Aangezien er geen exacte oorzaak voor kaalheid is, is het moeilijk om één ding aan te duiden als de boosdoener. Er zijn wel enkele dingen die kaalheid kunnen versnellen zoals je eetgewoonten, medicatie of je hormonen. Wanneer je haarverlies hebt door ziekte of medicatie zal je haar terug groeien zodra je genezen bent.
Er is geen directe behandeling voor kaalheid maar je kan wel chirurgisch haar laten inplanten zodat je weer zelf haar hebt. Deze behandeling bestaat al sinds de jaren ’50 en kent geen grote risico’s.
De dokter zal bij deze behandeling haren van je lichaam wegnemen en ‘planten’ op je hoofd. Tijdens de behandeling word je meestal volledig verdoofd zodat je zelf geen last ondervindt van dit proces. Na de operatie vallen de donorhaartjes meestal uit en een nieuw haartje groeit uit deze plek. Hoewel je na de operatie terug haar zal hebben, zijn er bij veel mensen meerdere operaties nodig om je haardos volledig te herstellen.
• Wordt mijn kaalheid veroorzaakt door een medische aandoening? Zal het nog terug groeien?
• Kaalheid zit in mijn familie, geldt dit ook voor vrouwen?
• Raad je een haartransplantatie aan?
• Is het voor 100% betrouwbaar?
haar, haarverlies, kaal, kaalheid Doordat zuigelingen tussen de 18 maanden en 3 jaar ‘s avonds laat flesvoeding krijgen, kan er tandbederf optreden.’ s Avonds blijft de melk langer in contact met de tanden en daardoor gaan de zuren, die zich in de melk bevinden, de tanden beschadigen.
Ondanks dat flesvoeding geven vlak voor het slapen gaan vaak goed uitkomt voor de ouders, is dit niet ideaal voor de tanden van je kind. Vermijd dat je je kind de fles geeft tussen twee normale voedingstijden. Ook dit kan leiden tot tandbederf.
De tanden worden te lang blootgesteld aan suikers, die het tandglazuur beschadigen. De suikers komen vooral voort uit melk en fruitsappen. Hoe meer je kind dus drinkt, hoe sneller de tanden achteruitgaan. Het zijn vooral de voortanden die last hebben van tandbederf.
Veel problemen kunnen al vermeden worden door ervoor te zorgen dat je baby niet in slaap valt met de fles in zijn mond. Dit geldt zowel voor ‘s nachts als voor overdag. Indien je baby er een gewoonte van gemaakt heeft om te gaan slapen met de fles in de mond, vul je de fles best met water.
Een goede preventiestrategie is het aanlengen van de melk met water. Verklein geleidelijk aan de portie melk en vergroot de portie water. Dit blijf je doen tot de fles alleen nog water bevat. Hiermee kan je starten als je baby 12 maanden oud is.
Wanneer je kind ’s nachts alleen nog maar water drinkt , geef je hem of haar best een fles melk ‘s morgens. Dit heeft als gevolg dat de smaak van het water of de melk gemengd met water minder goed zal zijn. Uiteindelijk vindt je kind het niet langer nodig om nog een fles te drinken in bed.
Dit hele proces kan je op ongeveer 10 dagen tijd uitvoeren. Wanneer het totaal mislukt en je kind nog steeds een fles wil ’s nachts, moet je deze gewoon niet meer geven. Na enkele woelige nachten beseft je kind dat de fles niet meer mag.
Wanneer je bij de dokter komt, kan je volgende vragen stellen in verband met tandbederf bij zuigelingen.
• Wat is de beste manier om je baby de fles ‘s nachts af te leren?
• Wat moet je doen wanneer je baby blijft wenen omdat hij een fles wil?
• Bestaat er babyvoeding waarvan hij of zij sterkere tanden krijgt?
baby, flesvoeding, tandbederf, tanden, zuigeling Plasangst is de onmogelijkheid om te urineren wanneer iemand anders in de buurt is. Ongeveer 6% van de mensen lijdt aan deze aandoening. Mensen met plasangst kunnen geen openbaar toilet gebruiken, zelfs niet als de nood het hoogst is.
In tegenstelling tot wat veel mensen denken, is plasangst geen louter psychologische stuiptrekking. Voor sommige mensen is het een ware fobie. Het probleem is de aanwezigheid van anderen bij het urineren of de mogelijkheid dat iemand gaat binnenkomen terwijl je wil urineren.
Plasangst vaakvoor te komen binnen één familie en kan variëren in graad. Bij lichte gevallen kan de persoon gewoon een toilethok gebruiken in plaats van een urinoir. In de ergere gevallen kan de persoon zelfs niet urineren als hij denkt dat er iemand in de buurt is, ondanks het feit dat deze persoon niet zichtbaar is. Sommige mensen met een zware vorm van plasangst gaan zelfs zo dicht bij hun werk wonen dat ze naar huis kunnen gaan wanneer ze naar het toilet moeten.
Mensen met plasangst mijden openbare toiletten volledig. Ze gebruiken enkel een wc-hokje of laten de kraan lopen om gênante geluiden te onderdrukken.
De behandeling bestaat uit een wekelijkse therapie waarbij geleidelijk opgebouwd wordt naar gewenning aan urineren in openbare plaatsen. Vaak moeten patiënten eerst wennen aan het toilet zelf, ook al zijn ze alleen.
In het begin zal een psycholoog of therapeut je begeleiden om openbare toiletten te gebruiken. Dit gebeurt stap voor stap. Eerst leert de patiënt rustig naar het toilet gaan zonder dat er iemand anders bij is. Wanneer dit lukt, zal de psycholoog steeds meer aanwezig zijn in de kamer waar de persoon wil urineren. Na een tijdje kan de persoon zelfs met iemand vlak bij hem naar het toilet gaan. Wanneer de behandeling bijna afgerond is, komt de ultieme test: een druk openbaar toilet. Wanneer alles goed verloopt, zal dit geen groot probleem meer zijn.
• Is er een onderliggend psychisch probleem?
• Is het een fobie?
• Wat is een mogelijke oorzaak van de fobie?
• Is er een goede behandeling mogelijk voor mij?
• Welk gewenningsprogramma raadt de dokter aan?
fobie, paruresis, plasangst, plassen, urineren Mensen die al ooit problemen hebben gehad met hun rug, weten hoe vervelend dit is. De pijn is blijvend en je kan je niet optimaal meer bewegen. Het beïnvloedt heel je leven. Hieronder vind je enkele tips die je kunnen helpen om je rug pijnvrij te houden.
Pijn in de onderrug vormt een probleem dat ongeveer 90% van de bevolking treft. Dit heeft als gevolg dat er ieder jaar opnieuw veel geld aan medicatie en operaties gespendeerd wordt. Het is dus niet verrassend dat er steeds meer aandacht wordt besteed aan de preventie van rugklachten.
De oorzaak van rugklachten is bij iedereen anders. Meestal is het een combinatie van factoren die de pijn veroorzaken. Je levensstijl, fysieke inspanningen, voeding en veroudering zijn allemaal mogelijke oorzaken. Hierdoor is een eenvormige oplossing voor het probleem zo goed als uitgesloten.
Pijnscheuten en krampen in de onderrug vormen de duidelijkste symptomen van pijn in je rug. De pijn in de onderrug kan voorkomen worden door op een juiste manier te bukken, correct voorover te leunen of niet te lang in een stoel te zitten. Een dokter kan aan de hand van röntgenfoto’s vaststellen dat je rugproblemen hebt.
Vaak worden medicijnen gebruikt om de symptomen tegen te gaan. Gewone pijnstillers kunnen vaak al wonderen doen, zeker in de minder zware gevallen.
Warmte- of koudepakken kunnen ook helpen om de pijn tegen te gaan. Wanneer de symptomen minder dan twee dagen geleden begonnen, moet je een koudepak gebruiken. In het andere geval gebruik je best het warmtepak.
Massages kunnen de pijn ook verlichten. Dit geldt natuurlijk alleen wanneer iemand met ervaring de juiste drukpunten masseert.
Gewoon rusten is nog steeds de beste manier om je rug te ontlasten. Daarom heeft het de beste effecten, ook op lange termijn.
Voorkomen is beter dan genezen, daarom houd je je best aan de volgende raadgevingen:
• Zorg dat je voldoende beweging krijgt. Zelfs iets kleins, zoals een dagelijkse wandeling, kan je rugspieren versterken.
• De beste lichaamsbeweging voor je rug is zwemmen. Het water biedt een pijnvrije omgeving aan je rug.
• Als je overgewicht hebt, kan je enkele kilo’s proberen kwijt te raken. Elke kilo die je verliest, is een kilo dat je rug niet meer moet dragen.
• Wanneer je iets optilt, moet je altijd door je knieën buigen. Dit zorgt ervoor dat je rug niet al het gewicht moet opheffen.
• Dingen die te zwaar zijn, probeer je best niet op te heffen.
• Zit niet te lang in dezelfde houding. Zorg voor een beetje beweging en een goede stoel.
• Vermijd korte en zware inspanningen.
• Voor vrouwen zijn schoenen met hoge hakken een grote boosdoener.
rug, rugklachten, rugpijn