Wat is chiropraxie?

Chiropraxie is een behandelingswijze die gebaseerd is op de theorie dat je lichamelijke gezondheid afhangt van de conditie van je zenuwstelsel, je spieren en je skelet.

De theorie achter chiropraxie

Chiropractors – in de volksmond ook wel ‘krakers’ genoemd – geloven dat een scheve ruggengraat het zenuwstelsel schaadt, het immuunsysteem verzwakt en het lichaam vatbaarder maakt voor ziektes. Wie gezond wil blijven, moet er dus zeker van zijn dat zijn wervelkolom recht en in balans is. Met andere woorden: wie gezond wil blijven, moet zich regelmatig laten behandelen door een chiropractor.

Slechts weinig chiropractors onderschrijven tegenwoordig nog de theorie dat ontwrichtingen van de wervelkolom aan de basis liggen van alle gezondheidsproblemen. De meesten onder hen beseffen intussen ook wel dat andere factoren zoals virussen, bacteriën en slechte leefgewoonten evenzeer een nefaste invloed hebben op de gezondheid. Niettemin blijven ze er rotsvast van overtuigd dat de conditie van de wervelkolom de lichamelijke gezondheid verregaand beïnvloedt.

In hoeverre klopt de theorie achter chiropraxie?

Chiropraxie is niet de wondermethode die sommigen ervan willen maken. De meeste ziekten hebben meer nodig dan wat stimulatie van de ruggengraat om te genezen.

Chiropraxie is vooral aangewezen bij rugklachten, indien deze niet veroorzaakt worden door barsten in de wervels, tumoren of afwijkingen van de wervelkolom. Indien de aanhoudende rugklachten geen ernstige oorzaak hebben, kan chiropraxie in veel gevallen de pijn verzachten of doen verdwijnen.

In het geval van acute rugklachten zijn veel artsen van mening dat deze ook zonder chiropractische behandeling zouden verdwijnen.

Het lijkt er dus op dat de voornaamste verdienste van chiropraxie is dat ze rugpijn snel kan verlichten, sneller dan andere behandelingen, en dat ze ook bij chronische rugklachten soelaas kan bieden.

Een goede chiropractor

Een goede chiropractor kan de meeste niet-ernstige rugklachten verlichten, en zal de patiënt doorverwijzen naar een arts indien hij ziet dat de oorzaak van de rugklachten een medische behandeling vereist.

Een goede chiropractor neemt ook de tijd voor een volledige diagnose. Daarbij moet hij niet enkel de conditie van de ruggengraat nagaan, maar ook de ziektegeschiedenis van de patiënt, de hartslag, de bloeddruk, de reflexen, de beenspierkracht en de conditie van de gewrichten. In de meeste gevallen is het ook een goed idee om röntgenfoto’s te nemen van de pijnlijke zone.

Een goede chiropractor geeft vooraf een uitgebreide uitleg over het behandelingsprogramma en de behandelingswijze.

Een slechte chiropractor

Kijk uit voor chiropractors die

– röntgenfoto’s willen maken van de gehele wervelkolom
– niet in staat zijn de oorzaak van de rugklachten vast te stellen
– beweren dat chiropraxie je immuunsysteem zal versterken en ziektes zal genezen
– je vitaminekuren, speciale diëten of homeopathische kuren proberen aan te smeren
– erop aandringen dat je ook je kinderen en familieleden door hen laat onderzoeken
– je een contract laten tekenen voor een behandeling op lange termijn
– beloven dat ze je volledig gezond kunnen houden door regelmatige behandelingen

Indien de rugklachten na een maand chiropractische behandeling niet afnemen, neem dan steeds contact op met je huisarts of met een medisch specialist.

Tags , , ,

Wat zijn seniele hemangiomen?

Seniele hemangiomen of ouderdomshemangiomen zijn donkerrode tot paarse gezwelletjes die bestaan uit bloedvaten en vooral voorkomen bij mensen ouder dan zeventig jaar.

Hoe zien ze eruit?

Een seniel hemangioom bestaat uit een trosje gezwollen bloedvaten op de huid, wat meteen de donkerrode tot paarse kleur verklaart. Meestal worden deze hemangiomen niet groter dan enkele millimeters. Wanneer ze pas te voorschijn komen, zijn ze vaak niet groter dan een speldenkop en steken ze niet boven het huidoppervlak uit. Pas wanneer ze gaan groeien, vormt er zich een blaasje dat boven de huid uitsteekt. Dit blaasje kan verschillende vormen aannemen, maar is meestal rond.

In principe kunnen ze bijna overal op het lichaam opduiken, maar in de praktijk komen ze vooral voor op de torso en slechts heel zelden op de handen of voeten.
Niemand weet precies waarom ze ontstaan.

Wie kan ze krijgen?

Seniele hemangiomen komen erg vaak voor. Ze kunnen al opduiken bij mensen ouder dan veertig jaar. Boven de leeftijd van zeventig jaar heeft vrijwel iedereen er last van.

Seniele hemangiomen zijn pijnloos en ongevaarlijk, maar niettemin willen veel mensen ervan af om esthetische redenen. Aangezien hemangiomen uit bloedvaten bestaan, kunnen ze hevig bloeden wanneer ze beschadigd worden. Probeer ze daarom niet zelf weg te snijden of te krabben.

Behandeling

Seniele hemangiomen kunnen relatief eenvoudig verwijderd worden. Als patiënt heb je de keuze tussen verschillende behandelingswijzen.

Bij elektrochirurgie verwijdert de arts het hemangioom met een naaldachtig elektrisch instrument. Het gaat daarbij om een kleine en onschuldige ingreep. Bij een behandeling met cryotherapie bevriest de arts het hemangioom met vloeibare stikstof, zodat het afsterft en verdwijnt. Deze methode wordt ook gebruikt om wratten te verwijderen.

Hemangiomen kunnen ook met laserstralen verwijderd worden. Het voordeel van deze techniek is dat de arts zeer nauwkeurig kan werken, zodat hij het omringende huidweefsel niet beschadigt. Al deze technieken leveren een mooi resultaat zonder littekens.

Tags , ,

Meer weten over waterpokken?

Waterpokken is de naam van een huidinfectie veroorzaakt door het varicella-zoster-virus, dat tot de familie van de herpesvirussen behoort. Deze ziekte wordt gekenmerkt door hevig jeukende huiduitslag en komt vooral voor bij kinderen van vijf tot acht jaar. Waterpokken zijn zeer besmettelijk, maar wie de ziekte eenmaal gehad heeft, blijft doorgaans immuun voor de rest van zijn leven. Het virus blijft na een eerste infectie wel aanwezig in het lichaam en kan op latere leeftijd zona (gordelroos) veroorzaken.

Gezonde kinderen overwinnen waterpokken zonder al te veel moeite, maar bij pasgeborenen en kinderen met een verzwakte immuniteit (bijvoorbeeld door een defect in het immuniteitssysteem of na een kankerbehandeling) kan de infectie ernstigere vormen aannemen. Ook zwangere vrouwen die niet immuun zijn voor waterpokken moeten bijzonder voorzichtig zijn, aangezien waterpokken misvormingen kunnen veroorzaken bij de foetus.

Hoe kan je besmet raken met waterpokken?

Waterpokken zijn zeer besmettelijk. Ze kunnen worden overgedragen door aanraking met de huidblaasjes of door hoesten en niezen. Ook directe aanraking met een door zona geïnfecteerde huid kan een infectie veroorzaken.

De incubatieperiode bedraagt 10 tot 21 dagen. Waterpokken zijn besmettelijk vanaf twee dagen voor de huiduitslag en totdat alle blaasjes zijn uitgedroogd.

Symptomen

Huiduitslag is niet enkel het kenmerkende, maar ook het eerste symptoom van waterpokken. In sommige gevallen wordt de uitslag voorafgegaan door koorts en vermoeidheid.

De huiduitslag doorloopt doorgaans verschillende stadia:

1. eerst verschijnen er platte rode puistjes
2. die ontwikkelen zich tot met vocht gevulde blaasjes
3. wanneer de blaasjes barsten, loopt het vocht weg en vormen zich korstjes, die vaak ernstig jeuken.

De blaasjes verschijnen na twee tot zes dagen, doorgaans eerst op het hoofd en in de mond en pas daarna op de rest van het lichaam. Ze komen het meest voor op de borst, schouders en rug. Waterpokken gaan vaak ook gepaard met lichte koorts en hoofd- en/of keelpijn.

Wanneer moet je een arts raadplegen?

Raadpleeg een arts als:

– de infectie een oog aantast
– de koorts hoger is dan 39,4°C
– de zieke hevig moet braken
– er gele of groene etter uit de blaasjes loopt
– er rode streepjes rond de blaasjes verschijnen
– de zieke last heeft van ademhalingsmoeilijkheden
– de zieke neurologische tekenen vertoont

Hoe kan je de ongemakken verlichten?

Het grootste probleem bij waterpokken is de hevige jeuk. Deze jeuk kan je tegengaan door middel van een warm bad met zuiveringszout of havermeel en door middel van koude kompressen. Ook anti-jeukmedicatie kan soelaas bieden, maar je mag in geen geval anti-jeukcrèmes gebruiken die steroïden bevatten.

Kinderen en adolescenten kan je beter geen aspirines toedienen, omdat die in combinatie met waterpokken het zeldzame maar levensgevaarlijke syndroom van Reye kunnen veroorzaken.

Bij kinderen kan je best de vinger- en teennagels knippen, zodat ze zichzelf niet kunnen krabben. Blaasjes die opengekrabd worden, veroorzaken immers blijvende littekens. Jonge kinderen moet je zo vaak mogelijk handschoenen, wanten en kousen laten dragen. Vermijd pikant, sterk gekruid en zuur voedsel, aangezien dat de blaasjes in de mond zou irriteren. Ook zoute en zure dranken (bijvoorbeeld fruitsap) zijn te vermijden.

De zieke moet regelmatig zijn handen wassen en zijn huid schoon houden om het risico op bacteriële infecties te beperken.

Tags , , ,

Wat is de oorzaak van diabetes?

In België en Nederland leiden ongeveer 500.000 mensen aan suikerziekte of diabetes. Deze ziekte ontstaat door het niet of onvoldoende produceren van insuline door de alvleesklier.

De alvleesklier en de eilandjes van Langerhans

De alvleesklier is een klierachtig orgaan in de buikholte. Een van de taken van dit orgaan is het produceren van spijsverteringsenzymen. In de alvleesklier ligt eveneens een groep cellen, de eilandjes van Langerhans, die insuline produceren en afscheiden. Bij diabetici werken deze eilandjes van Langerhans niet of onvoldoende en wordt er dus geen of onvoldoende insuline aangemaakt.

Insuline en glucose

De koolhydraten in onze voeding (suikers en zetmeel) worden door ons lichaam geabsorbeerd en omgezet in glucose. Dit is een brandstof die ons lichaam van energie voorziet. Insuline transporteert glucose en zorgt ervoor dat de glucose verder tot energie wordt omgezet. Is er geen of te weinig insuline, dan blijft er dus te veel glucose achter in het bloed. Dit heeft nare gevolgen voor ons lichaam.

Diabetestypes

Er zijn verschillende diabetestypes:
• Diabetes type 1
• Diabetes type 2
• Zwangerschapsdiabetes

Tags , ,

Wat is chemotherapie?

De term chemotherapie wordt vooral gebruikt voor behandelingen tegen kanker.

Chemotherapie kan

– kanker doen verdwijnen
– het risico op uitzaaiing na operatie of bestraling inperken
– de ontwikkeling en uitzaaiing van kanker bij terminale patiënten vertragen
– de pijn verlichten
– grote tumoren verkleinen, zodat een chirurg ze operatief kan verwijderen
– bestraling efficiënter maken

Behandeling

Bij chemotherapie krijgt de patiënt een medicijn of een combinatie van medicijnen toegediend. Deze medicijnen verstoren de groei en de vermenigvuldiging van kankercellen. Vaak ondergaat de patiënt ook nog een aanvullende operatie en/of bestraling.

Soms ondergaat de patiënt pas na bestraling of operatie nog chemotherapie om de eventueel nog resterende kankercellen definitief te vernietigen. In dat geval spreekt men van adjuvante chemotherapie.

Bijwerkingen

Welke en hoeveel bijwerkingen er bij een patiënt optreden, hangt af van de gebruikte medicijnen en de individuele lichaamsreactie van de patiënt. Daarom is het soms moeilijk te voorspellen of een bepaalde bijwerking al dan niet zal optreden.

Bijwerkingen als vermoeidheid en haaruitval kunnen al optreden in de eerste weken van de behandeling en aanhouden tot het einde. Andere bijwerkingen, zoals misselijkheid en overgeven, doen zich vooral vlak na de behandeling voor.

De meeste bijwerkingen verdwijnen geleidelijk aan nadat de behandeling is stopgezet.

Omdat een behandeling met chemotherapie lang kan aanslepen, kan de patiënt gaandeweg ontmoedigd raken. Op zo’n moment moet de patiënt in overleg met de arts de bijwerkingen afwegen tegen de positieve effecten. Soms kan een verandering in het behandelingsschema of een ander medicijn al verbetering brengen.

Risico op infectie

Chemotherapie heeft een negatieve invloed op het beenmerg, zodat je lichaam minder witte bloedcellen produceert. Aangezien witte bloedcellen instaan voor je verdediging tegen bacteriën en infecties, is je lichaam na een behandeling met chemotherapie een stuk kwetsbaarder.

Indien je een verminderd aantal witte bloedcellen hebt, moet je:

– regelmatig je handen wassen, vooral voor het eten en nadat je naar het toilet gegaan bent
– grote menigten vermijden
– mensen met besmettelijke ziektes vermijden
– je nagelriemen niet bijsnijden of scheuren – gebruik liever crème en nagelriemverwijderaar
– scheurtjes in je mond en tandvlees proberen te voorkomen door een zachte tandenborstel te gebruiken en niet meer te flossen
– scheerwondjes vermijden door een elektrisch scheerapparaat te gebruiken in plaats van een scheermes
– puistjes niet uitknijpen en er niet aan krabben
– elke dag een warme douche nemen en je huid droog deppen en niet droogwrijven
– bij een droge huid vochtinbrengende lotion gebruiken
– snij- en schaafwonden onmiddellijk reinigen en ontsmetten
– na elke stoelgang de anus zacht maar grondig reinigen.

Misselijkheid en braakneigingen tegengaan

Een behandeling met chemotherapie brengt vaak ernstige misselijkheid en braakneigingen met zich mee. Tegenwoordig bestaan er echter krachtige medicijnen die misselijkheid en braakneigingen op zeer efficiënte wijze tegengaan. Een bijkomend voordeel van deze nieuwe medicijnen is dat ze de gebruiker niet slaperig maken, in tegenstelling tot oudere versies.

Tags , ,

Wat is neuropathische artropathie?

Neuropathische artropathie of Charcotgewricht is een chronische gewrichtsziekte met een progressief en degeneratief verloop. Ze wordt gekenmerkt door gezwollenheid en instabiliteit van het gewricht, koorts, bloedingen en door verschrompeling en abnormale groei van de botten.

Neuropathische artropathie kan het gevolg zijn van een neurologische afwijking, diabetische neuropathie, melaatsheid of een aangeboren gebrek. Indien je de ziekte tijdig ontdekt en laat behandelen, kan je verdere schade voorkomen. Een chirurgische ingreep is meestal niet de aangewezen behandeling, aangezien de wonden te traag genezen.

Oorzaken

Neuropathische artropathie kan je gewrichten zo ernstig aantasten dat ze vrijwel onbruikbaar worden. Het kraakbeen degenereert en het bot breekt en vergroeit. Dit kan enkele maanden, maar ook enkele jaren duren. Deze ziekte tast het vaakst de kniegewrichten aan, maar kan ook andere veelgebruikte en belaste gewrichten aantasten.

Symptomen

Het zieke gewricht is sterk gezwollen, vervormd en onstabiel. In het deel van je been boven het aangetaste gewricht verlies je zenuwverbindingen en heb je vaak een verminderde waarneming van pijn of positie. Daardoor voel je minder pijn dan je zou verwachten op basis van röntgenfoto’s van het zieke gewricht.

Neuropathische artropathie bij diabetici

Bij diabetici kan deze ziekte ernstige vervormingen van de voet veroorzaken indien ze niet tijdig herkend en behandeld wordt. Vooral mensen die reeds lang aan diabetes lijden zijn vatbaar voor neuropathische artropathie. Als diabeticus kan je het risico op deze ziekte beperken door een aangepast dieet te volgen, medicatie te nemen en je regelmatig te laten controleren.

Diagnose

Neuropathische artropathie wordt opgespoord door middel van röntgenstralen. Op röntgenfoto’s worden het verlies van kraakbeen, de groei van nieuw botweefsel en de veelvoorkomende breuken aan het gewricht zichtbaar. Laboriumtests kunnen enkel de ziektes opsporen die neuropathische artropathie veroorzaken, niet Charbotgewricht zelf.

Behandeling

Indien de neuropathische artropathie veroorzaakt is door syfilis of diabetes, kan de onderliggende ziekte goed behandeld worden. Deze behandeling verhelpt echter de neuropathische artropathie zelf niet en kan de verloren zenuwen niet terug laten groeien, zodat de toestand van het gewricht ook na behandeling nog kan verslechteren.

Het is van groot belang dat het zieke gewricht zo weinig mogelijk belast wordt. Het gebruik van een wandelstok of krukken is dan ook aangewezen. Medicatie heeft slechts een beperkt effect op de ziekte. Dokters gaan niet snel over tot een chirurgische ingreep, en als ze het wel doen, is deze meestal niet bijzonder succesvol.

Tags , , ,

Wat is het cytomegalovirus?

De term virus kennen we wel. Maar heb je ooit al eens van het cytomegalovirus gehoord? Vragen over wat het met je lichaam doet, of je het virus kan ontlopen en of er een behandeling bestaat worden hieronder voor je beantwoord.

Welk soort virus is het cytomegalovirus?

Het cytomegalovirus (CVM) is een virus uit de groep van herpesvirussen. Het kan zelfs bij gezonde personen een infectie teweegbrengen zonder dat er ziekteverschijnselen zijn. We maken een onderscheid tussen een drietal syndromen:

– Bij de eerste soort lijd je aan een infectie zonder dat je ziekteverschijnselen hebt, en zonder dat je het dus zelf weet. Uiteindelijk kan die infectie erger worden zodat je koorts, hepatosplenomegalie (vergrote milt en lever), mentale en/of motorische achteruitgang hebt met soms de dood tot gevolg.

– Een tweede soort is de acute CVM-infectie. Een infectie die lijkt op klierkoorts omdat je ongeveer dezelfde symptomen -uitgezonderd keelpijn- krijgt (koorts, een slap gevoel, spier- en gewrichtspijn). Het virus wordt overgedragen door seksueel contact en bloedtransfusies maar kan ook in melk aanwezig zijn. Als je zwanger bent moet je extra oppassen voor dit virus.

– Ten slotte, de derde soort is een CVM-infectie bij immuungecompromitteerde mensen, oftewel bij personen met een verzwakt immuunsysteem (zoals mensen met HIV).

Mogelijke oorzaken en symptomen

De cytomegalovirusinfecties komen wereldwijd voor. Vaak gebeurt het dat mensen boven de 35 besmet zijn met het virus zonder het zelf te weten, simpelweg omdat de ziekte zo mild is. Je kan het virus oplopen door onbeschermd seksueel contact, bloedtransfusies, bij de geboorte of door rechtstreeks contact met anderen.

Zoals al vermeld is het mogelijk dat er geen symptomen zijn of dat ze slechts heel miniem zijn waardoor je niet merkt dat je besmet bent. Anderzijds kan het zijn dat je binnen de veertien dagen hoge koorts en klierkoorts krijgt. Als je een verzwakt afweersysteem hebt kan je last krijgen van symptomen die aan een longontsteking doen denken. Om zeker te weten of je besmet bent kan je een eenvoudige bloedtest laten afnemen.

Kan je behandeld worden?

Je kan antivirale medicatie nemen om de ziekte onder controle te krijgen. Toch is het van belang dat je arts je hierbij op de voet volgt om eventuele nierschade te voorkomen. Verder bestaat er nog andere medicatie om de symptomen te verminderen en complicaties te vermijden. Vraag hierover meer raad aan je arts. Hij zal graag een antwoord geven op al je vragen.

Tags , ,

Wat doen bij degeneratieve gewrichtsziekte (artrose)?

Naarmate je ouder wordt, begint je lichaam slijtage te vertonen. En dat is heel normaal. Maar soms heb je pijn en weet je niet juist waar het vandaan komt, wat het is en wat je op lange termijn te wachten staat. Een van die pijnen is degeneratieve gewrichtsziekte. We leggen je verder uit wat het is en wat je eraan kan doen.

Degeneratieve gewrichtsziekte?

Bij het ouder worden treedt er soms al eens wat slijtage op aan sommige lichaamsdelen. Zo ook aan de gewrichten want door beweging en het ouder worden kan het kraakbeen aangetast, gekwetst of gescheurd geraken. Hierdoor wrijft het been aan de ene kant van het gewricht over de andere kant, waardoor er druk ontstaat op de beenderen.

Door het wrijven wordt het been na verloop van tijd hard en krijgt het een witte schijn op röntgenfoto’s. Dat proces heet artrose en kan in drie verschillende vormen optreden.

De eerste vorm is de mildste en zie je aan de handen. Ze krijgen een ‘ouder’ uitzicht doordat de gewrichten in de vingers opzwellen.

De tweede vorm komt voor in de nek en de rug. Het kraakbeen in de rug wordt aangetast waardoor de ruimte tussen de wervels kleiner wordt. Je krijgt dan het gevoel dat je minder soepel kan bewegen.

De derde vorm van artrose zit in de knieën en de heupen omdat die het meeste gewicht moeten dragen. Bij vergevorderde artrose in de knieën heb je soms moeite om vooruit te komen.

Mogelijke oorzaken en symptomen

Iedereen kan op eender welke leeftijd te maken krijgen met artrose, maar de kans vergroot wel naarmate je ouder wordt. Verder is artrose deels erfelijk. Ook zijn competitieve contactsporten niet zo lief voor je gewrichten omdat er teveel druk op hen kan ontstaan.

Eens het kraakbeen aangetast is, kan het zelf niet herstellen. Als je dan de druk op de gewrichten verhoogt kom je in een negatieve spiraal terecht.

Ten slotte lopen vrouwen die kampen met overgewicht meer kans op artrose in de knieën. Een van de mogelijke symptomen is stijfheid in je gewrichten die langer dan een kwartier duurt. Later kan je ook last krijgen van pijn die erger wordt als je beweegt. Nog veel later kan het zijn dat je problemen krijgt met bepaalde bewegingen en handelingen.

Behandeling

Hoe de artrose bij jou behandeld zal worden, hangt af van welk soort artrose je hebt, hoe oud je bent en wat er te zien is op röntgenfoto’s. Voor sommige mensen zijn wandelen, zwemmen of fietsen minder belastend voor de gewrichten en dus een van de mogelijke oplossingen. Dokters denken dat artrose deels voorkomen kan worden door jezelf goed te verzorgen: voldoende beweging, gezonde voeding en een ideaal gewicht kunnen al veel doen.

Als de pijn ondraaglijk wordt, kan de dokter je medicatie voorschrijven die de pijn wegneemt door het kraakbeen te herstellen.

In geval van erge artrose in de heupen of knieën kan een chirurg op termijn beslissen een nieuwe knie of heup te plaatsen. Het is een ingrijpende ingreep die wel degelijk effect kan hebben bij ongeneeslijke artrose. Tegenwoordig werkt men ook aan veelbelovende technieken waarbij aangetast kraakbeen vervangen wordt. Deze techniek staat echter nog in zijn kinderschoenen.

Tags , , ,

Dementie: als je alledaagse dingen begint te vergeten…

Als je in het woordenboek kijkt, verklaart men dementie als ‘geestelijke aftakeling door ouderdom’. Maar is dement zijn alleen dat? Wordt iedereen dement of is het genetisch bepaald? Kan je het beperken of misschien zelfs voorkomen? Vragen waarop je hier een antwoord vindt.

Soorten dementie

Als er een storing in je hersenen is waardoor je systematisch zaken vergeet, noemt men dat dementie. Het is vaak moeilijk vast te stellen wanneer de ziekte begonnen is omdat ze zeer traag evolueert. Maar soms is het vrij duidelijk, bijvoorbeeld als je een beroerte gehad hebt. Daarenboven is dementie meestal onomkeerbaar. Na een ongeval of verwonding kan je last hebben van tijdelijke dementie die vrij stabiel blijft.

Maar je kan ook lijden aan een progressieve vorm van de ziekte. Dat laatste is bijvoorbeeld het geval bij de Ziekte van Alzheimer. Er bestaan verschillende soorten dementie die mensen ook telkens anders ervaren. Zo kan je bijvoorbeeld de weg kwijtraken, dingen vergeten, telproblemen hebben en mensen of objecten niet meer benoemen.

Wat zijn de oorzaken?

Over het algemeen onderscheiden dokters drie oorzaken: dementie in de eerste graad, in de tweede graad en pseudodementie. Dementie in de eerste graad betekent dat er een ziekte in je hersenen zit waardoor je dement wordt. De ziekte heeft geen rechtstreeks verband met andere ziektes.

Dementie in de tweede graad wil zeggen dat je dement wordt door een andere aandoening, zoals AIDS, een beroerte, multiple sclerose of een hoofdwonde. Pseudodementie is, zoals de naam het al doet vermoeden, niet echt dementie maar symptomen die lijken op dementie. De laatste vorm komt vaak voor bij mensen die depressief zijn.

Mogelijke symptomen

Of je nu lijdt aan de ziekte van Alzheimer, dementie in de eerste of tweede graad, een aantal symptomen komen bijna altijd voor:

– geheugenverlies
– moeilijkheden bij dagelijkse taken
– je weg kwijtraken in een bekende omgeving
– taal- en spraakproblemen
– recente herinneringen verdwijnen sneller dan oude

In sommige gevallen merk je ook een gedragsverandering. Naarmate de ziekte vordert is het mogelijk dat je constant hulp nodig hebt. Je kan gedesoriënteerd geraken, recente herinneringen niet meer oproepen en geen volzinnen meer maken.

Diagnose en behandeling

Door op oudere leeftijd regelmatig bij de dokter langs te gaan voor een volledig onderzoek kan dementie tijdig opgespoord worden. Indien nodig zal de dokter een bloedtest afnemen en eventueel een CAT-scan maken van de hersenen om onregelmatigheden op te sporen. Tot nu toe is er nog geen geneesmiddel gevonden voor dementie. Er bestaan wel medicamenten om de symptomen af te zwakken en de ziekte te vertragen. Vraag meer raad aan je huisarts.

Tags , , ,

Wat is cryptorchisme?

Negen maanden in de buik van mama zouden voldoende moeten zijn om alle processen in het kleine lichaampje te voltooien. Maar sommige processen zijn zo complex dat er al eens iets misgaat. Zo ook bij cryptorchisme. Het is helemaal niets ergs en het is zeker te behandelen in de eerste levensmaanden van je zoon. Maar het is natuurlijk beter om er vroeg bij te zijn. We geven je graag meer uitleg.

Wat is cryptorchisme?

Cryptorchisme is een moeilijke naam voor niet ingedaalde testikels. Letterlijk betekent het eigenlijk ‘verborgen testikel’. Normaal gezien ontstaan de testes in de buikholte van een ongeboren baby. Na ongeveer acht maanden zouden ze langzaamaan moeten indalen in het scrotum. Dat volledige proces is in normale omstandigheden een paar dagen voor de geboorte voltooid.

Je moet weten dat het eigenlijk een vrij complex proces is en er al eens iets kan mis lopen, zoals bijvoorbeeld een testikel die blijft steken. Als die op een andere plaats blijft hangen, in de lies bijvoorbeeld, noemt men dat een ectopische testes. Meerdere jongens worden geboren met een nog niet ingedaalde testikel, maar in de helft van de gevallen daalt die verder in in de eerste drie maanden. Gebeurt dat niet vanzelf, dan raden we je aan om raad te vragen bij een arts of uroloog. Als de twee testikels nog niet ingedaald zijn in de puberjaren, verhoogt de kans op verwondingen, onvruchtbaarheid en teelbalkanker.

Kan je het behandelen?

Cryptorchisme is zeker te behandelen: door medicatie, door een operatie of door een combinatie van de twee.

Behandeling met medicatie
Een behandeling met medicatie kan een oplossing bieden als de testes niet geblokkeerd en niet te diep verscholen zit. Jongens krijgen dan een injectie met een hormoon (hCG) ingespoten dat ervoor moet zorgen dat de testes testosteron beginnen te produceren.

Chirurgische behandeling
In de eerste plaats zal de arts nagaan waar de testikel zich net bevindt. In zeldzame gevallen heeft een jongen slechts één of helemaal geen testikels. Als hij de plaats bepaald heeft, zal hij overgaan tot een orchiopexie. Dat is de volledige procedure om ervoor te zorgen dat de testikel terug op de juiste plaats, namelijk in het scrotum, terechtkomt.

De jongen zal je niets voelen van de hele operatie want ze gebeurt onder volledige narcose. Wanneer de operatie normaal verlopen is, verkleint men zo de kans op onvruchtbaarheid en teelbalkanker aanzienlijk. Als blijkt dat er geen teelbal is of dat die verwijderd moet worden, zal de chirurg een prothese plaatsen. Niet alleen om het er normaal te laten uitzien, maar ook om de jongen in kwestie geen negatief beeld van zichzelf te geven. Zo’n operatie wordt meestal uitgevoerd bij jongens tussen de 1 en 6 jaar.

Tags , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.