Wat als je lichaam geen melk lust?

Wat als je moet overgeven, buikloop of uitslag krijgt van melk, boter of koffiekoeken? Wat doe je dan? Het nooit meer eten om erger te voorkomen? Of het toch nog in minutieuze porties eten? Dat hangt ervan af of je voedselintolerant bent of je een voedselallergie hebt. We geven je graag meer informatie over beide begrippen.

Wat is een melkallergie?

Als je allergisch bent aan melk, eieren of boter reageert je lichaam daar vrij sterk op. Maar wat gebeurt er nu precies? Vanaf het moment dat je iets eet waar je allergisch voor bent, produceert je immuunsysteem immunoglobuline E (IgE), een allergisch antilichaam. Als reactie op dat antilichaam krijg je symptomen zoals veelvuldig niezen, diarree en overgeven.

Voedselintolerantie, voedselallergie en andere

Als je lichaam sterk reageert op bepaald voedsel durft men al snel te zeggen dat je er allergisch aan bent. Maar is dat ook wel zo? Want er bestaat wel degelijk een verschil tussen voedselintolerant zijn en een voedselallergie hebben. Het grootste verschil is dat je bij een voedselallergie absoluut bepaalde voeding dient te vermijden om erger te voorkomen. In sommige zeldzame gevallen is zo’n voedselallergie zelfs dodelijk. Als je voedselintolerant bent kan je vaak toch nog kleine porties eten van het voedsel waarop je lichaam sterker reageert zonder dat je er ziek van wordt. Het is nog iets anders als je lactose-intolerant bent. Bij mensen die lijden aan lactose-intolerantie ontbreekt het enzym dat suiker in melk afbreekt. Hierdoor kunnen ze last krijgen van zwellingen, buikkrampen en diarree.

Hoe weet je of je een melkallergie hebt?

De symptomen van melkallergie kunnen onder verschillende vormen optreden:

–    astma
–    eczeem (jeukend gevoel)
–    rhinitis (rode neus)
–    bloedingen
–    longontsteking

Melkallergie is vooral gevaarlijk voor jonge kinderen. Let als ouder dus op als je kind een van deze symptomen krijgt.

Wat doe je eraan?

Om erachter te komen of je al dan niet allergisch bent, kan je zelf een soort eliminatiedieet toepassen. Dat wil zeggen dat je een aantal weken bepaald voedsel vermijdt totdat je merkt dat de symptomen afnemen. Let wel: begin niet zelf aan zo’n dieet, maar vraag raad aan je dokter.

Als je op meerdere producten slecht reageert en zelfs ademhalingsproblemen krijgt, is het misschien verstandig een bloed- of huidtest te ondergaan. Zo kan men er precies achter komen welke allergie je hebt. Wanneer je dat weet, kan je de zuivelproducten die je lichaam niet verdraagt, proberen te vermijden (onder dokterstoezicht weliswaar) en vervangen door andere producten. Verder kan medicatie je ook al een stuk verder helpen. Hierdoor zal de allergie niet verdwijnen, maar het kan je de symptomen wel onderdrukken.

Tags , ,

Spondylosis: niet zomaar rugpijn

Iedereen heeft wel al eens last van een pijntje in zijn rug. Maar voor sommige mensen is die pijn blijvend. Wat doe je als bijna iedere wervel in je rug pijn doet? Spondylosis is zo’n ziekte die je opzadelt met permanente rugpijn. Maar wat voor ziekte is spondylosis precies?

Wat is spondylosis?

De ziekte tast de wervels van de rug aan, vooral de onderrug en de nek zijn hier gevoelig voor. Wanneer je röntgenfoto’s maakt van spondylosis, kan je zien dat de ruimte tussen de wervels smaller is. Zowel mannen als vrouwen kunnen er last van krijgen. In een vroeg stadium van spondylosis kan je door aftakeling van een wervel moeilijkheden krijgen met bepaalde bewegingen. Vaak heb je dan pijn in je onderrug en kan het uitstralen naar je been als er een zenuw gekneld zit. Naarmate de ziekte vordert, kan de ruimte nog meer vernauwen voor de ruggengraat en de zenuwbanen.

Mogelijke oorzaken

Doordat je ruggengraat aangetast wordt bij spondylosis kan je last hebben van stijfheid en pijn op bepaalde plaatsen. Na verloop van tijd is het mogelijk dat je moeilijkheden hebt om bepaalde bewegingen te maken. In geval van een hernia of een breuk, waarbij een zenuw aangetast is, kan de pijn uitstralen naar je knieën, benen of liezen.

Is er een behandeling?

Als de ziekte nog niet ver gevorderd is, kunnen zelfs eenvoudige oefeningen een oplossing bieden. Je arts zal je ontstekingsremmers voorschrijven die je volgens zijn advies dient in te nemen. Verder zal hij een trainingsprogramma voorstellen om je rug- en buikspieren te versterken en ook je onderrug op die manier meer steun te geven.

Een operatie is ook een mogelijke oplossing. Toch valt men hier alleen maar op terug als de genomen medicatie geen effect heeft en de pijn ondraaglijk wordt. Wat voor operatie je nodig hebt zal afhangen van het stadium van de spondylosis. Daarbij dien je wel te weten dat niet iedere persoon dergelijke operaties kan ondergaan. Vraag steeds raad aan je arts voor je een beslissing neemt. Hij zal je graag verder helpen.

Tags , ,

Hoe een blaasontsteking voorkomen?

Als vrouw is de kans groot dat je vroeg of laat te maken krijgt met cystitis, oftewel een ontsteking van je urinewegen, ook wel blaasontsteking genoemd. Veel vrouwen vragen zich waarschijnlijk af of je zo’n urineweginfectie kan voorkomen en hoe je er het snelst van geneest. Antwoorden op deze en andere vragen lees je hieronder.

Wat is een cystitis?

Cystitis is ook gekend onder de naam blaasontsteking. Dat is, zoals de naam het zegt, een ontsteking van de blaas ten gevolge van een bacteriële of virale infectie. Vooral vrouwen kunnen hier nogal eens last van hebben. Hun urinewegen zijn namelijk korter dan die van mannen, waardoor bacteriën sneller hun weg naar de blaas vinden. Ook vrouwen die seksueel actief zijn en die minder voorzichtig omgaan met persoonlijke hygiëne, lopen een verhoogd risico.

Met verminderde persoonlijke hygiëne bedoelen we onder andere je bij een toiletbezoek van achter naar voor afvegen. Maar niet alleen schimmels en virussen, ook -en vooral- bacteriën kunnen een blaasontsteking veroorzaken. Het is belangrijk dat je je zo snel mogelijk laat behandelen als je urineweginfectie hebt. Doe je dat niet, dan is het mogelijk dat de infectie zich tot in je nieren uitbreidt met hevige koortsaanvallen en dergelijke tot gevolg. De bacterie die je blaas doet ontsteken, Escherichia coli, leeft in je darmen zonder kwaad te doen. Maar eens hij in je urinewegen geraakt, is het hek van de dam.

Hoe weet je of je een blaasontsteking hebt?

Naast seksueel actief zijn is ook het niet volledig leegmaken van je blaas een van de risicofactoren. Vrouwen waarbij er nog urine in de blaas achterblijft, lopen ook een grotere kans op de ziekte. Sommigen beweren dat bepaalde voedingsproducten een blaasontsteking in de hand werken, maar dat is niet wetenschappelijk bewezen. Een symptoom van cystitis is constant het gevoel hebben dat je naar het toilet moet maar uiteindelijk maar een paar druppels kunnen urineren. Andere symptomen zijn:

– branderig gevoel bij het urineren
– pijn in je onderrug
– druk op je bekken
– andere kleur urine, soms zelfs met bloed
– lichte koorts

Voorkomen is beter dan genezen

Met andere woorden: kan je op een eenvoudige manier vermijden dat je cystitis oploopt? Ja, en wel als je de volgende raad opvolgt:

– Veeg je toiletpapier steeds van voor naar achter als je je schoonveegt
– Gebruik liever tampons dan een maandverband en ververs het voldoende
– Katoenen ondergoed is beter voor de hygiëne
– Drink voldoende
– Ga na het vrijen altijd naar het toilet

Wat kan je eraan doen?

Om te weten of je cystitis hebt, zal de arts een urineonderzoek doen. Als dan blijkt dat je geïnfecteerd bent, krijg je antibiotica voorgeschreven die de bacteriën moeten doden. Afhankelijk van de ernst van je ontsteking en de zwaarte van de medicatie zal je die 3 tot 7 dagen moeten innemen.

Tags , , ,

Wat is het Syndroom van Cushing?

Wanneer je hormonen overhoop liggen kan je behoorlijk geïrriteerd raken. Je kan je zelfs depressief voelen en je anders gaan gedragen. Je hormonen heb je zeker niet altijd in de hand. In bepaalde gevallen kan een te hoge hormoonspiegel veroorzaakt worden door het Syndroom van Cushing.

Wat houdt het Syndroom van Cushing in?

Bij mensen die lijden aan het Syndroom van Cushing is de hormoonspiegel verstoord. Dit komt omdat er te veel corticosteroïden in hun lichaam aanwezig zijn. Vandaar dat we de ziekte ook onder een andere naam kennen, namelijk hypercortisolisme. De ziekte wordt veroorzaakt door een tumor in de bijnieren die extra corticosteroïden afscheidt, door het innemen van medicatie met corticosteroïden of door vergrote bijnieren. Dat laatste noemt men de Ziekte van Cushing. Medicatie met corticosteroïden wordt onder andere voorgeschreven bij ontstekingen, zoals reumatische artrose, darmontstekingen en astma.

Mogelijke oorzaken en symptomen

Hoewel iedereen het syndroom kan krijgen, komt het toch vaker voor bij mensen van middelbare leeftijd. De meeste gevallen zijn een gevolg van het langdurig innemen van medicatie met corticosteroïden. Toch moeten we erop wijzen dat die laatste gevallen vrij mild zijn en niet onder de noemer Syndroom van Cushing vallen. De Ziekte van Cushing, waarbij de hypofyse in overdrive gaat, komt  over het algemeen vaker voor bij vrouwen.

Als je het Syndroom van Cushing hebt, kun je enkele fysieke veranderingen ondergaan. Je kan dikker worden en je gezicht kan roder en ronder worden. Je huid wordt gevoeliger en je botten zijn minder stevig, waardoor je sneller iets kan breken. Verder kan je last krijgen van acne en striae op benen en borsten.

Sommige vrouwen krijgen zelfs te kampen met meer beharing (hirsutisme). Ook mentaal kan er wat veranderen. Je kan last hebben van slapeloosheid, negatieve gedachten of soms zelfs van een depressie. Ongeveer een vijfde van de patiënten krijgt ook te maken met diabetes.

Kan je het behandelen?

Als je vermoedt dat je lijdt aan het Syndroom van Cushing kan je best eens bij je arts langsgaan. Hij zal een urine- en bloedstaal afnemen om het te laten onderzoeken.

Eens de ziekte vastgesteld is, bestaan er verschillende manieren om het te behandelen. Het doel van de behandeling is om de hormoonspiegel terug op een normaal niveau te krijgen. Dat kan door medicatie in te nemen, door een stralingsbehandeling of door een operatie.

Als je een tumor op (een van) de bijnieren hebt, zal men die wegsnijden tijdens een operatie. In de eerste plaats zal de arts proberen om met bestralings- of chemotherapie de hypofyse af te zwakken. Op die manier zou hij minder hormonen moeten produceren die de bijnieren aanzetten corticosteroïden aan te maken. Als dat niet lukt en er is geen andere oplossing, zal men de bijnieren wegnemen. Overloop met je arts alle mogelijke oplossingen voor je een beslissing neemt. Hij zal je graag verder helpen en een antwoord geven op al je vragen.

Tags , ,

Wat zijn ischemische hartklachten?

Een ischemische hartklacht is een aandoening waarbij er onvoldoende bloedtoevoer naar het hart is. Dit komt meestal door een vernauwing van de kransslagaders.

Omschrijving

Het hart is een spier die ervoor zorgt dat het bloed door ons lichaam stroomt. Dit gebeurt door te pompen. Om goed te functioneren, heeft het hart zelf zuurstof nodig. Deze zuurstof wordt aangevoerd door de kransslagaders. Wanneer deze verstopt raken, door bijvoorbeeld cholesterol, kan het hart niet meer naar behoren functioneren.
Als een lichaamsdeel te weinig doorbloed wordt, spreken we van ischemie. Wanneer dit met het hart gebeurt, krijgt de patiënt pijn in de borst, vaak het gevolg van een hartaanval.

Symptomen en behandeling

Ischemische hartklachten zijn moeilijk op te sporen. Ze komen vaak pas aan het licht nadat er een hartaanval heeft plaatsgevonden. Vaak hebben patiënten ook last van angina pectoris. Dit komt doordat het hart niet voldoende zuurstof krijgt en dus niet goed kan werken. De symptomen van Angina pectoris zijn onder andere: borstpijn (vooral in de hartstreek), kortademigheid, misselijkheid, overgeven en zweten.

De symptomen van een hartaanval zijn: verpletterende hartpijn, het gevoel van samengeperst te worden, koude, klamheid, kortademigheid, duizeligheid, misselijkheid, flauwvallen en zweten.

De diagnose van ischemische hartklachten kan gesteld worden door een fysieke test, een ECG (elektrocardiogram), een bloedtest of een röntgenfoto.

Behandeling

Ischemische hartklachten kunnen dodelijk zijn maar dat wil niet zeggen dat er geen behandeling bestaat. De beschadiging aan de kransslagaders kan geremd en zelfs volledig gestopt worden door je levenswijze aan te passen en medicatie te nemen.

De mogelijke veranderingen voor iemand met ischemische hartklachten zijn stoppen met roken, diëten en voldoende bewegen iedere dag. De medicatie die voorgeschreven wordt, hangt geheel van patiënt tot patiënt af. Vaak worden bètablokkers, nitraten en calciumblokkers voorgeschreven.

Indien de belangrijkste aders verstopt geraken, kan een operatie een oplossing bieden. Er zijn twee mogelijke operaties: een bypass en een angioplastie. Bij een bypass wordt het verstopte deel van de ader overbrugd zodat het bloed er weer door kan. Bij een angioplastie wordt met behulp een plastieke buisje de ader terug open gezet zodat het bloed er weer door kan stromen.

Preventie

Voorkomen is beter dan genezen, neem daarom deze tips ter harte:

– Eet niet overdreven veel rood vlees. Eet wel voldoende groenten, fruit en producten met een laag vetgehalte.
– Houd je cholesterol in de gaten.
– Beweeg dagelijks en zoveel mogelijk.
– Neem regelmatig een lage dosis aspirine.
– Limiteer stress tot een minimum.
– Rook zo weinig mogelijk of rook zelfs liefst niet.

Tags , , , ,

Wat zijn de oorzaken van hartfalen?

In normale omstandigheden pompt het hart bloed door je lichaam om het weefsel en de organen van zuurstof te voorzien. Je hart past zijn ritme aan om in alle omstandigheden je lichaam van voldoende zuurstof te voorzien. Bij hartfalen, al dan niet veroorzaakt door ophopingen, is het hart er niet in geslaagd om voldoende bloed rond te pompen om alle organen te voorzien van zuurstof.

Statistieken

–  Mensen ouder dan 40 jaar hebben 1 kans op 5 om hartfalen op te lopen.
–  Door vettig te eten, loopt dit aantal op. In de VS hebben ongeveer 5 miljoen mensen te maken met hartfalen.
– De meest voorkomende aandoeningen in ziekenhuizen hebben te maken met hartfalen.

Omschrijving

Het falen van je hart kent drie mogelijke oorzaken:

Ten eerste pompt het hart niet genoeg bloed doorheen het lichaam. Dit is de meest voorkomende vorm van hartfalen. Het hart bestaat namelijk uit twee pompen, één pomp voor de longen en een andere voor de rest van het lichaam. Wanneer één van deze pompen zijn werk niet meer doet, door bijvoorbeeld een verstijving van de hartspier, kan je lichaam niet genoeg zuurstof rondpompen. Oorzaken hiervoor kunnen zijn: een voorgaande hartaanval, overdreven gebruik van alcohol, drugsmisbruik, virale infecties, te veel vet in de bloedsomloop of bepaalde soorten chemotherapie.

Een tweede oorzaak: de hartkleppen binnenin het hart kunnen falen. Je hart heeft namelijk vier kleppen die het bloed van de ene kamer naar de andere pompen. Deze kleppen kunnen verstopt geraken of verzwakken waardoor bloed ook terug kan stromen. Als de kleppen niet goed functioneren, ontstaat er hartruis. De oorzaak kan liggen bij een aangeboren aandoening, calcinose van de hartklep, een ontsteking of een voorgaande hartaanval.

De elektrische controle rond het hart kan slecht werken, dit vormt een derde oorzaak. De snelheid van het hart en de bewegingen worden geregeld vanuit deze elektrische controlekamer. Te snel, te traag of onregelmatig kloppen kan resulteren in hartfalen. Meestal is dit het gevolg van een slechte samenwerking tussen de hartkamers.

Symptomen

Veel voorkomende symptomen van hartfalen zijn:

–    kortademigheid
–    moeilijkheden met ademhalen
–    witte tot blauwe huidskleur
–    een gevoel van zwakheid
–    flauwvallen
–    misselijkheid
–    duizeligheid
–    vermoeidheid
–    opgezwollen benen
–    gezwollen buik

Diagnose en behandeling

De diagnose wordt in de eerste plaats gesteld aan de hand van enkele vragen. Daarnaast wordt een EKG (elektrocardiogram ) genomen. Hiermee bepaalt een arts of er een aandoening is. Vaak wordt er ook bloed genomen om eventuele afwijkingen waar te nemen.

De behandeling bestaat vaak uit medicatie. De juiste samenstelling wordt voor iedere patiënt apart bepaald. Er kan natuurlijk ook een pacemaker worden geïnstalleerd waarmee het grootste probleem vaak al opgelost wordt. Daarnaast is een verandering van dieet vaak vereist om een tweede hartfalen te voorkomen. Zout, vetten, cafeïne, nicotine en alcohol dienen zoveel mogelijk gemeden te worden bij hartpatiënten.

Tags , , ,

EHBO bij kinderen: geen kinderspel

EHBO staat voor eerste hulp bij ongevallen. Het omvat de eerste zorgen die iemand kan toedienen bij de gewonde meteen na een ongeluk. Bij kinderen is er extra zorg vereist omdat zij, in tegenstelling tot volwassenen, vaak niet goed kunnen beschrijven waar ze precies pijn hebben.

EHBO

EHBO kan je toedienen aan iemand die gekwetst is, ongeacht hoe ernstig de situatie. Wereldwijd leidt het Rode Kruis mensen op om dit te doen. Maar ook andere mensen kunnen EHBO uitoefenen, het redt immers mensenlevens!

Wanneer je EHBO toepast, na een ernstig ongeval, dien je altijd rekening te houden met volgende punten:

–  Breng jezelf of de andere niet in gevaar bij het toebrengen van EHBO
– Probeer na te gaan wat er gebeurd is en wat er aan de hand is met het slachtoffer.
– Zorg ervoor dat het slachtoffer gerustgesteld wordt en beschut hem of haar tegen regen, wind of andere ongemakken.
– Verwittig zo snel mogelijk de hulpdiensten.
– Verplaats het slachtoffer niet of zo weinig mogelijk totdat er professionele hulp is.

Waar je op moet letten bij kinderen

Bij kinderen veranderen de fundamentele EHBO-regels niet, maar je moet wel extra aandacht besteden aan bepaalde punten. Wanneer een kind gekwetst geraakt, heeft het meestal geen idee hoe ernstig de situatie is. Het is jouw verantwoordelijkheid om dit te bepalen en zo de juiste beslissingen te nemen.

Kinderen zijn kleiner en zwakker dan volwassenen, waardoor iets wat minder ernstig lijkt, toch ernstig kan zijn. Neem nooit risico’s, bij twijfel bel je best de hulpdiensten.

Voorbereiden op een noodgeval

Je kan nooit volledig klaar zijn voor een noodgeval maar je kan je wel voorbereiden. Dit doe je door zelf een EHBO-cursus te volgen. In deze cursus is het hoofddoel niet meteen zelf mensenlevens te redden maar wel om te achterhalen hoe je je correct gedraagt in noodsituaties.

In de cursus vraag je dus steeds naar manieren of tips om kalm te blijven bij een ongeval. Daarnaast informeer je je best wanneer je de hulpdiensten precies moet verwittigen en wanneer niet. Vraag ook eens om de hoeveel tijd je de cursus moet hernemen zodat je altijd paraat blijft.

Tags ,

Meer weten over de Ziekte van Crohn?

De ziekte van Crohn is een chronische ontstekingsziekte van de darmen en het spijsverteringsstelsel. Dat wil zeggen dat de patiënt regelmatig last heeft van ontstekingen in de darmen, maag of keel.

Omschrijving en oorzaak

In de meeste gevallen, ongeveer zo’n 50%, treft de ziekte enkel het darmkanaal, en dan vooral de overgang van de dunne naar de dikke darm. Bij een derde van de patiënten is het enkel de dunne darm die regelmatig last heeft van ontstekingen. De overige 20% heeft enkel last van de dikke darm.

De exacte oorzaak van de ziekte van Crohn is momenteel nog niet volledig achterhaald. De ziekte in het lichaam wordt veroorzaakt door een abnormale reactie van het immuunsysteem op de spijsvertering. De reden waarom dit gebeurt, is niet duidelijk. Het kan genetisch bepaald zijn of externe factoren als oorzaak hebben.

De ziekte komt het meeste voor bij mensen tussen de 15 en 35 jaar. De infecties worden veroorzaakt door bacteriën en virussen. Maar er is geen verband aangetoond met de Ziekte van Crohn. De ziekte komt wel vaak voor binnen dezelfde familie. Het is ook aangetoond dat roken de ziekte verergert.

Symptomen en diagnose

Doordat de ziekte op verschillende plaatsen in het lichaam kan voorkomen, zijn de symptomen altijd anders. De eerste aanwijzingen van deze ziekte zijn: buikpijn, diarree, pijn rond de navel, lusteloosheid, vermoeidheid, koorts en gewichtsverlies. Door de ziekte kan de huid rond de anus geïrriteerd raken. Er kunnen pijnlijke zweren en barsten in de huid rond de anus komen.

Op dit moment is er nog geen eenduidige test waarmee de diagnose van de ziekte gesteld kan worden. De ziekte wordt waargenomen doordat verschillende ontstekingen en symptomen regelmatig de kop op steken. De stappen die doorgaans gemaakt worden, zijn: röntgenfoto’s maken, een CT-scan en een onderzoek van de darmen en buik.

Behandeling

De behandeling van de ziekte bestaat uit het genezen van de symptomen wanneer deze zich voordoen. Vaak worden ontstekingsremmers en antibiotica voorgeschreven om de ontstekingen te laten verdwijnen. De medicatie wordt bijna altijd oraal en intraveneus toegediend.

Bij zwaardere gevallen kan een operatie nodig zijn om het zieke gedeelte van de darm te verwijderen. Men gaat meestal wel pas over tot opereren indien de medicatie niet meer, of gewoon niet werkt. De operatie zal, net zoals de medicatie, geen genezing voor de ziekte bieden, maar wel de oplossing voor het ontstekingsprobleem.

Hoewel de ziekte niet volledig te genezen is, hoeft dit geen weerslag te hebben op het dagelijkse leven. Mensen met de ziekte hebben nagenoeg geen beperkingen. Ook niet op het gebied van eetgewoonten.

Tags , ,

Meer weten over contactlenzen?

Een contactlens is een dun, plastiek schijfje dat aangebracht wordt op het hoornvlies. Het hoornvlies is het doorzichtige gedeelte van het oog, waar het licht wordt opgevangen. Lenzen hebben hetzelfde effect als een bril, ze corrigeren de afwijking van je ogen waardoor het zicht verbetert.

Omschrijving

Contactlenzen worden gedragen om verziendheid of bijziendheid te verbeteren. Bij beide aandoeningen worden de beelden in het oog wazig opgenomen waardoor de hersenen er geen duidelijk geheel van kunnen maken.

De lens zit op een dun laagje oogvocht op het hoornvlies. Hierdoor komt er ook achter de lens vocht vrij bij het knipperen. Dit is belangrijk omdat het hoornvlies zelf niet mag uitdrogen. Een nadeel is dat de lens elke keer een klein beetje beweegt en hierdoor mogelijk te veel van plaats verandert. De lens kan dit vrij snel corrigeren.

Typen lenzen

Een eerste type contactlenzen was gemaakt van hard plastiek. Ze kwamen in de jaren ’50 voor het eerst op de markt. Deze lenzen waren door hun harde vaste vorm erg ongemakkelijk om te dragen. Er kwam ook geen vocht meer aan het hoornvlies waardoor de ogen gemakkelijk opzwollen als de lens te lang werd gedragen. De lenzen bestaan nu nog steeds maar veel artsen raden andere typen aan omdat deze gebruiksvriendelijker zijn.

In de jaren 70 kwamen er zachte lenzen op de markt. Dit tweede type van lenzen werd meteen populair en is dat nog steeds. Zachte lenzen worden door 80% van de mensen met lenzen gedragen. Deze contactlenzen bevatten meer water waardoor ze zacht en makkelijk vervormbaar zijn. Daarnaast blijven de lenzen beter zitten en vallen ze zelden uit je oog door bepaalde bewegingen.

Het derde type lens is de RGP-lens. Deze lens is stijver dan de zachte contactlens maar gaat langer mee. Daarnaast biedt dit type een beter zicht. De lenzen zijn ook wendbaar en laten vocht door zodat het hoornvlies niet uitdroogt. Desondanks zijn ze minder populair. Ongeveer 15% van de mensen die lenzen dragen, kiezen voor dit type.

Tegenwoordig bestaan er ook dag-, week- en maandlenzen. Deze zijn goedkoop, maar hebben een beperkte houdbaarheidsdatum. Ze verslijten dus een stuk sneller dan gewone lenzen. Het voordeel is dat het niet erg is wanneer ze vallen of vuil worden. Er zijn ook lenzen die de kleur van de iris kunnen veranderen. Deze lenzen zijn, in tegenstelling tot andere lenzen, niet doorzichtig maar hebben een eigen kleur. Je oog krijgt dan de kleur van deze lenzen.

Tips en bekende problemen

Contactlenzen hebben voor de gebruikers verschillende voordelen. Ze zijn nagenoeg onzichtbaar en gemakkelijker te gebruiken dan een bril. Maar niet iedereen verdraagt goed lenzen. Sommige mensen hebben moeite met de lenzen in te brengen of hebben last van hun ogen zolang de lens erin zit. Daarnaast kan je door veelvuldig contact met je oog een ontsteking oplopen. Om dit alles te vermijden, hanteer je best onderstaande tips:

– Was je handen vooraleer je de lenzen inbrengt.
– Laat je lenzen altijd rusten in een potje met lenzenvloeistof om deze zuiver te maken.
– Laat je lens nooit uitdrogen.
– Koop lenzenvloeistof in kleine hoeveelheden, deze flesjes zijn sneller leeg waardoor de vloeistof minder snel vervuild kan raken met bacteriën.
– Doe beide lenzen altijd samen uit, anders kan je ene oog tranen of opzwellen.

Tags , , , ,

Wat is bindvliesontsteking of conjunctivitis?

Conjunctivitis of bindvliesontsteking is een aandoening waarbij er een ontsteking plaats vindt in het bindvlies van het oog. Dit bindvlies bevindt zich aan de buitenkant van het oogwit en aan de binnenkant van het ooglid. De oogontsteking wordt veroorzaakt door bacteriën, allergieën, virussen of contact met chemische stoffen.

Probleem

Je ogen komen dagelijks in aanraking met bacteriën en andere stoffen. Ze gebruiken afbraakstoffen, die zich bevinden in onze tranen, om zich hiertegen te beschermen. Bacteriën kunnen ook achter de oogleden komen en daar hebben onze afweerstoffen minder effect.

Oorzaken

Er zijn twee soorten bindvliesontsteking, namelijk besmettelijke en niet-besmettelijke ontstekingen. Het besmettelijke type wordt meestal veroorzaakt door een bacterie of virus. Dit maakt dat dit type erg besmettelijk is. Je kan er dus veel mensen mee aansteken. Dit type is de meest voorkomende vorm oogontsteking want ongeveer 70% van de gevallen is besmettelijk.

De niet-besmettelijke vorm van bindvliesontsteking wordt veroorzaakt door allergieën, chemicaliën of een andere ziekte. Daarbij kan bindvliesontsteking ook veroorzaakt worden door een plotse drukverandering in het hoofd.

Symptomen en behandeling

De symptomen van bindvliesontsteking, veroorzaakt door een bacterie of een virus, zijn de volgende: oogpijn, gezwollen en rode ogen, jeuk en vochtverlies aan het oog.
Wanneer de bindvliesontsteking werd veroorzaakt door een allergie of chemische stof, zijn de symptomen lichtjes verschillend, namelijk: onophoudelijk tranen, niezen en een lopende neus. Indien de jeuk veroorzaakt is door een chemische stof, kan het oog branden.

Wanneer je vermoedt dat je bindvliesontsteking hebt, kan je best zo snel mogelijk contact opnemen met een arts. Deze neemt dan meestal een staal van het oogvocht om de oorzaak van de ontsteking te achterhalen. Aan de hand van deze resultaten zal de medicatie of behandelingsmethode bepaald worden.

Indien je dokter deze oogontsteking vaststelt, kan je best volgende vragen met hem overlopen:

– Kan je huisarts het probleem oplossen of moet je naar een specialist?
– Moeten er naast het onderzoeken van het oogvocht ook nog andere testen gedaan worden?
– Welk type van bindvliesontsteking is het?
– Wat is de gemakkelijkste behandeling?
– Hoe lang kan deze ziekte duren?
– Hoelang kan je de ziekte overdragen aan iemand anders?
– Vanaf wanneer kan je terug naar school of naar het werk?

Tags , , , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.