Wat is de Ziekte van Hodgkin?

De Ziekte van Hodgkin is een lymfoom. Een lymfoom is een soort kanker die uitgaat van de lymfocyten,  witte bloedcellen van het immuunsysteem. Het immuunsysteem beschermt het lichaam tegen besmettelijke ziektes.

Beschrijving

Het lymfevatenstelsel van het lichaam bestaat uit een netwerk van kleine buisjes die, net zoals de bloedvaten, vertakken in de verschillende lichaamsweefsels. De lymfevaten bevatten lymfe, een kleurloze, waterachtige lichaamsvloeistof. Die lymfevloeistof bevat witte bloedcellen  die het lichaam beschermen tegen infecties.

In de lymfevaten vinden we ook de lymfeklieren of -knopen terug.  Die lymfeklieren bestaan uit lymfocyten, die de binnenkomende lymfe filteren. Als er sprake is van een infecyie, zullen de lymfeklieren geïrriteerd worden en opzwellen. Lymfeklieren vinden we onder meer in de onderarmen, lies, nek, onderbuik en andere plekken.

Tot de andere componenten van het immuunsysteem behoren de milt, zwezerik, keelamandelen en het beenmerg.

Oorzaken

De Ziekte van Hodgkin is een kanker die niet veel voorkomt. De Ziekte van Hodgkin neemt maar 1% van alle kankers in, maar is wel een van de meest voorkomende kankervormen bij mensen jonger dan 35. Bovendien duikt de kanker maar zeer zelden op bij mensen ouder dan 55. De oorzaak van de ziekte is onbekend, maar de ziekte wordt wel in verband gebracht met verschillende ziektes.

Symptomen

De symptomen van de ziekte variëren van persoon tot persoon. Dikwijls wordt een pijnloze zwelling in de nek, oksel of lies, veroorzaakt door een opgezwollen lymfeklier, als eerste opgemerkt. Aanhoudende, steeds terugkerende of in cycli optredende koorts, nachtelijk zweten, vermoeidheid en gewichtsverlies horen tot de eerste symptomen. Vaak heeft de patiënt ook last van jeuk.

Diagnose

De Ziekte van Hodgkin kan, net als de meeste kankers, het best behandeld worden als de diagnose vroeg gesteld wordt. Breng een bezoekje aan de dokter als je meer dan twee weken de volgende symptomen vertoont:

• Een pijnloos gezwel in de lymfeklieren van de nek, de onderarm of de lies
• Koorts die niet verdwijnt
• Nachtelijk zweten
• Je de hele tijd moe voelen
• Gewichtsverlies zonder dieet
• Jeukende huid

Als men een vermoeden heeft dat je misschien lijdt aan de Ziekte van Hodgkin, wordt er meestal een biopsie van de lymfeklieren uitgevoerd. Om vast te stellen hoe ver de ziekte zich heeft uitgebreid, doet men een beroep op CT-scans, PET-scans of galliumscans.

Behandeling

Bijna alle gevallen van chemotherapie worden behandeld met chemotherapie. Uitzonderingen worden af en toe gemaakt voor patiënten bij wie de ziekte zich in een erg vroeg stadion bevindt. Bij hen kan eventueel radiotherapie (bestraling) toegepast worden. Na de chemotherapie doet men vaak nog een beroep op radiotherapie.

Het doel van de chemotherapie is natuurlijk de ziekte volledig te genezen, maar dat neemt niet weg dat de kanker in veel gevallen kan terugkeren. Een lichtpuntje is dat de Ziekte van Hodgkin ook nog succesvol behandeld kan worden nadat de ziekte opnieuw opduikt, in tegenstelling tot veel andere kankers. Met een genezingsgraad van 93% is het een van de best geneesbare kankersoorten.

Tags , , ,

Wat zijn auto-immuunziekten?

Auto-immuunziekten zijn aandoeningen waarbij het immuunsysteem van het lichaam reageert op lichaamseigen cellen en stoffen. Het lichaam maakt dan antistoffen aan tegen het eigen weefsel.

Immuunsysteem

Om auto-immuunziekten te begrijpen, moet je eerst weten hoe het immuunsysteem werkt. Het immuunsysteem is een netwerk van organen, cellen en molecules die samenwerken om het lichaam te beschermen tegen lichaamsvreemde stoffen, zoals kiemen, bacteriën, virussen, parasieten en schimmels. Als een van deze indringers (antigenen) in het lichaam probeert te komen, verdedigt de huis zich in de eerste plaats via de huid en de slijmvliezen.

De huid en de slijmvliezen bevatten macrofagen, witte bloedcellen, en antilichaampjes. De macrofagen verteren de antigenen, terwijl de antilichaampjes de antigenen opvangen die kunnen ontsnappen. Als de antigenen langs deze hinderpalen geraken, reageert het lichaam met de productie van lymfocyten (B-cellen en T-cellen), die geprogrammeerd zijn om de antigenen aan te vallen.

Het auto-immuunproces kan verschillende gevolgen hebben. Zo bijvoorbeeld de trage vernietiging van cellen of weefsels, de buitensporige groei van een orgaan of verstoring van de orgaanfuncties. Organen en weefsels die regelmatig getroffen worden zijn de schildklier, de alvleesklier, de bijnieren, de rode bloedcellen en de verbindingsweefsels (huid, spieren en gewrichten).

Orgaanspecifieke en niet-orgaanspecifieke ziekten

Auto-immuunziekten kunnen opgedeeld worden in twee types: orgaanspecifieke (op een orgaan gericht) en niet-orgaanspecifieke ziekten.

Voorbeelden van orgaanspecifieke auto-immuunziekten zijn diabetes type I (insulineafhankelijke diabetes), de Ziekte van Hashimoto en de Ziekte van Graves, die de schildklier treffen, kwaadaardige bloedarmoede die de maag treft, de Ziekte van Addison waarbij de bijnieren worden vernietigd, en chronische actieve hepatitis die de lever treft.
Voorbeelden van niet-orgaanspecifieke ziekten zijn reumatoïde artritis, multiple sclerose, lupus en myasthenia gravis.

Oorzaken

Onderzoek wijst erop dat verschillende factoren een rol kunnen spelen bij het ontstaan van de ziekten: giftige stoffen uit de omgeving, erfelijkheid, virussen en verschillende geneesmiddelen. Stress, slechte eetgewoonten, een gebrek aan beweging, een slaaptekort, drankmisbruik en roken kunnen ook het immuunsysteem verzwakken.

Behandeling

De meeste auto-immuunziekten kunnen niet genezen worden. De symptomen die met de ziekte gepaard gaan worden behandeld. Dokters kunnen medicijnen op basis van corticosteroïden voorschrijven, naast NSAID’s (ontstekingsremmende geneesmiddelen) en immuunsuppressiva die de reactie van het immuunsysteem onderdrukken en zo de progressie van de ziekte een halt toeroepen.

Tags ,

Wat is aderverkalking?

Atherosclerose of aderverkalking is een ziekte in de slagaders. De laag plaque tegen de wand van de slagader verdikt, waardoor het kanaal versmalt en de bloedstroom bemoeilijkt wordt. Dit kan voorkomen in ieder lichaamsdeel, maar is het gevaarlijkst wanneer het voorkomt in het hart, de hersenen of de bloedvaten die naar de hersenen leiden.

Wat?

De versmalling is te wijten aan de vorming van plaque aan de binnenkant van de aders. Deze plaque bestaat uit lipoproteïnen, afgestorven spiercellen, vezelweefsel, bloedklontertjes, cholesterol en soms zelfs calcium. De plaque komt vooral voor bij mensen met een hoge concentratie cholesterol in de bloedstroom.

Plaque komt voor bij iedere persoon, maar de hoeveelheid en de dikheid vergroten met het ouder worden, waardoor ook het risico op bloedklonters verhoogt. Soms breken stukjes van de bloedklonters af en vormen ze een embolie, die de kleinere aders blokkeert.

Atherosclerose leidt jaarlijks tot heel wat dodelijke slachtoffers. Ischemische hartklachten, veroorzaakt door een vernauwing of verstopping van de kransslagaders, komt het meest voor. Ook een beroerte is een veel voorkomende aandoening.

Oorzaken

Waarom komt atherosclerose of aderverkalking bij de ene persoon wel voor in de kransslagaders en bij de andere niet?  Verschillende factoren kunnen hierbij meespelen, waaronder hoge bloeddruk, roken, diabetes, obesitas, hoge cholesterol, een familiegeschiedenis van hartziekten en een sedentaire levensstijl.

Symptomen

Bij aderverkalking merk je geen symptomen op, totdat de schade aan de aders erg genoeg is om de bloedstroom te verminderen.  Die vermindering van de bloedstroom kan leiden tot angina pectoris of een hartaanval.

De vermindering van de bloedstroom naar de beenspieren veroorzaakt etalagebenen. Dat is pijn in de benen die je vooral tijdens het wandelen voelt. Het versmallen van de aders die bloed naar de hersenen vervoeren, kan TIA (Transient Ischaemic Attack) veroorzaken, oftewel  een voorbijgaande ischemische aanval.

Behandeling

Medicatie volstaat niet voor de behandeling van atherosclerose. De schade is immers al toegebracht. Antistollingsmiddelen of bloedverdunners worden gebruikt om het risico op secundaire klonters of embolie te minimaliseren.

Bloeddrukverlagende medicijnen kunnen de symptomen verlichten, maar hebben geen geneeswaarde. Een angioplastie kan de vernauwde bloedvaten terug opentrekken. De bloedstroom naar het hart kan ook hersteld worden door kransslagaderchirurgie.

Tags , , , , , ,

Heeft mijn kind autisme?

Autisme ontwikkelt zich meestal voor de leftijd van drie jaar. Het is een pervasieve ontwikkelingsstoornis die gepaard gaat van afwijkingen in de verbale en non-verbale communicatie, de sociale interactie en de verbeelding.

Kinderen met autisme hebben het vaak erg moeilijk om normale relaties op te bouwen met anderen. ze hebben vaak niet dezelfde interesses als leeftijdsgenootjes. Vaak kunnen ze niet-verbale communicatie zoals gezichtsuitdrukkingen niet begrijpen. Ze hebben vaak moeite met taal. Veel autisten spreken zelfs helemaal niet.

Ongeveer 8,7 op de 10.000 kinderen zijn autistisch. Meer dan 1 op de 300 kinderen heeft een pervasieve ontwikkelingsstoornis, waarbij enkele kenmerken van autisme te onderscheiden zijn, maar niet allemaal.
Autisme is een ongeneesbare aandoening waarbij grote verschillen bestaan. Patiënten met een milde vorm kunnen meestal alleen leven, terwijl mensen met een zware vorm hun hele leven ondersteuning zullen nodig hebben.

Oorzaken

Naar de oorzaken van autisme is al heel wat wetenschappelijk onderzoek gedaan. Toch bestaat er nog heel wat discussie over. Een van de meest aannemelijke theorieën is dat de oorzaak van autisme zich zou situeren op genetisch vlak. De interactie van verschillende genen zou leiden tot autisme. De kans dat iemand autisme heeft is 50 tot 100 keer zo groot als er binnen het gezin nog iemand autisme heeft.Mannen worden vier keer zo vaak getroffen door autisme als meisjes.
Vroeger werd de opvoeding als een mogelijke oorzaak gezien, maar die theorie geldt nu volledig als achterhaald.

Symptomen

De symptomen van autisme variëren enorm, maar volgen een algemeen patroon. Een autistisch kind vertoont doorgaans niet alle symptomen.

In de eerste maanden van hun leven zullen autistische kinderen vaak relatief normaal gedrag vertonen, voordat ze minder gaan reageren op hun ouders en op andere stimuli. Ze zullen vaak moeite hebben met het voeden of met op het potje gaan, lachen niet als ze de gezichten van hun ouders zien en bieden weerstand als ze geknuffeld worden.

Wanneer ze de peuterleeftijd bereiken, wordt het pas echt duidelijk dat deze kinderen in een eigen wereld leven. Ze spelen niet met andere kinderen of speeltjes, ze houden liever afstand en spelen alleen.

De verbale en non-verbale communicatievaardigheden zoals spraak- en gezichtsuitdrukkingen ontwikkelen zich op een eigenaardige manier. De symptomen kunnen variëren van mutisme tot napraten. Autistische kinderen hebben vaak een taalachterstand. De taal die ze gebruiken is concreet en zonder verbeelding.

Een ander symptoom van autisme is een extreme weerstand ten opzichte van verandering. Autistische kinderen willen het bij de bestaande gedragspatronen en omgeving houden. Ze ontwikkelen vaste speelpatronen, komen in opstand tegen verandering (bijvoorbeeld meubels die van plaats veranderen) en kunnen geobsedeerd zijn door een specifiek onderwerp van gesprek.

Andere abnormale gedragingen die aanwezig kunnen zijn, zijn flapperen met de armen en handen, wandelen op de toppen van de tenen, woedeaanvallen, rare lichaamshoudingen, onvoorspelbaar gedrag en hyperactiviteit.
Een autistisch kind heeft een slecht beoordelingsvermogen loopt daardoor meer risico. Een autist kan bijvoorbeeld een drukke straat inlopen zonder enig teken van angst.

Kinderen met autisme hebben vaak een vaardigheid waarin ze heel erg uitblinken. Zo kunnen ze bijvoorbeeld heel goed de weg onthouden of kennen ze binnen de kortste keren een heel muziekstuk vanbuiten.

Vaak hebben autistische kinderen een bijkomende psychiatrische of neurologische aandoening. Mentale handicaps of epilepsieaanvallen komen vaak voor.

Behandeling

Een vroege diagnose is uiterst belangrijk. Wanneer de diagnose gevallen is, kunnen de ouders, fysiotherapeuten en specialisten beslissen wat het beste is voor het kind. In de meeste gevallen kunnen de ouders thuis hun kind aangepaste zorg geven.

De kinderen kunnen terecht op scholen die extra aandacht besteden aan autisme. Bij de opvoeding van een autistisch kind moet je aantal zaken steeds voor ogen houden:

  • Geef het kind duidelijke aanwijzingen.
  • Moedig het kind aan zich op een specifieke manier te gedragen
  • Prijs het kind voldoende en geef het beloningen als het zich zo gedraagt
  • geef het kind geleidelijk aan moeilijkere uitdagingen
  • Leer het kind aan wanneer het zich wel en wanneer niet zo moet gedragen

Ouders moeten dus voldoende gedragstechnieken aangeleerd krijgen, zodat ze hun kind op de best mogelijke manier kunnen begeleiden.

Medicatie kan aangeraden zijn ter behandeling van specifieke symptomen als epilepsie, hyperactiviteit en stemmingswisselingen.

Tags , ,

Wat is zwemmerseczeem?

Zwemmerseczeem is een infectie van de voet die veroorzaakt wordt door een schimmel uit de groep van de dermatofyten. Zwemmerseczeem staat ook wel bekend onder de naam ‘voetschimmel’. De schimmel dringt door tot de dode buitenlaag van de huid. De schimmels nestelen graag in een warme, vochtige en donkere omgeving.

Oorzaken

Aangezien ze zich graag in een warme, vochtige omgeving ophouden, vormen slecht geventileerde schoenen en sokken een echte broeihaard voor deze schimmels. Contact met oppervlakken die het organisme dragen dragen ook bij tot de ontwikkeling van het probleem. De schoenen dragen van iemand met zwemmerseczeem leidt ook tot besmetting.

Symptomen

Typische symptomen zijn roodheid en schilfering tussen de tenen. Dat gaat meestal wel niet vergezeld van pijn, geur of jeuk. De infectie kan zich ook uitbreiden tot de voetzolen, waar het zich kan voordoen als roodheid, blaren en schilfers.

Na een tijd kan deze aandoening leiden tot een secundaire bacteriële infectie. De schimmel kan een reactie veroorzaken die leidt tot een afbraak van het weefsel, een vochtige huid en uitgebeten stukken huid tussen de tenen. In een vergevorderd stadium kunnen de vliezen tussen de tenen wit worden,verzachten, vochtig worden, verschrikkelijk jeuken en vaak ook stinken.

Soms gaat de aandoening gepaard met een kalknagel, een schimmelinfectie van de teennagels. In de meeste gevallen blijft het echter bij een oppervlakkige infectie.

Behandeling en preventie

Op de droge en schilferige delen kan je zalf tegen de schimmel aanbrengen. Als de aandoening verder ontwikkeld is, kan orale medicatie noodzakelijk zijn.

• Droog na het zwemmen altijd je voeten af en besteed extra aandacht aan de teenvliezen.
• Draag sokken gemaakt van absorberende vezels en wissel ze dagelijks
• Draag watersandalen in openbare zwembaden en douches.
• Loop zoveel mogelijk op blote voeten als het warm is
• Verlucht je schoenen ’s nachts. Draag niet altijd hetzelfde paar schoenen.

Tags , , , , ,

Wat je moet weten over CO-vergiftiging

Het is, helaas, vaak in het nieuws. CO-vergiftiging leidt vaak tot ongevallen en, erger, het kan je zelfs het leven kosten. Vooral ongeboren baby’s, jonge kinderen en mensen met een zwakke gezondheid zijn risicogroepen. Maar zelfs de meest gezonde knaap is niet opgewassen tegen een CO-vergiftiging. Het is daarom erg belangrijk om een dergelijke vergiftiging tijdig te constateren en, nog belangrijker, om te weten wat je te doen staat wanneer je ermee geconfronteerd wordt.

CO

CO, ofwel koolstofmonoxyde, is een kleurloos, reukloos, smaakloos en bijgevolg erg moeilijk waar te nemen gas dat gevaarlijk is om te inhaleren. CO komt normaal gezien vrij bij elke (onvolledige) verbranding van hout, kolen, gas, mazout, enz. CO-vergiftiging treedt op wanneer er bij de verbranding onvoldoende ventilatie of frisse lucht aanwezig is.

CO-vergiftiging

Vergiftiging door CO doet de bloeddruk dalen en zorgt er voor dat de hersenen en het hart onvoldoende zuurstof krijgen. Wanneer je in aanraking komt met een grote hoeveelheid van dit toxische gas kan je onwel worden en uiteindelijk zelfs sterven.

Vergiftigingsverschijnselen

Een CO-vergiftiging vaststellen is geen eenvoudig karwei, aangezien de eerste tekenen meestal zeer banaal zijn: hoofdpijn, misselijkheid en een onverklaarbare vermoeidheid. Ze worden dan ook nauwelijks herkend, en daar schuilt net het gevaar. Nadien krijgt het slachtoffer namelijk last van braken, duizeligheid en bewustzijnsverlies. Dat kan tot een coma of zelfs de dood leiden.

Preventie

Je vraagt je wellicht af hoe je je kan beschermen tegen dit onheil? Welnu, er zijn zeker een aantal maatregelen die je kan nemen. Zo is het aangewezen je verwarming elk jaar te laten inspecteren. Wees daarenboven voorzichtig met het verbranden van zaken binnen je huis; zorg altijd voor de nodige verluchting. Ook belangrijk is de klachten van je huisgenoten altijd ernstig te nemen. Wanneer zij klagen over hoofdpijn, misselijkheid en black-outs moet je ervoor zorgen dat iedereen zeer snel het huis verlaat. Om blijvende schade te beperken is het belangrijk hierna zo snel mogelijk medische hulp te zoeken.

Behandeling

Wanneer een persoon vergiftigd is met CO dien je zo vlug mogelijk én gedurende zes uur zo geconcentreerd mogelijke zuurstof toe te dienen via een speciaal masker. Vermeld daarom wanneer je een ambulance belt dat het waarschijnlijk om een CO-vergiftiging gaat. In ernstige gevallen zal het slachtoffer worden overgebracht naar een ziekenhuis dat over een speciale hyperbare kamer beschikt.

Tags , ,

Over blauwe plekken en huidbloedingen

Blauwe plekken ontstaan wanneer kleine bloedvaatjes onder de huid scheuren of breken, meestal na een val of een stoot. Het bloed loopt naar de weefsels onder de huid, wat de zwarte en blauwe kleur veroorzaakt. Terwijl de blauwe plekken genezen, meestal gedurende 2 tot 4 weken, veranderen ze voortdurend van kleur. Een blauwe plek op de benen zal doorgaans minder snel genezen dan een blauwe plek op de armen of in het gezicht.

De meeste blauwe plekken zullen vanzelf verdwijnen en vormen dus geen reden om je zorgen te maken. Behandeling ervan kan het genezingsproces versnellen en de zwelling en de pijnlijkheid sneller laten wegtrekken. Maar als de plek heel erg verkleurt en er minder dan 30 minuten na de verwonding al pijn en zwelling optreedt, kan dat wijzen op een ernstiger probleem als een verstuiking of een breuk.

Oorzaken

Als je gemakkelijk blauwe plekken oploopt; zul je je in veel gevallen zelfs niet herinneren wat de oorzaak ervan is. Dat je gemakkelijk blauwe plekken oploopt, betekent niet dat je een probleem hebt met je gezondheid.

Oudere volwassenen krijgen makkelijk blauwe plekken ten gevolge van kleine letsels, zeker letsels aan de voorarmen, handen, benen en voeten. Als je ouder wordt, wordt de huid minder flexibel en dunner omdat zich onder de huid minder vet bevindt. Het kusseneffect van de huid vermindert naargelang het vet onder de huid vermindert. Deze veranderingen, samen met de huidschade ten gevolge van blootstelling aan de zon, zorgen ervoor dat de bloedvaten makkelijk breken. Als de bloedvaten breken, verschijnen er blauwe plekken.
Vrouwen krijgen sneller blauwe plekken dan mannen, vooral als gevolg van lichte verwondingen aan de dijen, billen en bovenarmen.

Families vertonen soms de neiging sneller blauwe plekken te krijgen.

Hematoom

Soms hoopt het bloed zich na een blessure onder de huid op. Dat noemen we hematoom. Een gewone blauwe plek verspreidt zich beter en voelt niet aan als een stevige massa. Een hematoom is meestal geen reden tot overdreven bezorgdheid. Het veroorzaakt bijvoorbeeld geen bloedklonters.

Huidbloedingen

Huidbloedingen zijn ofwel purpura ofwel petechiën. Purpura kunnen eruit zien als blauwe plekken, maar worden niet veroorzaakt door blessures, zoals de meeste blauwe plekken. Petechiën zien er niet uit als blauwe plekken. Het zijn kleine, platte, rode of paarse plekken in de huid.

Onverklaarbare blauwe plekken, huidbloedingen of een plotse toename van het aantal blauwe plekken kan een gevolg zijn van:

• Een medicijn, zoals aspirine of andere bloedverdunners.
• Een infectie die de aanmaak van toxine in het bloed of in de weefsels veroorzaakt.
• Een bloed- of bloedstollingaandoening, zoals hemofilie, de Ziekte van Von Willebrand, trombocytopenie of een andere aandoening.

Andere aandoeningen die bloedstolling veroorzaken:

• Chronische ontstekingsziekten, zoals lupus
• Leveraandoening als cirrose
• Sommige types van kanker, bijvoorbeeld de Ziekte van Hodgkin, leukemie of multipel myeloom
• Ontsteking van een bloedvaatje (vasculitis)
• Ondervoeding (tekorten van de vitamines B12, C, K of foliumzuur)

Tags , , , ,

Wat zijn de oorzaken van onregelmatige menstruatieperiodes?

De meeste vrouwen hebben jaarlijks 11 tot 13 menstruatieperiodes. Maar bij iedere vrouw ligt dit anders. Misschien heb jij er wel meer of minder. Voordat je denkt dat je maandstonden onregelmatig zijn of dat je een menstruatieperiode gemist hebt, kun je beter eens kijken naar wat normaal is voor jou.

Menstruatieperiodes zijn de eerste jaren na een vrouws eerste ongesteldheid vaak onregelmatig. Het kan een aantal jaar duren voor de hormonen die de menstruatiecyclus regelen een evenwicht bereikt hebben.

Maar ook aan het andere uiteinde van de vruchtbare levensperiode van een vrouw kunnen de maandstonden erg onregelmatig zijn. Veel vrouwen kunnen uit de onvoorspelbaarheid van hun ongesteldheid afleiden dat ze de menopauze naderen. De menopauze komt twaalf maanden nadat je je eerste menstruatieperiode gehad hebt voor het eerst voor.

Zwangerschap is natuurlijk de meest voorkomende oorzaak van onregelmatige maandstonden. Als je vermoedt dat je zwanger zou kunnen zijn, gedraag je daar dan ook naar totdat je het met zekerheid weet. Koop ten eerste al eens een zwangerschapstest.

Niet zwanger?

Als je niet zwanger bent, kunnen de volgende symptomen de aanleiding zijn voor je onvoorspelbare menstruatie.

• Extreem gewichtsverlies of extreme verdikking. Hoewel ondergewicht vaak geassocieerd wordt met het uitblijven van maandstonden, kan ook zwaarlijvigheid zware menstruatieproblemen veroorzaken.
• Eetstoornissen als anorexia nervosa of boulimie
• Veel meer lichaamsbeweging: uithoudingsatletes slaan vaak een menstruatieperiode over
• Emotionele stress
• Ziekte
• Reizen
• Medicijnen, zoals de anticonceptiepillen. Die leiden tot lichtere, minder frequente, meer frequente of overgeslagen menstruatieperiodes
• Hormonale problemen. Kunnen een verandering in de hormonenspiegel die het lichaam ondersteunt om te menstrueren veroorzaken.
• Gebruik van illegale drugs
• Problemen met de bekkenorganen, zoals het maagdenvlies, Polycysteus-ovariumsyndroom (cysten in de eierstokken) en het Syndroom van Asherman.
• Het geven van borstvoeding

Andere aandoeningen zoals het prikkelbare darmsyndroom, tuberculose, leverziekten en diabetes kunnen ook leiden tot onregelmatige of het uitblijven van maandstonden, hoewel dit zeer onwaarschijnlijk is.

Als je een menstruatieperiode gemist hebt, probeer je dan te ontspannen. Terug de fysieke en emotionele balans vinden kan helpen. Veel vrouwen hebben af en toe wel eens een maandje hun maandstonden niet. Vergeet niet dat je nog altijd zwanger kunt geraken, ook als je je maandstonden niet hebt!

Tags , , , ,

Wat is cataract?

Cataract of grijze staar is een aandoening van het oog waarbij de ooglens vertroebelt. De aandoening komt voornamelijk voor bij mensen ouder dan 65 jaar.

Oorzaken van cataract

Het oog functioneert als een camera. Lichtstralen bereiken het oog langs voren en passeren doorheen het hoornvlies, de pupil en het kamervocht (de transparante vloeistof vooraan in het oog). De lens buigt de stralen dan om de voorwerpen te projecteren op het netvlies achterin het oog.

Cataract is het gevolg van een teveel aan proteïnen op de ooglens. Daardoor kunnen de lichtstralen niet goed doordringen en verliest de patiënt een deel van zijn gezichtsvermogen. Waarom het lichaam te veel proteïnen aanmaakt is niet geweten.

Soorten cataract

• Ouderdomsstaar: Zoals de naam het zegt, cataract ten gevolge van het ouder worden.
• Aangeboren afwijking: Baby’s worden soms geboren met cataract, als resultaat van een infectie voor de geboorte.
• Secundaire staar: gevolg van andere aandoeningen, zoals diabetes, lange blootstelling aan giftige stoffen, medicatie, ultraviolet licht of straling.
• Traumatisch cataract: ten gevolge van een verwonding aan het oog.

Symptomen

• Vertroebeld, wazig zicht
• Dubbel zien
• Moeilijker kleuren kunnen onderscheiden, vooral geel
• Problemen met ’s nachts achter het stuur zitten
• Last hebben van helder tegenlicht

Diagnose

Je oogarts kan een aantal testen afnemen. Hij zal een oogtest afnemen om te weten te komen hoeveel je nog kan zien. De oogarts kan ook je pupil wijder maken om zo de toestand van de lens en andere delen van het oog te testen.

Behandeling

De oogtesten helpen de oogarts vast te stellen hoe de cataract je zicht beïnvloed heeft. Als je zicht nog goed genoeg is, kan hij je een bril of contactlenzen aanraden.

Als je zoveel gezichtverlies hebt dat het je dagelijkse leven beïnvloedt, kan je arts je een chirurgische ingreep voorstellen. Daarbij wordt de vertroebelde lens verwijderd en vervangen door een nieuwe, plastieken lens.

Preventie

Omdat de precieze oorzaak van cataract onzeker is, weet men ook niet goed hoe je het kunt voorkomen. Ben je ouder dan 40, laat je ogen dan op regelmatige basis nakijken.

Tags , , , ,

Wanneer wordt een verkoudheid sinusitis?

Heb je ooit meteen na je verkoudheid een sinusinfectie gehad? Dat wordt sinusitis genoemd. Na een verkoudheid ben je vatbaarder voor een sinusinfectie omdat een verkoudheid besmetting en zwelling van de sinussen veroorzaakt. Een sinusitis of een verkoudheid kunnen je erg slecht laten voelen. Maar hoe maak je nu een onderscheid tussen een gewone verkoudheid of sinusitis?

Wat is een gewone verkoudheid?

Een gewone verkoudheid is een infectie van de bovenste luchtwegen. De oorzaak van die infectie is in de meeste gevallen een virus. De symptomen van een verkoudheid zijn onder meer neusverstopping, een lopende neus, slijm in de keel,hoofdpijn, vermoeidheid, hoesten en soms zelfs lichte koorts.

Symptomen van een verkoudheid bouwen zich doorgaans op, vertonen een piek, en verdwijnen dan langzaam weer. Een behandeling voor een verkoudheid is meestal niet nodig, maar sommige medicatie kan de symptomen wel verlichten. Neusdruppels of neusspray kunnen de neusholtes wel terug openmaken. Pijnstillers kunnen koorts en hoofdpijn tegengaan. Hoestsiroop kan het gehoest verlichten. Een verkoudheid kan een paar dagen tot iets meer dan een week duren.

In sommige gevallen kan een verkoudheid leiden tot gezwollen sinussen, waardoor het slijm niet naar buiten kan lopen. Dat kan leiden tot sinusitis. Als je pijn voelt rond je voorhoofd en ogen en je snot al meer dan een week geel of groen ziet, kun je best eens een bezoekje brengen aan de dokter.

Wat is een sinusinfectie?

Een sinusuinfectie is een zwelling of ontsteking van je sinussen. Normaal gezien zijn je sinussen gevuld met lucht. Maar wanneer de sinussen geblokkeerd worden en zich met vocht vullen, kunnen er zich bacteriën ontwikkelen die een infectie veroorzaken.

Niet alleen verkoudheden kunnen leiden tot sinusitis, maar alle aandoeningen zoals allergieën, hooikoorts, neuspoliepen, rinitis, een afwijkend neustussenschot, enz.

Symptomen van een sinusinfectie

• Dik groengeel stinkend snot
• Druk en pijn rond het voorhoofd en de ogen
• Hoofdpijn, vooral in het voorhoofd
• Verstopte neus
• Verkoudheid die niet wilt verdwijnen
• Lichte koorts of hoest

Deze symptomen wijzen niet altijd op sinusitis, maar kunnen ook gewoon bij een verkoudheid horen. Maar als de pijn in je voorhoofd en het dikke snot meer dan een week aanhouden, is er een grote kans op sinusitis.

Behandeling

Sinusitis wordt meestal behandeld met medicijnen. Als de symptomen na een week nog niet verdwenen zijn, zal de arts vaak antibiotica voorschrijven. Neusdruppels en neusspray kunnen helpen tegen de verstopte neus. Om het slijm los te maken, zijn hete douches of stoom een echte aanraders.

Tags , , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.