Autisme ontwikkelt zich meestal voor de leftijd van drie jaar. Het is een pervasieve ontwikkelingsstoornis die gepaard gaat van afwijkingen in de verbale en non-verbale communicatie, de sociale interactie en de verbeelding.
Kinderen met autisme hebben het vaak erg moeilijk om normale relaties op te bouwen met anderen. ze hebben vaak niet dezelfde interesses als leeftijdsgenootjes. Vaak kunnen ze niet-verbale communicatie zoals gezichtsuitdrukkingen niet begrijpen. Ze hebben vaak moeite met taal. Veel autisten spreken zelfs helemaal niet.
Ongeveer 8,7 op de 10.000 kinderen zijn autistisch. Meer dan 1 op de 300 kinderen heeft een pervasieve ontwikkelingsstoornis, waarbij enkele kenmerken van autisme te onderscheiden zijn, maar niet allemaal.
Autisme is een ongeneesbare aandoening waarbij grote verschillen bestaan. Patiënten met een milde vorm kunnen meestal alleen leven, terwijl mensen met een zware vorm hun hele leven ondersteuning zullen nodig hebben.
Naar de oorzaken van autisme is al heel wat wetenschappelijk onderzoek gedaan. Toch bestaat er nog heel wat discussie over. Een van de meest aannemelijke theorieën is dat de oorzaak van autisme zich zou situeren op genetisch vlak. De interactie van verschillende genen zou leiden tot autisme. De kans dat iemand autisme heeft is 50 tot 100 keer zo groot als er binnen het gezin nog iemand autisme heeft.Mannen worden vier keer zo vaak getroffen door autisme als meisjes.
Vroeger werd de opvoeding als een mogelijke oorzaak gezien, maar die theorie geldt nu volledig als achterhaald.
De symptomen van autisme variëren enorm, maar volgen een algemeen patroon. Een autistisch kind vertoont doorgaans niet alle symptomen.
In de eerste maanden van hun leven zullen autistische kinderen vaak relatief normaal gedrag vertonen, voordat ze minder gaan reageren op hun ouders en op andere stimuli. Ze zullen vaak moeite hebben met het voeden of met op het potje gaan, lachen niet als ze de gezichten van hun ouders zien en bieden weerstand als ze geknuffeld worden.
Wanneer ze de peuterleeftijd bereiken, wordt het pas echt duidelijk dat deze kinderen in een eigen wereld leven. Ze spelen niet met andere kinderen of speeltjes, ze houden liever afstand en spelen alleen.
De verbale en non-verbale communicatievaardigheden zoals spraak- en gezichtsuitdrukkingen ontwikkelen zich op een eigenaardige manier. De symptomen kunnen variëren van mutisme tot napraten. Autistische kinderen hebben vaak een taalachterstand. De taal die ze gebruiken is concreet en zonder verbeelding.
Een ander symptoom van autisme is een extreme weerstand ten opzichte van verandering. Autistische kinderen willen het bij de bestaande gedragspatronen en omgeving houden. Ze ontwikkelen vaste speelpatronen, komen in opstand tegen verandering (bijvoorbeeld meubels die van plaats veranderen) en kunnen geobsedeerd zijn door een specifiek onderwerp van gesprek.
Andere abnormale gedragingen die aanwezig kunnen zijn, zijn flapperen met de armen en handen, wandelen op de toppen van de tenen, woedeaanvallen, rare lichaamshoudingen, onvoorspelbaar gedrag en hyperactiviteit.
Een autistisch kind heeft een slecht beoordelingsvermogen loopt daardoor meer risico. Een autist kan bijvoorbeeld een drukke straat inlopen zonder enig teken van angst.
Kinderen met autisme hebben vaak een vaardigheid waarin ze heel erg uitblinken. Zo kunnen ze bijvoorbeeld heel goed de weg onthouden of kennen ze binnen de kortste keren een heel muziekstuk vanbuiten.
Vaak hebben autistische kinderen een bijkomende psychiatrische of neurologische aandoening. Mentale handicaps of epilepsieaanvallen komen vaak voor.
Een vroege diagnose is uiterst belangrijk. Wanneer de diagnose gevallen is, kunnen de ouders, fysiotherapeuten en specialisten beslissen wat het beste is voor het kind. In de meeste gevallen kunnen de ouders thuis hun kind aangepaste zorg geven.
De kinderen kunnen terecht op scholen die extra aandacht besteden aan autisme. Bij de opvoeding van een autistisch kind moet je aantal zaken steeds voor ogen houden:
Ouders moeten dus voldoende gedragstechnieken aangeleerd krijgen, zodat ze hun kind op de best mogelijke manier kunnen begeleiden.
Medicatie kan aangeraden zijn ter behandeling van specifieke symptomen als epilepsie, hyperactiviteit en stemmingswisselingen.
autisme, kinderen, ontwikkelingsstoornis Zwemmerseczeem is een infectie van de voet die veroorzaakt wordt door een schimmel uit de groep van de dermatofyten. Zwemmerseczeem staat ook wel bekend onder de naam ‘voetschimmel’. De schimmel dringt door tot de dode buitenlaag van de huid. De schimmels nestelen graag in een warme, vochtige en donkere omgeving.
Aangezien ze zich graag in een warme, vochtige omgeving ophouden, vormen slecht geventileerde schoenen en sokken een echte broeihaard voor deze schimmels. Contact met oppervlakken die het organisme dragen dragen ook bij tot de ontwikkeling van het probleem. De schoenen dragen van iemand met zwemmerseczeem leidt ook tot besmetting.
Typische symptomen zijn roodheid en schilfering tussen de tenen. Dat gaat meestal wel niet vergezeld van pijn, geur of jeuk. De infectie kan zich ook uitbreiden tot de voetzolen, waar het zich kan voordoen als roodheid, blaren en schilfers.
Na een tijd kan deze aandoening leiden tot een secundaire bacteriële infectie. De schimmel kan een reactie veroorzaken die leidt tot een afbraak van het weefsel, een vochtige huid en uitgebeten stukken huid tussen de tenen. In een vergevorderd stadium kunnen de vliezen tussen de tenen wit worden,verzachten, vochtig worden, verschrikkelijk jeuken en vaak ook stinken.
Soms gaat de aandoening gepaard met een kalknagel, een schimmelinfectie van de teennagels. In de meeste gevallen blijft het echter bij een oppervlakkige infectie.
Op de droge en schilferige delen kan je zalf tegen de schimmel aanbrengen. Als de aandoening verder ontwikkeld is, kan orale medicatie noodzakelijk zijn.
• Droog na het zwemmen altijd je voeten af en besteed extra aandacht aan de teenvliezen.
• Draag sokken gemaakt van absorberende vezels en wissel ze dagelijks
• Draag watersandalen in openbare zwembaden en douches.
• Loop zoveel mogelijk op blote voeten als het warm is
• Verlucht je schoenen ’s nachts. Draag niet altijd hetzelfde paar schoenen.
eczeem, huid, huidaandoening, schimmel, uitslag, zwemmerseczeem Het is, helaas, vaak in het nieuws. CO-vergiftiging leidt vaak tot ongevallen en, erger, het kan je zelfs het leven kosten. Vooral ongeboren baby’s, jonge kinderen en mensen met een zwakke gezondheid zijn risicogroepen. Maar zelfs de meest gezonde knaap is niet opgewassen tegen een CO-vergiftiging. Het is daarom erg belangrijk om een dergelijke vergiftiging tijdig te constateren en, nog belangrijker, om te weten wat je te doen staat wanneer je ermee geconfronteerd wordt.
CO, ofwel koolstofmonoxyde, is een kleurloos, reukloos, smaakloos en bijgevolg erg moeilijk waar te nemen gas dat gevaarlijk is om te inhaleren. CO komt normaal gezien vrij bij elke (onvolledige) verbranding van hout, kolen, gas, mazout, enz. CO-vergiftiging treedt op wanneer er bij de verbranding onvoldoende ventilatie of frisse lucht aanwezig is.
Vergiftiging door CO doet de bloeddruk dalen en zorgt er voor dat de hersenen en het hart onvoldoende zuurstof krijgen. Wanneer je in aanraking komt met een grote hoeveelheid van dit toxische gas kan je onwel worden en uiteindelijk zelfs sterven.
Een CO-vergiftiging vaststellen is geen eenvoudig karwei, aangezien de eerste tekenen meestal zeer banaal zijn: hoofdpijn, misselijkheid en een onverklaarbare vermoeidheid. Ze worden dan ook nauwelijks herkend, en daar schuilt net het gevaar. Nadien krijgt het slachtoffer namelijk last van braken, duizeligheid en bewustzijnsverlies. Dat kan tot een coma of zelfs de dood leiden.
Je vraagt je wellicht af hoe je je kan beschermen tegen dit onheil? Welnu, er zijn zeker een aantal maatregelen die je kan nemen. Zo is het aangewezen je verwarming elk jaar te laten inspecteren. Wees daarenboven voorzichtig met het verbranden van zaken binnen je huis; zorg altijd voor de nodige verluchting. Ook belangrijk is de klachten van je huisgenoten altijd ernstig te nemen. Wanneer zij klagen over hoofdpijn, misselijkheid en black-outs moet je ervoor zorgen dat iedereen zeer snel het huis verlaat. Om blijvende schade te beperken is het belangrijk hierna zo snel mogelijk medische hulp te zoeken.
Wanneer een persoon vergiftigd is met CO dien je zo vlug mogelijk én gedurende zes uur zo geconcentreerd mogelijke zuurstof toe te dienen via een speciaal masker. Vermeld daarom wanneer je een ambulance belt dat het waarschijnlijk om een CO-vergiftiging gaat. In ernstige gevallen zal het slachtoffer worden overgebracht naar een ziekenhuis dat over een speciale hyperbare kamer beschikt.
CO vergiftiging, koolstofmonoxyde, vergiftiging Blauwe plekken ontstaan wanneer kleine bloedvaatjes onder de huid scheuren of breken, meestal na een val of een stoot. Het bloed loopt naar de weefsels onder de huid, wat de zwarte en blauwe kleur veroorzaakt. Terwijl de blauwe plekken genezen, meestal gedurende 2 tot 4 weken, veranderen ze voortdurend van kleur. Een blauwe plek op de benen zal doorgaans minder snel genezen dan een blauwe plek op de armen of in het gezicht.
De meeste blauwe plekken zullen vanzelf verdwijnen en vormen dus geen reden om je zorgen te maken. Behandeling ervan kan het genezingsproces versnellen en de zwelling en de pijnlijkheid sneller laten wegtrekken. Maar als de plek heel erg verkleurt en er minder dan 30 minuten na de verwonding al pijn en zwelling optreedt, kan dat wijzen op een ernstiger probleem als een verstuiking of een breuk.
Als je gemakkelijk blauwe plekken oploopt; zul je je in veel gevallen zelfs niet herinneren wat de oorzaak ervan is. Dat je gemakkelijk blauwe plekken oploopt, betekent niet dat je een probleem hebt met je gezondheid.
Oudere volwassenen krijgen makkelijk blauwe plekken ten gevolge van kleine letsels, zeker letsels aan de voorarmen, handen, benen en voeten. Als je ouder wordt, wordt de huid minder flexibel en dunner omdat zich onder de huid minder vet bevindt. Het kusseneffect van de huid vermindert naargelang het vet onder de huid vermindert. Deze veranderingen, samen met de huidschade ten gevolge van blootstelling aan de zon, zorgen ervoor dat de bloedvaten makkelijk breken. Als de bloedvaten breken, verschijnen er blauwe plekken.
Vrouwen krijgen sneller blauwe plekken dan mannen, vooral als gevolg van lichte verwondingen aan de dijen, billen en bovenarmen.
Families vertonen soms de neiging sneller blauwe plekken te krijgen.
Soms hoopt het bloed zich na een blessure onder de huid op. Dat noemen we hematoom. Een gewone blauwe plek verspreidt zich beter en voelt niet aan als een stevige massa. Een hematoom is meestal geen reden tot overdreven bezorgdheid. Het veroorzaakt bijvoorbeeld geen bloedklonters.
Huidbloedingen zijn ofwel purpura ofwel petechiën. Purpura kunnen eruit zien als blauwe plekken, maar worden niet veroorzaakt door blessures, zoals de meeste blauwe plekken. Petechiën zien er niet uit als blauwe plekken. Het zijn kleine, platte, rode of paarse plekken in de huid.
Onverklaarbare blauwe plekken, huidbloedingen of een plotse toename van het aantal blauwe plekken kan een gevolg zijn van:
• Een medicijn, zoals aspirine of andere bloedverdunners.
• Een infectie die de aanmaak van toxine in het bloed of in de weefsels veroorzaakt.
• Een bloed- of bloedstollingaandoening, zoals hemofilie, de Ziekte van Von Willebrand, trombocytopenie of een andere aandoening.
Andere aandoeningen die bloedstolling veroorzaken:
• Chronische ontstekingsziekten, zoals lupus
• Leveraandoening als cirrose
• Sommige types van kanker, bijvoorbeeld de Ziekte van Hodgkin, leukemie of multipel myeloom
• Ontsteking van een bloedvaatje (vasculitis)
• Ondervoeding (tekorten van de vitamines B12, C, K of foliumzuur)
blauwe plekken, bloed, hematoom, huid, huidbloedingen De meeste vrouwen hebben jaarlijks 11 tot 13 menstruatieperiodes. Maar bij iedere vrouw ligt dit anders. Misschien heb jij er wel meer of minder. Voordat je denkt dat je maandstonden onregelmatig zijn of dat je een menstruatieperiode gemist hebt, kun je beter eens kijken naar wat normaal is voor jou.
Menstruatieperiodes zijn de eerste jaren na een vrouws eerste ongesteldheid vaak onregelmatig. Het kan een aantal jaar duren voor de hormonen die de menstruatiecyclus regelen een evenwicht bereikt hebben.
Maar ook aan het andere uiteinde van de vruchtbare levensperiode van een vrouw kunnen de maandstonden erg onregelmatig zijn. Veel vrouwen kunnen uit de onvoorspelbaarheid van hun ongesteldheid afleiden dat ze de menopauze naderen. De menopauze komt twaalf maanden nadat je je eerste menstruatieperiode gehad hebt voor het eerst voor.
Zwangerschap is natuurlijk de meest voorkomende oorzaak van onregelmatige maandstonden. Als je vermoedt dat je zwanger zou kunnen zijn, gedraag je daar dan ook naar totdat je het met zekerheid weet. Koop ten eerste al eens een zwangerschapstest.
Als je niet zwanger bent, kunnen de volgende symptomen de aanleiding zijn voor je onvoorspelbare menstruatie.
• Extreem gewichtsverlies of extreme verdikking. Hoewel ondergewicht vaak geassocieerd wordt met het uitblijven van maandstonden, kan ook zwaarlijvigheid zware menstruatieproblemen veroorzaken.
• Eetstoornissen als anorexia nervosa of boulimie
• Veel meer lichaamsbeweging: uithoudingsatletes slaan vaak een menstruatieperiode over
• Emotionele stress
• Ziekte
• Reizen
• Medicijnen, zoals de anticonceptiepillen. Die leiden tot lichtere, minder frequente, meer frequente of overgeslagen menstruatieperiodes
• Hormonale problemen. Kunnen een verandering in de hormonenspiegel die het lichaam ondersteunt om te menstrueren veroorzaken.
• Gebruik van illegale drugs
• Problemen met de bekkenorganen, zoals het maagdenvlies, Polycysteus-ovariumsyndroom (cysten in de eierstokken) en het Syndroom van Asherman.
• Het geven van borstvoeding
Andere aandoeningen zoals het prikkelbare darmsyndroom, tuberculose, leverziekten en diabetes kunnen ook leiden tot onregelmatige of het uitblijven van maandstonden, hoewel dit zeer onwaarschijnlijk is.
Als je een menstruatieperiode gemist hebt, probeer je dan te ontspannen. Terug de fysieke en emotionele balans vinden kan helpen. Veel vrouwen hebben af en toe wel eens een maandje hun maandstonden niet. Vergeet niet dat je nog altijd zwanger kunt geraken, ook als je je maandstonden niet hebt!
maandstonden, menopauze, menstruatie, menstruatiecyclus, ongesteldheid Cataract of grijze staar is een aandoening van het oog waarbij de ooglens vertroebelt. De aandoening komt voornamelijk voor bij mensen ouder dan 65 jaar.
Het oog functioneert als een camera. Lichtstralen bereiken het oog langs voren en passeren doorheen het hoornvlies, de pupil en het kamervocht (de transparante vloeistof vooraan in het oog). De lens buigt de stralen dan om de voorwerpen te projecteren op het netvlies achterin het oog.
Cataract is het gevolg van een teveel aan proteïnen op de ooglens. Daardoor kunnen de lichtstralen niet goed doordringen en verliest de patiënt een deel van zijn gezichtsvermogen. Waarom het lichaam te veel proteïnen aanmaakt is niet geweten.
• Ouderdomsstaar: Zoals de naam het zegt, cataract ten gevolge van het ouder worden.
• Aangeboren afwijking: Baby’s worden soms geboren met cataract, als resultaat van een infectie voor de geboorte.
• Secundaire staar: gevolg van andere aandoeningen, zoals diabetes, lange blootstelling aan giftige stoffen, medicatie, ultraviolet licht of straling.
• Traumatisch cataract: ten gevolge van een verwonding aan het oog.
• Vertroebeld, wazig zicht
• Dubbel zien
• Moeilijker kleuren kunnen onderscheiden, vooral geel
• Problemen met ’s nachts achter het stuur zitten
• Last hebben van helder tegenlicht
Je oogarts kan een aantal testen afnemen. Hij zal een oogtest afnemen om te weten te komen hoeveel je nog kan zien. De oogarts kan ook je pupil wijder maken om zo de toestand van de lens en andere delen van het oog te testen.
De oogtesten helpen de oogarts vast te stellen hoe de cataract je zicht beïnvloed heeft. Als je zicht nog goed genoeg is, kan hij je een bril of contactlenzen aanraden.
Als je zoveel gezichtverlies hebt dat het je dagelijkse leven beïnvloedt, kan je arts je een chirurgische ingreep voorstellen. Daarbij wordt de vertroebelde lens verwijderd en vervangen door een nieuwe, plastieken lens.
Omdat de precieze oorzaak van cataract onzeker is, weet men ook niet goed hoe je het kunt voorkomen. Ben je ouder dan 40, laat je ogen dan op regelmatige basis nakijken.
cataract, grijze staar, ogen, oogaandoening, staar Heb je ooit meteen na je verkoudheid een sinusinfectie gehad? Dat wordt sinusitis genoemd. Na een verkoudheid ben je vatbaarder voor een sinusinfectie omdat een verkoudheid besmetting en zwelling van de sinussen veroorzaakt. Een sinusitis of een verkoudheid kunnen je erg slecht laten voelen. Maar hoe maak je nu een onderscheid tussen een gewone verkoudheid of sinusitis?
Een gewone verkoudheid is een infectie van de bovenste luchtwegen. De oorzaak van die infectie is in de meeste gevallen een virus. De symptomen van een verkoudheid zijn onder meer neusverstopping, een lopende neus, slijm in de keel,hoofdpijn, vermoeidheid, hoesten en soms zelfs lichte koorts.
Symptomen van een verkoudheid bouwen zich doorgaans op, vertonen een piek, en verdwijnen dan langzaam weer. Een behandeling voor een verkoudheid is meestal niet nodig, maar sommige medicatie kan de symptomen wel verlichten. Neusdruppels of neusspray kunnen de neusholtes wel terug openmaken. Pijnstillers kunnen koorts en hoofdpijn tegengaan. Hoestsiroop kan het gehoest verlichten. Een verkoudheid kan een paar dagen tot iets meer dan een week duren.
In sommige gevallen kan een verkoudheid leiden tot gezwollen sinussen, waardoor het slijm niet naar buiten kan lopen. Dat kan leiden tot sinusitis. Als je pijn voelt rond je voorhoofd en ogen en je snot al meer dan een week geel of groen ziet, kun je best eens een bezoekje brengen aan de dokter.
Een sinusuinfectie is een zwelling of ontsteking van je sinussen. Normaal gezien zijn je sinussen gevuld met lucht. Maar wanneer de sinussen geblokkeerd worden en zich met vocht vullen, kunnen er zich bacteriën ontwikkelen die een infectie veroorzaken.
Niet alleen verkoudheden kunnen leiden tot sinusitis, maar alle aandoeningen zoals allergieën, hooikoorts, neuspoliepen, rinitis, een afwijkend neustussenschot, enz.
• Dik groengeel stinkend snot
• Druk en pijn rond het voorhoofd en de ogen
• Hoofdpijn, vooral in het voorhoofd
• Verstopte neus
• Verkoudheid die niet wilt verdwijnen
• Lichte koorts of hoest
Deze symptomen wijzen niet altijd op sinusitis, maar kunnen ook gewoon bij een verkoudheid horen. Maar als de pijn in je voorhoofd en het dikke snot meer dan een week aanhouden, is er een grote kans op sinusitis.
Sinusitis wordt meestal behandeld met medicijnen. Als de symptomen na een week nog niet verdwenen zijn, zal de arts vaak antibiotica voorschrijven. Neusdruppels en neusspray kunnen helpen tegen de verstopte neus. Om het slijm los te maken, zijn hete douches of stoom een echte aanraders.
infectie, sinusitis, sinussen, verkoudheid Ieder kwaaltje heeft zijn eigen betekenis. Als je pijn hebt, wil je dat natuurlijk oplossen. Hoog tijd om naar je lichaam te leren luisteren! Hier vind je enkele veelvoorkomende kwaaltjes en hun behandeling.
De vloeistof rond een gewricht bevat een groot aantal gassen, zoals zuurstof en stikstof. Wanneer je een gewricht gebruikt, moet je het strekken, waardoor er gasbelletjes vrijkomen die knallen of springen. Het krakende geluid kan ook veroorzaakt worden door een pees die tegen het gewricht aanwrijft.
Als het gewricht iedere keer dat het kraakt ook pijn doet, kan het een teken zijn van kraakbeen- of gewrichtproblemen, zoals artritis. Je kunt dan beter naar de dokter gaan.
De meest voorkomende oorzaken van droge ogen zijn te lang naar een computerscherm staren, te veel alcohol drinken, of buiten zijn bij koud, droog of winderig weer. Ook antidepressiva, antihistaminen en andere medicijnen kunnen de ogen uitdrogen. Chronische droge ogen kunnen wijzen op hyperthyreoïdie, een aandoening waarbij de schildklier te actief is, of een auto-immuunziekte als lupus.
Ter behandeling van matig droge ogen kun je oogdruppeltjes kopen die je ogen bevochtigen en beschermen. Draag een zonnebril die beschermt tegen UV-stralen. Als je ogen droog blijven, kun je best een dokter bezoeken.
Stress of angst kunnen het zenuwstelsel stimuleren, waardoor de bloedvaatjes vernauwen en er geen bloed meer naar het hand loopt. Ook hebben sommige mensen een tragere bloedcirculatie dan anderen. Als je vingers ook spasmen vertonen, van kleur veranderen of gevoelloos worden, heb je misschien wel het Fenomeen van Raynaud, een aandoening met aanvallen waarbij je bloedstroom naar extremiteiten als handen en voeten vermindert. Andere mogelijke oorzaken: verstopte aders, neveneffecten van bepaalde geneesmiddelen (bijvoorbeeld bèteblokkers) of een aandoening van het bindweefsel.
Als je denkt dat stress de oorzaak is, probeer je dan te ontspannen en adem diep in. Als je handen vaak zonder reden koud worden, ga dan eens naar de dokter.
Hoesten is een natuurlijke reflex van het lichaam om iets te verwijderen dat je irriteert. Misschien zijn de slijmvliezen in je neus wel heel actief, waardoor er slijm in je keel loopt. Andere oorzaken: oesofagale reflux (terugvloeien van maagzuur in de slokdarm), chronische longaandoeningen ten gevolge van roken, longfibrose of een hartklepprobleem. Laat je controleren bij een dokter.
Hormonale schommelingen (bijvoorbeeld tijdens de menstruatie) kunnen de interne thermostaat van je lichaam veranderen, waardoor je zweet terwijl je slaapt. Een aandoening van de schildklier kan hetzelfde effect hebben.
Minder voorkomende oorzaken: bepaalde geneesmiddelen, zoals antidepressiva, kunnen nachtelijk zweten in de hand werken. Bepaalde ziektes, zoals kanker, lupus en een zware infectie.
Open ’s nachts een raam en draag lichte slaapkledij. Als je zweten niet het gevolg is van je menstruele cyclus, breng dan eens een bezoek aan de dokter. Bij vrouwen bij wie het zweten veroorzaakt wordt door hormonale schommelingen, kan een lichte contraceptiepil soelaas bieden.
Als je niet genoeg water drinkt, zullen de pigmenten in het afval dat de nieren afscheidenveel meer geconcentreerd worden. Je urine ziet er dan donkergeel uit. Donkere urine kan er ook op wijzen dat je een aandoening hebt van de urineleiders, waardoor zich een kleine hoeveelheid bloed met je urine vermengt. Minder voorkomende oorzaken zijn blaas- of nierontstekingen en nierstenen. Drink meer water. Als je urine na verkoop van tijd niet lichter wordt, ga dan naar de dokter.
gewrichten, handen, hoesten, nieren, ogen, urine, zweten Hoe blijf je gezond wanneer iedereen loopt te hoesten en te stotteren en ook nog eens een groot deel van de bevolking met koorts in bed ligt? Hier vind je alvast een aantal tips
Tot het voedsel dat rijk is aan antioxidanten behoren onder meer walnoten, artisjokken en volkorenproducten. Omega-3-vetzuren komen vooral voor in vette vis, zoals zalm. Antioxidanten beschermen de lichaamsweefsels tegen stress en ontsteking en versterken het immuniteitssysteem. Omega-3-vetzuren hebben een positieve invloed op de bloedstroom en de productie van ontstekingsremmende substanties, die het immuniteitssysteem een boost geven.
Iedere soort lichaamsbeweging, zoals wandelen, fietsen, zwemmen of fitness, heeft een positieve invloed op de long- en immuniteitsfuncties van het lichaam. Fysieke activiteit verhoogt de activiteit van de T-lymocyten, de witte bloedlichaampjes die virussen en kankercellen aanvallen. Dat betekent niet dat je jezelf moet forceren. Volgens bepaalde studies zou twee uur lichamelijk activiteit aan een intens niveau het aantal stresshormonen verhogen, dat op zijn beurt leidt tot de onderdrukking van de stresshormonen.
Blijf op minstens een meter afstand van mensen die griep hebben of verkouden zijn. Zo bevind je je niet in de onmiddellijke nabijheid van hun bacteriën. Was je handen frequent en grondig. Als je je een hele dag niet in de buurt van een wasbak bevindt, koop dan vochtige doekjes op basis van alcohol.
Als je veel water drinkt, houd je de weefsels van het ademhalingsstelsel vochtig, en help je het immuniteitssysteem zijn werk te doen. Slaap zorgt ervoor dat je lichaam over het algemeen goed functioneert. Als je zeven tot acht uur slaap per nacht krijgt, loop je minder risico ziek te worden en als je dan toch ziek wordt, zul je sneller herstellen. Laat je vaccineren tegen de griep.
griep, griepvaccin, griepvirus, vaccineren, verkoudheid Sinusitis of bijholteontsteking is een infectie van het slijmvlies dat de sinussen bekleedt. De sinussen zijn de met lucht gevulde delen in de schedel die in verbinding staan met de neus. Sinusitis kenmerkt zich vooral door een drukkende pijn in het voorhoofd en rond de ogen.
De sinussen of bijholtes zijn bekleed met een slijmvlies. Als je verkouden bent of een bacteriële infectie opgelopen hebt, produceert dit slijmvlies meer slijm dan normaal het geval is. Daardoor kunnen de trilharen, die het vocht eigenlijk naar buiten moeten brengen, hun werk minder goed doen.
De slijmophoping die hier het gevolg van is, is een ideaal broeinest voor bacteriën. Die bacteriën kunnen op hun beurt een ontsteking van de sinussen veroorzaken.
Sinusitis is niet altijd het gevolg van een verkoudheid. Andere oorzaken kunnen bestaan uit allergieën, neuspolliepen, tandabces, gezwel, scheefstand van de neus, geblokkeerde neus, enz.
• Hoofdpijn
• Pijn rond de ogen
• Pijn rond de neus
• Lichte koorts
• Neusverstopping
We kunnen een onderscheid maken tussen acute en chronische sinusitis. Een chronische sinusitis duurt (met de nodige behandeling) ongeveer 10 dagen, maar bij een acute sinusitis blijven de klachten steeds opnieuw opduiken of duren ze meer dan drie maanden. Bij chronische sinusitis zijn de symptomen vaak minder erg.
Acute sinusitis, die veroorzaakt wordt door een bacterie, kan behandeld worden met een antibioticum. Eventueel schrijft de arts ook ontstekingsremmende middelen voor. Bij chronische sinusitis moet de arts eerst de onderliggende oorzaak bepalen voordat hij een gepaste behandeling kan voorschrijven.
hoofdpijn, neus, sinusitis, sinussen, verkoudheid, verstopte neus