Wat is een psychose?

Het is niet gemakkelijk om een psychose samen te vatten in één woord of definitie Er zijn namelijk verscheidene symptomen die kunnen duiden op een psychose. Daarenboven is een bepaalde mentale gesteldheid dikwijls de oorzaak van het initiële probleem. Je kan een psychose herkennen aan een aantal concrete symptomen zoals waanbeelden. De behandeling van een psychotische stoornis gebeurt best zo snel en medicatiegetrouw mogelijk.

Wat is een psychose?

Vooraleerst moet je weten dat een psychose geen aandoening is die op zichzelf bestaat. Je kan een psychose beter begrijpen als een gevolg van een bepaalde psychische aandoening. Verschijnsels die gepaard gaan met een psychose zijn onlogisch denken en verwardheid. Dit kan ertoe leiden dat je waarnemingen afwijken van het normale en je niet meer in staat bent om een gangbaar leven te leiden. Iemand die lijdt aan psychoses kan de realiteit en zijn of haar fantasie moeilijk onderscheiden.

Mentale oorzaken van een psychose

Een psychotische stoornis steekt nooit zomaar de kop op. Het is altijd een initiële mentale gesteldheid die aan de grondslag ervan ligt. De oorzaken van een psychose kunnen zijn:

– Schizofrenie
– Bipolaire stoornis
– Extreme omstandigheden, bijvoorbeeld een echtscheiding of burn-out
– Hormonale schommelingen, bijvoorbeeld bij een zwangerschap.

Het is bovendien niet ongewoon dat een psychose veroorzaakt wordt door een ernstig slaaptekort, alcoholvergiftiging of zwaar drugsgebruik. Daarenboven kan een depressie eveneens een psychose met zich meebrengen.

Symptomen, diagnose en behandeling

Wanneer de volgende verschijnselen zich voordoen, is het aannemelijk om te spreken van een psychotisch probleem:

– Hallucinaties: Mensen die lijden aan een psychose ervaren hallucinaties die het moeilijk maken om de echte wereld te onderscheiden van denkbeelden en fantasie.
– Waanbeelden:    Je ziet en ervaart dingen die niet bestaan. Zo kan je bijvoorbeeld stemmen horen die er niet zijn.
– Ongeregelde gevoelens: Je emoties passen niet bij je situatie. Je wordt bijvoorbeeld woedend wanneer iemand je een leuk cadeautje geeft.
– Onsamenhangend spreken: Personen met een psychose zijn vaak chaotisch in hun uitingen en spreken op een vreemde, onbegrijpelijke manier.

Deze symptomen kunnen een aanwijzing zijn van een psychotische stoornis. Ze treden vaak in groep op. Herkenning van symptomen is een langdurig proces waarna men overgaat op een eventuele diagnose. Men behandelt een psychose tenslotte door middel van zware medicatie zoals antipsychotica.

Tags

Transseksualiteit, aandoening of probleem?

Transseksualiteit is een lichamelijke gesteldheid  waarbij men zich niet thuis voelt in het lichaam waarin men geboren is. Het is niet zomaar een probleem dat voorkomen kan worden. Een transseksueel persoon beleeft zichzelf zowel op psychisch, seksueel en sociaal vlak als behorende tot het andere geslacht. Er zijn een aantal verschijnselen die mogelijk  duiden op transseksualiteit, zelfs al vanaf een zeer jonge leeftijd. Andere, minder stigmatiserende termen voor transseksualiteit zijn: genderidentiteitsstoornis, geslachtsincongruentie en genderklachten.

Transseksualiteit

Transseksualiteit wordt vaak verward met seksuele voorkeur of seksuele afwijking. Wanneer je transseksueel bent, voel je jezelf gevangen in het lichaam van iemand met het verkeerde geslacht. Je bent bijvoorbeeld een meisje dat zich meer jongen voelt. Een transseksueel persoon kan zowel homo- als heteroseksueel zijn.

Geslachtsincongruentie in de kindertijd

Genderontwikkeling start  reeds vroeg in de kinderjaren. Er zijn twee fasen te onderkennen in de ontwikkeling van het man of vrouw zijn: In de eerste instantie is er de fase waarin het kind bewust wordt van zijn of haar geslacht. Vervolgens het stadium waarin mannelijke en vrouwelijke geslachtkenmerken aangeleerd worden door de omgeving. De symptomen van transseksualiteit beginnen dan ook vroeg in de kinderjaren. Aanwijzingen kunnen zijn:

– Het weigeren om typische jongens- of meisjeskleding te dragen
– Gedrag vertonen afwijkend van het geslacht, bijvoorbeeld een jongen die enkel aan meisjesactiviteiten wil meedoen
– Een sterke voorkeur hebben voor speelgenootjes van het andere geslacht
– Uitspraken die tonen dat het kind ontevreden is met zijn of haar geslacht

Deze symptomen duiden echter niet altijd op genderklachten. Transseksualiteit komt immers zeer weinig voor. Enkel indien deze verschijnselen zich voortzetten in de latere kindertijd, kan dit een teken zijn van een identiteitsstoornis. Voorzichtigheid is aangewezen.

Omgaan met transseksualiteit

Er werd reeds vermeld dat transseksualiteit zelden voorkomt. Dankzij de bewustwording rond geslachtsproblemen, staat men tegenwoordig meer open voor geslachtsidentiteitsstoornissen. De mogelijk oorzaken van transseksualiteit zijn echter onduidelijk. Geen enkele wetenschap is er tot nu toe in geslaagd om deze aandoening te verklaren.

Psychologische behandeling maakt bewustwording rond transseksualiteit vaak gemakkelijker. Veel mensen leven namelijk vaak in ontkenning en kunnen niet goed omgaan met een genderidentiteitsstoornis. Daarom is de eerste stap vaak het leren aanvaarden wie je bent. Transseksualiteit is een aandoening die niet noodzakelijk een probleem vormt.

Een operatie is bovendien mogelijk. Dit is echter een zeer ingrijpende behandeling waarmee intensieve psychologische begeleiding gepaard gaat. Deze ingreep is vaak aangewezen om te voorkomen dat men op latere leeftijd terugvalt op de initiële stoornis.

Tags ,

Wat is stralingsziekte?

Stralingsziekte komt voor  wanneer je blootgesteld werd aan ioniserende stralingen. Indien een persoon in een korte periode regelmatig wordt onderworpen aan een dosis van 0,7 Gray (Gy), spreekt men van een stralingsziekte. De Gray is een eenheid voor de hoeveelheid ioniserende straling.

Stralingen

Niet-ioniserende stralingen komen van een natuurlijke bron zoals geluidsgolven, licht en microgolven. Deze stralingen veroorzaken een beperkte schade waarvan het lichaam zichzelf herstelt. Wanneer je lichaam echter blootgesteld wordt aan abnormaal hoge hoeveelheden straling loop je een stralingsziekte op. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een medische behandeling, bepaalde ongevallen of nucleaire aanvallen.

Mensen reageren verschillend op stralingen. Radioactieve deeltjes of stralen verbinden zich met de atomen in het lichaam. Dit stopt het cirkelen van de atomen rond de atoomkern. Hierdoor treedt mogelijk celmutatie op en kan je zelfs kanker krijgen. Blootstelling aan straling heeft celafsterving, en aantasting van weefsels en organen tot gevolg. Bijgevolg verzwakt het immuunsysteem waardoor met sneller vatbaar is voor ontstekingen en infectieziektes.

Straling penetreert het lichaam en wordt geabsorbeerd door zachte en harde weefsels. Radiatiestraling in de vorm van een bepaalde materie kan ingeademd of ingeslikt worden.

Risico’s en symptomen

De impact die straling op cellen heeft veroorzaakt de verschillende symptomen van stralingsziekte. De schade aan de cellen rond de ingewanden veroorzaakt misselijkheid, overgeven en uitdroging. Chronische blootstelling aan radiatiestraling verhoogt de kans op kanker en versnelt het verouderingsproces.

De symptomen van stralingsziekte variëren naarmate de dosis van radiatiestraling waaraan men blootgesteld werd. De initiële en eerst voorkomende verschijnselen zijn misselijkheid, overgeven, diarree en vermoeidheid. Deze symptomen kunnen gevolgd worden door:

– Hoofdpijn
– Kortademigheid en droge hoest
– Verhoogde hartslag
– Ontsteking aan mond en keel
– Pijn aan het tandvlees
– Haarverlies
– Droge hoest
– Pijn in de borst
– Branderig gevoel
– Verkleuring van de huid
– Bloedingen en anemie

In extreme gevallen – wanneer de blootstelling hoger ligt dan 10 Gray – kan stralingsziekte de dood tot gevolg hebben. Er is bovendien geen specifieke behandeling. Er zijn wel medicijnen en pijnstillers verkrijgbaar die de misselijkheid en het overgeven verhelpen. Antibiotica en bloedtransfusies zijn nodig bij een ernstig geval van stralingsziekte.

Tags ,

Bevriezing door contact met extreme koude

Bij extreem lage  temperaturen kan het vocht in je huidcellen bevriezen, alsook de weefsels onder je huid. Bevriezing berokkent ernstige schade aan de bloedaders. Deze schade zorgt ervoor dat er zich bloedklonters vormen die de bloedstroom blokkeren en de weefsels onder je huid krijgen bijgevolg geen lucht meer. Alle cellen in je lichaam hebben namelijk lucht nodig, zonder lucht sterven ze af. Dit is wat er gebeurt bij ernstige bevriezing.

Wat zijn de symptomen van bevriezing?

Bij een ernstig geval van bevriezing zullen de tenen, vingers, het gezicht, oren en neus het eerst schade oplopen. Deze lichaamsdelen verliezen het snelste hun warmte wanneer ze blootgesteld worden aan lage temperaturen.

In de eerste instantie zal de huid koud worden en wit aanslaan. De huid tintelt. Vervolgens zal – naarmate de temperatuur daalt –je huid gevoelloos worden en zullen er zich blaren vormen die pijn veroorzaken. Zonder een interventie zal de huid artificieel aanvoelen. Naarmate de cellen verder afsterven veranderd de huidskleur naar donker blauw of zwart. Verkleuring van de huid en het afsterven van weefsels bij bevriezing wordt gangreen genoemd.

Risicofactoren

Bevriezing kan zeer snel optreden. Hoe extremer de koude, hoe ernstiger de bevriezing zal zijn. Vanaf een temperatuur van min nul graden kan bevriezing al voorkomen.

Oude en jonge mensen zijn het meest vatbaar voor bevriezing. Diabetespatiënten zijn ook gevoeliger voor de symptomen van bevriezing. Hetzelfde geldt voor personen met een ongezonde levensstijl zoals rokers en mensen met slechte eetgewoontes. Bovendien heeft het drinken van alcohol en het nemen van medicatie zoals bètablokkers ook een versnellend effect op bevriezing.

Bevriezing voorkomen

Ten eerste is het belangrijk dat je jezelf ervan bewust maakt dat bevriezing kan voorkomen en dat je blootgesteld wordt aan extreem lage temperaturen. Je moet ervoor zorgen dat de gevoelige zones zoals oren, neus, aangezicht, vingers en tenen, goed beschermd zijn tegen de koude. Dit zijn juist de lichaamszones die vaak worden vergeten.

Je beschermt je lichaam door warme kleding te dragen en de gevoelige zones constant bedekt te houden. Indien je reist naar zeer koude gebieden is het aangeraden om voor vertrek professioneel advies te vragen.

Behandeling in geval van bevriezing

Zodra men merkt dat bepaalde lichaamsdelen lijden aan bevriezing, moet men deze verwarmen –  eventueel met medische supervisie. Dit doe je echter enkel en alleen als bevriezing niet meer kan optreden na deze opwarming. Zo voorkom je onomkeerbare lichaamsschade. Wanneer je je lichaam opwarmt, doe je dit langzaam zonder in contact te komen met directe hitte. Er is immers kans dat je de warmte niet voelt en je brandwonden oploopt.

Het is bovendien belangrijk dat je infecties voorkomt door een verband losjes over de huid te draperen. Mogelijk heb je zelfs fysiotherapie nodig. Herstel duurt gemiddeld zes maanden.

In het ergste geval kan de huid niet hersteld worden gaat men over tot amputatie.

Tags ,

Paracetamol, de meest gebruikte pijnstiller

Paracetamol is wereldwijd het meest gebruikte pijnstillend en koortswerend middel. Paracetamol wordt ook tegen een verkoudheid gebruikt. Het middel kan niet worden gebruikt tegen ontstekingspijnen omdat het middel geen ontstekingsremmende werking heeft. De naam Paracetamol is afgeleid van de chemische naam: Para-acetylaminofenol.

Toediening

Paracetamol kan op verschillende manieren worden toegediend. Er bestaan tabletten (onder meer bekend onder de naam Panadol), zetpillen (handig wanneer de patiënt moet overgeven of als een kind weigert de tablet in te slikken), dranken (Daro voor kinderen), smelttabletten, poeder (Daro) en injecties (Perfalgan). Het middel kan ook toegediend worden in combinatie met andere producten, bijvoorbeeld cafeïne, acetylsalicylzuur (beter bekend als een aspirine), acetylsalicylzuur in combinatie met cafeïne, propyfenazon en coffeïne (zou de werking bevorderen en versnellen) en codeïne (de werking hiervan is gering).

De maximale dosis is 6 tot 8 maal 500mg voor de tabletten (bij chronisch gebruik 6 maal 500mg), 3 tot 4maal 500 tot 1000mg voor de zetpillen. Het is belangrijk om omzichtig om te springen met het gebruik van deze middelen en de bijsluiter te lezen (in de bijsluiter staat meestal een dosering van maximaal 6 maal 500mg of 3 maal 1000mg aangegeven). Paracetamol wordt als een veilig middel beschouwd bij normaal gebruik, maar het is aan te raden om in geval van twijfel je huisarts te raadplegen.

Gevaren

Een dosis van 10 tot 15 gram paracetamol kan de lever beschadigen, een leververgiftiging kan heel pijnlijk zijn en enkele dagen aanslepen. Een dosis van 20 tot 25 gram kan de dood tot gevolg hebben. Meer dan 4 gram paracetamol kan afhankelijk van de leeftijd en de frequentie van inname op korte of lange termijn leiden tot leverschade.

Een overdosis paracetamol kan door een arts behandeld worden met acetylcysteïne (Lysomucil, Fluimucil), maar dan moet er binnen de 8 uur ingegrepen worden. Geactiveerde kool gecombineerd met natriumsulfaat (een laxeermiddel) vermindert de opname van paracetamol in het lichaam, maar moet binnen de 4 tot 6 uur na de inname worden toegediend. Wanneer er 2 uur is verstreken sinds de inname kan een maagspoeling ook soelaas bieden.

Paracetamol combineren met sommige andere geneesmiddelen kan gevaarlijk zijn, een combinatie met chlooramfenicol bijvoorbeeld versterkt de werking van dat medicijn. Een combinatie met zirovudine (behandeling aids) veroorzaakt op lange termijn een bloedafwijking (neutropenie). Een langdurige combinatie met alcohol veroorzaakt leverschade.

Tags , , ,

Wat is prostaatkanker?

Prostaatkanker is een kanker die zich vormt in het weefsel van de prostaat. De prostaat is een klier die zich bevindt onder de blaas en boven het rectum, ze omgeeft een deel van de urinebuis. De prostaat bestaat uit klierbuisjes die prostaatvocht afscheiden, wanneer de man ejaculeert, komen de zaadcellen samen met het prostaatvocht naar buiten.

De prostaat zorgt er ook voor dat sperma niet in de blaas terecht kan komen. Prostaat komt enkel bij mannen voor, met de logische oorzaak dat alleen mannen een prostaat hebben.

Symptomen van prostaatkanker

In een vroeg stadium doen zich weinig of geen symptomen voor, daarom is prostaatkanker vaak al buiten de prostaat verspreid vooraleer men de kanker ontdekt. In een later stadium treden wel symptomen op, zoals pijn tijdens het plassen, moeilijkheden om te plassen, een onderbroken of zwakke urinestraal, bloed in de urine, pijn tijdens het orgasme, aanhoudende botpijn en een gebrek aan eetlust.

Wanneer je je bij een dokter laat onderzoeken zal die voelen aan de prostaat via de anus, als die vergroot of verhard is kan dat wijzen op prostaatkanker. Soms wordt er gebruik gemaakt van een bloedtest, waarbij het Prostaat-specifiek antigeen (PSA) bepaald wordt. Een verhoogd PSA kan wijzen op prostaatkanker.

Behandeling van prostaatkanker

Er zijn verschillende soorten behandelingen, de meest toegepaste zijn chirurgie, bestraling (radiotherapie) en hormonale therapie. Chirurgie en/of bestraling kan worden gecombineerd met hormonale therapie. Een hormonale therapie op zich geneest de kanker niet, maar verkleint de kanker of vertraagt de groei ervan. Chemotherapie, waarbij de kankercellen worden vernietigd, heeft wisselend succes.

De kans op herstel hangt af van het stadium waarin de ziekte verkeert bij diagnose, van de leeftijd van de patiënt, de grootte van de tumor, of er al dan niet uitzaaiingen zijn, van de behandeling… Men spreekt van vijfjaarsoverleving, dat is het gemiddelde percentage dat na vijf jaar nog leeft. In een vroeg stadium, wanneer de kanker nog niet is uitgezaaid, bedraagt de vijfjaarsoverleving 80 à 90 percent. Hoe groter de tumor en hoe later de diagnose wordt gesteld, hoe kleiner het percentage. Een nieuw soort behandeling komt wellicht binnenkort op de markt: Abiraterone verlaagt de PSA-concentratie en vermindert de botpijn.

Risicogroepen

– Oudere mannen hebben meer kans op prostaatkanker, daarom is het belangrijk dat mannen op leeftijd zich regelmatig laten onderzoeken;
– Personen die dichte verwanten hebben die prostaatkanker hebben of hebben gehad, hebben een grotere kans op prostaatkanker;
– Personen die vetrijk voedsel eten, hebben een grotere kans op prostaatkanker

Tags ,

Wat is het chronische vermoeidheidssyndroom?

Over deze ziekte bestaat nog veel onduidelijkheid, afhankelijk van de oorzaken wordt ze ook wel Myalgische Encephalomyelitis (ME), Post-Viral Fatigue Syndrome (PVFS) of Chronic Fatigue (and) Immune Dysfunction Syndrome (CFIDS) genoemd. ME duidt op een aandoening van de hersenen en het ruggenmerg, met spierpijn en grote vermoeidheid als voornaamste symptomen. Wetenschappers gaan uit van de veronderstelling dat PVFS wordt uitgelokt door de afweerreactie van het lichaam tegen een virus. CFIDS wordt veroorzaakt door een hyperreactief immuunsysteem.

Symptomen

– Onverklaarbare en aanhoudende vermoeidheid die minstens 6 maanden duurt;
– Atypische keelontsteking (zonder ontstekingsvocht);
– Tastbare pijnlijke hals- of okselklieren;
– Koude rillingen of lichte koorts;
– Slaapstoornissen;
– Veralgemeende spierzwakte of spierpijn.

Misvattingen

– Velen verwarren het Chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) met chronische vermoeidheid, het laatste ontstaat door psychiatrische aandoeningen (depressie, psychosomatische klachten, angsten…), door organische problemen of door een combinatie van psychologische , lichamelijke en sociale factoren. 2% van de mensen heeft te kampen met chronische vermoeidheid. Er is pas sprake van CVS als er geen duidelijk aanwijsbare oorzaken van de vermoeidheid zijn.

– Vroeger werd CVS weleens smalend de ‘yuppie-ziekte’ genoemd, omdat ze enkel hardwerkende carrièregerichte jongelingen zou treffen. Intussen is gebleken dat de meeste patiënten tussen 20 en 50 jaar oud zijn, maar de ziekte ook voorkomt bij kinderen vanaf 7 jaar. CVS komt meer voor bij vrouwen dan bij mannen en komt in alle socio-economische groepen voor. CVS-patiënten leiden vaak een zeer actief, druk en hectisch leven.

Behandeling

Over de behandeling van CVS bestaat onenigheid, artsen experimenteren met geneesmiddelen, supplementen, psychotherapie…

Volgende behandelingen worden gebruikt:

– Tricyclische antidepressiva kunnen in lage dosissen nuttig zijn;
– Amantadine is een geneesmiddel dat oorspronkelijk werd gebruikt in de ziekte van Parkinson, en sinds enige tijd ook bij MS-patiënten;
– Calciumantagonisten behandelen de spierpijnen;
– Essentiële vetzuren linoleenzuur en alfalinoleenzuur hebben een gunstig effect op CVS-patiënten;
– Immunotherapie wordt uitgetest, daar veel varianten veroorzaakt worden door een afwijkend immuunsysteem;
– Dokters raden patiënten meestal aan een rustpauze in te lassen.

Gevaren

·    Autorijden kan gevaarlijk zijn door een verminderde cognitieve en visuele capaciteit;
·    Er bestaan aanwijzingen dat zwanger vrouwen CVS aan hun foetus kunnen doorgeven.

Tags

Wat is de ziekte van Creutzfeldt-Jacob?

De ziekte van Creutzfeldt-Jacob is een hersenziekte die gekenmerkt wordt door heel snel voortschrijdende dementie. De ziekte is een prionenziekte en is heel zeldzaam, ze komt wereldwijd gemiddeld bij amper 1 op 1.000.000 personen voor. BSE (bovine spongiforme encefalopathie), bekend onder de naam ‘gekke koeienziekte’, kan een vorm van Creutzfeld-Jacob veroorzaken.  Er bestaat geen behandeling voor de ziekte en na 1 à 2 jaar na de eerste symptomen (meestal rond het vijftigste levensjaar) sterft de patiënt. De ziekte is genoemd naar twee neurologen, Hans Gerhard Creutzfeldt en Alfons Maria Jakob.

Prionziekte

Prionen zijn deeltjes die ontstaan uit bepaalde eiwitten die normaal voorkomen in de hersenen.  Het zijn abnormale vormen van eiwitten,  ‘prionproteïnes’ (PrP) genoemd. Bekende prionenziektes die bij de mens voorkomen zijn Kuru, de ziekte van Creutzfeld-Jacob, vCJD (een variant van de ziekte van Creutzfeld-Jacob), Gerstmann Straussler Schenker Syndroom (GSS), Fatale Familiale Insominia (FFI).

Oorzaken ziekte van Creutzfeldt-Jacob

In 15% van de gevallen is de ziekte erfelijk bepaald, je kan ook ziek worden door bloedcontact of via lymfeklieren- en hersenweefsel van een drager van de ziekte. In heel zeldzame gevallen treedt de ziekte op bij medische ingrepen, bijvoorbeeld bij een weefseltransplantatie.

Symptomen ziekte van Creutzfeldt-Jacob

De incubatietijd is afhankelijk van patiënt tot patiënt en kan tot 20 jaar duren, maar het ziektebeeld verloopt volgens een vast patroon. Het begint met licht geheugenverlies, lichte gedragsstoornissen, waanideeën en/of stuurloosheid (ataxie), die symptomen evolueren al gauw naar snel voortschrijdende dementie. In een later stadium beginnen de spieren onwillekeurig te trillen. De symptomen verschillen naar gelang welk hersendeel is aangetast, zo zorgt aantasting van de kleine hersenen voor coördinatieverlies, aangetaste hersenschors voor geheugenverlies en aangetaste hersenstam voor een verminderde motoriek. De ziekte is pas definitief vast te stellen na het overlijden van de patiënt. Alle bekende prionziektes hebben bijna altijd de dood tot gevolg.

Behandeling ziekte van Creutzfeldt-Jacob

Er bestaat geen vaccin tegen een prionziekte, bijna alle patiënten sterven 1 à 2 jaar na de eerste symptomen.

Preventie

Door het eten van met BSE besmet voedsel kan je besmet worden met een nieuwe Creutzfeld-Jacob-variant vCJD (die meestal optreedt bij veertigers). Door het voedsel te koken of te bakken maak je de afwijkende prionen niet onschadelijk omdat ze zo stabiel zijn dat ze hoge druk en hitte overleven. De enige manier om de ziekte te voorkomen is door de verspreiding van BSE tegen te gaan, dit kan door vlees dat onderdelen van de hersenen, ruggenmerg, zenuwen, zwezerik… bevat, te bannen.

Tags , ,

Wat is gele koorts?

Gele koorts is een ziekte die veroorzaakt wordt door een virale infectie, verspreid door de beet van de aedes aegypti-mug. Een besmette mug brengt het virus over via de speekselklieren of via haar eitjes. Gele koorts komt vooral voor ten zuiden van de Sahara en in Latijns-Amerika. De ziekte heeft in de loop van de geschiedenis veel epidemieën veroorzaakt en werd tijdens de slaventransporten vanuit West-Afrika in Amerika geïmporteerd.

Overdracht gele koorts

Er zijn twee manieren mogelijk waarop het gelekoortsvirus op de mens kan worden overgedragen:

1. De sylvatische vorm: hier wordt het virus aangetroffen bij muggen of apen en niet bij de mens, deze vorm wordt ook wel de oerwoudvorm genoemd aangezien het virus onder de dieren blijft en het oerwoud niet verlaat.
2. De urbane vorm: hier wordt het virus overgedragen van de besmette mug naar de mens, zonder geschikte mug is besmetting onmogelijk.
Er is nog nooit een overdracht van mens op mens vastgesteld.

Symptomen en behandeling

Minder dan een kwart van de geïnfecteerde personen krijgt symptomen van de gele koorts. Na drie tot zes dagen ontstaan klachten die gaan van een kleine griep, hoofd- en spierpijn, misselijkheid tot acute hoge koorts en geelzucht. Deze symptomen verdwijnen -en meestal beseft de patiënt niet eens dat hij gele koorts heeft- maar komen bij 15% van de gevallen versterkt terug na enkele uren. De helft van die groep sterft  na deze ‘toxische fase’ aan de gele koorts, de andere helft herstelt moeizaam. Als de patiënt gedurende twaalf dagen na de infectie overleeft, wordt een volledig herstel verwacht.

Jammer genoeg is er nog geen middel gevonden om het virus te doden, maar de ziekte kan gemakkelijk vermeden worden door een vaccin met 95% zekerheid dat om de tien jaar moet herhaald worden. Dat vaccin wordt pas effectief tien dagen na de inenting. De muggen verdelgen is een iets meer omslachtige manier van preventie maar kan heel efficiënt zijn. Wie toch wordt geïnfecteerd kan worden behandeld met koortswerende middelen in het beginstadium of met antibiotica als de infectie verder gevorderd is.

Risicopersonen

Reizigers lopen het meest risico op infectie, vooral degenen die naar Afrika of Zuid-Amerika reizen. Voor veel bestemmingen in die continenten is vaccinatie sinds kort verplicht. In Azië is de ziekte vooralsnog niet ontdekt.

Tags ,

Wat zijn laxeermiddelen?

Een laxeermiddel is een medicijn dat gebruikt wordt bij constipatie, het bevordert de stoelgang bij te ver ingedroogde fecaliën. Veel mensen gebruiken veel te snel een laxeermiddel en beseffen niet dat laxeermiddelen echte medicijnen zijn met bijwerkingen. Zo kan een langdurig gebruik gewenning tot gevolg hebben. Het middel wordt vaak misbruikt door boulimie- en anorexia nervosapatiënten .

Constipatie

Een normale stoelgang varieert van persoon tot persoon, maar een frequentie van drie keer per dag tot drie keer per week wordt als normaal beschouwd. Wanneer deze normale frequentie vertraagt, spreekt men van constipatie. Constipatie kan het gevolg zijn van een andere kwaal, bijvoorbeeld stress, een depressie, slecht werkende nieren, een slecht werkende schildklier, kanker van de dikke darm, appendicitis… Wanneer je onmiddellijk naar een laxeermiddel grijpt kunnen de symptomen verdoezeld worden, waardoor er een vals gevoel van veiligheid gecreëerd wordt.

Bij een onschuldige constipatie, bijvoorbeeld veroorzaakt door stress of door slechte eetgewoontes, is het belangrijk om het eetpatroon te wijzigen. Vezelrijke producten, water en lichaamsbeweging zijn natuurlijke oplossingen en verkleinen de kans op constipatie.

Laxeermiddel

Wanneer de natuurlijke methode geen vruchten afwerpt, kan je naar een laxeermiddel grijpen. Het is wel belangrijk dat je niet van de gebruiksaanwijzing afwijkt, een laxeermiddel is geen natuurlijk middel om de stoelgang te bevorderen.

Langdurig gebruik van laxeermiddelen kan leiden tot gewenning en in een later stadium tot verslaving. In een volgend stadium kan een verlies van controle over de zenuwen in de dikke darm leiden tot chronische constipatie.

Soorten

– Zwelmiddelen: verhogen het volume van de fecaliën waardoor er een grotere activiteit in de darmen ontstaat. Hierdoor wordt de stoelgang bevorderd. Vezelrijke producten zijn een natuurlijk zwelmiddel.
– Paraffine: te vermijden door een verhoogde kans op kanker en longaandoeningen.
– Osmotische laxeermiddelen: onoplosbare suikers die door aantrekking van vocht de stoelgang bevorderen. Een gevaarlijke bijwerking is dehydratatie.
– Contactlaxantia: verhogen de beweeglijkheid van de darm, maar kunnen darmkrampen, diarree en zelfs verlamming van de darm veroorzaken.
– Lavementen: mogen slechts uitzonderlijk worden gebruikt, bijvoorbeeld bij een medische ingreep. Ze worden gebruikt om het rectumslijmvlies te prikkelen.

Vermageren

Velen denken ten onrechte dat laxeermiddelen helpen om te vermageren. Veel vermageringsproducten bevatten wel laxativa, maar die zorgen enkel voor een vochtafname en dus voor een tijdelijk gewichtsverlies.

Tags
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.