Wat is dioxine?

Dioxine is eigenlijk geen stof, het is één van de meest giftige groepen van moleculen (“congeneren”) die er zijn, ze zijn opgebouwd uit koolstof-, waterstof-, zuurstof- en chlooratomen, volgens een bepaald basispatroon. Amper 10 milligram kan dodelijk zijn voor de mens, gelukkig komt de verbinding zelden zo geconcentreerd voor en is het meestal een verdund bijproduct. Dioxines ontstaan door de verbranding van organische producten die chloor bevatten, het zijn bijproducten van de verbranding van organisch materiaal. Chloor, dat nodig is om dioxine te vormen, is bijna in elke stof van nature aanwezig. Dioxines zijn oplosbaar in vet en kunnen zich dus opstapelen in plantaardige of dierlijke vetten. Er bestaan 210 vormen van dioxine waarvan er 17 heel giftig zijn.

Soorten

Er bestaan twee soorten dioxines:

– Polygechloreerde dibenzo-p-dioxines (PCDD)
– Polygechloreerde dibenzofuranen (PCDF)

Bronnen van besmetting

Dioxine kan in het voedsel terechtkomen via neerslag van verbrandingsovens die op akkers terechtkomt. Besmette veevoeders besmetten op hun beurt het vee, waardoor mensen via vlees, melk, eieren dioxines op hun bord krijgen. Bij de mens worden dioxines hoofdzakelijk via borstvoeding doorgegeven. Mensen die hun eigen kippen houden en hun eigen eieren eten lopen het grootste risico op besmetting.

Symptomen van besmetting

De eerste symptomen van dioxinebesmetting duiken pas enkele weken na de besmetting op. Het eerste symptoom na blootstelling aan een dioxine is chlooracne. Ook neurologische aandoeningen kunnen een gevolg zijn van een besmetting, deze aandoeningen uiten zich meestal in lusteloosheid of zelfs depressie. Door aantasting van de schildklier en de lever vermagert de patiënt en aantasting van het erfelijk materiaal kan leiden tot kanker of verminderde vruchtbaarheid.

Incidenten

– Tijdens de Vietnamoorlog (1961-1971) werden dioxines onder de vorm van ontbladeringsmiddel ingezet als wapen.

– In Seveso (Italië) kwamen in 1974 grote hoeveelheiden dioxine vrij uit een chemische fabriek. Niemand liet het leven bij het ongeval, maar door dit incident werd dioxinevergiftiging bekend bij het grote publiek.

– De dioxinecrisis in België (1999) waarbij dioxines via het veevoeder in het voedsel terechtkwam leidde tot een grootschalig schandaal en het ontslag van Karel Pinxten, minister van landbouw en van Marcel Colla, minister van volkgezondheid.

– De vergiftiging van de Oekraïense politicus Victor Joesjtsjenko tijdens de presidentsverkiezingen van 2004. Zijn gelaatsverminking bleef nog 2 jaar zichtbaar.

Tags

Ibuprofen, pijn- en ontstekingsremmend middel

Ibuprofen is een pijnstillend middel, het is ook ontstekingremmend en het verlaagt de koorts.  Het behoort tot de klasse van de niet-steroïdale ontstekingswerende geneesmiddelen. De werking is vergelijkbaar met die van acetylsalicylzuur. Ibuprofen is verkrijgbaar zonder doktersvoorschrift en bestaat onder verschillende merknamen zoals Advil, Brufen, Dolofin, Ibruphar, Motrin, Nuprin en Nurofen. Het middel is ontwikkeld door de onderzoekafdeling van Boots in het Verenigd Koninkrijk en is sinds 1969 op de markt, maar het octrooi is intussen verlopen.

Gebruik ibuprofen

Ibuprofen kan gebruikt worden bij verschillende soorten pijnen (hoofdpijn, tandpijn, spierpijn, menstruatiepijn…). Het is ook een goed middel tegen spier- of gewrichtsontstekingen, lumbago, koorts of reuma. Tabletten zijn verkrijgbaar in sterktes van 200, 400 en 600 milligram, poeders in sterktes van 600 en 800 milligram. De werkingsduur loopt, afhankelijk van de dosis, van 4 tot 8 uur. 24 uur na de inname is het middel volledig uit het lichaam verdwenen. De dosis kan om de 6 uur worden herhaald.

Kinderen vanaf 3 maanden of kinderen die meer dan 5kg wegen mogen ibuprofen nemen als pijnstiller, ontstekingsremmer of koortsverlager. Bij onzekerheid over de dosis wordt er aangeraden om je huisdokter te raadplegen.

Bijwerkingen ibuprofen

Bij gebruik op regelmatige basis kunnen maagklachten optreden die later kunnen uitgroeien tot een maagzweer. Daarom is het belangrijk om de tabletten alleen op een volle maag in te nemen. Ouderen dienen een arts te raadplegen vooraleer ze het middel gebruiken door de vergrote kans op maagbloedingen. Ibuprofen zou ook de kans op hartaandoeningen met 24% verhogen, maar een recente studie kon geen oorzakelijk verband leggen tussen de inname van ibuprofen en een verhoogd aantal hartaandoeningen.

Het gebruik van Ibuprofen wordt afgeraden tijdens de zwangerschap of bij borstvoeding, in dit geval opteert men voor een pijnstiller op basis van paracetamol.

Experimenten

Onderzoek heeft aangetoond dat ibuprofen preventief kan werken tegen de ziekte van Alzheimer als het middel gedurende een lange tijd wordt ingenomen, dit onderzoek staat echter nog in zijn kinderschoenen.

Ibuprofen verlaagt mogelijk de kans op de ziekte van Parkinson en zou volgens enkele bronnen de ziekte kunnen vertragen of zelfs voorkomen. Ook deze studie is nog niet voldoende ontwikkeld om uitsluitsel te geven.

Tags , , ,

Wat is een indigestie?

Voor wie al eens graag zwaar tafelt, is een indigestie geen ongekend probleem. Dit maagprobleem wordt inderdaad vaak geassocieerd met te veel eten en een Bourgondische levensstijl. Met indigestie bedoelt men een vorm van maagpijn die gepaard kan gaan met maagzuur, misselijkheid, boeren en een (over)vol gevoel. Hieronder vertellen we je meer over dit maagprobleem.

Wat veroorzaakt indigestie?

We spreken van een indigestie wanneer het zuur in je maag in contact komt met de het gevoelige slijmvlies dat als beschermlaag rond je spijsverteringsstelsel zit. Wanneer deze twee stoffen met elkaar in aanraking komen, zal het maagzuur het slijmvlies afbreken. Dit leidt tot ontsteking en irritatie en veroorzaakt de symptomen die we kennen als indigestie. In de meeste gevallen heeft indigestie te maken met eten, maar het probleem kan ook veroorzaakt worden door bepaalde geneesmiddelen of een infectie.

Wat doe ik bij regelmatige indigesties?

Veel mensen hebben af en toe last van een indigestie. Wanneer deze niet regelmatig optreden, hoef je niet behandeld te worden. Wanneer de indigesties echter in een bepaalde regelmaat terugkeren, kan je best je arts raadplegen. Hetzelfde geldt voor bijzonder pijnlijke indigesties. Een indigestie kan ook een symptoom zijn van een onderliggende aandoening aan je spijsverteringsstelsel, zoals oesofagale reflux. Dit is een vervelende ziekte waarbij je maagzuur af en toe terugvloeit naar je slokdarm. Deze beweging veroorzaakt een brandend gevoel. Terugkerende reflux kan leiden tot een ontsteking van je slokdarm.

Wat kan ik doen tegen indigestie?

Een mogelijke behandeling hangt af van wat nu precies je indigestie veroorzaakt. Wanneer er geen sprake is van een ziekte, kan je indigesties voorkomen door gezonder en rustiger te eten. Het zijn vooral vettige etenswaren die maagproblemen veroorzaken. Verder bestaan er ook medicatie die inwerkt op je maagzuur. Deze geneesmiddelen noemt men maagzuurremmers. Ze zijn vrij te verkrijgen bij je apotheker.

Wanneer er sprake is van een onderliggende aandoening aan je spijsverteringsstelsel, zal je eerst in het ziekenhuis bijkomende onderzoeken moeten ondergaan. Een gebruikelijk onderzoek is een endoscopie. Bij deze procedure gebruikt men een dunne, buigzame buis met een kleine camera en een licht (een endoscoop) om in je ingewanden te kijken.

Tags , , ,

Geheugenverlies: als je geheugen het laat afweten

Veel mensen zijn wel eens verstrooid, sommigen meer dan anderen. Vergeetachtigheid wordt door mensen die niet verstrooid zijn, als een vervelende eigenschap ervaren. Maar dit wil niet zeggen dat er iets mis is met mensen die al eens iets vergeten. Misschien komt vergeetachtigheid vandaag de dag zelfs vaker voor, omdat mensen steeds meer dingen proberen te combineren en met verschillende dingen tegelijk bezig zijn. Het is dan best mogelijk dat je tijdens dat multitasken iets over het hoofd ziet…

Maar vergeetachtigheid is nog iets anders dan geheugenverlies. Geheugenverlies, dat in de medische wereld ook wel amnesie genoemd wordt, is een ernstige aandoening waarbij een deel van je geheugen of je volledige geheugen ineens gewist wordt. In de meeste gevallen is geheugenverlies gelukkig slechts tijdelijk en wordt enkel het korte termijngeheugen getroffen. Hieronder lees je meer over de belangrijkste soorten geheugenverlies.

Retrograde amnesie

Retrograde amnesie kan optreden na een ongeluk waarbij je een hoofdletsel oploopt. Deze vorm van geheugenverlies houdt in dat mensen zich de momenten voor het ongeluk niet meer voor de geest kunnen halen. Het kan hier gaan over een lange tijdspanne, maar even goed enkel over de luttele seconden voor de “klap”.

Anterograde amnesie

Deze vorm treedt ook op na een hoofdletsel en houdt in dat mensen vanaf het ongeluk moeilijk dingen kunnen onthouden. Zij herinneren zich wel nog alles wat voor het ongeluk gebeurd is. Zo weten zij dus nog wie ze zijn en kunnen ze zich hun kindertijd voor de geest halen, maar zij vergeten sneller dagdagelijkse dingen en gebeurtenissen.

Syndroom van Korsakov

Dit is een ernstige vorm van geheugenverlies die veroorzaakt wordt door alcoholmisbruik. Op het eerste zicht lijkt het korte termijngeheugen van de patiënt nog in orde, maar zij hebben wel degelijk moeite met het onthouden van gezichten, woorden, eenvoudige vertelsels en complexe structuren. Dit geheugenverlies gaat gepaard met confabulatie. Met confabulatie wil men zeggen dat patiënten de gaten in hun geheugen proberen op te vullen met verzinsels. Het gaat om een ziekte die geleidelijk aan verergert en meestal gepaard gaat met andere neurologische problemen, zoals gevoelloosheid in de uiteinden van het lichaam en slechte coördinatie bij beweging. Het syndroom laat blijvende schade na.

Tags , , ,

Wat is een kunstheup?

Een kunstheup of heupimplantaat is een vervangingselement (of prothese) dat de functies van je heupgewricht overneemt. Kunstheupen zorgen ervoor dat vele tienduizenden (vooral oudere) mensen op de been blijven en hun zelfstandigheid bewaren. Bij het merendeel van de patiënten moet het natuurlijke heupgewricht vervangen worden omdat het beschadigd werd door de gewrichtsziekte artritis. Het kan echter ook een zware heupbreuk of een infectie zijn, die de plaatsing van een kunstheup noodzakelijk maakt. Hieronder vertellen we je meer over deze heupimplantaten.

De operatie

De vervanging van een heup is een vaak voorkomende operatie. Het kunstgewricht dat men in je lichaam plaatst, bestaat meestal uit drie delen. Een metalen bal vervangt de bovenkant van het dijbeen. Aan deze bal bevestigt men een metalen staaf, die langs de andere kant in het midden van je dijbeen wordt vastgezet. Het derde element is een plastieken kom, die men in je bekken plaatst. De metalen bal wordt daarna in de kom geduwd, zodat je dijbeen en bekken aan elkaar vastgemaakt worden. Doordat de bal in de kom kan bewegen, kan het gewricht ook bewegen en buigen.

Na de operatie

Na de operatie moet je dan leren bewegen met je nieuwe heup. In elk ziekenhuis zijn er fysiotherapeuten die je daarbij zullen helpen. Wanneer je het ziekenhuis mag verlaten, doe je het best nog enkele weken rustig aan. Volg ook goed het advies van je dokters op. Zij zullen je bijvoorbeeld vertellen dat je aanvankelijk best je benen niet kruist. Omdat je spieren nog niet strak genoeg rond het nieuwe gewricht zitten, zou je nieuwe heup bij het kruisen uit de kom kunnen schieten. Regelmatig bewegen is belangrijk, maar ga niet als een gek liggen sporten. Hoewel er altijd complicaties kunnen optreden, meteen na de operatie of geruime tijd later, liggen de slaagkansen van een heupvervanging erg hoog. De meeste mensen kunnen na zo’n operatie dus genieten van een hernieuwde bewegingsvrijheid.

Hoe lang gaat een kunstheup mee?

De levensduur van zo’n kunstheup hangt af van de kwaliteit van de prothese. Er zijn zo’n zestig verschillende types op de markt te verkrijgen. Gemiddeld gaat een prothese minstens tien jaar mee, vaak is het langer.

Tags , ,

Wat is teelbalkanker?

Teelbalkanker (of zaadbalkanker) is een eerder atypische vorm van kanker. De ziekte treft jaarlijks enkele honderden mannen in Nederland en België en komt dus relatief weinig voor. Teelbalkanker is in de meeste gevallen goed te genezen en wordt zelfs beschouwd als een van de best behandelbare vormen van kanker. Meer dan negen op tien patiënten herstellen volledig. Zelfs wanneer de kanker is uitgezaaid, zijn je overlevingskansen nog vier op vijf. Zoals andere vormen van kanker, wordt teelbalkanker behandeld met chemotherapie en bestralingstherapie. In vele gevallen is ook een operatie noodzakelijk, waarbij dan de getroffen teelbal verwijderd wordt.

Hieronder lees je meer over de risicofactoren en symptomen van teelbalkanker.

Risicofactoren teelbalkanker

Teelbalkanker komt voornamelijk voor bij mannen van middelbare leeftijd (20-40 jaar), maar de ziekte treft ook jongeren en oudere mensen. Algemeen gesproken gaat het om een eerder zeldzame vorm van kanker, maar in deze leeftijdscategorie – die weinig door kanker getroffen wordt – is het wel de meest voorkomende vorm.

Er zijn enkele risicofactoren die de kansen op het krijgen van teelbalkanker verhogen. Zo lopen blanke mannen vijfmaal meer risico om de ziekte te krijgen, dan mensen met een donkerdere huidkleur. Het is tot op heden niet duidelijk waaraan dit te wijten is. Teelbalkanker is bijna onbestaande in enkele landen in Azië en Afrika.
Zoals bij vele vormen van kanker, speelt ook hier een erfelijke factor mee: mensen met een familiegeschiedenis van teelbalkanker lopen meer risico om zelf de ziekte te krijgen. Voor onvruchtbare mannen geldt hetzelfde. Een laatste risicogroep wordt gevormd door mannen die geboren worden met ingedaalde teelballen. Dit noemt men cryptorchisme. Zo’n kleine vijf percent van de jongens wordt geboren met deze aandoening.

Symptomen teelbalkanker

De voornaamste symptomen van teelbalkanker zijn veranderingen van de vorm van je scrotum. Hierbij bedoelen we het verschijnen van een pijnloze knobbel in je teelbal, of het groter worden van je teelballen. Naast deze symptomen, hebben patiënten ook last van een vreemd gevoel in of achter hun teelballen, of in hun onderbuik. Wanneer de kanker zich reeds in een verder stadium van ontwikkeling bevindt en is uitgezaaid, kunnen er symptomen als buik -en rugpijn optreden.

Tags ,

Wat is dyspraxie?

Dyspraxie wordt ook wel coördinatie-ontwikkelingsstoornis genoemd. In teksten gebruikt men vaak de afkorting DCD, die staat voor developmental co-ordination disorder. In dit moeilijke woord vind je meteen de basiselementen van de aandoening terug: het gaat om een verstoring van de ontwikkeling van een kind, waardoor het onder andere moeilijkheden ervaart met beweging en coördinatie. De kern van de stoornis is vermoedelijk een communicatieprobleem tussen de hersenen en het lichaam. Dit probleem zou veroorzaakt worden door een onvolledige of te trage ontwikkeling van de neuronen in de hersenen.

Wat zijn de symptomen van dyspraxie?

Mensen met dyspraxie ervaren in de eerste plaats veel problemen met hun fijne motoriek. Daardoor kunnen zij nogal lomp en onhandig overkomen. Fijne bewegingen zoals tandenpoetsen zijn voor hen niet evident. Zij hebben ook problemen met coördinatie van hun bewegingen, wat zich uit in een slecht richtinggevoel, een slechte houding en een eerder klungelige tred. Een tweede soort symptomen heeft te maken met perceptie, gedachten en taal. Mensen met dyspraxie hebben moeite met lezen en schrijven en hebben een slecht kortetermijngeheugen. Vaak hebben zij ook spraakproblemen. Al deze symptomen manifesteren zich reeds op vroege leeftijd. Hierdoor dacht men vroeger dat het uitsluitend ging om een kinderziekte. Dit is niet het geval.

Wat zijn de risicofactoren van dyspraxie?

Deze ontwikkelingsstoornis treft zo’n twee percent van de bevolking. De stoornis komt vaker voor bij jongens dan bij meisjes. Er is ook sprake van een erfelijke factor. Dit betekent dat de kinderen van mensen met een familiegeschiedenis van dyspraxie meer risico lopen om zelf de stoornis te ontwikkelen. Dyspraxie komt geregeld voor in combinatie met andere ontwikkelingsstoornissen, zoals ADHD en dyslexie. Sommige artsen vermoeden dat ongeveer de helft van de kinderen met dyspraxie ook ADHD hebben.

Prognose

Dyspraxie kan niet genezen worden, maar er bestaan meerdere therapieën die het kind kunnen leren om met de stoornis om te gaan. Het gaat hier vooral om spreektherapie (logopedie) en therapie die gericht is op het volbrengen van dagdagelijkse taken en het verwerven van onafhankelijkheid. Tot slot is het belangrijk om te benadrukken dat kinderen met dyspraxie niet dom of achterlijk zijn: de stoornis staat los van de intelligentie van het kind. Dyspraxie verstoort echter wel het leervermogen. Dit betekent dat het kind op school mogelijk extra begeleiding nodig heeft.

Tags , ,

Winterdepressie herkennen en behandelen

Winterdepressie is de belangrijkste vorm van een verschijnsel dat in de medische wereld ook wel SAD genoemd wordt. Dit staat voor seizoensafhankelijke depressie (in het Engels seasonal affective disorder). Zoals de naam laat vermoeden, wordt dit verschijnsel uitgelokt door de jaargetijden. Er bestaat ook zoiets als een zomerdepressie, maar dit komt veel minder vaak voor. Er wordt gedacht dat winterdepressie iets te maken heeft met het aantal uren zonlicht waaraan je lichaam blootgesteld wordt tijdens de verschillende seizoenen. Hieronder lees je meer over winterdepressie.

Wat zijn de symptomen van winterdepressie?

Niet alle mensen die aan een winterdepressie lijden, vertonen dezelfde symptomen. De meest voorkomende symptomen zijn vermoeidheid en een terugval van je energieniveau. Dit kan gepaard gaan met gewichtstoename en een veranderde eetlust (vooral meer zin in
zoetigheden). Mensen met een winterdepressie overslapen zich geregeld en zijn angstig of prikkelbaar. Zij hebben soms ook te kampen met concentratieproblemen. Het kan gebeuren dat zij zich terugtrekken uit het sociale leven en zin en interesse verliezen in activiteiten die zij vroeger graag deden.

Andere symptomen van een winterdepressie komen ook voor in andere vormen van depressie. Het gaat hier dan om fysieke problemen zoals hoofdpijn en gevoelens van hopeloosheid en schuld. Een winterdepressie kan jaar na jaar terugkeren. Dit gebeurt meestal rond dezelfde periode.

Hoe behandel je een winterdepressie?

Winterdepressie wordt vermoedelijk veroorzaakt door de manier waarop je lichaam reageert op een gebrek aan zonlicht. Lichttherapie is dus de beste oplossing om het verschijnsel te behandelen. Er bestaan verschillende vormen van lichttherapie. Zo is er de dawn simulator. Je installeert zo’n simulator in je slaapkamer, om een zonsopgang na te bootsen. Het licht wordt geactiveerd door een timer en springt vroeg in de ochtend op. Daarna wordt het geleidelijk helderder. Hierdoor kan je lichaam natuurlijk ontwaken, zonder een vervelend alarm.

Er bestaat ook zoiets als een lichtbox. Dit is een lichtbron waar je voor moet zitten. Er zijn ook draagbare lichtboxen, die je als een pet op je hoofd kunt zetten. Een halfuurtje lichttherapie per dag volstaat meestal.

Lichttherapie heeft erg weinig neveneffecten, wanneer je de methode correct toepast. Je kan wel hoofdpijn krijgen en er wat vermoeid van worden. Een zonnebank, daarentegen, is geen goede lichtbron wanneer je aan winterdepressie lijdt, omdat de lichtbronnen teveel UV-stralen bevatten.

Tags , ,

Wat is een bloedklonter?

Een bloedklonter ontstaat wanneer een “vreemd” obstakel, zoals een luchtbel of een stukje gestold bloed, in je aders rondzwemt. Wanneer dit obstakel in een bloedvat verstrikt geraakt, kan het je bloedsomloop blokkeren. Dit noemt men embolie. Dit is gevaarlijk, omdat je lichaam via je bloed zuurstof rondbrengt naar je ledematen en organen. Wanneer een embolie de bloedtoevoer naar een belangrijk orgaan verhindert, zal het orgaan niet meer werken. Wanneer de embolie de weg naar je hersenen, je longen of je hart blokkeert, spreken we van een medisch noodgeval.

Wat kan een embolie veroorzaken?

– Vet
De obstakels die een embolie kunnen veroorzaken, noemen we “vreemde lichamen”. Hiermee bedoelen we alle stoffen of dingen die misschien wel deel uitmaken van je lichaam, maar die niet in je bloedsomloop horen te zitten. Een voorbeeld: wanneer een van je grootste beenderen, zoals je dijbeen, gebroken is, kunnen er vanuit die breuk deeltjes vet vrijkomen, die dan in je bloedsomloop terecht kunnen komen. Vet kan ook in je bloed geraken na ernstige brandwonden, of als complicatie na een operatie.

– Gestold bloed
Een embolie kan ook veroorzaakt worden door gestold bloed. Je bloed bevat elementen die het kunnen doen stollen of klonteren. Dit is bijvoorbeeld noodzakelijk om een hevige bloeding te doen stoppen, zoals wanneer je je gesneden hebt. Wanneer het bloeden dan stopt, wordt de bloedklonter “ontmanteld”. Er bestaan echter aandoeningen, zoals hartziekten en hoge bloeddruk, waarbij zich bloedklonters vormen ook wanneer er nergens een bloeding te bespeuren valt. Deze klonters worden niet ontmanteld, maar blijven door je bloedbanen rondwaren. Zo kunnen zij een embolie veroorzaken. Zo’n bloedklonter wordt ook wel trombose genoemd.

– Cholesterol
Een derde soort van vreemde lichamen is cholesterol. Mensen die lijden aan aderverkalking (of atherosclerose) lopen een hoger risico op embolie door cholesterol. Het gaat hier dan om kleine stukjes cholesterol die zich losmaken van de wand van een bloedvat en zo een bloedbaan blokkeren.

– Luchtbellen
Een laatste soort obstakel is een luchtbel of andere gasbel. Embolie door gasbellen is komt in het bijzonder voor bij diepzeeduikers die te snel boven komen. Het snelle drukverschil zorgt ervoor dat belletjes stikstof zich in de bloedbanen duwen.

Tags , , ,

Vitamine D, zorg dat je het niet tekort komt!

Vitamine D is een stof die je lichaam helpt om calcium op te nemen. Calcium versterkt je botten en tanden tijdens je kindertijd en adolescentie. Volwassenen hebben calcium nodig om hun beendermassa te behouden en om zo beenderverkalking te voorkomen. Vitamine D helpt verder ook het fosfor -en calciumgehalte in je bloed op peil te houden.

Wat je misschien niet wist, is dat je lichaam zelf ook vitamine D kan aanmaken. Dit gebeurt wanneer je jezelf blootstelt aan zonlicht. De hoeveelheid vitamine D die je lichaam nodig heeft, hangt af van je huidkleur, je gewicht en je DNA.

Wat gebeurt er bij een tekort aan vitamine D in mijn lichaam?

Wanneer er te weinig vitamine D in je lichaam aanwezig is, zal je lichaam niet genoeg calcium kunnen opnemen. Hierdoor verzwakken je spieren en kan je je zwak voelen. Kinderen met een tekort aan vitamine D lopen een groter risico op het krijgen van rachitis. Dat is een ernstige botaandoening, die de botten van het kind erg broos maakt, waardoor ze snel breken. Rachitis kan ook groeiproblemen veroorzaken en andere kwalen zoals pijn in beenderen, bekken, ruggengraat en benen.

Volwassenen met een tekort aan vitamine D lopen een groter risico op het krijgen van osteomalacie. Dit is een aandoening waarbij je botten verweken en je spieren verzwakken. Te weinig vitamine D in je lichaam vergroot ook de kans op beenderverkalking of osteoporose.

Bepaalde leeftijden en bevolkingsgroepen lopen meer risico op een vitamine D-tekort. Het gaat hier enerzijds om oudere mensen en zuigelingen. Hetzelfde geldt voor mensen met een donkere huidskleur en mensen die lijden aan obesitas. Verder zijn er bepaalde aandoeningen die het risico op een vitamine D-tekort vergroten, zoals mucovisidose en inflammatoire darmziekten. Deze ziekten verstoren de opname van vet uit de voeding. Het is via deze voedingsstoffen dat de vitamine in het lichaam opgenomen wordt.

Waarin zit vitamine D?

Bij de etenswaren die rijk zijn aan vitamine D vinden we onder andere kaas, boter, eieren en vis. Andere voedingsmiddelen, zoals ontbijtgranen, melk en fruitsap, bevatten dan weer toegevoegde vitamine D-supplementen. Je kan deze supplementen ook vrij bij je apotheker verkrijgen.

Tags ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.