Kalmeermiddelen nemen de bovenhand

Kalmeermiddelen worden vaak genomen door mensen die kampen met slaap- en angststoornissen. Velen van hen nemen deze middelen op lange termijn om van hun slaapproblemen en angsten af te geraken. Daardoor kunnen ze afhankelijk worden van de middelen die ze innemen. Er zijn echter ook mensen die kalmeermiddelen gebruiken tijdens een korte tijdspanne en geen moeite hebben om ermee te stoppen.

Welke middelen worden gebruikt?

De meest gekende kalmeermiddelen zijn Benzodiazepines. Deze middelen kalmeren het centrale zenuwstelsel. De voornaamste types zijn de volgende:

– Diazepam, beter bekend onder de naam ‘valium’
– Temazepam, alleen geschikt voor kortdurend gebruik omwille van een snelle lichamelijke afhankelijkheid
– Nitrazepam, een middel dat vooral gebruikt wordt bij slaapstoornissen
– Lorazepam, een middel dat sterke angstwerende eigenschappen bevat
– Z-groep bestaande uit Zaleplon, Zopiclon en Zolpidem. Deze middelen werden geïntroduceerd in de jaren ’80. Ze zouden minder risico’s en bijwerkingen bevatten. Maar zoals bij alle kalmeermiddelen is het ook bij deze groep een kort gebruik aangeraden.

Welke risico’s houdt het gebruik van kalmeermiddelen in?

Het grootste risico is verslaving. Na enkele weken vermindert het effect van het middel, waardoor de dosis om hetzelfde effect te bereiken groter wordt. Dit fenomeen wordt tolerantie genoemd. Wanneer iemand beslist om te stoppen met de inname van kalmeermiddelen, kunnen ontwenningsverschijnselen op treden. Dit betekent dat je het middel nodig hebt om je goed in je vel te voelen. Er kunnen zowel fysieke (hoofdpijn, spierpijn, …) als psychologische (angst, depressie, …) ontwenningsverschijnselen op treden.

Alternatieven voor kalmeermiddelen

Er zijn heel wat mogelijkheden om angst en slapeloosheid tegen te gaan zonder kalmeermiddelen in te nemen. Door een aantal eenvoudige tips in acht te nemen, kunnen er al heel wat problemen worden opgelost:

– Hanteer een gezonde levensstijl. Mijd ’s avonds vettige maaltijden en alcohol.
– Zorg voor genoeg lichaamsbeweging.
– Mijd zware fysieke en intellectuele inspanningen voor het slapengaan.
– Raadpleeg een therapeut voor relaxatieoefeningen.
– Valeriaan (een kruidachtige plantensoort) helpt wanneer je gespannen of angstig bent.

Grijp dus niet onmiddellijk naar kalmeermiddelen, maar probeer je angsten en slaappatroon onder controle te houden op een natuurlijke manier!

Tags ,

Verslaving aan pijnstillers: een vicieuze cirkel

Je wordt wakker met barstende hoofdpijn. Je gaat naar het kastje met medicijnen en neemt er een pijnstiller uit. Voor de meesten onder ons is dit een normaal gegeven. Maar het kan ook uit de hand lopen. Mensen kunnen verslaafd raken aan bepaalde medicijnen, zoals bijvoorbeeld pijnstillers. Ze voelen steeds weer de drang om de pijnstiller in te nemen, ook al hebben ze het op dat moment niet nodig. Sommigen denken zelfs niet zonder de pijnstillers te kunnen overleven.

Wordt er op een goede manier omgegaan met pijnstillers?

Mensen slikken te veel pijnstillers. Veel mensen weten ook niet welke pijnstiller ze juist innemen. Ze weten niet welk type pijnstiller er inwerkt op een bepaald lichamelijk ongemak.  Daardoor worden verschillende soorten door elkaar genomen. Velen nemen zelfs al een pijnstiller om de pijn die nog moet komen voor te zijn. Ongeveer negen op de tien Belgen en Nederlanders slikken regelmatig een pijnstiller. De voornaamste redenen hiervoor zijn misselijkheid en rugpijn.

Wanneer wordt een pijnstiller verslavend?

De meeste pijnstillers die je kunt kopen zonder voorschrift, zijn niet verslavend. Maar sommige pijnstillers bevatten een kleine hoeveelheid toegevoegde stoffen die verslavend werken. Paracetamol is het meest voorkomende pijnstillende middel. In combinatie met codeïne of coffeïne is de werking van het middel beter. Het zijn deze stoffen die ervoor kunnen zorgen dat mensen verslaafd raken.

Wat zijn de risico’s?

Iemand die lichamelijk verslaafd is aan pijnstillers, heeft het middel steeds opnieuw nodig. Wanneer het middel niet wordt ingenomen, werkt het lichaam niet meer zoals het hoort. Als de verslaafde de pijnstillers niet meer inneemt, treden er ontwenningsverschijnselen op. Pijn, spierkrampen, beven en zweten zijn enkele voorbeelden hiervan.

Geestelijke afhankelijkheid zorgt ervoor dat mensen denken het middel echt nodig te hebben. De inname van pijnstillers creëert een veilig en aangenaam gevoel. Veel voorkomende ontwenningsverschijnselen zijn angst en depressiviteit.

Vaak worden terug middelen ingenomen om de ontwenningsverschijnselen weg te nemen. Het is een vicieuze cirkel waar je moeilijk uit kunt ontsnappen.

Hoe kan je de kans op verslaving verminderen?

Het belangrijkste advies luidt als volgt: ‘Weet wat je inneemt!’ Het is van het allergrootste belang dat je weet hoe het middel juist inwerkt op je lichaam. Neem geen pijnstiller zonder dat je weet waarvoor het dient en ga gecontroleerd om met het gebruik ervan. Het is niet nodig een pijnstiller te nemen bij elk klein kwaaltje dat optreedt!

Tags ,

Smaakverlies bij ouder worden

Een zoete chocoladekoek, een zure citroen, een bitter biertje. Smaak heeft een cruciale plaats in het leven van de mens. Maar zoals met veel van onze zintuigen, neemt de smaakgevoeligheid merkbaar af tijdens het verouderingsproces. Dit gebeurt al vanaf de leeftijd van ongeveer 50 jaar. Natuurlijk zijn er grote individuele verschillen, maar algemeen gezien kunnen oudere mensen minder goed smaken waarnemen dan jongeren.

Hoe komt het dat de smaakgevoeligheid af neemt?

De meest voorkomende oorzaak is het verlies van de reukzin. De smaak van voedingsmiddelen wordt voor ongeveer 70% door onze reukzin bepaald. Het is eigenlijk eerst de reukzin die niet meer optimaal functioneert en dit veroorzaakt dan de vermindering van smaak. Het is opmerkelijk dat mannen hier gevoeliger voor zijn dan vrouwen. Enkele specifiekere oorzaken van smaakverlies zijn de volgende:

– een geringere overdracht van signalen naar de hersenen
– een minder goed functionerende doorbloeding van het reukepitheel
– een waarneembare achteruitgang bij cognitieve processen
– een verminderde celvernieuwing in smaak en reuk
– rhinitis, een ontsteking van het neusslijmvlies
– regelmatig roken

Verder is het zo dat elk element die een droge mond veroorzaakt, kan zorgen voor een afname van de smaakgevoeligheid. Speeksel is essentieel voor de smaak en bij een droge mond is er een tekort aan speeksel. Chemische stoffen die aanwezig zijn in drank en voedsel kunnen oplossen in dit speeksel. Bij een droge mond is dit niet mogelijk.

Is er een behandeling mogelijk?

Een ouder persoon met smaakproblemen raadpleegt best een arts. Zo kan de arts kijken of er medische oorzaken aan de basis liggen van de verminderde smaakgevoeligheid. Het is ook nuttig om een afspraak te maken met de tandarts. Op die manier kunnen ook de mond en het tandvlees gecontroleerd worden.

Bestaan er speciale producten voor ouderen?

Er bestaan geen wonderproducten voor oudere mensen, maar er zijn een aantal zaken waar je aandacht kan aan besteden. Het is vooral belangrijk om naar de textuur van het voedsel te kijken. Een aantal elementen waar je oog moet voor hebben als je naar de winkel gaat vind je hieronder:

– de voedingsmiddelen zijn niet te complex in smaak
– de verpakkingen zijn gemakkelijk te openen en de bereiding is niet echt moeilijk
– het voedsel is gemakkelijk te kauwen en te slikken
– kies enkele producten met een smaak die de oudere persoon aan vroeger doet denken

Als je rekening houdt met deze tips, kan je het de oudere uit je omgeving enkel maar gemakkelijker maken!

Tags , , ,

Fontanel: behandel de schedel van een baby met zachtheid!

Bij een pasgeboren kind zijn heel wat organen nog niet volledig ontwikkeld. Na de geboorte ondergaat het kind nog heel wat fysieke veranderingen. Zo is het opmerkelijk dat de schedel van een boorling nog niet is dichtgegroeid. Dit is vaak zichtbaar doordat het hoofdje van de baby wat opgezwollen en gedeukt lijkt.

Hoe ziet de schedel van een baby eruit?

De schedel van de mens is opgebouwd uit meerdere stukken. Als je van bovenaf kijkt, zie je dat zowel het linker- als het rechtervoorhoofd gevormd worden door een aparte plaat. Er is ook een plaat die het achterhoofd vormt en dan zijn er nog twee platen die instaan voor de zijkant van de schedel.

Op de plaats waar het voorhoofd met deze twee platen kruist, is er bij baby’s nog een deel bindweefsel dat later moet worden omgezet in bot. Dit gedeelte wordt fontanel genoemd. Het fontaneldeeltje is niet erg stevig. Als je er te hard opdrukt, zorg je voor een deuk in de schedel van de baby en kunnen de hersenen beschadigd worden. Enige voorzichtigheid is hierbij aangewezen! Eigenlijk is er ook nog een tweede fontanel, maar die is veel kleiner dan de andere. De kleine fontanel heeft de vorm van een driehoek en ligt ter hoogte van de kruin. De grote fontanel heeft de vorm van een ruit en ligt ter hoogte van het voorhoofd.

Waarom worden fontanellen gevormd?

De reden dat fontanellen worden gevormd, heeft alles te maken met de bevalling. Tijdens de bevalling moet de schedel van de baby door het bekken. De schedel is het lichaamsdeel met de grootste diameter. Deze bepaalt dus of de baby door het bekken geraakt. Doordat er openingen zijn tussen de schedelbeenderen, kan de diameter van de schedel wat verkleind worden. Dit is mogelijk door de beenderen van de schedel over elkaar te laten bewegen. Dit verschijnsel is gekend onder de naam ‘moulage’.

Voor verloskundigen, gynaecologen en huisartsen zijn fontanellen belangrijke oriëntatiepunten. Bij het inwendig voelen aan het hoofdje van de ongeboren baby, kunnen zij door de verschillende fontanellen weten hoe het hoofdje juist ligt.

Kunnen er problemen optreden bij fontanellen?

Het is mogelijk dat de fontanel te vroeg sluit. De Latijnse benaming hiervoor is craniosynostose. Als dit gebeurt, moet de fontanel weer geopend worden door een chirurg. De hersenen zullen anders niet genoeg ruimte krijgen om zich te ontwikkelen. De grote fontanel mag ten vroegste sluiten bij 9 maanden. De kleinste fontanel kan al gesloten zijn bij de geboorte.

Het is ook mogelijk dat de fontanel te laat sluit. Dit kan het gevolg zijn van een ziekte. Normaal moeten beide fontanellen ten laatste rond het tweede levensjaar sluiten. Is dit niet het geval, dan raadpleeg je best de huisarts.

Tags , ,

Wat is ataxie?

Ataxie is een aandoening die zorgt voor een verstoring van de coördinatie van bewegingen en evenwicht. De oorzaak van ataxie kan zowel erfelijk bepaald zijn als niet.

Ataxie die niet erfelijk is werd veroorzaakt door multiple sclerose, een hersentumor of alcoholisme.

Bij erfelijke ataxie is de ziekte veroorzaakt door een genetische fout.

Er zijn verschillende soorten ataxie. Een daarvan is ataxie van Friedreich. Dat is de meest voorkomende in Europa. De oorzaak bevindt zich in een fout van een gen die een frataxin foutelijk aanziet als een proteïne.

Soms wordt ataxie veroorzaakt in de baarmoeder, wanneer een foute ontwikkeling van het cerebellum, een deel van de hersenen, plaatsvindt. Dat deel is verantwoordelijk voor het controleren van de spierbewegingen.Een gevoeligheid voor gluten of een tekort aan vitamine E kan ook een oorzaak zijn voor ataxie.

Soms kan de oorzaak van ataxie ook geheel ongekend zijn. Dan spreekt men van een idiopatische ataxie.

Wat zijn de symptomen van ataxie?

De symptomen verschillen naargelang het type ataxie. Over het algemeen is men onstabiel en onbeholpen, en kan men steeds minder goed wandelen. Ook het zicht, gehoor en spraak kan aangetast worden.

Bij niet erfelijke types, veroorzaakt door bijvoorbeeld alcoholisme, tonen de symptomen zich na 20 jaar.

Symptomen kunnen verminderen en verergeren doorheen de tijd.

Hoe behandelt men ataxie?

De diagnose van ataxie kan even duren doordat veel andere ziektes gelijkaardige symptomen hebben. Aan de hand van een bloedtest, MRI-scan en genetische tests kan men bevestigen dat je aan ataxie lijdt. Als het gaat om een genetische vorm van ataxie kunnen familieleden aangeraden worden om dezelfde tests te ondernemen om te zien of ze ook geïnfecteerd zijn met de ziekte.

Voor sommige vormen van ataxie bestaan ook testen die men kan uitvoeren voor de geboorte van een kind.

Er is geen genezing mogelijk. Toch kunnen enkele behandelingen zorgen voor een gemakkelijker leven. Die zijn:

– Fysiotherapie, waardoor men de mobiliteit langere tijd kan behouden
– Medicatie om de symptomen, zoals spierspasmen, te verminderen
– Bij een tekort aan vitamine E kan een voedingssupplement toegediend worden
– Bij niet genetische ataxie, veroorzaakt door bijvoorbeeld alcoholisme, de onderliggende oorzaak aanpakken

Tags

Vruchtbaarheidsbehandelingen: als zwanger worden niet lukt

Als zwanger worden niet lukt, zoeken veel mensen hun toevlucht in vruchtbaarheidsbehandelingen. Hier lees je welke vruchtbaarheidsbehandelingen er zoal bestaan.

Vruchtbaarheidsmedicatie

Vruchtbaarheidsmedicatie is vaak de eerste behandeling. Deze medicatie werkt zoals natuurlijke hormonen die aangemaakt worden in het lichaam. Ze zorgen ervoor dat de eierstokken eicellen produceren. Dit kan al na enkele maanden leiden tot conceptie.

Deze medicatie heeft enkele complicaties namelijk premenstruele syndromen zoals misselijkheid of hoofdpijn.

Vruchtbaarheidsmedicatie wordt doorgaans gebruikt naast andere behandelingen, of samen gebruikt met andere medicatie die de cyclus controleert of de baarmoeder klaarmaakt voor zwangerschap.

Intrauterine inseminatie (IVI)

IVI is een behandeling waarbij sperma in de baarmoeder geplaatst wordt tijdens de ovulatie. Dit doet men aan de hand van een katheder. De sperma kan afkomstig zijn van de partner of van een donor.

Deze behandeling wordt aangeraden bij onvruchtbaarheid, vroegtijdige ejaculatie of erectieproblemen. Men heeft 10 tot 15% slaagkans per cyclus.

In vitro fertilisatie (IVF)

Bij IVF worden een eicel met een zaadcel bevrucht in het labo. De bevruchte eicel wordt naderhand geplaatst in de baarmoeder met een katheder. Men plaatst meestal 2 bevruchte eicellen, maar bevrucht er in feite meer. Overblijvende embryo’s kunnen worden ingevroren.

IVF wordt aangeraden bij onvruchtbaarheid of geblokkeerde eileiders. Men heeft 25% slaagkans per cyclus.

Intracytoplasmische sperma injectie (ICSI)

ICSI is een behandeling waarbij sperma in het cytoplasma (het centrum van een cel) van de eicel wordt geplaatst. Die bevruchte eicel wordt in de baarmoeder geplaatst.

Dit is een behandeling die uitgevoerd wordt als er sprake is van mannelijke onvruchtbaarheid. Men kan ook sperma gebruiken uit de teelballen.

Gamete itrafallopian transfer (GIFT)

Bij GIFT worden geslachtscellen verzameld en bevrucht binnen het lichaam van de vrouw, en dus niet erbuiten zoals bij IVF. Deze behandeling heeft echter een kleinere slaagkans dan IVF.

Sperma-extractie

Sperma wordt uit de bijballen of teelballen genomen. Naderhand voert men een ICSI of andere behandeling uit.

Embryo invriezen

Vaak worden slechts twee bevruchte eicellen ingeplant, maar bevrucht men in feite veel meer eicellen. De overblijvende eicellen kunnen dan ingevroren worden. Zo kan men bij een volgende poging deze eicellen gebruiken. Deze manier is zeer efficiënt, aangezien men dan niet opnieuw heel de IVF-cyclus moet doorlopen.

60% van de embryo’s overleeft het bevriezen. Toch hebben de overlevende embryo’s minder kans om zich verder te ontwikkelen dan ‘verse’ embryo’s.

Tags , , ,

Wat is het syndroom van Alport?

Het syndroom van Alport is een erfelijke aandoening waardoor nierproblemen ontstaan. Er zijn ook veel andere niet-erfelijke oorzaken voor nierproblemen, zoals diabetes, een hoge bloeddruk of een nierontsteking.

De oorzaak van het syndroom van Alport is gelegen in een afwezigheid van collageen.

Het syndroom van Alport is meer aanwezig bij jongens dan bij meisjes. Dit komt doordat de oorzaak van de genetische fout gelegen is in het X-chromosoom. Vrouwen hebben twee X-chromosomen. Als ze geïnfecteerd zijn door het syndroom kan het zijn dat er nog steeds een gezonde X-chromosoom aanwezig is. Daardoor zal de ziekte zich niet uiten, of in een minder erge vorm aanwezig zijn. Jongens daarentegen hebben een X-chromosoom en een Y-chromosoom. Als ze de ziekte hebben zal die zich altijd uiten, aangezien ze slechts 1 X-chromosoom hebben.

Het syndroom kan zich ook voordoen zonder dat de fout in het X chromosoom overgeërfd wordt. De oorzaak van de erfelijke fout is dan gelegen in een genetische mutatie.

Wat zijn symptomen van het syndroom van Alport?

Bij kinderen kan men het syndroom van Alport onderzoeken. Dit doet men door een urinestaal te nemen. Als daar een hoge aanwezigheid bloed of proteïne in aanwezig is, is er een grote kans dat men lijdt aan het syndroom van Alport. 1 op 5000 kinderen heeft deze erfelijke aandoening.

Hoe behandelt men het syndroom van Alport?

Het is moeilijk vast te stellen dat iemand aan het syndroom van Alport lijdt. Dit komt doordat veel gelijkaardige symptomen zich voordoen bij andere nierziektes of nierproblemen. De diagnose zal gesteld worden na een biopsie van de nier.

Als iemand in je familie het syndroom van Alport heeft kan men bij je familieleden ook een biopsie van de nier uitvoeren of gentesten doen om te kijken of anderen in je familie ook deze ziekte hebben. Mensen die familieleden hebben met het syndroom van Alport moeten dat altijd melden bij de dokter in het geval van nierproblemen, zodat men gemakkelijker een oorzaak kan vinden.

De behandeling van het syndroom van Alport bestaat eruit de bloeddruk te controleren. Verder moet men een dieet van zoutarm voedsel ondergaan en proteïne en fosfaat vermijden.

Bij sommige ernstige gevallen van het syndroom van Alport kan de dokter het nodig achten een nierdialyse of een niertransplantatie uit te voeren.

Tags , ,

Wat is de ziekte van Hodgkin?

De ziekte van Hodgkin is ook gekend als Hodgkinlymfoom. Het is kanker van de lymfeklieren en het lymfesysteem.

De ziekte komt het vaakst voor bij 15- tot 35-jarigen, en 50-plussers. De ziekte van Hodgkin komt meer voor bij mannen dan bij vrouwen. Meer Kaukasische mensen dan Afrikaanse of Amerikaanse mensen hebben deze ziekte.

Deze vorm van kanker wordt net zoals andere vormen behandeld aan de hand van chemotherapie, radiotherapie, of een combinatie van beiden.

Wat zijn lymfeklieren?

De lymfeklieren zijn een complex netwerk van ‘knobbels’ of weefselknopen. Lymfeklieren staan in verbinding met de bloedvaten. Ze drijven vloeistof af van de organen. De lymfeklieren zijn dus een soort van filters die aanvallende organismes uitschakelen. Ze schakelen gevaren uit zoals kanker, en beschermen op die manier het lichaam.

De lymfeklieren zijn het meest aanwezig bij de milt, de zwezerik (bevindt zich in de borst achter het borstbeen), klieren, amandelen en het beenmerg.

Lymfeklieren zijn verantwoordelijk voor de vorming van witte bloedcellen. Witte bloedcellen beschermen op hun beurt ons lichaam tegen bacteriën, virussen en schimmels. Als de lymfeklieren door kanker niet optimaal werken, zal dit dus een groot effect hebben op het lichaam. Zo kan het lichaam niet het normale aantal witte bloedcellen aanmaken, en wordt het lichaam blootgesteld aan allerlei gevaren.

Als de lymfeklieren opgezwollen zijn moet men zich doorgaans geen zorgen maken. Dat geeft enkel aan dat de lymfeklieren aan het vechten zijn tegen een inkomend gevaar, en geeft dus in feite aan dat ze optimaal hun werk leveren.

Wat is de oorzaak van de ziekte van Hodgkin?

De oorzaak van de ziekte van Hodgkin is tot vandaag niet gekend. Toch kan men een associatie maken tussen deze kanker en enkel andere ziektes. Als men in de kindertijd geïnfecteerd is geraakt met het virus van Epstein-Barr, heeft men een grotere kans om later ook de ziekte van Hodgkin te hebben.

Ook bij een slechte werking van het immuunsysteem kan de oorzaak van het dragen van de ziekte van Hodgkin zijn. Het immuunsysteem kan slechter werken door:
– een aidsbesmetting
– het innemen van ‘immuunsysteem onderdrukkende medicatie’ die men toedient bij een orgaantransplantatie
– te roken

Tags , , ,

Wat is anorexia nervosa?

Anorexia nervosa is een eetstoornis waarbij men obsessief is over het eigen lichaamsgewicht. Gewicht verliezen is zo belangrijk dat het gevaarlijk wordt.

Anorexia komt voor bij minder dan 1% van de bevolking. Het kan voorkomen bij jongens, maar in 9 van de 10 gevallen treft het vrouwen en dan vooral jonge meisjes.

Wat veroorzaakt anorexia?

Wat precies de oorzaak is van anorexia hangt af van persoon tot persoon. Bij sommigen speelt de sociale factor mee (druk van media en omgeving), anderen zijn opgegroeid met eetstoornissen van familieleden of er is een andere oorzaak (bv. een beroep dat het perfecte lijf vereist zoals ballet, stress, verhuis, echtscheiding,…).

Wat doet anorexia met een lichaam?

Anorexia vergt enorm veel van een lichaam. Soms zelfs de dood. Met een sterftecijfer van 5 tot 20%, is het zelfs de meest dodelijke mentale ziekte.

Anorexia ontwikkelt zich meestal in de jeugdjaren, als het lichaam nog niet volgroeid is. Hierdoor hebben de botten vaak het eerst te lijden onder deze eetstoornis. De botten worden dun en broos en osteoporose steekt de kop op, maar dodelijk is het niet.

De verzwakking van het hart is dat wel, net zoals nierfalen dodelijk kan zijn. Anorexiapatiënten verliezen zodanig veel gewicht dat ze niet enkel vet verbranden, maar ook spieren. Als uiteindelijk de hartspier afsterft is de toestand kritiek.

Hoe herken je iemand met anorexia?

In de eerste fase van de ziekte zijn er vaak nog geen uiterlijke kenmerken, wel sociale en psychologische.

Anorexiapatiënten voelen zich in het begin vaak trots en superieur omdat ze iets kunnen wat voor velen moeilijk is: afvallen. Later slaat die trots echter om in neerslachtigheid of depressie. Ze eisen perfectie van zichzelf en als ze hierin niet slagen voelt dit als een nederlaag. Een anorexiapatiënt wil er perfect uitzien, maar in de spiegel zien ze steeds weer een dikke versie van zichzelf. Dit kan voor sommigen zo confronterend zijn, dat ze zelfmoordgedachten koesteren.

Verder voelt men voelt zich onbegrepen en men naar zoekt uitvluchten om niemand te moeten zien, zodat het contact met vrienden verminderd en men zich isoleert van de buitenwereld.

Naarmate de ziekte erger wordt, worden de uiterlijke kenmerken zichtbaar:

– zwakheid, flauwvallen
– dunne haren, broze nagels en droge, paarse huid
– menstruatie stopt
– voortdurend koud hebben
– lage bloeddruk en zwakke hartslag
– gezwollen handen en voeten
– dunne haargroei over het lichaam

Anorexia behandelen

Om anorexia te behandelen bestaat er geen medicatie, wel therapie. Indien de ziekte te ver gevorderd is, is een ziekenhuisopname noodzakelijk. Toch laat je het best niet zover komen en ga je op zoek naar hulp. Hoe eerder de ziekte behandeld wordt, hoe hoger de slaagkansen. Velen van de ernstige gevallen hervallen immers.

Tags , ,

Wat is de glycemische index?

Als we eten, neemt ons lichaam goede, maar ook slechte koolhydraten op. De glycemische index geeft aan hoe snel het lichaam deze koolhydraten verteert en omzet in glucose, een energiebron van het lichaam. Zo bekomen we naargelang het snel of traag verteren een hoge of lage glycemische index. Met deze glycemische index (kortweg GI) kunnen we koolhydraathoudende voedingsmiddelen vergelijken en krijgen we inzicht op hun werking op de bloedsuikerspiegel.

Hoe hoger de GI, hoe sneller het voedsel verteerd wordt en hoe sneller het gehalte van glucose in het bloed stijgt en weer daalt. Voedingsmiddelen met een lage GI daarentegen worden langzaam en geleidelijk aan afgebroken door het spijsverteringsstelsel en zorgen voor een stabiele bloedsuikerspiegel.

Wie is er gebaat bij de glycemische index?

Een snelstijgende bloedsuikerspiegel veroorzaakt door voedingsmiddelen met een hoge GI kan leiden tot hyperglycemie en honger kort na de maaltijd. Dit maakt dat de GI een handig hulpmiddel is voor mensen met diabetes en mensen met overgewicht. Al blijkt uit onderzoek dat binnen een dieet om gewicht te verliezen de calorie-inname belangrijker is dan de voedingsmiddelen zelf. Al is een uitgebalanceerd dieet dat bestaat uit weinig calorieën, voedingsmiddelen met een lage GI en sport de beste manier om gewicht te verliezen.

Wat doet GI met het lichaam?

Onderzoek heeft aangetoond dat voedsel met een hoge GI zorgt voor een hogere bloedsuikerwaarde. Daarnaast blijkt ook dat mensen die vaak voedsel met een hoge GI eten meer lichaamsvet hebben en een hoger BMI (Body Mass Index). Een hoog BMI staat vaak gelijk aan obesitas, hartziekten of diabetes.

Hoe wordt de GI bepaald?

De glycemische index wordt bepaald aan de hand van de hoeveelheid vezels in een voedingsmiddel en de bewerking die dit voedingsmiddel ondergaat voordat het wordt verteerd. Het spijsverteringstelsel heeft immers veel tijd nodig om vezels te verteren. Ook hebben vet en eiwit een invloed op de GI, omdat deze eveneens het spijsverteringsstelsel afremmen. Dit kan echter wel leiden tot verwarring. Zo heeft een stukje cake bv. een lagere GI dan een beschuit.

Welke zijn de GI-indicaties?

Volgende tabel duidt de GI-waardes aan:

Lage GI-waarde: 55 of minder
Gemiddelde GI-waarde: tussen 56–69
Hoge GI-waarde: 70 of hoger

Voorbeelden van voedingsmiddelen met een hoge (slechte) GI:

  • wit brood
  • pasta
  • rijst
  • ontbijtgranen met weinig vezels
  • gebak

Voorbeelden van voedingsmiddelen met een lagere (goede) GI:

  • fruit
  • groenten
  • peulvruchten
  • onbewerkte of slechts weinig bewerkte volkorengranen

Deze producten zijn slechts een kleine greep uit de vele voedingsmiddelen. Algemeen geldt dat onbewerkte producten een lagere GI hebben, maar de GI staat vaak ook vermeld op de verpakking van voedingsmiddelen.

Tags , , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.