De veteranenziekte is een ernstige bacteriële infectie van de luchtwegen veroorzaakt door de bacterie genaamd Legionella pneumophilia.
Deze ziekte werd bekend toen er in 1976 in de Verenigde Staten veel mensen ineens ziek werden. Ze kregen allemaal last van de ademhalingswegen, zo erg zelfs dat ze allemaal een longontsteking kregen en niet op de antibiotica regeerden die normaal dient om longontstekingen te bestrijden. Uiteindelijk, toen alles onderzocht was, bleek dat er een bacterie verantwoordelijk was voor deze uitbraak van ziekte: de Legionella pneumophila. De bacterie plantte zich voort in het systeem van de airconditioning van het hotel waar de mensen verbleven.
Je kan de veteranenziekte oplopen bij waterreservoirs (denk daarbij aan airconditioning, zwembaden,…) waarbij het water ook nog eens in nevel verspreid wordt. Ook meren en beekjes kunnen de bacterie huisvesten. De besmetting gebeurt door het uitademen van druppeltjes waarin de bacterie ook zit. De ziekte is niet overdraagbaar tussen mensen (er is dus geen direct besmettingsgevaar).
Sommige mensen zijn vatbaarder voor de veteranenziekte:
– Rokers
– Mensen met een chronische longziekte
– Mensen die medicijnen krijgen die het immuunsysteem onderdrukken
– Mensen met een hartkwaal, nierziekte of kanker zijn ook vatbaarder voor de veteranenziekte
De symptomen van de veteranenziekte komen overeen met de symptomen van veel ziekten van de ademhalingswegen. Dat maakt de diagnose er wel moeilijker op. De symptomen zijn:
– Hoesten (vooral een droge hoest)
– De patiënt heeft een hoge koorts
– De patiënt rilt veel
– Diarree
– Kortademigheid
– Pijn op de borstkas
– Misselijk zijn
– Veel zweten
– Veel last van hoofdpijnen hebben
– Moeten overgeven
– Pijn in de buik
– Soms hoest de patiënt fluimen met bloed op
Zoals we al gezegd hebben, is de diagnose veteranenziekte moeilijk te stellen omdat het veel symptomen gemeen heeft met andere ziekten van de luchtwegen. Ga sowieso naar de dokter wanneer de ziekte erger wordt en wanneer er een erge koorts optreedt. De ziekte wordt vaak veel erger tijdens een periode van ongeveer vier dagen.
bacterie, infectie, luchtwegen, veteranenziekte Tijdens een niertransplantatie wordt een gezonde en goedwerkende nier operatief geplaatst in het lichaam van een patiënt wiens nier(en) niet meer werken zoals het moet. Een niertransplantatie vergt zeer veel werk aangezien er ook veel onderzoek aan voorafgaat. Er kan een nier getransplanteerd worden omdat de nierfunctie er niet meer is of heel sterk achteruit is gegaan en nierdialyse niet goed genoeg werkt.
Er kan een nier getransplanteerd worden van een levende of overleden donor. Een levende donor kan familie zijn, maar ook een vreemde wiens profiel bij jouw eigen lichaam past. Daar dienen de voorafgaande onderzoeken ook voor, om na te gaan of te operatie inderdaad succesvol zou aflopen en of de nier goed in het lichaam van de patiënt zou passen.
Een niertransplantatie wordt uitgevoerd wanneer de behandeling van een nierziekte niet goed verloopt. Sommige nierpatiënten hebben baat bij nierdialyse of medicatie maar wanneer dat allemaal niet baat, is een niertransplantatie de beste oplossing.
De nieren filteren alle slechte en overtollige stoffen uit ons lichaam. Wanneer de nieren niet goed functioneren, blijven al deze schadelijke en overtollige stoffen in ons lichaam en worden we ziek. De meest voorkomende nierziekten zijn:
– Infecties en ontstekingen aan de nieren of het nierbekken
– Schade aan de nieren door diabetes of een hoge bloeddruk
– Schade aan het nierweefsel door gebruik van teveel NSAID’s (pijnstillers zoals aspirine,…)
– Cystenieren: de cysten kunnen kapot gaan en zo zeer veel schadelijke stoffen in het lichaam brengen, ook tasten de cysten het gezonde nierweefsel aan
– Een aangeboren nierziekte
Er zijn twee mogelijkheden om de verminderde nierfunctie op te vangen: een nierdialyse of een niertransplantatie. Bij een dialyse wordt het bloed gefilterd door een machine die de functie van de nieren overneemt, bij een niertransplantatie neemt een gezonde nier de functie over van de zieke nier.
Door een transplantatie ben je als patiënt niet meer afhankelijk van de nierdialyse, die erg vaak uitgevoerd moet worden. Ook kan je dan weer normaal eten en hoef je je niet meer aan een niersparend dieet te houden (al is dat eigenlijk nooit een slecht idee).
De transplantatie kan pas gebeuren wanneer er een goede donor is gevonden en dat kan even duren. Bij een levende donor worden er dan onderzoeken gedaan voordat de levende donor zijn of haar nier afstaat. Bij een overleden donor is de nier al onderzocht.
Een niertransplantatie kan emotioneel zeer zwaar zijn: je wacht als patiënt op een donornier en, zeker als het om een nier van een overleden persoon gaat, moet je altijd op stand-by staan om zo snel mogelijk in het ziekenhuis te geraken.
Wanneer de nier getransplanteerd is, is er ook nog een mogelijkheid dat het lichaam de nier afstoot of de nierfunctie toch nog afneemt. Toch is de meerderheid van de niertransplantaties die uitgevoerd worden, succesvol.
nieren, nierfalen, niertransplantatie Diabetes type I is een vorm van diabetes waarbij de insuline in het lichaam, een hormoon dat door de pancreas gemaakt wordt, niet goed meer functioneert. Daardoor krijg je grotere hoeveelheden glucose in het bloed en word je ziek.
Normaal gezien wordt de glucose in ons lichaam die we binnenkrijgen door onze voeding, afgebroken tot op zekere hoogte tot suiker. Deze suiker gaat dan het bloed in en komt zo terecht in onze cellen door het hormoon insuline. Dat is nodig omdat de suiker anders niet goed opgenomen wordt en we de suiker nodig hebben om te overleven.
Bij mensen die aan diabetes type 1 lijden, gebeurt dat niet goed meer. Daardoor worden ze ziek. Ze drinken excessief veel en moeten vaak plassen. Ze kunnen last krijgen van vermoeidheid en in verdere stadia van de ziekte zelfs van andere organen: het hart, de longen, de nieren, de ogen en de zenuwen.
Er bestaan twee soorten diabetes: diabetes type I en diabetes type II:
Diabetes type I wordt veroorzaakt door de zelfdestructie van de b-cellen in de alvleesklier die normaal gezien insuline afscheiden. Deze patiënten hebben insulineinjecties nodig om te kunnen overleven. Diabetes type I wordt niet veroorzaakt door obesitas of door het eten van veel suiker.
Diabetes type II is vaak een gevolg van obesitas. Daardoor zal het lichaam zelf niet goed insuline produceren of reageert het niet meer goed op de insuline.
Wanneer diabetes type I onbehandeld blijft, kan dat ernstige gevolgen hebben:
– De patiënt kan blind worden of last krijgen van de ogen
– Er kan nierschade optreden
– Er is een zeer groot risico op hartaanvallen en andere problemen met het hart en de bloedvaten
– De zenuwen kunnen beschadigd geraken
– Vaak plassen en veel drinken
– Veel honger hebben
– Veel afvallen zonder reden
– Moe zijn en zich slap voelen
– Moeilijk kunnen zien
– Moeilijk kunnen ademen
De arts zal je bijstaan wanneer je met diabetes type I te maken hebt: hij legt je uit hoe je de insuline moet toedienen, hoeveel en hoe vaak. Daarbij moet je ook vaak de glucose in je bloed testen en moet je je aan een dieet houden.
Wanneer je je goed aan bovenstaande regels van de arts houdt, valt er met diabetes type 1 goed te leven.
diabetes, diabetes type 1, glucose, suikerziekte Tegenwoordig zijn er veel mensen die aan een nierziekte lijden. Dat komt deels ook door onze voeding, maar vaak is het aangeboren en komt het in de loop van het leven kijken.
Een nierziekte is een ziekte die de nieren treft. De nieren zijn organen die ons lichaam zuiveren van afvalstoffen en een teveel aan andere stoffen. Daarbij produceren de nieren hormonen die het gehalte aan chemicaliën in ons bloed regelen. Onze nieren zijn dus erg belangrijk voor ons lichaam. Het is dan ook zeer vervelend als er iets mis is met de nieren.
De nieren hebben een bepaalde functie in ons lichaam: ze zuiveren het bloed. Doordat zij het bloed zuiveren , komen deze afvalproducten terecht in onze urine en zo geraken we er echt vanaf. Ook helpen de nieren stoffen als natrium reguleren in ons bloed en zorgen ze voor een balans van de rode bloedlichaampjes in ons bloed. Hoge bloeddruk die niet behandeld is, is dus zeer gevaarlijk omdat het de goede werking van de nieren in de weg staat.
Wij hebben twee nieren, allebei ongeveer een vuist groot, die ongeveer in de buurt van onze onderste rib liggen, in de lendenen.
Er bestaan verschillende soorten nierziekten, zowel chronische als acute. Ook zijn er nierziekten die erfelijk zijn.
– Nierstenen: Nierstenen zijn de meest voorkomende nierziekte. In het lichaam worden stenen gevormd die kunnen dalen naar de blaas en de urineleiders. Nierstenen kunnen al een hele tijd in het lichaam zitten zonder dat er klachten optreden. Er treden pas klachten op wanneer de steen vast komt te zitten of begint te dalen. Dan merk je sowieso dat je een niersteen hebt: de pijn is vreselijk en je kan niet stilzitten. Door de ontzettende pijn moet je overgeven en word je misselijk. Ga zo snel mogelijk naar de huisarts of de spoed om een pijnstiller en een verwijdend middel te krijgen. Uiteindelijk plas je de steen uit of wordt de steen operatief weggehaald.
– Nierbekkeninfectie: een nierbekkeninfectie komt ook vaak voor: de nierbekkens zijn geïnfecteerd door een verwaarloosde of niet opgemerkte blaasinfectie. Je hebt pijn bij het plassen, je moet vaak kleine beetjes plassen en soms krijg je koorts (niet altijd). Een nierbekkeninfectie kan alleen verholpen worden door een antibioticakuur.
– Cystenieren: cystenieren zijn zeer vervelend: de cysten tasten het nierweefsel aan en soms kunnen de cysten kapot gaan waardoor er allemaal rotzooi in het lichaam terecht komt.
– Nefrotisch syndroom: bij het nefrotisch syndroom lekken de nieren eiwitten. Kan ook voorkomen door diabetes.
– Hoge bloeddruk: hoge bloeddruk kan de nieren ook ernstig beschadigen.
– Diabetes: ook diabetes kan de nieren ernstig beschadigen.
– Medicatie: ook medicatie kan een effect hebben op de nieren: kijk daarvoor ook altijd in de bijsluiter, zeker als je al een nierpatiënt bent.
Raadpleeg bij ieder vermoeden van een nierziekte de dokter, hoe sneller je erbij bent, hoe groter de kans op genezing.
nieren, nierstenen, nierziekte Soms werken de nieren minder dan ze zouden moeten. Verschillende aandoeningen kunnen hier de oorzaak van zijn: je hebt bijvoorbeeld cystenieren, schrompelnieren, er is een nier minder of de nierfunctie is verminderd door een niersteen die te lang in je lichaam heeft gezeten. Aangezien onze nieren een enorm belangrijke functie vervullen in ons lichaam (ons lichaam zuiveren van alle schadelijke en minder schadelijke stoffen), moet er een oplossing zijn om deze functie over te nemen.
Die oplossing bestaat gelukkig al een tijdje: de nierdialyse. Een nierdialyse is een apparaat dat eigenlijk de nierfunctie overneemt: zeker voor patiënten met nierfalen is dat van levensbelang.
Tegenwoordig zijn nierproblemen steeds beter op te lossen: er is goede medicatie en medisch personeel om ervoor te zorgen dat problemen met de nieren in onze tijd veel beter behandeld kunnen worden dan vroeger.
Een niersteen kan vaak operatief weggehaald worden als de steen niet uitgeplast kan worden, er bestaan allerlei soorten medicatie als de nierfunctie vermindert en als de nierfunctie echt niet goed meer is, kan je dialyseren.
Wanneer je de nieren moet dialyseren, word je aangesloten op een machine die, in de plaats van jouw nieren, het bloed zuivert van allerlei stoffen. Vaak gebeurt dat in het ziekenhuis maar er komen ook meer en meer machines op de markt voor thuisgebruik
– Zouten en excessieve vochten moeten uit het bloed gehaald worden
– Stoffen als sodium, chloride,… moeten ook voor een deel uit het bloed gehaald worden omdat anders de balans verstoord geraakt
– De bloeddruk wordt ook gecontroleerd door de nieren dus die belangrijke functie wordt ook overgenomen door de dialyse
Soms kan nierschade tijdelijk zijn door bijvoorbeeld een niersteen of een ziekte. Dan is dialyse in sommige gevallen gewenst om een beter herstel te bespoedigen. De dialyse is dan maar nodig tijdens het kortstondige acute nierfalen. In andere gevallen is het nierfalen chronisch (wanneer er bijvoorbeeld geen nieren meer in het lichaam zijn). Dan moet de dialyse regelmatig uitgevoerd worden. Een andere, maar minder voor de hand liggende oplossing, is een niertransplantatie.
nierdialyse, nieren, nierfalen Mensen die aan diabetes type 1 lijden, moeten behandeld worden met insuline. Insuline is een natuurlijk hormoon dat uitgescheiden wordt door de bètacellen van de eilandjes van Langerhans in de alvleesklier. Insuline reageert op een verhoogde hoeveelheid glucose in het bloed: als er veel glucose in je bloed is, maakt de alvleesklier extra veel insuline aan om de glucose af te kunnen breken.
Soms moeten mensen die aan diabetes type 2 lijden, ook nog met insuline behandeld worden (vaak maken zij zelf nog genoeg insuline aan). De dokter zal je dit altijd duidelijk zeggen.
Insuline zorgt ervoor dat de glucosespiegel van het bloed daalt. Als je iets eet met suiker erin, stijgt de glucosespiegel van ons bloed. Deze glucosespiegel mag niet te hoog worden en daarom schiet de insuline in actie: de glucosespiegel (of suikerspiegel) daalt. Ook zorgt glucose ervoor dat de glucose, die ons lichaam nodig heeft, goed wordt opgenomen door de spieren en andere weefsels. Wij hebben glucose in ons lichaam nodig om de spieren te laten herstellen van inspanning (spieren beginnen vaak te trillen als ze een grote inspanning geleverd hebben en geen glucose meer hebben) en om alle cellen verder op te bouwen.
Wanneer de insuline haar werk niet goed doet, kan je aan hyperglycemie (te veel suiker in het bloed) of hyperlipemie (te veel lipiden of vetten in het bloed) lijden. Je krijgt dan last van uitgesproken tekenen van diabetes:
– Veel dorst en veel water drinken (dit is het allerbelangrijkste symptoom)
– Veel moeten plassen
– Soms gewichtsverlies
– Veel slapen en onverschilligheid
Wanneer de dokter diabetes geconstateerd heeft, zal hij samen met de patiënt kiezen voor de fijnste oplossing om genoeg insuline binnen te krijgen. Er bestaat humane (lijkt het meeste op de natuurlijke insuline) insuline en insulineanalogen (lijken minder op de natuurlijke insuline). De insuline kan kort- of langwerkend zijn. Welke soort je kiest, hangt af van het type diabetes waaraan de patiënt lijdt. Insuline moet altijd ingespoten worden. Dit kan vervelend zijn om te doen, maar de dokter of een verpleegster zal je de eerste keren helpen. Daarna leren ze de patiënt bij zichzelf de insuline in te spuiten.
diabetes, hormoon, insuline, suikerziekte Een knieblessure is een blessure aan de knie die ervoor zorgt dat je pijn aan de knie hebt of dat je de knie niet goed meer kan gebruiken.
De benen (en dan vooral de knieën) van het menselijke lichaam zijn eigenlijk heel erg kwetsbaar. Bij atleten is het zelfs zo dat knieblessures er vaak voor zorgen dat ze een hele tijd niet meer kunnen sporten of soms zelfs gehandicapt worden.
Meestal komen knieblessures voor door sport, maar dat hoeft niet altijd zo te zijn. Iedereen kan zijn knie blesseren door een verkeerde beweging te maken of door hard op de knieën terecht te komen. Je kan sneller een knieblessure krijgen als je een vrouw bent (door het vrouwelijke bekken), als je platvoeten hebt en als je geneigd bent om met de voeten binnenwaarts te stappen. Ook mensen waarvan de patella (knieschijf) losser zit of mensen waarvan de dijspieren niet in goede vorm verkeren, zijn gevoeliger voor knieblessures.
Meestal geeft een gezwollen knie aan dat er sprake is van een knieblessure. Je mag nooit een knieblessure negeren door veel medicatie in te nemen of door te denken dat het vanzelf overgaat: je knieën zijn een vitaal onderdeel van ons lichaam en het is dan ook zeer vervelend als je er last van blijft hebben. Ga dus tijdig naar de dokter.
Probeer de arts ook zoveel mogelijk gedetailleerde informatie te geven: wanneer is het exact gebeurd, hoe lang heb je al last van de zwelling,… Als de arts gedetailleerde informatie krijgt, kan hij sneller een goede diagnose stellen en kan er snel met de behandeling begonnen worden. De arts zal – de knie ook goed bekijken en een paar tests doen.
De meeste behandelingen bestaan uit het gebruiken van ijszakjes om de zwelling en de pijn tegen te gaan, pijnstillers, en een beetje beweging maar soms is dat niet genoeg. De ernstigere gevallen van knieblessures hebben een kniebeugel nodig of soms zelfs een operatie aan het kniegewricht. De arts zal je hierover zeker inlichten.
knie, knieblessure Een ijzertekort hebben in je lichaam betekent dat er niet genoeg ijzer in het lichaam aanwezig is om goed te functioneren.
Heel erg vaak is een ijzergebrek de oorzaak van anemie of bloedarmoede. Wanneer je aan anemie lijdt, heb je een tekort aan rode bloedlichaampjes in het bloed. IJzer is broodnodig om hemoglobine en andere enzymen te vormen. Het meeste ijzer in ons lichaam komt terecht in de hemoglobine in de rode bloedlichamen van het bloed.
Meestal worden vrouwen getroffen door een ijzertekort. Maar waardoor krijg je eigenlijk een ijzertekort?
– Je eet te weinig ijzer: eigenlijk komt dit nog veel te vaak voor. We eten tegenwoordig niet gevarieerd genoeg meer en we grijpen maar al te vaak naar fastfood. Ook vegetariërs en veganisten krijgen nog te vaak niet genoeg ijzer binnen. Ook is het zo dat dierlijk ijzer veel beter opgenomen wordt door ons lichaam dan plantaardig ijzer.
– Ook door een hevige menstruatie kunnen vrouwen last krijgen van een ijzertekort. Wanneer dat het geval is, moeten er ook nog andere onderzoeken gedaan worden om te weten of de hevige menstruatie de enige oorzaak is van het ijzertekort. Daarbij zijn soms ook gynaecologische onderzoeken nodig omdat een hevige menstruatie soms te wijten kan zijn aan bijvoorbeeld vleesbomen.
– Mensen zonder tanden kunnen ook een ijzertekort krijgen omdat ze veel moeite hebben met eten: daardoor ontstaan er ook vaak tekorten aan mineralen en vitaminen. Een bruistablet met multivitaminen kan dan een uitkomst zijn.
– Zwangere vrouwen krijgen bijna altijd te maken met een ijzertekort omdat er ook een kindje de ijzervoorraad aanspreekt.
– Door maag- en darmproblemen kan het ijzer minder goed geabsorbeerd worden.
De oplossing hangt af van hoe je eraan gekomen bent. Wanneer het alleen door het eten komt, volstaat het om ijzerrijke voeding te eten.
Anders schrijft de dokter een ijzerpreparaat voor dat je dan moet innemen. Nooit innemen met melkproducten (melk, kaas,…) omdat de opname dan belemmerd wordt. Sommige supplementen kunnen veel last veroorzaken aan de darmen en de maag (maagpijn, misselijkheid en constipatie) maar als je aan de arts een ijzersupplement in bruisvorm vraagt, verminderen de klachten.
bloedarmoede, ijzer, ijzertekort Een niersteen ontstaat door een chemische reactie: de urine is te geconcentreerd en de stoffen kristalliseren. Daardoor ontstaan er objecten die niet meer door de urineleiders kunnen en dat veroorzaakt zeer veel pijn. De meest voorkomende stoffen die nierstenen veroorzaken zijn: calciumoxalaat, calcium, ammoniumfosfaat,… deze stoffen kristalliseren en maken zo een niersteen.
Vaak blijven de nierstenen redelijk klein en plas je ze zelfs ongemerkt uit. Soms worden de stenen te groot (en dan spreken we al van een grootte van 3mm) waardoor ze niet meer kunnen passeren door de urineleiders. Dat kan ook aan je urineleiders liggen, die willen nog eens van doorsnede verschillen per persoon.
Wanneer zo’n steen dan uiteindelijk vast komt te zitten of verder afdaalt, voel je een zeer ernstige pijn. Je kruipt over de grond van de pijn en je kan niet stilzitten: een houding vinden is onmogelijk. De pijn kan zo hevig worden dat je begint over te geven en heel erg misselijk wordt. Drink nooit tijdens zo’n aanval: het zal de pijn alleen veel erger maken. Probeer zo snel mogelijk naar een arts of de spoedeisende hulp te gaan voor een pijnstiller (vaak op basis van morfine) en een middel dat ervoor zorgt dat de urineleiders breder worden en je de steen misschien nog kan uitplassen.
Als je de steen niet zelf kan uitplassen, moet je vaak opgenomen worden in het ziekenhuis. Daar krijg je constant pijnmedicatie toegediend, dus pijn zal je zeker niet meer hebben en dat is al erg fijn. De steen kan vergruisd worden of weggehaald via de urineleider. Om zeker te zijn van een steen, kan men echo of een CT-scan maken.
Na de operatie kan er een double J-stent geplaatst worden die ervoor zorgt dat de ontsteking die de niersteen veroorzaakt heeft, weggaat. Je voelt de stent zitten als je loopt en zit, maar na een paar dagen mag de stent verwijderd worden.
Wanneer je een niersteen gehad hebt, moet je je aan een dieet houden: minstens 3 liter water per dag drinken, de inname van zout drastisch minderen, …
Vaak moet je de steen opvangen in een zeefje of wordt de steen bijgehouden na de operatie om te kijken waardoor de steen gevormd werd. Er zijn verschillende soorten stenen:
– Calciumstenen
– Urinezuurstenen
– Struvietstenen
– Cystinestenen
– Calciumdioxalaatstenen: de meest voorkomende soort stenen
De behandeling na de niersteen zal dan ook afhangen van welke soort steen het is.
nieren, nierstenen, urine Een hernia is een abnormale uitstulping van een deel van een orgaan. Hierdoor komt een deel van het orgaan buiten de wand, wat het zwak en gevoelig maakt. Meestal komt dit door een verzwakking van de spieren aan de wand van het orgaan.
Een hernia kan zich in elk deel van het lichaam ontwikkelen maar komt het meest voor in de buikstreek.
Hernia’s zijn erg pijnlijk en beperken vaak de bewegingsvrijheid van de patiënt. Ze gaan nooit vanzelf weg maar kunnen wel tijdelijk verholpen worden. Naargelang het orgaan waar de hernia voorkomt kan de aandoening zware medische gevolgen hebben.
Een van de grootste gevaren bij een hernia is dat een deel van de darm geraakt wordt en hier een opstopping ontstaat. Daarbij kan de hernia zelf bloedingen veroorzaken en zo het weefsel ernstige schade berokkenen.
– Hernia aan de buikwand: dit type hernia komt voor bij 1 op de 100 mensen. Andere namen voor deze aandoening zijn epigastriche hernia of ventrale hernia.
– Liesbreuk: dit type hernia komt bijna uitsluitend bij mannen voor en kan aangeboren zijn. Het kan ook later opgelopen worden, maar dit is eerder uitzonderlijk. Liesbreuk is een uitstulping van het buikvlies in de liesstreek, waardoor organen die normaal in de buikholte zitten gaan uitpuilen.
– Hernia aan de dij: dit type komt bijna uitsluitend bij vrouwen voor en wordt veroorzaakt door uitgezet weefsel dat de aders blokkeert.
– Navelbreuk: dit type is een uitstulping van het buikvlies door een zwakke plek of opening in de buikwand.
– Littekenbreuk: dit type is net als buikwandbreuk, een onderhuidse uitstulping in de spierlaag van de buikwand. Dit bevindt zich op de plaats van een litteken van een eerdere operatie.
Een hernia kan al voorkomen vanaf de geboorte en komt vaak voor binnen dezelfde families. De aandoening kan ook voorkomen na hoesten, niezen of het maken van een verkeerde beweging. Ook chronische aandoeningen kunnen de oorzaak zijn van een hernia.
De symptomen van een hernia variëren naargelang het type van de hernia. Vaak beginnen ze als kleine uitstulpingen. Deze kunnen later vergroten en zo pijn of andere medische problemen veroorzaken. In het beginstadia kan een hernia nog gemakkelijk terug op zijn plaats geduwd worden, maar dit kan enkel als het al vroeg ontdekt wordt.
Vaak bestaat de behandeling uit een operatie die de hernia oplost. In sommige gevallen word een plastiek onderdeel ingeplant om verdere uitstulpingen te voorkomen.
hernia