Cataract of grijze staar

Cataract of grijze staar is een oogaandoening waarbij de lens troebel wordt. De aandoening treft vooral mensen ouder dan 65.

Oorzaken

Om te begrijpen hoe cataract ontstaat, kan je het oog best eens voor je zien als een camera. Langs voren bereiken lichtstralen het oog. Die gaan door het hoornvlies, de pupil en het kamervocht, de transparante vloeistof vooraan in het oog. De ooglens buigt de stralen om om de voorwerpen te projecteren op het netvlies, dat achterin het oog zit.

Cataractpatiënten hebben te veel proteïnen op hun oogvlies opgestapeld. Normaal gezien zijn die proteïnen zo geschikt dat de lens volledig doorzichtig is. Bij een patiënt met cataract verzamelen afgebroken stukjes eiwit zich echter in de lens.

Als gevolg daarvan kunnen de lichtstralen niet genoeg doordringen en kan je een groot deel van je gezichtsvermogen verliezen.

Er zijn meerdere soorten cataract, die allemaal een andere oorzaak hebben. In de meeste gevallen gaat het om ouderdomsstaar, wat een normaal gevolg van het ouder worden is. Meer dan de helft van de mensen ouder dan 65 zou cataract hebben.

Zeldzaam is congenitale cataract, staar als aangeboren afwijking. Als er vlak voor de geboorte een infectie was, kan de pasgeborene al aan cataract lijden.

Secundaire staar is een gevolg van een aandoening zoals diabetes, het gebruik van bepaalde medicijnen, een langdurige blootstelling aan giftige stoffen, ultraviolet licht of straling. Traumatisch cataract ten slotte is het gevolg van een verwonding aan het oog.

Symptomen

– Vertroebeld, wazig zicht, waardoor vooral het zicht op afstand beperkt wordt.
– Dubbel zien, voornamelijk bij duisternis en fel zonlicht
– Moeilijkheden met het onderscheiden van kleuren (vooral de kleur geel)

Afhankelijk van welke soort cataract, kan de ziekte snel evolueren. In de meeste gevallen wordt ook het andere oog aangetast, maar dat betekent niet dat de ziekte even snel evolueert in beide ogen.

Behandeling

De oogarts kan de diagnose stellen. Hij zal een oogtest afnemen om te weten hoeveel je nog kan zien. Als je zicht nog goed genoeg is, kan je je voorlopig behelpen met een bril of contactlenzen.

Cataract kan niet genezen. Als een patiënt weer beter wilt zien, moet hij een operatie ondergaan. De wazige ooglens wordt daarbij vervangen door een nieuwe kunststoflens.

Het is belangrijk je ogen regelmatig te laten nakijken als je ouder bent dan 40.

Tags , , , ,

Oorzaak en behandeling van een bloedneus

Iedereen heeft wel al eens een bloedneus gehad. Bloedneuzen zijn doorgaans onschuldig, maar kunnen soms ook wijzen op een ernstig medisch probleem. Met een bloedneus hoef je ook niet meteen naar de dokter te gaan. Je kunt het meestal zelf oplossen.

De meeste neusbloedingen ontstaan in het neustussenschot of septum nasi. Dat is de halfharde wand die twee neuskanalen van elkaar scheidt. Dat neustussenschot bevat bloedvaatjes die gemakkelijk breken bij een slag op de neus, neuspeuteren of het snuiten van de neus.  Deze neusbloeding komt dus vooraan in  de neus voor. Het bloed loopt uit de neus en kan aan een kant van de neus voorkomen  of aan twee kanten.

De bloedneuzen die achteraan in de neus voorkomen, zijn zeldzamer. In dit geval vloeit het bloed naar de keel, zelfs als de persoon zit of staat. Dit type bloedneus heeft meteen medische verzorging nodig.

Oorzaak

De oorzaak van een bloedneus is meestal  een gesprongen bloedvaatje. Maar het kan ook zijn dat de binnenkant van de neus is uitgedroogd. Een  droog klimaat of een verwarmde binnenlucht kunnen ertoe leiden dat de neusmembranen uitdrogen en er harde korstjes ontstaan. Die kunnen prikken en beginnen bloeden.

Verkoudheden, medicatie, allergieën en een calciumtekort zijn andere oorzaken van een bloedneus. Je kunt ook een bloedneus krijgen als je je erg hoog bevindt. In uitzonderlijke gevallen kan een bloedneus wijzen op kanker,  hoge bloeddruk, een bloedziekte of een aandoening van de slagaders.

Patiënten met de ziekte van Rendu-Osler-Weber, een erfelijke aandoening, hebben ook vaak last van bloedneuzen. Hierbij ontstaan er directe verbindingen tussen de aders en de slagaders.

Behandeling

Mensen met lage neusbloedingen kunnen best rechtop gaan zitten en de neusvleugels 10 minuten lang hard samenknijpen. Je kunt een ijszak tegen je neus of wangen leggen. Controleer dan of je neus nog steeds aan het bloeden is. Als dat zo is, moet je je neusvleugels nog eens 10 minuten samendrukken.

Als de bloedneus het gevolg was van uitdroging, adem dan stoomlucht in. Als het bloeden gestopt is, kun je vaseline in de neus aanbrengen, zodat verdere bloedingen voorkomen worden. Als het bloeden gestopt is, moet je 12 uur lang geen zware fysieke activiteiten ondernemen. Snuit je neus ook niet, want dan kan je bloedklontertjes loswrikken en kan het bloeden opnieuw beginnen.

Als het bloeden niet stopt na een halfuur, ga dan naar een dokter. Als het bloed in je keel loopt, gaat het misschien wel om een neusbloeding. Als je meer dan een keer per week last hebt van een bloedneus, ga dan ook eens langs bij de dokter.

Als je vaak een bloedneus hebt,kan een cauterisatie een uitweg bieden. Dat is een lichte chirurgische ingreep waarbij weefsels verbrand worden en je neus niet meer gaat bloeden.

Tags , ,

De ziekte van Lyme, het zware gevolg van een tekenbeet

Een tekenbeet lijkt vrij onschuldig, maar kan toch verregaande gevolgen hebben. De ziekte van Lyme of Lymeziekte is een gevaarlijke infectieziekte die best zo snel mogelijk behandeld wordt.

Symptomen

De eerste drie dagen tot drie weken kunnen zich de volgende symptomen voordoen:

– Rode ringvormige huiduitslag op de plek waar je gebeten bent
– Vermoeidheid
– Neerslachtigheid
– Lichte koorts en rillingen
– Hoofdpijn

Dit is het eerste en minst erge stadium van de ziekte. De huiduitslag verdwijnt doorgaans na een paar dagen maar de andere symptomen kunnen blijven aanhouden. Na een paar weken tot maanden treedt het tweede stadium in. Die wordt gekenmerkt door:

– Neurologische stoornissen
– Pijn en krachtverlies in armen en benen
– Artritis
– Spierverlamming in aangezicht
– Hartaandoeningen
– Hersenvliesontsteking

Als de bacterie niet behandeld wordt, kan na jaren nog een derde stadium optreden. Dat wordt gekenmerkt door:

– Neurologische problemen
– Huidletsels

Oorzaak

De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door een bacterie die de teken dragen, de spirogaat Borrelia burgdorferi. Je kunt de ziekte dus oplopen na een tekenbeet. De teek zou de bacterie wel pas overdragen als hij al bloed gezogen heeft. Als je de teek binnen de paar uur kunt verwijderen, is de kans op besmetting dus heel klein.

Behandeling en preventie

Er bestaat nog geen vaccin tegen de infectie. Bij de ziekte van Lyme is het belangrijk er vroeg bij te zijn. Al vanaf het eerste stadium wordt de patiënt behandeld met antibiotica.

Als je een tekenbeet hebt, verwijder de teek dan zo snel mogelijk. Hoe langer de teek op de huid zit, hoe groter de kans op besmetting met de bacterie die de ziekte verwekt. Probeer de teek niet te verdoven met alcohol of andere middelen.

Verwijder de teek met een pincet dat je bij de apotheker koopt. Trek hem er in een ruk uit, maar draai er niet aan. De kans is dan groot dat de kop van de teek onder de huid blijft zitten. houd de dagen en weken erna in de gaten of je een van de symptomen vertoont. Als dat zo is, neem dan contact op met de de dokter dan.

Tags , , , ,

Ziekte van Crohn, levenslange darmziekte

De ziekte van Crohn is een chronische ontstekingsziekte van het darmkanaal. De oorzaak van de ziekte is tot nu toe onbekend.

In meer dan de helft van de gevallen treft de ziekte alleen het darmkanaal. Een derde van de patiënten heeft zelfs alleen in de dunne darm last van ontstekingen. Een derde van de patiënten heeft alleen last van de dunne darm, 20% heeft  enkel problemen met de dikke darm.

Omschrijving en oorzaak

De precieze oorzaak van de ziekte van Crohn is op dit moment nog niet gekend. In het lichaam wordt de ziekte veroorzaakt door een abnormale reactie van het immuunsysteem op het lichaam.

De ziekte komt voor de eerste keer voor op jonge leeftijd. Roken is een van de factoren die de ziekte kan verergeren. Ook stress zou een rol spelen bij het uitlokken van aanvallen van de ziekte.

Symptomen

Doordat de ziekte op verschillende plaatsen in het lichaam kan voorkomen, verschillen de symptomen steeds. Klachten die op de ziekte kunnen wijzen zijn: diarree, buikpijn, pijn rond de navel, vermoeidheid, lusteloosheid, koorts en gewichtsverlies. Rond de anus kan de huid geïrriteerd raken en kunnen er pijnlijke zweren en blaren optreden.

Behandeling

De symptomen van de ziekte kunnen behandeld worden. Ontstekingsremmers en antibiotica worden vaak voorgeschreven om ontstekingen te laten verdwijnen. Medicijnen worden bijna altijd oraal en intraveneus toegediend.

Om het zieke gedeelte van de darm te verwijderen, kan bij zware gevallen van Crohn een operatie noodzakelijk zijn. Als de medicatie niet meer of niet voldoende werkt, gaat men vaak over tot een operatie. De operatie zal de ziekte niet genezen maar wel het ontstekingsprobleem oplossen.

Hoewel de ziekte niet volledig te genezen is, kan je er perfect mee leven zonder jezelf beperkingen op te leggen.

Tags , , ,

Zelf bepalen of je je eisprong hebt

Iedere maand wordt er een eitje volledig rijp in een vrouwenlichaam. Een vrouw wordt geboren met zo’n twee miljoen eicellen. In de eerste levensjaren van een meisje sterven er hier al heel veel van af, waardoor er uiteindelijk nog 200.000 overblijven. Het hormoon oestrogeen zorgt ervoor dat iedere maand een aantal eicellen tot rijping komen. Daarvan zal maar één eicel volledig rijpen. Op dat ogenblik kan de eisprong plaatsvinden. De eicel bevindt zich dan in de eileider en kan bevrucht worden.

In de eileider moet de eicel wachten op de zaadcellen. De eicel blijft ongeveer 6 tot 24 uur in leven. In die tijd kan de eicel bevrucht worden. Als dat niet gebeurt, wordt de vrouw gewoon weer ongesteld en zal er een eicel tot rijping gebracht worden voor de volgende cyclus. Een vrouw kan dus twee tot drie dagen per maand zwanger worden.

De eisprong vindt normaal plaats in de periode tussen een week na de laatste menstruatie en twee weken voor het begin van de volgende menstruatie. Er bestaan verschillende methoden om te bepalen of je je eisprong hebt en dus vruchtbaar bent

1. Temperatuur meten

Als je een eisprong hebt, stijgt je lichaamstemperatuur lichtelijk met een paar tienden. Als je weet wat jouw normale temperatuur is, kun je ook ontdekken wanneer deze iets hoger is. Om je temperatuur nauwkeurig te bepalen, moet je twee tot drie maanden lang elke dag je temperatuur opnemen. Dit kun je best rectaal doen (via de anus), want die resultaten zijn iets juister. Houd alle resultaten bij. Na een paar maanden zul je wel merken wanneer jouw temperatuur iets hoger ligt dan normaal het geval is.

2. Varentest

Je kunt er ook voor een varentest oftewel speekseltest kiezen. Dit Dat apparaatje kun je op twee manieren gebruiken: via de mond of via de schede. Je kunt dus zowel speeksel als vaginaal vocht gebruiken. De speekseltest baseert zich op het oestrogeengehalte van je lichaam. de concentratie oestrogeen in je lichaam bereikt een piek tijdens de eisprong. Ook de concentratie sodiumzout is dan uitzonderlijk hoog. Als je na het indrogen van je speeksel kristalachtige streepjes of een varenstructuur kunt onderscheiden, zit je in je vruchtbare periode.

3. Andere testen

Andere ovulatietesten kunnen ook aangeven wanneer je een eisprong (ovulatie) hebt. Die testen bestaan doorgaans uit losse strips, die eenmalig te gebruiken zijn. Ook zij sporen het ovulatiehormoon op dat verantwoordelijk is voor de eisprong. De testen werken, in tegenstelling tot de varentest, met urine.

Tags , ,

Wat zijn wormen of aarsmaden?

Wormen of aarsmaden zien eruit als kleine witte draadjes die zich bewegen op de ontlasting. Ze zijn ongeveer een centimeter lang en leven op de ontlasting. Wormen leggen hun eitjes rond de anus van de mens. In principe kan iedereen aarsmaden krijgen, maar ze komen het vaakst voor in de darmen van de mens.

Aarsmaden jeuken maar zijn ongevaarlijk. Ze verspreiden zich heel gemakkelijk via hun eitjes. Als het kind aan zijn billen krabt, komen de eitjes aan de handen en zo op alles wat het kind aanraakt. Vervolgens komen de eitjes op de handen van andere mensen, en op die manier in het spijsverteringsstelsel.

Symptomen

Aarsmaden zijn duidelijk waar te nemen op de ontlasting. Het zijn kleine witte wormpjes die soms bewegen. De aarsmaden  leiden tot jeuk aan de anus. Door die jeuk kunnen bijverschijnselen als slaapstoornissen optreden.  Door aan de billen te krabben kan er een ontsteking rond de anus optreden.

Behandeling

Medicijnen tegen aarsmaden of wormen zijn zonder voorschrift bij de apotheker te verkrijgen. Als een gezinslid wormen heeft, zal het hele gezin behandeld moeten worden. Daarnaast is ook hygiëne erg belangrijk. Zo kun je voorkomen dat je opnieuw een eitje binnenkrijgt door deurklinken, kastdeuren, etc. regelmatig proper te maken.

Preventie

– Niet aan je anus krabben
– Vaak je handen wassen
– Nagels kort knippen
– Handdoek vaak verversen
– Elke dag een schone onderbroek aantrekken
– Plaatsen die je vaak aanraakt (deurknoppen, kastdeuren, wc-bril, etc.) minstens een keer per dag wassen

Tags ,

Wat is het verschil tussen calorieën, kilojoules en Kcal?

Kun jij ook zo moeilijk het onderscheid maken tussen calorieën, Kcal en kiljoules? Precies dat zijn de termen die je vaak tegenkomt als je op dieet bent en op de energiewaarde van je voeding moet letten.

Calorieën en Kcal

Een calorie is in feite de hoeveelheid warmte die nodig is om één gram zuiver water of één gram Kelvin te verwarmen bij een druk van één standaardatmosfeer. Dat zegt je misschien niet veel, maar een calorie is dus vrij weinig. Als in diëten over calorieën gesproken wordt, worden meestal kilocalorieën bedoeld. Kcal staat voor kilocalorie en is gelijk aan 1000 calorieën.

Kilojoules

De energiewaarde van voedingsmiddelen wordt officieel uitgedrukt in kilojoules (KJ). Maar de energetische waarde van voedingsmiddelen wordt vaker uitgedrukt in calorieën of Kcal. Daarbij komt een Kcal overeen met 4184 kilojoules.

Tags , , , , ,

Toxoplasmose, de kattenziekte

Toxoplasmose, dat ook wel de ‘kattenziekte’ genoemd wordt, wordt veroorzaakt door de parasiet Toxoplasmo gondii. De kat is de gastheer van deze parasiet.

Besmetting

De parasiet kan zich verspreiden via katten, en meer bepaald via hun uitwerpselen. Een kat met toxoplasmose kan wel miljoenen toxoplasmacysten verspreiden. De toxoplasmoseparasiet komt ook voor in varkens- en schapenvlees.

Die cysten komen in de grond terecht, waar ze voor lange tijd overleven. Mensen kunnen dan besmet geraken als ze tuinieren of ongewassen, rauwe groenten eten.
Wie besmet is met toxoplasmose merkt het doorgaans niet. Een besmet persoon voelt zich lusteloos, een beetje moe en heeft opgezwollen klieren. Als een zwangere vrouw een besmetting oploopt, kan dat leiden tot zware afwijkingen bij de baby.

Bij mensen met een sterk verzwakt immuunsysteem, zoals bijvoorbeeld aidspatiënten, kunnen oude besmettingen altijd terug heropflakkeren.

Een besmetting van mens op mens komt niet voor. Ook een rechtstreekse besmetting van dier op mens is heel onwaarschijnlijk.

Na de besmetting bevat je lichaam antilichaampjes en kan je niet nog eens besmet geraken. Bij een zwangere vrouw zal de dokter altijd een serumtest doen om te controleren of ze al eens besmet geweest is.

Opletten bij zwangerschap

Toxoplasmose is doorgaans een onschuldige infectie, behalve wanneer ze optreedt tijdens de zwangerschap. De parasiet kan dan doordringen tot bij de foetus en zo heel wat schade aanrichten. Een besmetting kan dan uitmonden in mentale achterstand, oogafwijkingen, een waterhoofd of ee te klein hoofd. Toxoplasmose tijdens de zwangerschap kan ook leiden tot een miskraam, al komt dat maar heel zelden voor. Goed opletten als je zwanger bent en nog geen toxoplasmose gehad hebt is dus de boodschap.

Voorzorgsmaatregelen tijdens de zwangerschap

Als je een kat hebt als huisdier, hoef je die nog niet meteen uit huis te doen. Katten krijgen ook maar een keer in hun leven toxoplasmose. Ze scheiden dan gedurende enkele weken toxoplasmacysten af. Maar omdat je nooit zeker kan zijn, kan je in deze periode beter niet in aanraking komen met de uitwerpselen van de kat. Laat iemand anders de kattenbak schoonmaken.

Was rauwe groenten altijd op voorhand. Was daarna ook je handen, want de cysten kunnen eraan blijven kleven. Was je handen goed voor en nadat je bezig bent met rauw vlees. Verschoon de keukenhanddoek regelmatig en gebruik schoon materiaal in de keuken.

Het is aan te raden handschoenen te dragen als je gaat tuinieren.

Eet geen rauw vlees, probeer het vlees altijd goed te doorbakken.

Tags ,

Tbc, zware infectieziekte

De infectieziekte tuberculose of tbc is een infectieziekte die veroorzaakt wordt door de bacterie Mycobacterium tuberculosis. De laatste jaren werd er over de hele wereld een stijging van het aantal tbc-gevallen vastgesteld, ook in Europa. Tbc is tegenwoordig heel goed te behandelen met antibiotica.

Een tbc-besmetting gebeurt via de lucht. Als besmette personen spreken, hoesten of niezen, brengen ze de bacterie over. De bacterie valt de longen aan en veroorzaakt een kleine ontsteking.  Bij gezonde mensen blijft het daarbij, maar mensen met een zwakke weerstand worden er ziek door.
Verschijnselen

De ontsteking kan zich bij mensen met een zwakke weerstand verder uitbreiden en tbc-bacteriën komen zo via de bloedbaan ook in andere organen terecht. De belangrijkste symptomen van longtuberculose zijn aanhoudend hoesten, zweten, pijn in de borstkas, bloed ophoesten en gezichtsverlies

Risicogroepen

In westerse landen treft de ziekte vooral ouderen. Maar in Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse ontwikkelingslanden komt de ziekte nog steeds vaker voor. Daar zijn vooral jongvolwassenen het slachtoffer. Jonge vrouwen (tot 45 jaar) lopen nog meer risico dan mannen.

Tbc komt de laatste jaren terug meer voor, wat te wijten is aan de wijde verspreiding van HIV. HIV-patiënten lopen een groter risico op besmetting dan andere mensen. In westerse landen komt de ziekte vooral voor bij daklozen, drugsverslaafden en asielzoekers.

Behandeling

Als men na onderzoek van de fluimen tuberkelbacteriën gevonden heeft, is een patiënt besmettelijk. Men spreekt dan van een open longtuberculose. Als de andere organen zijn aangetast of patiënten een gesloten longtuberculose hebben, zijn ze doorgaans niet besmettelijk.

Tbc is helemaal geneesbaar. De behandeling duurt ongeveer een half jaar. De patiënt krijgt antibiotica toegediend, maar als de bacterie hiertegen resistent is moet men de behandeling aanpassen. Het tbc-vaccin beschermt vooral tegen zware complicaties als hersenvliesontsteking.

Tags , , ,

Syfilis, wat is het juist?

Syfilis of lues is een seksueel overdraagbare aandoening (soa) die veroorzaakt wordt door een bacterie, Treponema pallidum. De bacterie kan zich in de schede, de penis, de anus of soms zelfs de mond nestelen.

Besmetting

Syfilis wordt overgebracht door seksueel contact, maar ook via bloed en tijdens de zwangerschap van moeder op kind.

Ontwikkeling van de ziekte

Syfilis ontwikkelt zich in verschillende fasen. De eerste fase is primaire syfilis. Ze wordt gekenmerkt door de ontwikkeling van een zweer (ulcus) op de plaats van de infectie. Dat kan de penis, de vagina, de mond en de anus zijn. Deze fase begint na gemiddelde drie weken, maar de incubatietijd kan variëren van 10 tot 90 dagen.

Na drie tot zes weken krijgen 60 tot 90% van de onbehandelde patiënten verschijnselen van secundaire syfilis. Over de hele huid kan uitslag ontstaan. Dit gaat gepaard met een verlies van eetlust, misselijkheid, slapeloosheid, hoofdpijn, koorts, spier- en gewrichtspijn.

Nadat de secundaire syfilis spontaan geneest ondervindt de patiënt lange tijd geen last van secundaire syfilis. Na een periode van twee tot zelfs dertig jaar treedt de derde fase pas in. De ziekte kan dan leiden tot een blijvende aantasting van de hersenen, het ruggenmerg, hart en zenuwstelsel. De opgelopen schade is dan onomkeerbaar, maar een behandeling kan de progressie van de ziekte wel een halt toeroepen. Zonder behandeling is syfilis uiteindelijk dodelijk.

Zwangerschap

Syfilis kan tijdens de zwangerschap leiden tot een spontane abortus. Ook het vroegtijdig breken van de vliezen, sterfte tijdens de geboorte. Congenitale syfilis kan leiden tot huidafwijkingen, botontsteking, lever- of miltvergroting, longontsteking, chronische neusverkoudheid en hersenvliesontsteking. Het kind kan blijvende littekens hebben, vatbaar zijn voor allerhande infecties, verstandelijk gehandicapt zijn of groeiachterstand hebben.

Behandeling

Syfilis kan worden opgespoord met behulp van een bloedtest. De aandoening is vrij eenvoudig te behandelen met behulp van antibiotica. Het is wel belangrijk dat de ziekte op tijd herkend en behandeld wordt. Als je er binnen de negen weken bij bent, is syfilis heel goed te genezen.

Tags , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.