goed gezond

Een natuurlijk middel om je cholesterolgehalte te verlagen zou wel eens een veiligere optie kunnen zijn dan de geneesmiddelen die de dokter op voorschrift geeft zoals Lipitor, Zetia, Zocor en andere cholesterolverlagende middelen, gekend als statines. Het probleem met deze geneesmiddelen is dat, alhoewel ze kunnen helpen, er kans is op zeer ernstige neveneffecten zoals leverproblemen en ernstige tot levensbedreigende spierafbraak. Hierdoor willen veel mensen weten hoe ze hun cholesterol kunnen verlagen zonder medicatie op basis van statines.

Gelukkig zijn er enkele natuurlijke manieren om het veelvoorkomende probleem aan te pakken. Een eerste stap is een verandering van dieet, maar aangezien slechts 20% van de totale cholesterol afkomstig is uit het dieet, moet je de te hoge cholesterol ook intern aanpakken. Natuurlijke cholesterolreductie wint de laatste tijd aan populariteit, vooral sinds de negatieve kantjes van de medicatie op voorschrift in opspraak zijn gekomen. Daarom geven we hier een aantal natuurlijke bronnen om je cholesterol te verlagen.

Policosanol

Dit pure extract van suikerriet was het onderwerp van verschillende klinische studies, het is zelfs meer onderzocht dat de meeste farmaceutische middelen. Policosanol is één van de veelbelovende manieren om cholesterol te verlagen op een natuurlijk manier. Er is bewezen dat het niet enkel de slechte cholesterol (LDL) verlaagt maar ook de goede (HDL) verhoogt. Daarmee werkt het beter als sommige geneesmiddelen, en het heeft geen vervelende neveneffecten.

Guggulipide extract

Een oud kruid afkomstig uit India, dat al duizenden jaren werd gebruikt voor verschillende kwaaltjes. Ook dit middel is al uitgebreid onderzocht geweest door onderzoekers over de hele wereld. Het heeft bewezen effectief te zijn in het verlagen van het cholesterolgehalte. Uit sommige studies is zelfs gebleken dat meer effect heeft dan sommige geneesmiddelen.

Groene thee extract

Zoals groene thee helpt tegen alle soorten kwaaltjes, zou het nu ook werkzaam zijn tegen cholesterol. Er werd aangetoond dat het LDL cholesterol en triglycerides verlaagt én HDL cholesterol verhoogt.

Beta Sitosterol

Deze stof wordt gevonden in sojabonen en korenolie. Het heeft een gelijkaardige structuur als cholesterol, zodat het kan helpen bij de absorptie van cholesterol in het lichaam. Studies geven ook aan dat het een anti-kanker effect heeft en de immuniteit verhoogt.

Natuurlijk cholesterol reductie supplement

Dit is een natuurlijk supplement dat bestaat uit vitamines, mineralen en plantenextracten. De speciale formule zorgt voor een verlaging van de LDL cholesterol en triglyceriden (vetten) en een verbetering van de algemene werking van het hart. De ingrediënten van deze speciale formule zouden veel veiliger zijn dan de statine-medicatie, die door veel dokters wordt voorgeschreven. Sommige van de ingrediënten in het supplement hebben zelfs bewezen dat ze effectiever zijn dat statines in klinische studies.

Een eetbuienstoornis of binge eating disorder (BED) is een psychische aandoening die inhoudt dat de patiënt periodes heeft van eetbuien, maar zonder dwangmatige neigingen. Of, eenvoudiger gezegd, de patiënt eet veel, maar doet zichzelf daarna niet braken. Zo’n dwangmatige neigingen zijn typisch voor boulimia nervosa, ook een eetstoorniss. Tot het rijtje van veelvoorkomende eetstoornissen behoort ook nog anorexia nervosa.

Eetbuienstoornissen duiken meestal op tijdens de puberteit of de adolescentie, een moeilijke periode waarin jongeren voortdurend veranderen, op zowel geestelijk als lichamelijk vlak. Meestal zijn er meerdere oorzaken voor een eetbuienstoornis. Zo kan de BED in de familie voorkomen en erfelijk zijn. Andere factoren zijn meestal van psychologische aard, zoals de neiging naar perfectionisme, een laag zelfbeeld of onzekerheid, een verstoorde gezinssituatie en het niet goed kunnen uiten of onderdrukken van gevoelens. Vaak proberen jongeren hun problemen weg te eten. Een laatste factor die bepalend kan zijn voor het ontstaan van een eetstoornis is een trauma (seksueel misbruik, sterfgeval, …).

Patiënten met BED kunnen gemakkelijk ziek worden door een gebrek aan aangepaste voeding. Het voedsel dat ze tot zich nemen, bevat vaak veel suiker en zout. Ze hebben vaak te kampen met zware depressies. Hun eetbuienstoornis is oncontroleerbaar, maar veel patiënten slagen erin hun aandoening goed verborgen te houden voor hun omgeving.

Zelf een eetbuienstoornis onder controle krijgen is meestal gedoemd te mislukken. Patiënten hebben aangepaste psychologische hulp nodig. Er bestaan verschillende psychologische methodes die hen er uiteindelijk bovenop kunnen helpen. Vermoed je dat je zelf of iemand uit je omgeving een eetbuienstoornis heeft, twijfel dan niet en praat erover met je arts!

Over voedselovergevoeligheid spreken we na een abnormale reactie op een bepaalde voedingsstof. Voedselovergevoeligheid bestaat in twee soorten: allergie en intolerantie. Voedselallergie is de overreactie van het immuunsysteem op een voedingsmiddel, waarna lichamelijke klachten optreden. Voedselintolerantie betekent gewoon dat je grote hoeveelheden van deze stof niet kunt verdragen.

De ‘eliminatie-provocatie-reëliminatietest’ is de meest voorkomende methode voor het testen op een voedselallergie. Deze test bestaat uit drie stappen. De eerste stap, de eliminatie, houdt in dat de patiënt gedurende een bepaalde periode niets van de verdachte voedingsstof consumeert. Tijdens de tweede stap, de provocatie, is het de bedoeling dat hij dat juist wel doet. Tijdens de reëliminatie, de derde stap, moet hij de verdachte voedselstof weer voor een tijd laten liggen.

Als de klachten bij de eliminatie sterk verminderen, bij de provocatie weer opduiken en bij reëliminatie weer verdwijnen, is er hoogst waarschijnlijk sprake van een voedselallergie. Vaak gebeuren er echter fouten tijdens de test en wordt er een verkeerde diagnose gesteld. Als de klachten verdwijnen bij de eliminatiestap, neemt men vaak overhaaste conclusies, zonder over te gaan tot de tweede en derde stap.

Kinderarts Brand van de Insala Klinieken in Zwolle en internist Dubois van het UMC Groningen stellen dat er tot vijf keer te vaak voedselallergie vastgesteld wordt bij kinderen. Artsen luisteren naar de klachten van de ouders en de kinderen, maar die zitten er in 80% van de gevallen naast.

Eigenlijk zouden enkel diagnoses op basis van dubbelblinde placebo-gecontroleerde testen uitsluitsel kunnen geven. Bij die testen, die alleen in het ziekenhuis afgenomen worden, weet de patiënt zelf niet of hij de verdachte stof toegediend krijgt of een placebo (neppil). Ook de arts is niet op de hoogte. Toch roepen ook deze testen vragen op. Vertoont een capsule met melkeiwit bijvoorbeeld voldoende gelijkenissen met echte melk? En wat als men vaststelt dat een kind niet allergisch is voor melk omdat hij niet reageert op de capsule, maar thuis wel ziek wordt door het drinken van melk?

Als men een overhaaste diagnose van allergie stelt, wordt de stof waarvan sprake, in dit geval koemelk, uitgesloten uit de voeding. Maar Brand en Dubois stellen dat de patiënt dan later meer risico loopt op overgevoeligheid voor melk, doordat dit middel jarenlang ontbrak in het voedingspatroon.

Heb je een vermoeden van voedselallergie, zoek dan deskundige hulp. Een goede diagnose kan enkel en alleen gesteld worden door een gespecialiseerde diëtist, arts of therapeut, die de procedure door en door kent en de patiënt met advies kan bijstaan.

Uit een studie is gebleken dat de kinderen van rijkere ouders, voornamelijk met werkende moeders, vlugger overgewicht zullen hebben dan kinderen wiens moeder thuis blijft. De onderzoekers aan het Institute of Child Health in Londen volgden hiervoor 13000 drie-jarigen. Ze zagen dat voor iedere tien uur dat de moeder werkte, het risico op overgewicht steeg wanneer het huishoudelijk inkomen groter was dan 16500 euro. Volgens de experts is dit een alarmerend bericht voor de middenklasse. Bijna één vierde van de onderzochte kinderen had op de leeftijd van drie jaar namelijk al last van overgewicht.

De onderzoekers vonden een associatie tussen het risico op obesitas en het jaarlijkse inkomen van de ouders. Kinderen uit gezinnen met een inkomen van 33000 euro tot 49500 euro hebben 10% meer kans op overgewicht per 10 uur dat er werd gewerkt ten opzichte van de gezinnen die minder dan 16500 verdienden. In de gezinnen die meer dan 49500 euro verdienden, was het risico op obesitas zelfs nog groter, namelijk 15%.

De onderzoekers zeggen: “Moeders die lange uren kloppen, eerder dan een gebrek aan geld, zullen ervoor zorgen dat jonge kinderen geen gezond voedsel en lichaamsbeweging krijgen.” “Tijd doorbrengen met de ouders zou bijvoorbeeld de kinderen minder tijd geven om te snoepen en naar televisie te kijken,” voegen ze er nog aan toe.

“Diep buikvet” is het soort vet dat rond de organen wordt gevormd. Dit soort vet kan een groot risico betekenen op gezondheidsgebied. Onlangs werd een bloedtest ontwikkeld waarbij getest kan worden op deze gevaarlijk vetten. Er is namelijk een eiwit in het bloed dat een aanwijzing kan geven voor stijgende hoeveelheden lethaal lichaamsvet rond de organen. Wanneer het gehalte retinol-bindend proteïne 4 (RBP4) in het bloed stijgt, zal ook het gehalte aan “inter-abdominaal vet” zijn gestegen. Hiermee stijgt ook het risico op hartziekte en diabetes type 2.

“Verhoogd inter-abdominaal vet wordt geassocieerd met cardiovasculaire risico’s,” zegt Dr. Barbara B. Kahn, hoofd van de Division of Endocrinology, Diabetes and Metabolism van het Beth Israel Deaconess Medical Center in Boston. Het gevaarlijke vet zou er ook voor zorgen dat het lichaam meer resistent wordt voor insuline, waardoor diabetes type 2 kan ontstaan. “De regulatie van het gevonden proteïne zou ons dus heel wat informatie kunnen geven over de echte oorzaak van diabetes type2,” zegt Kahn. Ze benadrukt wel dat RBP4 niet de oorzaak is van obesitas. Maar een verhoogd gehalte blijkt wel geassocieerd te zijn met die specifiek type abdominaal vet.

In de studie namen Kahn en haar collega’s stalen van abdominaal vet van 196 personen. Hierbij vonden ze dat er meer RBP4 wordt aangemaakt in het viscerale (diepe) vet in vergelijking met het subcutane vet dat net onder de huid ligt. Ze vonden ook dat het gehalte RBP4 in het bloed twee tot drie keer groter was in obese mensen in vergelijking met slanke mensen.

Als je op een feestje altijd in de belangstelling staat, zou je minder risico hebben op een fatale hartziekte of beroerte, volgens recent onderzoek. Deze 30-jarige studie, uitgevoerd door de Chicago Northwestern University, geeft aan dat verlegen of antisociale mannen 50% meer kans hadden om op deze manier te sterven dan extraverte mannen. Maar is het werkelijk zo dat het feestgedrag van mensen hun gezondheid kan bepalen? Een Britse expert denkt dat het verband inderdaad zou kunnen bestaan, maar bekijkt het vanuit een andere hoek. Een lagere sociale status kan immers de oorzaak zijn van verlegenheid én een slechte gezondheid.

De onderzoekers bepaalden de gezondheid van meer dan 2000 mannen van middelbare leeftijd gedurende 30 jaar, tot 60% van de mannen was gestorven. De overlijdensaktes werden vergeleken met de psychologische vragenlijsten, die de mannen hadden ingevuld in het begin van het onderzoek, waaruit het persoonlijkheidstype van de deelnemers werd bepaald.

Op het einde van het onderzoek bleek dat de groep die bestond uit de meest verlegen mannen 50% meer kans hadden om te sterven door een hartaanval of een beroerte dan de groep met de meest sociale mannen. Ook andere informatie over de levensstijl van de mannen werd geanalyseerd, maar er werd geen link gezien met andere risicofactoren zoals drinken, roken en obesitas. De onderzoekers nemen aan dat verlegen mannen ofwel meer gestrest zijn in nieuwe situaties ofwel dat hun persoonlijkheidstype op een bepaalde manier is verbonden met een deel van de hersenen dat de werking van het hart controleert.

Mensen met overgewicht die diabetes willen vermijden, moeten proberen om gewicht te verliezen voordat ze de middelbare leeftijd bereiken, volgens Australisch onderzoek.

De body mass index (BMI) van een vrouw achteraan in de 40 bleek de belangrijkste voorspeller te zijn van het risico op ontwikkeling van diabetes tijdens de volgende acht jaren. Dit is gebleken uit onderzoek van Dr. Gita D. Mishra en haar collega’s van de Universiteit van Queensland. Er werd geen link gezien tussen een verandering in gewicht in de daaropvolgende jaren en het risico op diabetes.

Om dit te onderzoeken, werden 7239 vrouwen gedurende acht jaar gevolgd. De deelnemers van het onderzoek waren tussen de 45 en 50 jaar oud bij het begin van de studie. Ze werden grondig onderzocht in 1996 en 1998, 2001 en 2004. De vrouwen met een BMI van 25 of hoger, wat wijst op overgewicht of obesitas, in 1996 hadden het hoogste risico op de ontwikkeling van diabetes in 2004. Erg obese vrouwen, met een BMI van 35 of hoger, hadden zelfs tot 12 keer meer kans op diabetes dan de proefpersonen met een BMI lager dan 25. Afslanken of bijkomen tijdens de studie had geen invloed op het risico op diabetes, terwijl fysieke activiteit het risico verlaagde, maar dan enkel voor de meest actieve vrouwen.

Er zijn dus slechts kleine veranderingen in fysieke activiteit en calorie-inname nodig om overgewicht of obesitas te vermijden. Dit is vooral belangrijk om mensen te inspireren om hun leven te veranderen wanneer ze nog jong zijn.

Recent onderzoek toont aan dat medicatie die mannelijke geslachtshormonen onderdrukt, als behandeling kan dienen voor vrouwen met hirsutisme, of overvloedige lichaamsbeharing.

Vrouwen met hirsutisme hebben harde, donkere haren die blijven groeien in bepaalde regio’s, zoals de kin, borstkas, buik, rug of bovenlip. Deze aandoening wordt meestal veroorzaakt door een excessief gehalte van mannelijke geslachtshormonen of androgenen. Dit meldt het National Institute of Health.

In deze nieuwe review van Brian Swiglo van het Mayo Clinic College of Medicine in Rochester werd data uit 12 studies gecombineerd. In deze studies werd gekeken naar vrouwen die geneesmiddelen zoals spironolactone, flutamide of finasteride namen gedurende ten minste zes maanden. Dit zijn middelen die mannelijke geslachtshormonen onderdrukken. Er werd ook gekeken naar vrouwen die placebopillen, waarin geen geneesmiddel zat, namen in plaats van de anti-androgeen middelen. Sommige van de vrouwen namen ook orale contraceptiva of metformine, een diabetesmiddel dat de bloedsuiker controleert en de testosteronproductie verlaagt.

De review toont aan dat het hirsutisme van de vrouwen bij een deel werd gereduceerd door dat anti-androgeen behandeling. Maar niet alle vrouwen haalden hier voordeel uit. De reviewers schrijven dat ze “zwak bewijs” vonden dat de anti-androgen “matig effectief” zijn in de behandeling van hirsutisme bij vrouwen.

“Er is meer onderzoek nodig dat ons kan vertellen of de vrouwen zelf een verbetering merken,” zegt Swiglo in een nieuwe editie van The Endocrine Society. Er is ook gebleken dat anti-androgenen geboortedefecten kunnen veroorzaken, ze moeten dus zeker gecombineerd worden met orale contraceptiva.

In het Verenigd Koninkrijk alleen lijden er ongeveer 15 miljoen mensen aan hooikoorts. Deze personen hebben 40% meer kans op slechtere schoolresultaten bij hun eindexamens, volgens het laatste onderzoek hieromtrent. Wanneer ze behandeld worden met anti-histamines hebben ze zelfs tot 70% meer kans op lagere punten, dankzij het “groggy”-effect van deze middelen. Volgens de studie is de enige oplossing van het probleem een aanpassing van de eindexamenplanning.

In deze studie werd gekeken naar data van 1834 leerlingen tussen 15 en 17 jaar. De onderzoekers vergeleken examenprestaties op de eindexamens op het gebied van wiskunde, engels, wetenschappen met hooikoortssymptomen op de dag van het examen. Meer dan de helft van de leerlingen rapporteerde symptomen van hooikoorts tijdens de eindexamens.

In de afgelopen 20 jaar zijn het aantal gevallen van hooikoorts verdrievoudigd. 36% van de hooikoortslijders beweert dat hun aandoening matige tot ernstige impact heeft op hun dagelijkse activiteiten. Daarom vinden de onderzoekers van de Universiteit van Edinburgh en het Imperial College London dat de symptomen van hooikoorts bij kinderen en jonge mensen tijdens het examenseizoen beter gecontroleerd moeten worden. Een nog betere oplossing zou zijn om de examens te verplaatsen naar een andere periode.

“Ouders en gezondheidsspecialisten moeten begrijpen dat het hebben van hooikoorts ervoor kan zorgen dat de kinderen minder goed presteren op hun examens,” zegt Dr Samantha Walker, die de studie leidde. “Als een leerling aanwezig is voor een examen, maar benadeeld wordt door een serieus geval van hooikoorts, moet het hoofd van de examencommissie gewaarschuwd worden,” voegt ze er nog aan toe.

Wie wil er niet meer eten en toch afvallen? “Meer eten en toch afvallen“, het lijkt weer een van die veelbelovende slogans van een dieetguru waar na verloop van tijd weer niets van overeind blijft. Een studie uitgevoerd door amerikaanse wetenschappers zet deze stelling nochthans kracht bij.

97 vrouwen die te kampen hadden met obesitas of overgewicht werden 1 jaar lang gevolgd tijdens een onderzoek uitgevoerd door Barbara J. Rolls. Barbara J. Rolls ontwikkelde het zogenaamde volumetrics dieet, een dieet gebaseerd op de inname van weinig vetten maar voldoende andere gezonde voedingsmiddelen. Het volumetrics dieet promoot het eten van waterrijk voedsel met een lage densiteit zoals groenten, fruit en soep. Eerdere studies wezen al uit dat dit soort diëten effectief bleken op korte termijn, Barbara J. Rolls onderzocht het volumetrics dieet deze keer op langere termijn.

Een groep van 97 obese vrouwen werd geselecteerd en werden in 2 groepen onderverdeeld. Iedere groep diende een verschillend dieet te volgen. De ene helft volgde een vetarm dieet en de andere helft volgde eveneens een vetarm dieet maar deze groep werd aangezet om veel fruit, groenten en soep te eten. De vrouwen werden een half jaar lang op de voet gevolgd en begeleid door een diëtiste, de diëtiste gaf kooktips en hielp de vrouwen bij het volhouden van het volumetrics dieet.

De resultaten van het onderzoek waren opmerkelijk: aan de ene kant hield slechts 25 procent van de vrouwen die aan het dieet begonnen het effectief vol, maar aan de andere kant verloren ze allen gewicht. Vrouwen die het gewone dieet volgden vielen gemiddeld 6 kilo af, de vrouwen die het volumetrics dieet volgden vielen gemiddeld 8 kilo af ookal aten ze tot 25% meer voedsel!

Op dieet gaan betekent dus niet per definitie honger lijden, probeer gezond te eten en eet vooral voedingsmiddelen rijk aan water zoals fruit, groenten en soep.