Zwangerschap en diabetes

Diabetes is tegenwoordig geen belemmering meer om een kind op de wereld te zetten. Het is wel belangrijk dat de toekomstige moeder door deskundigen wordt begeleid.

In de eerste plaats is het belangrijk om je zwangerschap zorgvuldig te plannen. De suikerregulatie rond het tijdstip van de conceptie is enorm belangrijk. Hoe slechter de regulatie, hoe hoger de kans op een aangeboren aandoening bij het kind. Vooral de eerste maanden is een goede regulatie belangrijk. Er kunnen zich dan immers ernstige aandoeningen voordoen in de organen die juist tijdens die eerste maanden worden gevormd (voornamelijk ruggemerg, hersenen en hart).

Wanneer je als diabetespatiënt aan gezinsuitbreiding wil doen, kan je dit best op voorhand met je arts bespreken. Samen kan je de suikerregeling op punt stellen voordat de bevruchting gebeurt. Het extra risico neemt dan wel af, maar het is niet zeker dat het risico vanwege van de diabetes helemaal geweken is.

Na een goede planning is het ook van groot belang dat er een goede opvolging van de diabetes is tijdens de zwangerschap. Een te hoog suikergehalte kan aangeboren stoornissen zoals hartgebreken met zich meebrengen. Als het suikergehalte te hoog is vlak voor de geboorte, kan het kind eveneens met een te hoog suikergehalte worden geboren. Ook is er bij vrouwen met diabetes een verhoogde kans op een te groot en te zwaar kind (macrosomie). Dit leidt tot een hogere frequentie keizersneden bij diabetici.

Er wordt ten zeerste aangeraden aan vrouwen met diabetes om in het ziekenhuis te bevallen. Een continu toezicht is immers vereist. Ook tijdens de zwangerschap moet de bloedsuiker immers nauwkeurig in de gaten worden gehouden.

Kortom, door een goede begeleiding kunnen de extra’s risico’s die diabetes met zich mee brengt verminderd worden. Diabetes is dus geen reden om van een zwangerschap af te zien.

Tags ,

Wat is cholesterol?

Cholesterol behoort tot de groep van vetten, ook wel lipiden genoemd, en zorgt voor de bouw van lichaamscellen, de aanmaak van bepaalde hormonen en speelt een belangrijke rol in de spijsvertering. Dat maakt cholesterol een onmisbare stof in ons lichaam.

Cholesterol zit in dierlijk en plantaardig voedsel. Maar het grootste deel, ongeveer 70%, wordt aangemaakt door onze lever. Slechts 30% halen we uit ons voedsel.

Wanneer cholesterol in grote hoeveelheden voorkomt in ons lichaam is dit schadelijk. Het teveel aan cholesterol kan zich ophopen aan de binnenzijde van de wanden van onze bloedvaten. Dat kan ervoor zorgen dat onze bloedvaten gaan dichtslibben. Hierdoor kunnen de rode bloedlichamen, die de zuurstof vervoeren via onze bloedvaten, niet goed meer door. De organen, waaronder het hart, krijgen zo te weinig zuurstof. Zo ontstaat een ernstig risico op hart- en vaatziekten.

Waarschijnlijk heb je al gehoord van ‘goede’ en ‘slechte’ cholesterol. Het is de slechte cholesterol die ervoor zorgt dat onze aders dichtslibben. In ons bloed is cholesterol gebonden aan bepaalde partikels die zorgen voor de circulatie of het vervoer van de cholesterol:

• LDL-partikels (Low density lipoproteïne): voeren cholesterol naar de weefsels via de bloedvaten. Dit transportpakketje kan zich gaan ophopen aan de binnenkant van onze bloedvaten. Dit is de slechte cholesterol.
• HDL-partikels (High density lipoproteïne): brengen het teveel aan cholesterol naar de weefsel, waar het wordt omgezet in galzout, dat nodig is bij de vetvertering.

Een goede verhouding tussen LDL en HDL is belangrijk. Als er teveel LDL is in verhouding tot HDL, dan is de kans groot dat de cholesterol zich ophoopt in de aders.

Tags , ,

Cholesterol en erfelijkheid

Veel mensen hebben afwijkende cholesterolwaarden omwille van een erfelijke aandoening. De meesten weten echter niet dat ze deze aandoening hebben. Het is belangrijk dat ze de juiste behandeling krijgen aangezien het risico op hart- en vaatziekten groot is. Naast een gezonde levensstijl hebben ze ook levenslang medicijnen nodig om hun cholesterolgehalte op een veilig niveau te houden. Bij een adequate behandeling hebben deze patiënten dezelfde levensverwachting als personen zonder deze aandoening.

Er zijn verschillende vormen van erfelijke cholesterolaandoeningen:

Familiaire hypercholesterolemie (FH)

Bij deze aandoening kan de lever minder goed de slechte LDL-cholesterol uit het bloed filteren. Dit komt doordat er aan de buitenkant van de lever minder receptoren zitten die de LDL-cholesterol uit het bloed halen. Zo blijft er meer slechte cholesterol in het bloed circuleren. Een deel van deze patiënten ontwikkelen ook verdikkingen op de pezen (xanthomen) als gevolg van cholesterolophopingen. Je vindt deze xanthomen meestal op de hiel of op de handrug. Wanneer FH niet behandeld wordt, bestaat er een grote kans dat men voor de leeftijd van 40 al een hart- en vaatziekte kan krijgen.

Familiair defectief apolipoproteïne-B (FDB)

Net zoals bij FH haalt de lever ook bij deze erfelijke aandoening de LDL-cholesterol minder goed uit het bloed. De oorzaak ligt hier echter niet bij de receptoren van de lever, maar in afwijkingen van de LDL-deeltjes zelf. Ook hier blijft er dus meer cholesterol achter in de bloedbaan.

Familiair gecombineerde hyperlipidemie (FCHL)

In dit geval produceert de lever te veel vet en cholesterol. Meestal komt deze aandoening pas tot uiting van de leeftijd van 30 jaar. Maar liefst 1 op de 300 personen zou deze aandoening hebben.

Tags , ,

Wat is lage bloeddruk?

Men spreek van lage bloeddruk of hypotensie als de bovendruk lager is dan 100 mm Hg en de onderdruk lager dan 60 mm Hg.

Een lage bloeddruk kan verschillende oorzaken hebben:

• Te snel rechtstaan
• Spataders
• Diabetes
• Zware maaltijd
• Warmte
• Gebruik van alcohol
• Groot vochtverlies
• Groot bloedverlies
• Gebruik van bepaalde medicijnen zoals antidepressiva of middelen tegen hoge bloeddruk
• Psychologische problemen/emoties

Bij een te lage bloeddruk is er een vermindering van de bloeddoorstroming in het lichaam. Er stroomt dan ook weinig bloed naar de hersenen en de longen. Je kan je hierdoor moe en futloos voelen. Ook kunnen duizeligheid, concentratiestoornissen en flauwvallen optreden.

Een lage bloeddruk kan chronisch zijn (bij diabetes) maar kan ook plots opduiken (bijvoorbeeld wanneer je te snel opstaat nadat je lang gezeten hebt.

Een lage bloeddruk is minder gevaarlijk dan hoge bloeddruk. Het wordt formeel dan ook niet echt als een ziekte beschouwd. Toch kan je er veel hinder van ondervinden en kan het je dagelijkse leven beïnvloeden.

Tags , ,

Wat is onderdruk en bovendruk?

De bloeddruk geeft de druk van het bloed in de slagaders weer. De waarde van de bloeddruk wordt weergegeven in twee getallen: de bovendruk en de onderdruk. De bovendruk (systolische druk) is de druk op het moment dat het hart het bloed uitpompt. Hierdoor neemt de druk in de bloedvaten toe. De onderdruk (diastolische druk) wordt gemeten op het moment dat het hart zich ontspant tussen twee slagen in en zich opnieuw vult met bloed. Op dit moment is de druk het laagste.

De waarden worden uitgedrukt in millimeters kwikdruk (mm Hg), wat wijst op de druk uitgeoefend in een kolom kwik van 130 mm hoogte. De bloeddruk wordt op de volgende manier weergegeven: bovendruk/onderdruk mm HG (bijvoorbeeld 130/80 mm HG).

De bloeddruk is normaal als de bovendruk lager is dan 140 mm Hg en de onderdruk lager dan 90 mm Hg. Wanneer een volwassene een bloeddruk heeft van meer dan 140/90 mm Hg spreekt men van hoge bloeddruk of hypertensie. Liggen de waarden lager, dan lijdt men aan te lage bloeddruk of hypotensie.

Tags , , , ,

Hoe werkt een bloeddrukmeter?

De meest gebruikelijke manier om de bloeddruk te meten is met behulp van een kwikbloeddrukmeter. Deze is verbonden met een manchet die om de bovenarm van de patiënt wordt geplaatst. De manchet wordt dan opgepompt totdat de slagaders van de bovenarm volledig dichtgedrukt zijn.

Men gebruikt tevens een stethoscoop in de elleboogplooi om naar de Korotkow-tonen te luisteren. Deze tonen ontstaan wanneer bloed door de slagaders wordt gepompt. Op het moment dat de druk in de manchet hoger is dan de bovendruk in de slagaders kan er geen bloed meer door de slagaders stromen. Er zijn dan ook geen Korotkow-tonen meer hoorbaar.

De onderzoeker laat vervolgens wat lucht uit de manchet lopen, waardoor de druk afneemt. Zodra de druk iets lager is dan de druk in de bovendruk in de slagaders kan er een beetje bloed door de armslagaders stromen. Dan worden ook de Korotkow-tonen met de stethoscoop opnieuw hoorbaar. Op dit moment wordt de bovendruk van het toestel afgelezen.

De Korotkow-tonen blijven hoorbaar zolang de druk in het manchet hoger blijft dan de onderdruk. Wanneer er zoveel druk uit de manchet is weggelopen dat de druk lager wordt dan de onderdruk zijn er geen Korotkow-tonen meer hoorbaar. Op dit moment kan men de onderdruk van het toestel aflezen.

Automatische bloeddrukmeters werken meestal anders. Hier wordt gebruik gemaakt van de oscillometrische methode. Met behulp van een manchet gaat men de druk in de slagaders eerst opbouwen en vervolgens afbouwen. De trillingen in de vaatwand worden gemeten bij het dichtdrukken en weer opengaan van de slagader.

Tags , , ,

Hoe herken je een goede bloeddrukmeter?

Er zijn tegenwoordig enorm veel elektronische bloeddrukmeters op de markt. Helaas zijn ze niet allemaal van dezelfde kwaliteit. Er zitten veel bloeddrukmeters tussen die niet aan de kwaliteitsnormen voldoen.

Het Britisch Hypertension Society heeft een protocol opgesteld voor het testen van de kwaliteit van bloeddrukmeters. Zo weten consumenten welke toestellen goed zijn en welke minder goed. Naast het Britisch Hypertension Society zijn er nog 3 andere onafhankelijke instanties die bloeddrukmeters testen: AAMI, Gutesiegel en ESH.

De verschillende (elektronische) bloeddrukmeters worden aan testen onderworpen. Aan de hand van de resultaten van deze testen wordt er een score gegeven aan de bloeddrukmeter. De score wordt uitgedrukt als een letter van A tot D. Bloeddrukmeters die een A meekregen hadden de beste resultaten.

Als je van plan bent een bloeddrukmeter aan te schaffen, kies dan een meter met een score van A. Bloeddrukmeters met een score van C en D zijn af te raden. Ook bloeddrukmeters die niet getest werden, koop je beter niet.

Tags ,

Latexallergie

Latex is het sap van de rubberboom en vormt de basis voor rubber. In latex vind je rubberpartikels en bepaalde eiwitten. Aan latex worden bepaalde chemicaliën toegevoegd om het productieproces van rubber te versnellen en de rubber een betere kwaliteit te geven. Rubber is de grondstof voor de productie van vele artikelen voor huishoudelijk en medisch gebruik.

Je vindt rubber (en dus ook latex) terug in handschoenen, condooms, laarzen, ballonnen, speelgoed, stretchtextiel, sportartikelen (badmuts, zwembril, turnmatten, …) enz.

De symptomen van latexallergie zijn:

• Jeuk (lokaal of over heel het lichaam)
• Uitslag (lokaal of over heel het lichaam)
• Niesbuien
• Tranende ogen
• Astma
• Darmkrampen
• Bloeddrukval
• Shock (uitzonderlijk)

Veel mensen krijgen huidproblemen bij het dragen van rubberhandschoenen. Toch is er niet altijd sprake van een latexallergie. Vaak hebben mensen last van eczeem op de handen na het dragen van rubberhandschoenen. De handschoenen sluiten de handen immers af, waardoor ze gaan zweten. Bovendien schuurt het poeder dat in de handschoen zit over de huid. Dit is echter geen allergie. Ook kan er een huidreactie ontstaan door de chemicaliën die werden toegevoegd aan de latex. Enkele dagen na het dragen van de handschoenen treden roodheid en jeuk op de handen op. Men kan dit vermijden door hypoallergene handschoenen zonder chemicaliën te dragen. Iemand met een echte latexallergie is allergisch voor de latexeiwiten. Symptomen komen dan al binnen enkele minuten voor.

Een latexallergie komt veel voor bij werknemers in de gezondheidszorg. Ongeveer 5% van het personeel zou een latexallergie hebben. Zij dragen dagelijks latexbevattende handschoenen die allergische reacties veroorzaken. In de handschoenen zitten poederdeeltjes waaraan de latexallergenen zich kunnen hechten. Bij het uittrekken van de handschoenen verspreiden de poederdeeltjes zich in de lucht en kunnen zo ingeademd worden. Dit kan een astma-aanval veroorzaken. Ook personen die in een keuken of een laboratorium werken waar men handschoenen moet dragen, ontwikkelen sneller klachten.

Een latexallergie kan men niet genezen. Men moet proberen alle contact met latex te vermijden. Rubberen handschoenen moet men vervangen door vinyl-handschoenen of nitryl-handschoenen. Ook kan men condooms met polyurethaan gebruiken.

Personen die allergisch zijn voor latex zijn vaak ook allergisch voor banaan, kiwi, avocado, paprika, perzik, meloen en rauwe aardappels. De allergenen uit deze voedingsmiddelen hebben namelijk overeenkomsten met de latexallergenen.

Tags , ,

Nikkelallergie

Nikkel is een metaal dat gebruikt wordt in sieraden, munten, kledingstukken (ristsluiting, brilmontuur, BH-sluiting,…), gereedshap, deurknoppen, sleutels,…

Als je huid een tijdje in contact komt met nikkel (bijvoorbeeld door het dragen van sierraden), dringt de stof de huid binnen en gaat ons afweersysteem nikkel herkennen als een vijand en reageren met een ontsteking. Soms kan je jaren zonder problemen in contact komen met nikkel voordat je lichaam erop reageert.

Je kan een nikkelallergie herkenen aan de rode, jeukende afdruk die het voorwerp met nikkel achterlaat. Ook zie je op deze plek soms rode blaasjes die vocht bevatten. Personen die veel met nikkel in contact komen (personen aan een kassa werken) hebben vaak een langdurige handeczeem. Vooral vrouwen hebben last van een nikkelallergie. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat vrouwen meer sieraden dragen dan mannen zo ook meer in contact komen met nikkel.

Je kan een nikkelallergie behandelen door alle contact met nikkel te vermijden. Zo kan je bijvoorbeeld nikkelvrije juwelen kopen. Ook kan je corticosteroïde zalf op de plekken smeren waardoor de uitstlag sneller zal verdwijnen.

Tags , , ,

Koemelkallergie

Een koemelkallergie is een voedselallergie waarbij het afweersysteem abnormaal reageert na het eten of drinken van melkeiwit. Tijdens de vertering wordt het voedsel in de darmen in kleine stukjes verdeeld. Zeer kleine voedseldeeltjes kunnen door de darmwand passeren en zo in het bloed worden opgenomen. Als je allergisch bent voor koemelk ziet het lichaam de eiwitten in de melk die door de darmwand in het bloed komen als ‘gevaarlijk’ en treedt het afweermechanisme in werking.

Koemelkallergie komt het vaakst voor bij baby’s. Dat is ook logisch aangezien een baby in zijn eerste levensjaren voornamelijk melk drinkt. Ongeveer 3% van de baby’s in België en Nederland zou er last van hebben. Het is zelfs de meest voorkomende vorm van allergie bij zuigelingen. Veel kinderen groeien wel over hun allergie heen als ze 4 of 5 jaar oud zijn.

Vaak duurt het een tijdje voordat men doorheeft dat de baby een koemelkallergie heeft. Vaak omschrijft men het kind als een huilbaby. Je kan een koemelkallergie bij baby’s erkennen aan één of meer van de volgende symptomen:

• Huidklachten: eczeem, jeuk, roodheid, zwellingen,…
• Maag- en darmklachten: darmkrampen, obstipatie, braken, diarree,…
• Luchtwegproblemen: verkoudheid, oog-, oor-, en keelontsteking, hoesten,…
• Andere klachten: veel huilen, slapeloosheid, lusteloosheid, geen eetlust, onvoldoende groei

Het is belangrijk dat de huisarts andere oorzaken uitsluit. De arts kan een eliminatie-belastingstest doen. Hierbij wordt gedurende een bepaalde periode koemelk uit de voeding weggelaten (eliminatie) en er wordt gekeken of de klachten verminderen. Is dat niet het geval, dan moet er een andere oorzaak zijn. Verminderen de klachten wel, dan is er een grote kans dat de oorzaak een koemelkallergie is. Vervolgens kan er nog een belastingstest worden uitgevoerd: men gaat koemelk aan de voeding toevoegen. Steken de klachten dan weer de kop op, dan is het zeer waarschijnlijk dat de baby een koemelkallergie heeft.

De behandeling van koemelkallergie is gemakkelijk uit te leggen: je moet gewoon de koemelk-eiwitten weglaten uit de voeding. Dus ook alle zuivelproducten die van koemelk gemaakt zijn. Het is af te raden de koemelk te vervangen door sojamelk voordat de baby negen maanden is. De kans is dan groot dat de baby ook een soja-allergie ontwikkelt. Krijgt de baby eerst borstvoeding dan zal er minder vaak een koemelkallergie ontstaan.

Als je klachten hebt na het drinken van melk kan het ook gaan om een lactose-intolerantie. Door een enzymtekort kan je de lactose of melksuiker in de melk niet afbreken, het is dus geen allergie. Lactose-intolerantie komt vaker voor op latere leeftijd terwijl een koemelkallergie vooral bij baby’s voorkomt.

Tags , , , , ,
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.