Voor heel wat mensen is het belangrijk om op ‘hun lijn te letten’, om in het oog te houden wat ze in hun mond stoppen om maar geen kilo’s aan te komen. Maar voor anderen geldt het gevecht met de weegschaal in omgekeerde richting: ze lijken maar geen gram zwaarder te worden. Hoe geweldig het ook in eerste instantie klinkt, dit is het niet altijd een pretje.
In sommige gevallen moet je het gewichtsverlies niet ver gaan zoeken. Door overmatige training of te weinig en niet gebalanceerde voeding te eten kan je al snel wat kilo’s verliezen. Anders is het natuurlijk wanneer je gewoon en gezond eet maar de cijfers op de weegschaal iedere dag afnemen. Dat kan bijvoorbeeld wijzen op een eetstoornis of een stoornis in het verteringsstelsel. In bepaalde gevallen kan het ook duiden op de aanwezigheid van een tumor of een groeiende kanker.
Als je merkt dat je je gewicht niet op peil kan houden en dat je steeds meer afvalt, is het verstandig je dokter hiervan op de hoogte te brengen. Hij zal je volledig onderzoeken en eventueel extra tests doen, zoals een bloed- of urinetest.
Allereerst is het belangrijk om het er met je arts over te hebben. Hij kan je op veel vragen een antwoord geven en je verdere steun en begeleiding bieden. Verder kan hij je een bepaald dieet (in de positieve zin dan) aanraden waaraan je je dient te houden. Alleen begin je best niet aan zo’n aangepast eetprogramma. Wat je dokter je misschien zal aanraden om te beginnen is voldoende eten en niet alleen wanneer je honger hebt. Maar minstens drie gezonde, gebalanceerde maaltijden per dag. Wanneer je te weinig weegt, is de kans ook groot dat je bepaalde voedingsstoffen tekort komt. Daarom kan je dokter je aanbevelen voedingssupplementen in te nemen.
– Eet minstens drie maaltijden per dag
– Kies voor voeding met hoge proteïne- en energiewaarden
– Probeer om de twee uur iets te eten
– Beperk je niet tot standaardmaaltijden, maar wees creatief in de keuken
– Voeg seizoensgebonden fruit en groenten toe aan je maaltijden
– Eet in een rustige, relaxte omgeving
aankomen, gewicht, verdikken Je galblaas ligt in je bekken, onder de lever en lijkt op een peervormige ballon. De functie van je galblaas is het opslaan van de gal die je lichaam produceert. Gal heb je nodig omdat het vetten kan afbreken (emulgeren) zodat die makkelijker opgenomen kunnen worden door de darmen. Men zegt dat je galblaaskanker hebt wanneer er (een) tumor(en) gevonden is in het klierweefsel van de galblaas.
Toch moeten we vermelden dat dit soort kanker vaak moeilijk vast te stellen is omdat ze verscholen ligt tussen andere organen. Soms ontdekt men pas galblaaskanker als de galblaas om een andere reden operatief verwijderd wordt. Vrouwen krijgen over het algemeen vaker te maken met deze vorm van kanker dan mannen. Ook mensen die galstenen gehad hebben lopen een verhoogd risico op galblaaskanker.
De symptomen van galblaaskanker kunnen ook op andere ziektes in de galblaas duiden, zoals galstenen of een infectie. Daarom is het vaak moeilijk te achterhalen of er een kanker zit. Mogelijke symptomen zijn onder andere:
– pijn boven de maag
– gewichtsverlies
– chronische koorts
– gele huid en/of ogen
Als je bovenstaande symptomen hebt, je niet goed in je vel voelt en je een verhoogd risico op de ziekte loopt, is het verstandig naar je arts te gaan. Hij zal een beetje bloed afnemen om te onderzoeken of je galblaaskanker hebt.
Als de dokter vastgesteld heeft dat je aan galblaaskanker lijdt, bestaan er verschillende behandelingen waarop je een beroep kunt doen.
Wanneer de kanker nog niet (te veel) uitgezaaid is, kan de chirurg de galblaas operatief verwijderen. Dat gebeurt onder volledige narcose. Om extra voorzorgsmaatregelen te nemen of bij onvoorziene uitzaaiingen moet soms een stukje van de lever weggenomen worden.
Bij chemotherapie gebruikt men medicatie om de zieke cellen (kankercellen) uit te schakelen. Omdat de gebruikte medicamenten opgenomen worden in het bloed en ze dus een weg door het hele lichaam afleggen, kunnen ook kankercellen buiten de galblaas verzwakt worden.
Chemo wordt vaak in combinatie met bestralingstherapie toegepast. Bij de laatste soort therapie maakt men gebruik van straling om de tumor te doen krimpen.
galblaas, galblaaskanker, kanker In tegenstelling tot bedorven eten, zie of proef je niet meteen dat voedsel besmet is met bacteriën of virussen. Maar vanaf het moment dat het in je maag komt kan je je slecht gaan voelen. Binnen de 48 uur kan je last hebben van diarree, misselijkheid, buikkrampen en moet je soms overgeven. Afhankelijk van het soort bacterie waarmee het voedsel besmet is, kan je ook koorts krijgen of gedehydrateerd raken. In ernstige gevallen kan de vergiftiging je zenuwstelsel aantasten waarna je sterft.
Meestal wordt een voedselvergiftiging veroorzaakt door giftige stoffen of door infectieverwekkers zoals virussen, bacteriën of parasieten. Onder de giftige stoffen verstaan we giftige paddenstoelsoorten, pesticiden in fruit en groenten of slecht bereide exotische gerechten. Ook wanneer voedsel op de verkeerde (te hoge) temperatuur bewaard wordt, kan het een broeihaard zijn voor infectieverwekkers. Soms kan een vergiftiging te wijten zijn aan de slechte hygiëne van de voedselproducenten (handen niet wassen na een toiletbezoek). Let er zelf ook op als je voedsel bewaart dat je dat op de juiste temperatuur doet. Meestal staat op de verpakking aangegeven hoe lang, waar en bij welke temperatuur je dat het best doet.
Normaal gezien zijn de meeste symptomen thuis te behandelen. Men maakt een onderscheid tussen drie soorten voedselvergiftiging:
Als de salmonellabacterie je te pakken heeft, voel je je een week ziek. De symptomen doen denken aan de griep.
Het is niet de bacterie zelf die je hier ziek maakt, maar de giftige stof die het afscheidt. De eerste symptomen, zoals een droge mond, misselijkheid en troebel zicht, treden binnen de 48 uur op. Daarna tast het gif je zenuwsysteem aan waardoor je last krijgt van verlammingsverschijnselen. Als je niet snel optreedt, verlamt ook je hart en sterf je. Natuurlijk hoeft het niet zo dramatisch te zijn en kan je -zo snel mogelijk- een dokter raadplegen. Door het antigif dat hij inspuit, kan de werking van het gif gestopt worden. Wanneer het gif bepaalde zenuwen echter aangetast heeft, kan het tegengif dat niet ongedaan maken.
Zes uur na het eten van besmet voedsel zal je bij dit soort voedselvergiftiging last krijgen van krampen, braken, koorts en diarree. Deze bacterie komt voor in melkproducten, vis en gebak.
Het is vooral belangrijk voldoende te drinken, zeker als je moet braken. Heb je al meer dan twee dagen last van bovengenoemde symptomen, laat je dan onderzoeken bij je arts. Let er ook op als mensen die hetzelfde gegeten hebben ook ziek zijn. Ook wanneer je terugkomt van een verre reis en plots symptomen van een voedselvergiftiging hebt, is het belangrijk je te laten onderzoeken. In extreme gevallen zoals bloed overgeven, ademhalingsproblemen, gezwollen buik en een gele huid of gele ogen ga je best zo snel mogelijk naar het ziekenhuis.
botulisme, salmonella, voedselvergiftiging Het wordt al wel eens frisjes in ons landje en iedereen heeft het wel al eens koud gehad. Maar wat als het écht koud is? Zo koud dat je kan bevriezen en er verwondingen aan overhoudt?
Als je huid lange tijd wordt blootgesteld aan temperaturen lager dan -5°C kan je huid tijdelijk of permanent beschadigd geraken. Die beschadiging wordt bevriezing genoemd. Vooral je neus, oren, voeten en handen zijn er vatbaar voor. Door extreme kou stopt het bloed met stromen en kunnen de bloedvaten sterk aangetast worden. Vooral bergbeklimmers en voor mensen die geen lage temperaturen gewoon zijn kan dit gevaarlijk zijn. Wanneer je het niet tijdig behandelt kan bevriezing infecties of koudvuur teweegbrengen.
Frostnip of weefselbevriezing is een minder erge variant van bevriezing. Hierdoor krijgt je huid een witte schijn die pijnlijk kan aanvoelen omdat de bloedcirculatie minder vlot verloopt.
Wanneer je last hebt van deze symptomen, let je best even op:
– gevoelloosheid in bepaalde lichaamsdelen
– gevoelloosheid bij aanraking van het lichaamsdeel
– een tintelend of brandend gevoel
– verandering van de huidskleur van rood tot paars-witachtig
Als je merkt dat je aan het bevriezen bent ga je best zo snel mogelijk uit de kou. Probeer ook de (bijna) bevroren lichaamsdelen op te warmen. Let wel, dat doe je zeker niet door er stevig overheen te wrijven want zo kan je de aangetaste huid en onderliggende weefsels helemaal vernielen. Vermijd ook om te roken want dat vertraagt het ontdooiingproces.
Wat dien je wel te doen? Als dat mogelijk is, steek je het bevroren lichaamsdeel, je hand bijvoorbeeld, onder je oksel of tussen je dijbenen om het langzaamaan op te warmen. Kan je aan warm water geraken, dan is dat nog beter. Leg je hand in een bad met warm water dat een constante temperatuur van om en bij de 40°C heeft. Op die manier kan het bloed terug naar het voordien bevroren deel stromen.
Denk er wel aan dat het plotseling opwarmen van bevroren lichaamsdelen vrij pijnlijk is. Je kan eventueel een pijnstiller nemen om de pijn af te remmen. Eens je hand terug opgewarmd is, wikkel je het in verband en warme kleren. Ga dan zo snel mogelijk naar de spoedgevallen of een dokter. Wanneer je hand terug zou bevriezen na het ontdooien is het belangrijk dat je je hand niet opnieuw in warm water steekt om het te ontdooien. Zo vergroot je alleen de kans dat de huid en de weefsels vernietigd worden.
Bevriezing is heel simpel te voorkomen: kleed je altijd warm aan als je je op een erg koude locatie bevindt en je naar buiten gaat. Warme handschoenen, een sjaal, dikke sokken en droge kleren kunnen al heel veel doen. Draag zo veel mogelijk laagjes: zo ben je namelijk beter geïsoleerd tegen de kou.
bevriezing, frostnip, kou, vriezen De vijfde ziekte dankt zijn naam aan het feit dat het de vijfde van 6 kinderziektes is die wetenschappers ontdekten. De eerste vier die men onderscheidt zijn rodehond (rubella), mazelen, roodvonk en de Ziekte van Dukes, dat uiteindelijk een lichte vorm van roodvonk bleek te zijn. De zesde en laatste uit het rijtje is erythema subitum of de vijfde ziekte. Daarbij veroorzaakt het parvovirus B-19 een virale infectie. Het is een goedaardige kinderziekte die makkelijk overgedragen wordt, zeker kinderen die naar school gaan en veel in contact komen met andere kinderen.
Opmerkelijk is dat de ziekte vooral bij kinderen voorkomt. Over het algemeen worden ze tussen het 5e en 14e levensjaar geïnfecteerd met het virus. Artsen merken ook een groter aantal zieken rond de lente en de winter. Eens je de ziekte gehad hebt, ben je er levenslang immuun voor. Heb je als kind de vijfde ziekte echter niet gehad, dan kan je die wel als volwassene nog krijgen. Vaak heb je dan wel last van bijkomende symptomen zoals artrose en gewrichtspijn.
De meest voorkomende symptomen zijn koorts en rode vlekken die eerst op het gezicht en daarna op de rest van het lichaam verschijnen. Je zal ongeveer een tiental dagen de rode vlekken kunnen waarnemen, waarna ze gewoon weer verdwijnen. Je zal ook merken dat ze erger worden als je in de zon loopt. Verder kan je je nogal ziek voelen. Soms zijn de symptomen zo mild dat je er helemaal niet ziek van bent of dat je niet eens merkt dat je de ziekte hebt. Het parvovirus B-19 is een goedaardig virus dat maar zelden voor andere complicaties zorgt. Als je tijdens je zwangerschap besmet raakt met het virus is de kans op geboortecomplicaties niet zo groot. Maar toch raden we aan om tijdig je dokter te raadplegen.
Er bestaat kort gesteld geen behandeling voor de vijfde ziekte. De vlekken op je lichaam kan je verlichten door er koude waterkompressen op te leggen of ze af te koelen met een verkoelingslotion. Als er zich toch medische complicaties zouden voordoen, ga je best naar de arts die je een aparte behandeling zal voorschrijven. Men heeft al een antivirus ontwikkeld voor het parvovirus B-1,9 maar dat staat nog in zijn kinderschoenen. Normaal maakt je lichaam automatisch antilichamen aan zodat je de ziekte niet opnieuw kan krijgen.
kinderziekte, vijfde ziekte, virus Haarverwijdering door elektrolyse omvat het wegnemen van ongewilde haartjes op het lichaam door middel van een korte elektrische stroomstoot. De stroom vernietigt het haartje en de wortel van het haartje zodat deze niet meer terug kan groeien.
Sommige mensen storen zich aan ongewenste haartjes op hun lichaam en willen deze verwijderen. Een probleem is dat de haargroei op het gezicht en heel het lichaam verschilt van persoon tot persoon. De meeste vrouwen krijgen tijdens de puberteit veel haargroei, ook op het gezicht. Bij sommige vrouwen kan zelfs een lichte snor groeien.
De oorzaak hiervan is een vrouwelijk hormoon dat tijdens de puberteit de haargroei stimuleert. Allereerst zorgt dit hormoon voor haargroei onder de oksels en in de schaamstreek. Maar ook na de pubertijd blijft bij vrouwen de haargroei toenemen. Ook bij mannen blijft de haargroei toenemen naarmate ze ouder worden.
Een teveel aan haargroei op het lichaam heet hirsutisme. Wanneer heeft iemand te veel haar? Wel, dit beslist de persoon zelf. Als iemand tevreden is met zijn/haar hoeveelheid haar, is er geen probleem. Maar soms kan de hoeveelheid haar op een korte periode toenemen. In dat geval kan je best een arts raadplegen om een mogelijke oplossing te bespreken.
Soms kan een bepaalde vorm van medicatie leiden tot te veel haargroei. Ook bevatten verschillende vitaminepreparaten testosteron en dat verhoogt de haargroei van het lichaam.
Er zijn verschillende manieren om van overtollig haar af te geraken. Je kan het haar epileren, dat wil zeggen dat je het met een pincet wegneemt. Daarnaast kan je het afscheren met een scheermesje. Een andere manier is het haar harsen en wegnemen. Ten slotte is er ook de elektrolyse, dit is een methode waarbij het haar met elektrische straling wordt vernietigd. Bij deze methode wordt het haar definitief van het lichaam verwijderd.
– Is elektrolyse veilig?
– Waar kan ik elektrolyse ondergaan?
– Op welke plekken van mijn lichaam gaat elektrolyse wel of niet?
– Hoeveel haar kan er per sessie worden verwijderd?
– Wat zijn de kosten per sessie?
– Zijn er bekende neveneffecten?
– Zijn er gelijkwaardige alternatieven?
elektrolyse, haar, hirsutisme Impotentie is een aandoening waarbij een man geen erectie kan krijgen of deze niet lang genoeg kan aanhouden om seks te hebben. Indien dit slechts zelden voorkomt, is er vaak geen probleem. Wanneer het probleem zich meerdere malen op korte tijd voordoet, kan je best een arts raadplegen.
Een erectie is een serie van opeenvolgende gebeurtenissen in het lichaam. De penis bestaat uit een sponsachtig weefsel dat het bloed opneemt dat door de aders naar binnen stroomt. Wanneer er zich een seksuele prikkeling voordoet, verhoogt de bloedsomloop in dit weefsel. Zodra het bloed in het sponsachtige weefsel zit, heb je een erectie. Om de erectie te behouden, is er continu een vlotte doorbloeding nodig, na ejaculatie of nadat de seksuele prikkeling weg is, stopt de doorbloeding vanzelf.
Impotentie kan veroorzaakt worden door psychische en fysieke problemen. In ongeveer 10% van de gevallen gaat het om psychische problemen. Vaak is dit dan te wijten aan stress, angst, depressie, vermoeidheid of ontevredenheid over de partner en de relatie.
Wanneer er zich een fysiek probleem voordoet, is dit meestal te wijten aan het feit dat het zenuwstelsel foutieve signalen stuurt of de bloedsomloop niet reageert. De oorzaak hiervan kan een blessure aan de ruggengraat zijn of schade aan de zenuwen in en rond het geslachtsorgaan. Indien de bloedsomloop niet meer juist reageert, kan medicatie, diabetes of een verstopping van de aders een oorzaak zijn.
Een diagnose wordt gesteld door middel van een bezoek, of een reeks bezoeken aan een arts. Indien het probleem psychisch is, zal dit onderzocht worden met een reeks vragen. Vaak wordt de patiënt dan doorverwezen naar een psychiater. Indien het probleem medisch is, moeten er verschillende tests gedaan worden om de exacte oorzaak te achterhalen.
De behandeling van impotentie varieert van patiënt tot patiënt. Psychische problemen worden vaak verholpen door middel van een psychiater. Medische problemen daarentegen moeten vaak met medicatie verholpen worden. Producten zoals Viagra en Levitra kunnen binnen het half uur een erectie opwekken. Hierdoor kan een patiënt alsnog seks hebben. Deze medicijnen hebben wel neveneffecten zoals hoofdpijn, verhoogde bloeddruk en misselijkheid. Mensen met een zwak hart mogen deze zeker niet innemen zonder raad te vragen aan hun dokter.
erectie, erectiestoornissen, impotentie Een epilepsieaanval is een gebeurtenis in het lichaam die voortkomt uit een elektrische storing in de hersenen. Het resultaat hiervan is dat de patiënt ongecontroleerde bewegingen uitvoert, buiten bewustzijn kan geraken en een vreemd gevoel heeft over heel het lichaam.
Er zijn veel soorten epilepsie. Het type epilepsie wordt bepaald door de manier waarop de hersenen reageren op de foute communicatie in de hersencellen. Normaal communiceren deze hersendeeltjes met elkaar via korte elektrische signalen. Bij epilepsie is er een storing op de lijn in één deel van de hersenen of over heel het brein. Een aanval kan beginnen in één deel van het brein en verder gaan over het hele brein.
Wanneer een aanval over het gehele brein plaatsvindt, wordt de patiënt bijna altijd bewusteloos. Dit wordt gevolgd door stuiptrekkingen van de armen en benen. Deze aanval kan enkele minuten duren en heeft als risico dat de patiënt stikt door het inslikken van zijn eigen tong. De aanval wordt gevolgd door een diepe slaap of verwardheid van de patiënt.
Een aanval in een gedeelte van de hersenen is iets wat vooral voorkomt bij kinderen. Mensen die hier last van hadden tijdens hun jeugd, hebben er vaak geen last meer van eens ze volwassen zijn. Tijdens een aanval stopt het kind met wat hij bezig is en krijgt plots stuiptrekkingen. Na de aanval is het kind verward en weet het niet meer wat er is gebeurd.
De oorzaken van epilepsie zijn meestal niet voor 100% bekend. Vaak gaat het om een structureel probleem in de hersenen, veroorzaakt door hersenschudding, infecties of een gebrek aan zuurstof. Daarnaast kan de oorzaak ook een aangeboren aandoening zijn.
De praktijk leert dat in veel gevallen de exacte oorzaak niet kan achterhaald worden. Ook niet na langdurig testen.
De behandeling tijdens een epilepsieaanval bestaat uit het in bedwang houden van de patiënt tijdens de aanval. Bel best altijd de hulpdiensten en stel andere omstanders gerust. Zorg ervoor dat de directe omgeving veilig is, haal dus scherpe of gevaarlijke voorwerpen weg. Daarnaast zorg je er ook voor dat de patiënt geen kleding aan heeft die de ademhaling belemmert. Je mag ook niet vergeten dat je de patiënt niet belemmert zijn bewegingen te maken. Dit heeft hoogstwaarschijnlijk als gevolg dat jij of de patiënt een blessure krijgt.
De preventie van epilepsieaanvallen omvat vooral het innemen van medicatie, uit de buurt blijven van dingen die een aanval kunnen veroorzaken of een operatie.
Er bestaan tegenwoordig enkele soorten medicatie die de aanvallen tegenhouden. Let wel dat de patiënt de medicatie regelmatig moet innemen, anders verliest het zijn werking.
Bij een operatie wordt het deel van het hersenweefsel, dat de aanval veroorzaakt, weggenomen. Als dit weefsel weg is, zullen de aanvallen meestal stoppen. Deze operatie is wel enkel mogelijk indien de aanvallen enkel een gedeelte van de hersenen beslaan.
epilepsie, hersenen Eczeem is een huidaandoening die patiënten vaak vanaf hun jeugd hebben. De patiënt heeft normaal gezien enkel gedurende bepaalde periodes last van de aandoening. De rest van de tijd heeft hij er nagenoeg geen last van. De ziekte wordt gekarakteriseerd door een droge, jeukerige en rode huid.
Eczeem is een aandoening die vaak voorkomt, gecombineerd met allergieën zoals hooikoorts of astma. Maar in tegenstelling tot deze allergieën zijn pollen of stof geen aanleiding tot eczeem.
De aandoening begint meestal al op jonge leeftijd en bestaat uit rode, geschilferde plekken op de huid. Deze plekken komen vooral voor op het voorhoofd en jeuken erg veel. Kinderen blijven daarom vaak krabben op deze plekken om de jeuk te verlichten. De symptomen zijn gelijkaardig bij patiënten van alle leeftijden.
Artsen merken dat de meeste medische klachten te maken hebben met de jeuk en het krabben. Door teveel op de droge plekken te krabben, verergert de ziekte.
Mensen met eczeem hebben vaak een geschiedenis van allergieën of bloedverwanten met allergieën. Eczeem wordt, net als een allergie, veroorzaakt door een verkeerde reactie van ons immuunsysteem op bepaalde stoffen.
Ook kunnen omgevingsfactoren een oorzaak zijn. Zo kunnen hitte, stress, zweet, medicatie of verkeerde kleding eczeem veroorzaken. De belangrijkste oorzaak blijft uitdroging. Patiënten moeten er op letten dat ze niet te veel uitdrogende zeep gebruiken. De patiënt kan zijn huid best zo vochtig mogelijk houden.
Mensen met eczeem zijn sneller vatbaar voor bepaalde virussen zoals herpes. Deze ziekte heeft droge plekken en koorts als symptomen.
De diagnose wordt gesteld door een dermatoloog, meestal op basis van de droge plekken op de huid. Bij twijfel kan er een staal genomen worden van de huid maar dit is zelden nodig.
Er is geen geneesmiddel om eczeem volledig te genezen maar er bestaan verschillende producten om de symptomen te verlichten. Er bestaan erg veel soorten zalf die de jeuk doet wegnemen. Indien dit niet genoeg is, bestaan er ook zalfjes op basis van corticoïden. Deze kan je enkel op voorschrift van een dermatoloog verkrijgen.
Daarnaast bestaan er ook orale middelen. Deze middelen zijn erg zwaar en kunnen misselijkheid en andere symptomen veroorzaken. Het is ook enkel in extreme gevallen dat deze worden voorgeschreven.
Indien ook deze medicatie niet het gewenste resultaat geeft, is er de mogelijkheid om lichttherapie te volgen. De huid wordt dan bestraald met ultraviolet licht. Dit lost de droge plekken snel op.
Patiënten kunnen zelf natuurlijk eczeem proberen te voorkomen. Enkele vuistregels zijn:
– Houd de huid vochtig.
– Blijf uit de buurt van stoffen die allergische reacties teweeg brengen.
– Vermijd ruwe kleding zoals wol.
– Zoek zeep die de huid niet te veel uitdroogt.
– Na het wassen moet je je huid droog dempen en niet ruw met je handdoek over je lichaam wrijven.
eczeem, huid, huidaandoening, uitslag Bijna iedereen krijgt in zijn of haar leven wel eens te maken met hoofdluizen: als je er zelf geen last van hebt, kan je ervan gehoord hebben omdat er vaak op scholen brieven rondgaan met de boodschap dat er luizen gesignaleerd zijn op school.
Om alvast even een misverstand uit de wereld te helpen: luizen zijn zeker niet het gevolg van een slechte hygiëne, wat wel door veel mensen gedacht wordt. Het is niet de enige soort luizen die de mensen bevolken: er bestaan ook schaam- en lichaamsluizen.
Hoe kom je nu eigenlijk aan hoofdluizen? Wel, hoofdluizen kunnen niet vliegen, maar ze springen wel erg goed. Vooral als er veel hoofden dicht bij elkaar zijn (denk daarbij maar aan scholen, crèches,…) springen ze snel van het ene hoofd naar het andere.
Ze voeden zichzelf door een klein beetje bloed uit je hoofdhuid te zuigen (dat kan ook achter de oren of in de nek zijn). Dat laat kleine wondjes na en zo ontstaat ook de welbekende jeuk als je last hebt van hoofdluizen.
Een zeer doeltreffende methode is het nat kammen:
Je kan alle benodigdheden halen bij de apotheker. Je hebt een speciale luizenkam nodig, een gewone shampoo en conditioner , handdoeken en een doekje om de kam iedere keer aan af te vegen.
Was het haar met shampoo en spoel het uit. Breng nadien goed veel conditioner aan om de haren knoopvrij te maken, dat zal nodig zijn omdat je het haar goed gaat uitpluizen met de luizenkam.
Spoel het haar goed uit en kam het haar met de luizenkam van voor naar achter. Altijd als je klaar bent met een kambeweging, moet je de kam proper vegen aan een doekje. Kijk goed of er luizen of eitjes meegekomen zijn. Herhaal dit nog een paar keer maar dan in andere richtingen: van links naar rechts en omgekeerd. Hoe gedetailleerder je dit doet, hoe minder luizen de kambeurt zullen overleven.
Een andere methode die je kan toepassen zijn de speciale luizenshampoos. Hun voordeel is dat ze veel minder tijdrovend zijn maar daarentegen zijn ze wel duurder dan bovenstaande methode.
haar, hoofdluizen, luizen