Hoe kan je je kind leren slapen?

Je kind leren slapen kan zeer vermoeiend zijn, zowel voor de ouders als voor het kind. De juiste begeleiding en ondersteuning zijn dan ook nodig.

Alvorens te beginnen moet je  er niet van uit gaan dat een slaapprobleem zichzelf oplost, maar dat er hulp nodig is, hoe klein het probleem ook. Toch wacht je best tot je kind de leeftijd van 6 maanden heeft bereikt.

Verder moet je je kind niet meer (onbewust) belonen als het wakker wordt. Door je kind op te pakken als het wakker wordt en huilt, ga je het eigenlijk belonen.

Waarom kan je kind niet slapen?

Baby’s en peuters die melk krijgen net voor het slapen gaan worden vaak wakker ’s nachts en weigeren terug te slapen tot ze weer een flesje hebben gehad. Dit doen ze niet omdat ze honger hebben, maar omdat het een gewoonte is. Om dit patroon te doorbreken kan je het aantal nachtvoedingen verminderen of de hoeveelheid melk tijdens elke nachtvoeding verminderen.  Het beste moment om de nachtvoeding af te bouwen is als je kind reeds vast voedsel eet.

Als je kind nog steeds een slaapprobleem heeft nadat de nachtvoeding is afgebouwd, kunnen onderstaande slaaptechnieken de oplossing bieden.

Gecontroleerd huilen

Deze techniek leert baby’s en peuters zelfstandig in slaap vallen. Vooral bij kinderen wier slaap door kleine verstoringen wordt veroorzaakt (bv. ziekte of vakantie) of bij kinderen die in slaap worden gewiegd, geschommeld of getut en bovendien niet angstig zijn, kan het een hulpvolle methode zijn. Toch haken veel ouders vaak af omdat ze het te moeilijk hebben met het feit dat hun kind huilt.

De methode bestaat erin dat je gaat kijken naar je kind op bepaalde tijdstippen. Leg je baby in zijn bedje, verlaat de kamer en ga 5 minuten later weer kijken. Verhoog vervolgens het interval met 5 minuten, met een maximum van 15 minuten. Ga nu elke 15 minuten kijken tot je kind slaapt. Kom niet te kort bij het bedje, zo verhinder je dat je kind wakker wordt.

Geleidelijke ontwenning

Geleidelijke ontwenning is een makkelijkere methode (het kind weent minder), maar het duurt langer tot het gewenste resultaat wordt bereikt.

Bij deze techniek gaat de ouder stap-voor-stap meer afstand nemen van het kind. Als je normaal op het bed van je kind zit verhuis je naar een stoel naast het bed. Dit herhaal je 3 nachten en dan schuif je de stoel op. Ga hiermee door tot de stoel uiteindelijk uit de slaapkamer van je kind staat. Zorg er wel voor dat je kind al vast slaapt voordat je de kamer verlaat.

Medicijnen

Grijp niet naar medicijnen, ze kunnen enkel het probleem vergroten. Vraag raad aan je arts.

Tags ,

Bijwerkingen van medicijnen

Het lichaam is een complexe structuur waarin allerlei chemische producten met elkaar samenwerken om alles te regelen wat er in ons lichaam gebeurt, van de groei tot de lichaamstemperatuur.

Hormonen en enzymen regelen alle lichamelijke processen om het lichaam in een goede staat te houden. Daardoor kan het lichaam goed functioneren en op bepaalde situaties reageren zoals koude of inspanningen.

Wanneer dit evenwicht uit balans is, kunnen we enkele symptomen gaan ontwikkelen. Soms duiden deze signalen op een onderliggende ziekte. Een medische behandeling is vaak een vereiste om het onevenwichtige terug in balans te krijgen.

Hoe ontstaan nevenwerkingen?

De meeste medicijnen hebben zowel goede als slechte effecten. De goede effecten zijn gewoonlijk de effecten die we ervan verwachten, namelijk de reden waarom we die medicijnen nemen. De slechte effecten zijn echter de neveneffecten. De medicijnen zullen een bepaalde functie terug herstellen, maar een ander gebied bijvoorbeeld gaan verstoren en zo ontstaan er nevenwerkingen.

Voorbeelden

– Aspirine
Je neemt aspirine om de hoofdpijn of koorts te verlagen. Bovendien is er ook een mindere kans op bloedklonters dankzij dit medicijn. Maar een bijwerking daarentegen is dat aspirine de maag kan verstoren.

– IJzersupplementen
Deze supplementen verhogen de hoeveelheid ijzer in het bloed maar kunnen ook verstopping in de darmen veroorzaken als nevenwerking.

Hoe weet je welke de nevenwerkingen zijn?

Wanneer je naar de dokter of een apotheker gaat, informeer je dan duidelijk naar de neveneffecten. Merk je dat je lijdt aan een nevenwerking die niet vermeld werd? Ga dan onmiddellijk terug naar de dokter.

Welke vragen kan je stellen aan je dokter als je een nieuwe medicijn moet innemen?

– Welke nevenwerkingen zijn er?
– Hoe groot is de kans dat ik last krijg van neveneffecten?
– Als ik last krijg van deze nevenwerkingen, moet ik dan stoppen met ze in te nemen?
– Als ik er toch mee door ga, wat kan ik doen om de nevenwerkingen te minderen?

Hoe kan je de bijwerkingen verminderen?

Wanneer je last hebt van bepaalde bijwerkingen, zal je dokter een ander soort medicijn voorschrijven waarbij deze bijwerkingen minder erg zijn of de dosis verminderen.
Sommige medicijnen moeten bovendien ingenomen worden tijdens het eten, waardoor het je maag beschermt.

Tags , , , , ,

Hoesten en niezen bij kinderen

Hoesten en niezen zijn twee symptomen die vaak voorkomen wanneer kinderen ziek worden. Deze symptomen betekenen niet dat een kind een ernstige ziekte heeft, maar ze kunnen wel verschrikkelijk klinken en beangstigend zijn voor zowel de ouders als het kind. Hoesten is een normale, gezonde en belangrijke reflex die ervoor zorgt dat de luchtwegen in de keel en borst vrij worden gemaakt.

In de meeste gevallen kan je er zelf voor zorgen dat het hoesten en niezen vermindert. Worden de symptomen echter erger? Consulteer dan zeker altijd je huisarts. Een kind kan namelijk stoppen met ademen gedurende een ernstige hoestaanval.

Oorzaken

De mogelijke oorzaken:

– Een verkoudheid of andere virussen zorgen er gewoonlijk voor dat een persoon moet hoesten
– Wanneer een kind plotseling begint te hoesten terwijl hij/zij niet ziek is, kan het een teken van stikken zijn
– De valse kroep is een ziekte die een blaffende, hese hoest als symptoom vertoont
– Een infectie aan de borstkas, namelijk bronchiolitis, veroorzaakt ook hoesten en niezen
– Roken moet altijd vermeden worden
– Hooikoorts is een ziekte die wordt veroorzaakt door stofmijten, dierenharen of schimmel en zorgt ervoor dat een persoon zowel gaat hoesten als niezen en dat hij/zij last krijgt van een lopende neus
– Een allergie zorgt er bovendien ook voor dat een persoon gaat hoesten na de blootstelling aan een specifiek bestanddeel
– Mensen met astma zullen ’s nachts en na lichaamsbeweging vaker hoesten
– Kinkhoest, een besmettelijke ziekte, is ook zo’n oorzaak
– Ten slotte is hoesten ook een symptoom bij een longontsteking

Astma

Als kinderen hoesten en niezen betekent dat nog niet dat ze astma hebben. Het is moeilijk te weten of zeer jonge kinderen astma hebben omdat hun luchtwegen zeer nauw zijn en zij dus zeer vatbaar zijn voor verkoudheden. Ook dokters stellen pas de diagnose van astma bij baby’s vanaf 12 maanden omdat de spieren rond de luchtwegen in de longen dan pas volgroeid zijn.

Wanneer moet je medische hulp inschakelen?

– Als je kind moeilijkheden heeft met ademen of wanneer de ademhaling sneller of onregelmatig wordt
– Wanneer de ademhaling luidruchtig wordt
– Als de huid een blauwe tint krijgt of zeer bleek wordt
– Wanneer het kind aan het stikken is
– Het kan zijn dat er iets verstopt zit in de neus
– Ook wanneer het kind weigert te eten of te drinken
– Als het kind koorts heeft

Tags , ,

Veilig omgaan met medicijnen

Veel mensen gaan niet correct om met medicatie. Zo gebeurt het wel eens dat medicatie aan elkaar uitgeleend wordt, maar nog veel erger, dat kinderen medicatie nemen die eigenlijk van hun ouders of grootouders is. Voor kinderen zien de meeste medicijnen eruit zoals snoepjes en ze zijn dan natuurlijk zeer aantrekkelijk om te proeven.

Houd medicatie uit de buurt van kinderen

Het is misschien handig om de medicatie in lades en op tafel te leggen, maar het neemt slechts enkele minuutjes in beslag  om de veiligheid van je kinderen te garanderen. Zij vinden namelijk dat het er lekker uitziet en weten niet dat het schadelijk kan zijn.

De beste plaats om je medicatie te verstoppen is in een hoge kast die op slot kan. Als dit niet mogelijk is, leg de medicatie dan op een plaats waar de kinderen moeilijk aankunnen. Maar denk eraan dat kinderen vanaf twee jaar zeer goed kunnen klimmen.

Elke soort medicatie is gevaarlijk, vooral als je er te veel van neemt. Het feit dat je bepaalde medicijnen in de supermarkt kunt kopen, maakt niet dat ze veilig zijn.

Laat de medicijnen altijd in de originele verpakking zitten. Op de originele verpakking staat namelijk vermeld hoe vaak je de medicatie moet innemen. Veel medicijnen zijn nu goed verpakt zodat kinderen er niet gemakkelijk aankunnen. Bovendien zorgt deze verpakking ervoor dat de medicatie niet beschadigd kan worden door vochtigheid in de lucht.

Als je deze verpakking niet handig vindt, kan je aan de apotheker vragen om een andere manier te vinden. Pak de medicatie niet zelf uit om ze in een oud flesje te steken. Dit kan voor veel misverstanden zorgen.

Bewaar medicatie op een koele en droge plaats

De meeste medicijnen mogen bewaard worden op kamertemperatuur. Sommige medicijnen vereisen echter speciale bewaarmethodes. Bewaar ze enkel in de koelkast indien het op de etiket vermeld staat. Het zou de werking kunnen verstoren.

Bewaar ze bovendien niet in de badkamer, omdat de stoom en vochtigheid van de douche of het bad het effect van de medicatie kan verminderen. Als je merkt dat je pillen vochtig of poederachtig zijn, betekent dit dat ze beschadigd zijn.

Tags , ,

Op reis met een voedselallergie

Op reis gaan met een voedselallergie is een uitdaging, maar met een zorgvuldige planning is het mogelijk.

Informeer je bij de luchtvaartmaatschappij

Het maakt niet uit hoe je reist, met de boot of met het vliegtuig. Contacteer altijd op voorhand de maatschappij waarmee je reist om informatie over de laatste wetgevingen omtrent het meenemen van medicatie te ontvangen. Informeer je altijd rechtstreeks bij de maatschappij en niet via het reisbureau.

Zorg voor de juiste documentatie

Veel luchtvaartmaatschappijen eisen een document of identificatie zodat ze zeker weten dat je bepaalde medicatie nodig hebt. Een brief van je dokter en medicatie die goed voorzien is van een etiket zijn noodzakelijk.

Houd de medicatie bij de hand

Neem voldoende medicijnen mee, stop ze allemaal samen op één plaats en zorg ervoor dat je ze altijd bij je hebt en je er gemakkelijk aan kunt.

Neem je eigen voedsel mee

Sommige luchtvaartmaatschappijen raden mensen die allergisch zijn voor bepaalde voedingsstoffen aan om zelf hun voeding mee te nemen op reis. Dit om het risico te verminderen dat je een allergische reactie krijgt. Informeer je wel altijd op voorhand, want je mag niet overal zomaar je eigen voeding mee pakken. Sommige landen hebben speciale vereisten.

Het eten in het vliegtuig

Zorg ervoor dat je voor dat je vertrekt duidelijk vermeldt welke voedingsmiddelen je niet kan verdragen. Probeer ook telkens om een vroege vlucht te boeken omdat er dan meestal geen pindahapjes geserveerd worden. Ben je echter allergisch voor melk en eieren? Boek je vlucht dan later op de dag. Informeer de luchtvaartmaatschappij naar het eten in het vliegtuig.

Check op tijd in

Arriveer wat eerder om te controleren of je verzoeken bevestigd werden.

Vraag hulp aan je medepassagiers

Je hebt de hulp van je medepassagiers nodig, werk dus samen met hen en geef voldoende advies om jezelf en anderen een veilig verblijf te verzekeren. Eens je in het vliegtuig bent, spreek dan de personeelsleden nog eens aan over je probleem.

Informeer ze duidelijk naar de gevolgen

Een allergische reactie kan ontstaan door het eten van bepaalde voeding, maar ook door het inademen of het aanraken van deze voeding. Veel personen weten niet dat je ook door het inademen of het aanraken bepaalde problemen kunt krijgen.

Tags ,

Wat is penicilline-allergie?

Penicilline-allergie is een weinig voorkomende allergische reactie waarbij het immuunsysteem overmatig reageert na inname van penicilline. Het is de meest voorkomende allergie op geneesmiddelen. Vaak zijn mensen die lijden aan penicilline-allergie ook allergisch aan andere antibiotica, zoals antibiotica die cefalosporines bevatten.

Wat zijn de symptomen van penicilline-allergie?

Een eerste mogelijke reactie op penicilline is het verschijnen van vlekjes op de huid. Die kunnen zich uitbreiden tot een huiduitslag, jeukende ogen, gezwollen lippen, tong of gezicht. Deze reactie is uiteraard zeer ongemakkelijk, maar niet gevaarlijk.

Een tweede reactie is echter wel levensbedreigend, en wordt ook wel ‘anafylactische shock’ genoemd. Het immuunsysteem zal bij dergelijke reactie ongeveer een uur na inname een zodanige overreactie aangaan, waardoor men kortademig wordt, zich duizelig voelt, een te lage of te hoge bloeddruk krijgt, misselijk wordt, diarree krijgt, en zelfs bewusteloos kan vallen. Zonder behandeling kan dit leiden tot de dood. Dit type komt slechts zeer weinig voor, maar door de mogelijke fatale afloop moet men er uiterst alert voor zijn.

Hoe behandel je penicilline-allergie?

Allereerst is het nodig zeker te zijn dat je lijdt aan penicilline-allergie. Je kunt immers in het verleden allergisch geweest zijn voor penicilline, maar ondertussen ervoor immuun geworden zijn. Of je kunt denken dat je in het verleden een allergische reactie hebt gehad, terwijl het enkel ging om een bijwerking. Daarom is het nodig bij elke twijfel een allergietest te doen. Als je daar positief op reageert, ben je zeker dat je allergisch bent voor penicilline.

Als je in het verleden nog geen last ondervonden hebt van penicilline, maar toch de symptomen hebt van een anafylactische shock, moet je niet twijfelen om de dienst spoedgevallen te bellen. Vaak dient men dan epinefrine toe, waardoor de reactie afgeremd wordt. Bij een mildere reactie kan antihistamine toegediend worden. Dat kan je zelf in de apotheek kopen zonder een voorschrift van de arts.

In sommige situaties kan de arts er toch voor kiezen penicilline toe te dienen aan een patiënt die lijdt aan penicilline-allergie. Een zogenaamde ‘desensibilisatietherapie’ zorgt ervoor dat de patiënt ongevoelig wordt voor penicilline, en zijn lichaam dus niet zal reageren op penicilline. Hierbij zal de patiënt steeds kleine hoeveelheden penicilline innemen, waardoor het immuunsysteem stilaan gewoon wordt aan de stof. Een desensibilisatietherapie is echter niet geheel effectief: na 12 uur is het immuunsysteem terug in haar oude conditie, en zal ze op dezelfde manier reageren als ervoor.

Tags , ,

Wat is nekpijn?

Nekpijn ontstaat meestal door een probleem in de ‘atlaswervel’ en de ‘axiswervel’. Dat zijn twee wervels die zich bevinden in het bovenste deel van de nek. Deze wervels beschermen de hersenstam. Anders dan alle andere wervels hebben deze wervels geen schijven tussen elkaar. Ze hebben ook een andere vorm dan de andere botten van de ruggenwervel.

Nekpijn kan ook ontstaan door een probleem in de andere 7 wervels van de nek. Die wervels worden ook wel de ‘cervicale wervels’ genoemd.

De oorzaken van nekpijn kunnen zeer uiteenlopend zijn. Zo kan de pijn op een natuurlijke manier ontstaan, door ouderdom, door het afslijten van de wervelschijven of het afslippen van de nekbotten. Ziekte of operatie kunnen ook de oorzaak zijn van nekpijn. In periodes van stress is nekpijn vaak aanwezig: de spieren zijn dan veel te gespannen, waardoor er een stekende pijn in de nek ontstaat.

Wat zijn de symptomen van nekpijn?

De symptomen van nekpijn zijn afhankelijk van de plaats in de nek waar het probleem zich bevindt. Afhankelijk van de oorzaak van de nekpijn zullen er andere symptomen optreden. In vrijwel alle gevallen is er sprake van een onaangename stekende pijn, onafhankelijk van welk deel van de nek aangetast is, of wat de oorzaak is van de pijn. Meestal wordt de pijn niet enkel gevoeld in de nek, maar ook in schouders en armen. Dit is geheel normaal.

Hoe behandel je nekpijn?

Aan de hand van een fysisch onderzoek kan de arts al vrij snel een diagnose stellen. Een eerste diagnose is een voorlopige, gebaseerd op de pijn en de symptomen van de patiënt. Om die diagnose te kunnen bevestigen is soms een MRI-scan nodig. Na de MRI scan is men 100% zeker van de oorzaak van de nekpijn, en kan mijn een gepaste behandeling voorschrijven.

Afhankelijk van de pijn van de patiënt en de graad van ernstigheid zal de arts een behandeling voorstellen. Die kan een pijnbestrijdende behandeling zijn, met pijnstillers en een nekband. In ernstige situaties zal de arts opteren voor een chirurgische behandeling. Een mogelijke ernstigere behandeling is het vervangen van de schijf tussen twee wervels of het plaatsen van een ijzeren plaat die zorgt voor meer stabiliteit voor de botten.

Tags ,

Wat is eierstokkanker?

Het vrouwelijke lichaam heeft 2 eierstokken. De ene bevindt zich links van de baarmoeder, de andere rechts. Ze produceren hormonen en zorgen voor de vorming en rijping van eicellen.

Eierstokkanker is een kwaadaardige ziekte waarbij kankercellen zich gevormd hebben in de eierstokken. Er bestaan 3 soorten eierstokkanker:

1. Epitheliale eierstokkanker, waarbij de kankercellen zich bevinden op het ‘epitheel’, de oppervlakte van de eierstok die bekleed is met cellen.
2. Kiemcel eierstokkanker, waarbij de kwaadaardige cellen zich genesteld hebben in de cellen die eicellen produceren.
3. Gonadale stromaceltumor, waarbij de tumor zich bevindt in de laag weefsel waar eicellen liggen.

Wanneer iemand in je familie eierstokkanker, borstkanker of darmkanker heeft, heb je meer kans om de ziekte te krijgen. Een genetische test kan uitwijzen of je zelf ook het gen draagt. Ook vrouwen ouder dan 50 en vrouwen zonder kinderen hebben meer kans om eierstokkanker te krijgen.

Wat zijn de symptomen van eierstokkanker?

De symptomen van eierstokkanker tonen zich vaak pas zodra de ziekte zich al in een later stadium bevindt. Dit komt doordat de eierstokken vrij liggen in de buikholte en symptomen pas later opgemerkt worden. Symptomen zijn:

– Misselijkheid en storing van de spijsvertering
– Vaker urineren dan gewoonlijk
– Gewichtsverlies of gewichtstoename
– Opgeblazen gevoel en opzwellen van de buik
– Vermoeidheid

Als je deze symptomen hebt, en ze langer dan 6 weken duren is het aangewezen een onderzoek te vragen bij de arts.

Hoe behandel je eierstokkanker?

Eerst en vooral moet je langs de gynaecoloog voor een onderzoek. Die zal:

1.  De buik onderzoeken. Hierbij zal hij op zoek gaan naar vocht in de buikholte, en mogelijk opgezwollen eierstokken. Dit doet hij door de buik te voelen terwijl hij er zachtjes op klopt.

2.    Een uitwendig onderzoek. Eerst zal hij een vaginaal onderzoek doen. Hierbij brengt hij een vinger in de vagina, terwijl hij de andere hand op de buik houdt. Zo kan hij de grote van organen in de buikwand voelen. Daarna zal hij een rectaal onderzoek doen. Hij brengt een vinger in het rectum (de endeldarm) om een zicht te krijgen op de ligging van de organen in het onderste deel van de buikholte.

3. De gynaecoloog kan kiezen voor verder onderzoek aan de hand van een echoscopie, bloedonderzoek, een echografie van de buikorganen, CT-scan, MRI scan, ascitespunctie en een laparoscopie (kijkoperatie).

Als kankercellen gevonden zijn, zal de arts een behandelingsplan opstellen. Afhankelijk van het stadium van de eierstokkanker, de leeftijd en de gezondheid van de patiënt zal de arts een gepaste behandeling voorschrijven. Die kan bestaan uit:

– Een operatie waarbij de baarmoeder en eierstokken worden weggenomen
– Chemotherapie (het toedienen van een anti-kanker geneesmiddel)
– Radiotherapie

Tags ,

Wat is de ziekte van Paget?

De ziekte van Paget is ook gekend als ‘osteitis deformans’. Het proces van opbouw en afbraak van botten wordt door de ziekte van Paget onderbroken. Bij het teruggroeien van botten is het bot veel zwakker een breekbaarder dan normaal, waardoor botten sneller breken.

De ziekte kan overal toeslaan, maar zal zich vooral nestelen in ruggenwervel, heup, schedel, dijbeen en scheenbeen.

Een oorzaak van de ziekte van Paget is tot nu toe niet gevonden. Dit zijn enkele hypotheses:

– 30 % van de dragers van de ziekte hebben een familielid met dezelfde ziekte. Daarom denkt men dat de ziekte genetisch overgedragen wordt.
– Anderen denken dat het gaat om een virus dat stilaan toeslaat.

Opmerkelijk is dat de ziekte vooral in de Angelsaksische wereld voorkomt. Meer mannen dan vrouwen hebben de ziekte. In totaal heeft zo’n  1 tot 3 % van de bevolking de ziekte, meestal tussen de 35 en 60 jaar.

Wat zijn de symptomen van de ziekte van Paget?

Enkele symptomen van de ziekte van Paget zijn:

– Het zachter en poreuzer worden van de botten, waardoor ze gemakkelijk vervormen en breken
– Het te snel opbouwen van botten. Hierdoor zal het bot van zwakkere kwaliteit zijn, en gemakkelijker breken
– Een abnormaal hoge stijging van het aantal bloedvezels in het bot. Hierdoor zal het bot meer doorbloeden, waardoor het deel rond het bot warmer en dikker aanvoelt. Dat kan zorgen voor een brandende pijn in de botten

Hoe behandel je de ziekte van Paget?

Aan de hand van een onderzoek met röntgenstralen kan achterhaald worden of je al dan aan niet de ziekte van Paget leidt. De arts kan kiezen voor een bijkomend onderzoek met een botscan, bloedtest en urinetest. Op die manier kan hij achterhalen welk deel van het bot getroffen is.

Samen met de reumatoloog (gespecialiseerd in de behandeling van problemen met gewrichten en spieren) en de endocrinoloog (gespecialiseerd in de behandeling van een verstoring van het metabolisme en hormonen) zal een behandeling voorgeschreven worden.

Tot vandaag is er geen genezing mogelijk. Een goede behandeling kan wel zorgen voor een
– Daling van het botverlies
– Het aanmaken van betere, sterkere botten
– Minder pijn

De arts kan voor de volgende behandelingen kiezen:

– Het voorschrijven van geneesmiddelen
– Meer gaan sporten. Daardoor worden de spieren sterker, waardoor minder druk op het bot komt te staan
– ‘Heet-koud-therapie’ waarbij heet water zorgt voor de relaxatie van spieren en er minder pijn gevoeld wordt
– Een operatie aan de gewrichten die er erg aan toe zijn. Zo kan men zich beter bewegen, en heeft men minder pijn.

Tags ,

Wat je moet weten over bètablockers

Bètablokkers vormen een geheel van geneesmiddelen die je bloeddruk, doorbloeding en hartslag beïnvloeden. Deze geneesmiddelen zijn essentieel voor mensen met hartproblemen, ook op momenten wanneer zij geen symptomen vertonen. Bètablokkers worden gebruikt om je bloeddruk te verlagen en het functioneren van je hart te verbeteren. Dit doen zij bijvoorbeeld door je hartslag te vertragen wanneer deze te snel is.

Wat moet ik weten voor ik bètablokkers inneem?

Bètablokkers mogen niet gebruikt worden door mensen met een zeer lage bloeddruk of een trage hartslag. Het is mogelijk dat je arts je vraagt om dagelijks je polsslag bij te houden, in de periode waarin je medicatie neemt. Wanneer je polsslag lager is dan normaal, waarschuw dan je arts. Het is erg belangrijk dat je de voorschreven medicatiekuur blijft volgen, ook wanneer je het gevoel hebt dat die niet lijkt te werken.

Bij het nemen van bètablokkers is het immers mogelijk dat je hartproblemen eerst even verergeren, terwijl je hart zich aanpast aan de medicatie. Wat het tijdstip van inname betreft, kan je de medicatie nemen tijdens het eten, voor het slapengaan of bij het opstaan. Inname samen met voedsel vertraagt het in gang schieten van de medicatie en kan zo mogelijke neveneffecten verminderen.

Welke neveneffecten kunnen gepaard gaan met bètablokkers?

Er zijn enkele vervelende neveneffecten verbonden aan het gebruik van bètablokkers. Het kan gebeuren dat je last krijgt van braakneigingen en diarree. Let er in dat geval goed op dat je lichaam genoeg vocht blijft krijgen en dat je niet uitgedroogd geraakt. Ook een plotse gewichtstoename behoort tot de mogelijke neveneffecten. Wanneer je meerdere dagen na elkaar blijft bijkomen, of je komt meer dan twee kilo bij op één dag, raadpleeg je best je arts.

Verder zijn er nog vervelende neveneffecten zoals vermoeidheid, flatulentie, hoofdpijn, koude handen en voeten en maagzuur. Je kan ook last krijgen van duizeligheid en een licht gevoel in je hoofd, zeker wanneer je ’s morgens opstaat, of bij het rechtkomen vanuit een zittende positie. Doe dit zeker op een rustige manier. Tot slot rekenen we bij de neveneffecten van bètablokkers ook ademhalingsmoeilijkheden zoals kortademigheid en piepen, huiduitslag en gezwollen voeten en onderbenen. Voor elk van deze waslijst neveneffecten geldt dat je best je dokter raadpleegt wanneer je veel last ondervindt.

Tags
Oudere berichten Nieuwere berichten
Bij www.autoonderdelen24.be kan je voor alles terecht om ook je wagen gezond te houden. Van gereedschap tot reparatietools en onderdelen, je vindt het er het beste voor jouw auto!
© 2026 · goedgezond.be Merken en domeinen zijn eigendom van Internet Ventures. Website beheerd door Volo Media.